II SAB/Wr 793/24

II SAB/Wr 793/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-01-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dominik Dymitruk
Olga Białek /przewodniczący/
Wojciech Śnieżyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 725
art. 72a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia w przedmiocie zgłoszonych nieprawidłowości dotyczących konstrukcji budynku oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
K. W., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, w piśmie z 01.07.2024 r. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej jako PINB) w przedmiocie zgłoszonych nieprawidłowości dotyczących konstrukcji budynku przy ul. [...] we W. Pełnomocnik skarżącej zawnioskował w skardze o: 1/ zobowiązanie organu do wszczęcia postępowania administracyjnego; 2/ przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej o której mowa w art. 154 § 7 p.p.s.a; 3/ stwierdzenie, że do bezczynności doszło z rażącym naruszeniem prawa; 4/ zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Skarżąc we wskazanym przedmiocie bezczynność autor skargi zarzucił organowi nadzoru budowlanego naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 35 § 1-3 w zw. z art. 36 § 1 k.p.a.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że w dniu 20.01.2023 r. skarżąca skierowała do PINB wniosek o podjęcie czynności sprawdzających na nieruchomości położonej przy ul. [...] m. [...] we W., w zakresie nieprawidłowości szczegółowo wymienionych w tymże piśmie. W dniach 27.02.2023 r., 21.03.2023 r. oraz 15.07.2023 r. na skutek bezczynności organu skarżąca wystosowała ponaglenia do organu. Organ potraktował wniosek skarżącej jako skargę powszechną, uzasadniając, że nie poruszono w niej żadnych nowych i niezbadanych dotąd okoliczności i nieprawidłowości, które zobowiązywałyby do wszczęcia postępowania z urzędu. Skarżąca w odpowiedzi na takie potraktowanie jej wniosku oświadczyła, że jej pismo nie jest skargą i tym samym wnosi o wszczęcie postępowania administracyjnego. Wbrew bowiem stanowisku organu, skarżąca enumeratywnie wyjaśniła, że zachodzą nowe okoliczności, które wymagają podjęcia czynności sprawdzających w trybie art. 81 u.p.b. W szczególności wskazała, że okoliczności te pojawiły się po wydaniu przez DWINB decyzji nr 600/2015 z 20.05.2015 r. utrzymującej w mocy decyzję PINB nr 449/2015 z 17.02.2015 r., a także po wykonaniu zastępczym, w tym po sporządzonych protokołach z 03.10.2017 r. oraz 25.10.2017 r. Skarżąca wskazała przede wszystkim na konieczność sprawdzenia stanu dachu w częściach wspólnych, w tym połączeń elementów konstrukcyjnych dachu i stropodachu po samowolnym wycięciu 11 dziur dachowych o grubości 20 cm i w związku z tym zniszczeniem płyt dachowych nad jej mieszkaniem nr [...] przy ul. [...] we W. Zniszczenia te powodują, że mieszkanie znajdujące się bezpośrednio pod dachem jest wyziębione przez nawiew zimnego powietrza od mostków termicznych na połączeniu ścian i stropu mieszkania (konstrukcja dachu), Ulatniające się w ten sposób ciepło powoduje, że lokal mieszkalny - z uwagi na panującą w nim temperaturę - nie nadaje się do mieszkania. Dodatkowo utrzymująca się sytuacja doprowadziła do pojawienia się wilgoci i pleśni oraz grzyba (co potwierdzono w opinii mykologicznej i termowizji stropodachu - dokumenty te znajdują się w posiadaniu PINB). Ponadto skarżąca w piśmie z 20.01.2023 r. wskazywała na konieczność weryfikacji i oceny skutku zniszczeń w postaci pęknięcia gzymsu dachu (od strony ulicy), powstałe w czerwcu 2022 r., które nie było jak dotąd przedmiotem kontroli. Powyższa nieprawidłowość powoduje zalewanie ściany podłużnej budynku mieszkania i dodatkowe wyziębianie mieszkania. Zwracała również uwagę na konieczność zweryfikowania stanu dachu w kontekście jego ocieplenia na poziomie stropodachu (fakt ten był wielokrotnie podnoszony niemniej brak jest jakiejkolwiek reakcji organu w tym zakresie) oraz w związku z przecięciem ściany attykowej stropodachu co powoduje, że jest nadmuch zimnego powietrza, rozszczelnienie połączeń i powoduje wyziębienie sufitu mieszkania. Dodatkowo skarżąca wskazywała, że zarząd spółdzielni nie podjął się żadnych napraw, konserwacji czy remontów pomimo zgłoszeń. Natomiast dotychczas wykonane prace nie doprowadziły do usunięcia naruszeń czy usunięcia zgłoszonych powyżej nieprawidłowości. Skarżąca zakwestionowała, aby wykonane prace, w tym prace zastępcze przyniosły oczekiwane skutki, skoro nieprawidłowości widnieją do dziś i są potwierdzone niezależną opinią biegłego sądowego ze stycznia 2018 r. oraz 28.02.2020 r., przeprowadzoną na zlecenie sądu w toku postępowania karnego, których treść została przedstawiona organowi. W grudniu 2023 r. na zlecenie Sądu Okręgowego we W. została wydana kolejna opinia biegłej sądowej potwierdzająca zdegradowany stan lokalu mieszkalnego skarżącej, do którego doprowadziły zaniechania, zaniedbania i nieprawidłowe działania spółdzielni. Biegła potwierdza dodatkowo, że lokal mieszkalny wymaga pilnego i natychmiastowego remontu. Niemniej przyczyny złego stanu budynku znajdują się poza mieszkaniem, tj. w dachu, stropodachu, na połączeniu ścian ze stropem dachu, co doprowadziło do występowania mostków termicznych w obrębie całego mieszkania. Zdaniem skarżącej, dostrzeżone przez nią nieprawidłowości są na tyle poważne, że ostatecznie obiekt budowlany jest w nieprawidłowym stanie technicznym i może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi lub bezpieczeństwu mienia. Powyższe zaś stanowi podstawy do wydania rozstrzygnięcia administracyjnego w trybie art. 66 u.p.b.
Brak weryfikacji powyższych nieprawidłowości stanowi bezczynność organu. Potraktowanie zaś wniosku skarżącej jako skargi jest w jej ocenie próbą pozornego działania organu, które w istocie nie doprowadziło do załatwienia sprawy, w tym do wyjaśnienia zgłoszonych usterek i związanych z nimi nieprawidłowości. Poza złożeniem odpowiedzi na rzekomą "skargą" organ nie podjął żadnych innych czynności, co daje podstawy do stwierdzenia, że organ działa rażąco wadliwie. Dodatkowo autor skargi podniósł, że jeżeli organ nie znajduje podstaw prawnych do pozytywnego załatwienia sprawy, winien wydać decyzję odmowną, czego dotychczas nie uczynił. Według art. 61 § 1 i art. 61a § 1 i 2 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, a gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, które jest zaskarżalne. Skarżąca zatem nie ma możliwości obrony swoich praw i skorzystania z instytucji związanych z możliwością zaskarżenia w jej ocenie ewentualnej wadliwej decyzji organu o odmowie wszczęcia postępowania. Zamknięcie drogi prawnej dla skarżącej nie jest zgodne z zasadami panującymi w demokratycznym państwie prawa.
Uzasadniając zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 35 § 1-3 w zw. z art. 36 § 1 k.p.a. autor skargi podniósł, że PINB prowadzi postępowanie w sposób przewlekły, na skutek czego upłynęły terminy załatwienia sprawy, przewidziane w art. 35 § 1-3 k.p.a. Nie przyniosły oczekiwanego rezultatu wystosowane ponaglenia bezpośrednio do organu z 27.02.2023 r. i 21.03.2023 r. ale także ponaglenie z 15.07.2023 r. W odpowiedzi z 09.06.2023 r. DWINB ograniczył się do stwierdzenia, że skarżąca powiela zarzuty, które już wcześniej organ uznał za bezzasadne. Ponadto pomimo również interwencji poselskiej PINB nie podjął czynności w sprawie.
W odpowiedzi na skargę PINB wniósł o jej oddalenie wskazując, że wbrew twierdzeniom zawartym w motywach skargi żadne z zagadnień poruszonych w piśmie z 20.01.2023 r. nie stanowiło okoliczności, której wcześniej organ nie badał w ramach prowadzonych postępowań. Przypomniano, że sprawa budynku przy ul. [...]-[...] we W. została już wielokrotnie przeanalizowana w ramach kompetencji organu nadzoru budowlanego. Niestety skarżąca nie przyjmuje tych informacji do wiadomości, składa dziesiątki interwencji nie tylko do PINB ale także szeregu innych instytucji państwowych. Znaczna ilość interwencji była również przedmiotem rozpoznania WSA we Wrocławiu. Zdaniem autora odpowiedzi na skargę, zasadniczy problem polega w tym przypadku na tym, że poruszając nieustanie te same wątki (choćby sprawę docieplenia przestrzeni stropodachu nad lokalem, "wycięcia dziur w dachu", "rozszczelnienia/przecięcia ściany stropodachu" - na bazie faktów znanych, zweryfikowanych i uwzględnionych w toku postępowań administracyjnych przez PINB, skarżąca domaga się prowadzenia coraz to nowych postępowań. Skarżąca równocześnie uznaje, że w podnoszonych sprawach ma interes prawny, a zatem oczekuje, że na jej "wnioski" będą wszczynane kolejne postępowania administracyjne. Wobec tego organ stwierdził, że skarżąca jako właścicielka jednego z około 130 mieszkań nie ma nadzwyczajnych przysługujących jej praw do inicjowania kolejnych czynności wyjaśniających, bo w budynku nie stwierdzono nieprawidłowości, które miałyby szczególny wpływ na jej lokal mieszkalny, a po drugie - istotniejsze, postępowania w sprawie stanu technicznego obiektu budowlanego organ nadzoru budowlanego wszczyna z urzędu.
PINB przedstawił kwestie związane ze stanem technicznym budynku przy ul. [...]-[...] we W. Podał, że prowadzone były liczne postępowania administracyjne, zakończone ostateczną decyzją DWINB nr 600/2015 z 20.05.2015r., którą utrzymano w mocy decyzję PINB nr 449/2015 z 17.02.2015 r. w sprawie nakazania Spółdzielni Mieszkaniowej usunięcie szeregu wymienionych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. [...] nr [...]-[...] we W. Zarówno skarżąca jak i Spółdzielnia wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną decyzję, które wyrokiem z 19.11.2015 r. (sygn. akt II SA/Wr 494/15) zostały oddalone w całości. W związku z niewykonaniem przez Spółdzielnię nałożonego decyzją obowiązku w wyznaczonym terminie, PINB podjął działania egzekucyjne. W konsekwencji czego, na skutek zastosowania wykonania zastępczego, obowiązki zostały wykonane. Po zakończeniu poszczególnych etapów robót,, w tym w lokalu skarżącej, sporządzono dwa protokoły z 03.10.2017 r. i 25.10.2017 r., do których strona nie wniosła żadnych uwag. Po zakończeniu wszystkich robót zarówno wewnątrz lokalu skarżącej jak i na zewnątrz budynku, PINB dokonał ich protokolarnego odbioru. Zgromadzono stosowną dokumentację. Stwierdzono, że nakaz został w całości wykonany. Tym samym nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu zostały w całości wyeliminowane.
Jak podał organ w związku z licznymi skargami skarżącej stan techniczny budynku jest na bieżąco monitorowany i do tej pory nic nie świadczy o jego nadmiernym pogorszeniu, a tylko taka okoliczność zobowiązywałaby organ nadzoru budowlanego do podjęcia interwencji. Organ nie podzielił opinii skarżącej, że po zakończeniu postępowania i wykonaniu nakazu pojawiły się nowe okoliczności istotne w sprawie, gdyż wszystkie zarzuty były na bieżąco weryfikowane i wyjaśniane. O konieczności podejmowania dalszych działań miały świadczyć przedkładane dowody, opinie techniczne, oświadczenia, opinie biegłych sądowych. Każdy z tych dowodów organ poddawał szczegółowej analizie i w świetle rzeczywiście istniejących okoliczności nie mógł ich uznać za dowody wiarygodne.
Odnosząc się do głównego dowodu mającego potwierdzać konieczność podjęcia działań, tj. opinii mykologicznej autorstwa dr hab. K. M. z 17.07.2017 r. i występowania zagrożenia powodowanego przez osiem gatunków grzyba, organ wskazał, że to opracowanie zostało już wspomniane jako jeden z "dowodów" w dołączonej do skargi opinii biegłego sądowego w sprawie [...] autorstwa mgr inż. arch. A. M. Posługiwanie się tego rodzaju dokumentem, powoływanie się na jego ustalenia, zdaniem PINB jest o tyle nieuzasadnione, że nie odzwierciedla prawdziwego stanu rzeczy. Został on sporządzony przed wykonaniem robót budowlanych objętych nakazem wynikającym z decyzji DWINB nr 600/2015 z 20.05.2015 r., którą utrzymano w mocy decyzję PINB nr 449/2015 z 17.02.2015 r. Zatem odzwierciedla inny stan faktyczny - stan, w którym nieprawidłowości jeszcze nie były usunięte. Dokument sporządzono w lipcu 2017. Do wykonania zastępczego doszło zaś w październiku 2017 r. Niemniej pomimo tych okoliczności organ wskazał, że podjęte zostały czynności wyjaśniające, w tym zwrócono się do autora opracowania z szeregiem pytań i wątpliwości. Na powyższe dr hab. K. M. udzielił odpowiedzi, z której wynika, m.in. że wynik badania to tylko mikrobiologiczny obraz tego, co działo się w okresie jesieni, zimy, przedwiośnia (poprzedzających czas wykonania badania, czyli w czasie sprzed usunięcia nieprawidłowości wskazanych w decyzji DWINB). Biegły wyraźnie wskazał, że nie badał poziomu zawilgocenia stropów i murów, nie analizował dokumentacji technicznej budynku i nie sprawdzał drożności wentylacji (ograniczył się tylko do badania mikrobiologicznego ze względu na to, że skarżąca nie zleciła innego rodzaju badań). Na podstawie badania autor tego opracowania domniemywa, że przyczyną rozwoju grzybów w tamtym czasie był brak właściwej termoizolacji dachu oraz wieńca w obrębie stropu, ew. brak wentylacji.
Pomimo wyeliminowania nieprawidłowości w stanie technicznym budynku jednym z głównych zarzutów w przekazywanych organowi interwencjach jest sprawa nieprawidłowości w konstrukcji budynku, "wad, usterek, samowoli budowlanych, odstępstwa od projektu". W tym zakresie organ zwrócił uwagę na wiek budynku (lata 60-te XX) i standard w jakim został wybudowany. Ponadto wskazał, że budynek podlega normalnym procesom zużycia technicznego oraz jest monitorowany w ramach obowiązków właściciela/zarządcy. Powyższe uwarunkowania nie mogą jednak stanowić wyłącznej podstawy do podejmowania działań i uzasadniać wszczynania coraz to nowych postępowań administracyjnych, skoro obiektywnie zostało ustalone, że nie doszło do naruszenia przepisów Prawa budowlanego. W przypadku gdy właściciel/zarządca obiektu nie realizuje, bądź też nie spełnia oczekiwań jednego z właścicieli lokalu co do poprawy komfortu zamieszkiwania, może ona wystąpić z pozwem cywilnym do sądu powszechnego (tak też stwierdził WSA we Wrocławiu w wyroku z 12.03.2015 r., sygn. akt II SAB/Wr 109/14).
Odnosząc się do zarzutu związanego ze stropodachem w budynku - braku docieplenia, "wycięcia dziur", PINB wskazał, że również w tym zakresie były podejmowane czynności wyjaśniające. Na ich podstawie ustalono, że stropodach został docieplony i nie ma nieprawidłowości związanych ze sposobem wykonania tych robót. Na tę okoliczność organ pozyskał pisemne oświadczenie osoby nadzorującej wykonanie robót i posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane, którego najważniejsze fragmenty przytoczono. Również w trakcie kontroli dachu budynku przeprowadzonej przez pracowników PINB w dniu 17.11.2016 r. nie stwierdzono wad. O takim stanowisku skarżąca była informowana wielokrotnie w odpowiedziach na jej skargi.
W dalszej części odpowiedzi na skargę PINB zreferował treść wnoszonych przez skarżącą skarg na bezczynność (łącznie cztery). Szczególną uwagę organ zwrócił na skargę z 08.06.2020 r. w przedmiocie wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w zakresie sprawdzenia czy zarządca obiektu mieszkalnego przy ul. [...]-[...] we W. utrzymuje budynek w należytym stanie technicznym oraz czy budynek ten spełnia podstawowe warunki bezpieczeństwa, higieniczno-zdrowotne oraz odpowiednią izolacyjność cieplną przegród budowlanych. PINB wskazał, że ta skarga zakończyła się wyrokiem WSA we Wrocławiu z 05.08.2020 r. sygn. II SAB/Wr 30/20, którym Sąd zobowiązał PINB do sprawdzenia w toku odpowiedniego postępowania tej kwestii. Mając na uwadze treść wyroku PINB wszczął w tym zakresie postępowanie administracyjne. Po wyjaśnieniu sprawy decyzją z 26.07.2021 r., nr 1785/2021 umorzył postępowanie administracyjne ze względu na brak stwierdzenia nieprawidłowości w obiekcie obligujących do wydania nakazu ich usunięcia w trybie art. 66 u.p.b. Za takim rozstrzygnięciem stało ustalenie na podstawie zebranego materiał dowodowy, w tym wyników kontroli budynku, że sygnalizowane przez skarżącą od lat potencjalne nieprawidłowości nie występują. PINB przedstawił opis tych ustaleń (str. 5-8 uzasadnienia odpowiedzi na skargę). Dalej organ wskazał, że decyzja z 26.07.2021 r. została zaskarżona przez skarżącą. DWINB decyzją z 21.10.2021 r., nr 1158/2021 umorzył postępowanie odwoławcze. Na takie rozstrzygnięcie skarżąca złożyła skargę do WSA we Wrocławiu. Prawomocnym wyrokiem z 13.04.2023 r., sygn. akt II SA/Wr 15/22, WSA we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję.
Ponadto organ zauważył, że po rozpatrzeniu pozostałych interwencji zostało skierowane do skarżącej zawiadomienie o rozpatrzeniu skargi z 29.09.2021 r., a postanowieniem z 27.09.2021 r. nr 2342/2021 PINB umorzył postępowanie w sprawie udostępnienia do wglądu 4 rodzajów akt sprawy (w dwóch sprawach skarżąca nie była stroną postępowania, natomiast w dwóch prowadzone były skargowe postępowania wyjaśniające). Postanowienie nr 2342/2021 zostało utrzymane w mocy przez DWINB postanowieniem z 25.11.2021 r., nr 1259/2021. Również na to postanowienie skarżąca złożyła skargę do WSA we Wrocławiu (od 01.02.2022 r. komplet akt w sprawie których wydane zostało postanowienie nr 2342/2021 znajduje się w WSA we Wrocławiu). Wyrokiem WSA we Wrocławiu z 04.10.2022 r., sygn. akt II SA/Wr 115/22 (nieprawomocnym z uwagi na skargę kasacyjną skarżącej – uw. Sądu), skarga została oddalona. Ponadto wskazano w odpowiedzi na skargę, że w dniu 10.01.2023r. organ otrzymał postanowienie WSA we Wrocławiu z 05.01.2023 r. , sygn. akt II SA/Wr 652/22, którym sąd odrzucił skargę K. W. na decyzję tego organu nr 1785/2021 z 26.07.2021 r. Na to postanowienie złożono skargę kasacyjną. Po rozpatrzeniu sprawy postanowieniem z 05.05.2023 r.. sygn. akt II SA/Wr 652/22 Sąd odrzucił skargę kasacyjną.
PINB wskazał, że poza opisanymi środkami zaskarżania skarżąca składała liczne skargi i ponaglenia na drodze administracyjnej, w których zawarty był zarzut bezczynności w związku z brakiem nadania prawidłowego biegu takim skargą. W tym zakresie organ wymienił, że w dniu 27.01.2023 r. wpłynęła skarga skarżącej i J. S. z 20.01.2023 r. W związku z tym, że w ani jednym z 10 punktów wystąpienia nie zgłoszono nowych, nieznanych nam okoliczności, które wcześniej nie byłyby rozpoznane, pismem z 27.02.2023 r. działając na podstawie przepisów z art. 237 i 238 k.p.a. organ zawiadomili skarżących o bezzasadności skargi. PINB wskazał, że poza bezpośrednio kierowanymi do niego interwencjami skarżąca kierowała pisma do organów policji, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponadto w dniu 21.03.2023 r. otrzymał kolejne ponaglenie skarżącej z zarzutem bezczynności. Pismo to zostało przekazane do rozpatrzenia organowi II instancji, który nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu. W dniu 18.08.2023 r. organ otrzymał kolejne ponaglenie skarżącej z zarzutem bezczynności w zakresie sprawdzenia stanu technicznego budynku przy ul. [...]-[...] we W. W zarzutach ponownie wskazano, że pisma skarżącej są wnioskami o wszczęcie postępowania, a nie skargami w rozumieniu przepisów K.p.a. Ponaglenie zostało przekazane do DWINB.
Kolejne skargi z oczekiwaniem wszczęcia postępowania administracyjnego wpłynęły do organu w dniach 19.10.2023 r. i 30.10.2023 r. Do tych skarg organ ustosunkował się zawiadomieniem z 20.11.2023 r. informując, że nie znajduje podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Żądanie analogiczne do opisanych żądań organ otrzymał w dniu 14.12.2023 r., zaś odpowiedzi udzielił pismem z 17.01.2024 r. W dniu 23.01.2024 r. skarżąca wniosła kolejne ponaglenie, tym razem jednak z pisma nie wynikało w jakiej konkretnej sprawie administracyjnej organ pozostaje bezczynny. Powyższe ponaglenie organ przekazał do organu wyższej instancji. W dniu 17.04.2024 r. skarżąca wniosła kolejne żądanie dotyczące podjęcia działań. W odpowiedzi z 17.04.2024 r. organ zawiadomili skarżąca, że skarga nie zawiera elementów ani okoliczności, które nie byłyby mu znane, a wobec tego nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. W dniu 09.07.2024 r. organ otrzymał żądanie przeprowadzenia dowodu w postaci przesłuchania trzech wskazanych w piśmie osób. Zawiadomieniem z 12.08.2024 r. organ wyjaśnił powody braku postaw do podjęcia oczekiwanego działania.
W podsumowaniu odpowiedzi na skargę PINB stwierdził, że biorąc pod uwagę brzmienie przepisu art. 72a u.p.b., które przesądza, że postępowanie w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 62 ust. 3, art. 66 ust. 1, art. 67 ust. 1, art. 68 oraz art. 71a ust. 4 wszczyna się z urzędu (a nie na wniosek strony), to ewentualny wniosek o uruchomienie tego postępowania należy potraktować w kategoriach sygnału, który właściwy organ ma obowiązek zweryfikować pod kątem wystąpienia lub nie przesłanek prowadzenia tego postępowania. W konsekwencji, wniosek o wszczęcie takiego postępowania z urzędu nigdy nie będzie mógł stanowić "żądania wszczęcia postępowania", o którym mowa w art. 61 k.p.a. W takiej sytuacji zaś (a więc w odniesieniu do postępowań wszczynanych z urzędu), organ nie będzie wydawał postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 61a § 1 zdanie pierwsze k.p.a., a zdecydowanie wystarczającym będzie zawiadomienie interweniującego pismem informacyjnym o stanowisku organu zajętym z poruszonej przez niego sprawie. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanym przypadku - żadne pismo interwencyjne skarżącej nie pozostało bez odpowiedzi ze strony organu, nawet pomimo tego, że zachodziła sytuacją opisaną w art. 239 k.p.a. (możliwość pozostawienia skargi bez rozpoznania w sytuacji niewskazania nowych okoliczności.
W piśmie z 09.09.2024 r. pełnomocnik skarżącej doprecyzował przedmiot skargi wskazując, że jest nim bezczynności organu.
Przy piśmie z 11.11.2024 r. skarżąca ustosunkował się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę, podtrzymując zarzuty zawarte w wywiedzionej w jej imieniu skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga w niniejszej sprawie okazała się bezzasadna.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Oceniając na wstępie dopuszczalność skargi należy podkreślić, że zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Jest to warunek formalny, który w niniejszej sprawie został spełniony (ponaglenia z: 27.02.2023 r., 21.03.2023 r. oraz 15.07.2023 r.).
Przechodząc do merytorycznej oceny złożonej skargi spór w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ nadzoru budowlanego, do którego adresowany jest wniosek o wszczęcie postępowań, o których mowa w art. 72a ustawy Prawo budowlane, obowiązany jest wydać postanowienie o jego wszczęciu lub odmowie, czy też wystarczającym jest poinformowanie wnioskodawcy o podjętych działaniach, które uwalnia ten organ od zarzutu pozostawania w bezczynności.
W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że bezczynność lub przewlekłość postępowania, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma miejsce w przypadkach, gdy w terminach określonych w art. 35 k.p.a. organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale pomimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Tym samym dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności organu administracji konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia przez organ administracji określonych działania związanych, w wnioskiem uprawnionego podmiotu, oraz braku tych działań, jakie w terminach określonych przepisami postępowania winien podjąć organ, zmierzając do zakończenia postępowania w prawnie przewidzianej formie. Stwierdzenie kumulatywnego spełnienia tych przesłanek, obliguje sąd administracyjny do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności.
Dla uznania zatem bezczynności organu nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie konieczne jest ustalenie, że był on zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podjął działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Ocena co do bezczynności organu nadzoru budowlanego, dokonana być musi w powiązaniu z właściwym dla załatwienia sprawy prawem materialnym, gdyż ono rozstrzyga o legitymacji organu oraz wynikających z przepisów uprawnieniach i obowiązkach. Inaczej ujmując problem, koniecznym jest w sprawie rozstrzygnięcie, czy wniosek o wszczęcie takiego postępowania od skarżącej, uruchomił po stronie organu nadzoru budowlanego obowiązek dokonania czynności kontrolnych, a po analizie wyników, albo obowiązek wszczęcia takiego postępowanie, albo odmowy wszczęcia z powołaniem się na przesłanki wynikające z art. 61a k.p.a., czy też organ nie jest zobligowany do reakcji na taki wniosek w żaden procesowy sposób, i może rozpatrzyć go w trybie skargowym, lub zignorować.
Jak wskazano w wyroku NSA z 27.02.2024 r. sygn. akt II OSK 1383/21, choć w praktyce niektóre z organów nadzoru budowlanego w reakcji na pismo danego podmiotu o przeprowadzenie postępowania wydają postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 k.p.a.), nie oznacza to, że w każdej tego rodzaju sprawie wymagane jest wydanie przez organ nadzoru budowlanego takiego rozstrzygnięcia. Dopuszczalnym prawnie i akceptowalnym sposobem załatwienia stosownego pisma może też być rozpoznanie go w trybie skargowym, tj. Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, tym bardziej w sytuacji gdy wniosek nie jest związany z ochroną własnego interesu prawnego, a ogólnie niejako informacyjnie dla wnoszącego podanie, jako osoby jedynie zainteresowanej legalnością budowy danej inwestycji. Za takim rozwiązaniem wprost opowiedział się NSA w wyroku z 09.11.2023 r., sygn. akt II OSK 770/21 przyjmując, że gdy postępowanie może być wszczęte wyłącznie z urzędu (...), brak jest podstaw do wymagania, by organ w sytuacji, gdy nie widzi podstaw do prowadzenia postępowania z urzędu, zobowiązany był wydać na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania, a w konsekwencji z brakiem wydania tego rodzaju aktu administracyjnego możliwe było wiązanie pozostawania przez organ w stanie bezczynności. Postanowienie, o którym mowa w art. 61a § 1 k.p.a., pozostaje aktem przesądzającym o procesowej nieskuteczności zgłoszonego przez określony podmiot żądania załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej. Z wydaniem ww. postanowienia należy wiązać "nienastąpienie" wszczęcia postępowania, do którego dochodzi z mocy prawa w dacie doręczenia organowi żądania strony, o czym stanowi dyspozycja art. 61 § 1 i 3 k.p.a. Stan ten jest albo wywołany stwierdzonym brakiem legitymacji (interesu prawnego) podmiotu żądającego wszczęcia postępowania do występowania w nim jako jego strona, albo sytuacją pierwotnej bezprzedmiotowości postępowania łączoną ze stwierdzeniem przez organ okoliczności, których istnienie uniemożliwia zakończenie postępowania decyzją merytoryczną.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza skargę z poglądem prawnym zaprezentowanym wyżej w pełni się zgadza. Analizując treść skargi w zestawieniu z treścią odpowiedzi organu na skargę, a także z przedłożonymi aktami administracyjnymi należy przede wszystkim stwierdzić, że bezczynność PINB dla miasta Wrocławia jest upatrywana przez skarżącą we sposobie rozpoznania przez ten organ jej pisma z 20.01.2023 r., w którym zwróciła się o podjęcie czynności sprawdzających na nieruchomości przy ul. [...] we W. Analizując treści tego pisma i próbując właściwie odkodować stanowisko skarżącej w nim zawarte można wskazać, że wymienione w nim nieprawidłowości dotyczyły:
1). wycięcia bez uzyskania niezbędnych zgód organu architektoniczno-budowlanego i bez dokumentacji wykonawczej i powykonawczej w połaci dachu i jego konstrukcji jedenastu dziur, które to samowolne roboty doprowadziły do braku szczelności połączeń elementów konstrukcyjnych dachu i stropodachu, który zarazem jest sufitem nad należącym do skarżącej lokalem mieszkalnym nr [...];
2) komisyjnego sprawdzenia opisanych wyżej robót i przeprowadzenia dowodu w postaci wykonania zdjęć, zbadania ich zawartości oraz sporządzenia protokołu z tej czynności;
3) ustalenia powodów i osób odpowiedzialnych za brak ocieplenia stropodachu nad lokalem nr [...] w okresie od czerwca 2006 do 27.01.2023 r.;
4) ustalenia okoliczności dla których pismo o braku ocieplenia nad lokalem nr [...] [...] wyszło ze Spółdzielni w dniu 13.04.2015 r. podpisane przez R. C. i D. C. - po dziewięciu latach od ocieplania połowy stropodachu;
5) ustalenia osoby z ramienia PINB, która brała udział w rozmowach z R. C. w czerwcu 2014 r. i podjął decyzję dotyczącą wycięcia jedenastu dużych dziur, ze względu na to, że wpis do dziennika budowy zlecony przez M. K. J. T. - osoba nieuprawniona, nie nadzorował prac ocieplenia stropodachu w czerwcu 2006 r., nie zaglądał do wyciętej odkrywki w ścianie mieszkania nr [...] (w grudniu 2013 r. nie był ocieplany stropodach nad lokalem nr [...] - brak otworów do podawania materiału ocieplającego nad mieszkaniem nr [...]), a także ustalenia osoby z ramienia PINB, która nakazał R. C. przekazanie wpisu do dziennika budowy z 10.12.2013 r. autorstwa J. T., ponieważ ten wpis jest niezgodny ze stanem faktycznym i rzeczywistym w konstrukcji dachu i stropodachu nad lokalem nr [...];
6) ustalenia osoby ze strony PINB, która wydała polecenie R. C. przekazania J. M. wpisu do dziennika budowy zleconego przez M. K. w celu wykonania aktualizacji ekspertyzy z lipca 2014 r., która jest niezgodna ze stanem faktycznym i rzeczywistym w konstrukcji budynku nad lokalem nr [...];
7) uwzględnienia, że w dniu 29.12.2014 r. R. C. i Z. R. uczestniczyli w wykonaniu badania termowizyjnego stropodachu nad lokalem nr [...], gdzie stwierdzono brak ocieplenia stropodachu nad tym lokalem i stwierdzono mostki termiczne nad całym mieszkaniem, w wyniku czego mróz rozsadził połączenia w grudniu 2001 r. z powodu nie ogrzewania mieszkania i przecieków przez nieszczelny dach od 1990 r. oraz wbitych w dach budynku trzech prętów do około 25 anten RTV (badanie w posiadaniu Spółdzielni);
8) uwzględnienia, że w dniu 29.12.2014 r. Spółdzielnia dokonała odkrywki dachu nad lokalem nr [...] [...], na podstawie której ustalono, że za drugą ścianą dylatacyjną znajduje się pełne ocieplenie;
9) sprawdzenia zasadności przecięcia ściany stropodachu nad szczeliną dylatacyjną [...] i [...] oraz sprawdzenia czy był dokument na tą czynność, której dokonał J. T. w grudniu 2013 r.;
10) w przypadku stwierdzenia zaistniałych wskazanych nieprawidłowości wszczęcie postępowania administracyjnego celem wydania decyzji nakładającej obowiązek na zarządcę budynku doprowadzenie powyższych nieprawidłowości do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami i normami.
W uzasadnieniu tego pisma skarżąca powołała się na prawo do obrony jej praw i własnego mieszkania, które graniczy bezpośrednio z dachem budynku, którego wady konstrukcyjne, usterki, samowole budowlane, brak ogrzewania mieszkania przez 16 lat, niedogrzanie, zagrażają bezpośrednio realizacji jej praw względem tego lokalu i co wpływa na jego wartość. Na zakończenie pisma skarżąca wystąpiła o powiadomienie jej ze stosownym wyprzedzeniem o wizji dachu nad jej lokalem.
Niewątpliwie żądanie skarżącej wyrażone w opisanym piśmie nie mogło zostać zignorowane przez organ nadzoru budowlanego. Powinno ono stanowić impuls do przeprowadzenia czynności, których celem było zweryfikowanie wystąpienia bądź niewystąpienia przesłanek uruchomienia postępowania administracyjnego. W zależności od wyniku tych czynności, tj. ustalenia naruszenia przepisów Prawa budowalnego organ nadzoru powinien wszcząć z urzędu postępowanie bądź też w przypadku niedopatrzenia się takiego naruszenia, zawiadomić o sposobie załatwienia skargi zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. To ostanie rozwiązanie zastosował PINB dla miasta Wrocławia w przypadku skargi z 20.01.2023 r. W zawiadomieniu z 27.02.2023 r. PINB wskazał, że po przeanalizowaniu zagadnień, które zostały opisane w piśmie z 20.01.2023 r. ustalił, że nie poruszono w nim żadnych nowych i niezbadanych dotąd okoliczności, które zobowiązywałyby organ do wszczęcia z urzędu kolejnego postępowania administracyjnego związanego z utrzymaniem we właściwym stanie technicznym budynku przy ul. [...]-[...] we W. PINB powołał się na brak racjonalnych podstaw, by po raz kolejny odnosić się do okoliczności i nieprawidłowości w budynku, które miały miejsce i występowały do czasu zakończenia postępowania w sprawie stanu technicznego opisywanego obiektu budowlanego. W tym zakresie przypomniał, że decyzją DWINB nr 600/2015 z 20.05.2015 r. utrzymana została w mocy decyzja PINB nr 449/2015 z 17.02.2015 r., którą nakazano Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] we W. usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. [...]-[...] we W. poprzez: 1) oczyszczenie, a następnie prawidłowe uszczelnienie połączeń konstrukcyjnych ścian zewnętrznych elewacyjnych ze ścianą dylatacyjną poprzeczną, a także uszczelnienie i wypełnienie rys i pęknięć ścian w obrębie lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] we W.; 2) wypełnienie materiałem docieplającym szczeliny dylatacyjnej w obszarach naroży ww. lokalu, gdzie stwierdzono występowanie mostków cieplnych, zapobiegając wychładzaniu ścian w tych obszarach; 3) założenie poliuretanowych sznurów docieplających w dylatacji i obróbek zewnętrznych za pomocą systemowych maskownic dylatacyjnych; 4) usunięcie śladów grzybni oraz pleśni na ścianach i stropie w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku przy ul. [...] we W. Nakaz z tej decyzji nie został dobrowolne realizowany, dlatego wszczęto postępowanie egzekucyjne, w którego toku zastosowano wykonanie zastępcze, w ramach którego doprowadzono do wykonania obowiązku i wyeliminowania nieprawidłowości. Po zakończeniu kolejnych etapów robót w lokalu nr [...] były sporządzone dwa protokoły z: 03.10.2017 r. i 25.10.2017 r., do których skarżąca nie wniosła żadnych uwag co do ich przebiegu, zakresu i prawidłowości. Dlatego na podstawie całokształtu pozyskanych dokumentów organ wskazał skarżącej, że nieprawidłowości zostały wyeliminowane. W takim stanie faktycznym wieloletnie, nieustanne powoływanie się na nieprawidłowości i okoliczności mające miejsce w czasie trwania postępowania i objęte tym postępowaniem PINB uznał za niezasadne. Podobnie PINB ocenił kwestię dotyczącą otworów i docieplenia stropodachu w budynku. W tym zakresie wskazał, że podejmował czynności wyjaśniające, w wyniku których ustalił, że stropodach został docieplony i nie ma nieprawidłowości związanych ze sposobem wykonania tych robót. O takim stanowisku w sprawie skarżąca została powiadomiona przez organ pismem z 05.12.2016 r. Nadto organ wskazał, że wyrokiem z 05.08.2020 r., sygn. II SAB/Wr 30/20 WSA we Wrocławiu uznał bezczynność w zakresie skargi z 15.01.2020 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego mającego na celu sprawdzenie czy zarządca obiektu mieszkalnego przy ul. [...]-[...] we W. otrzymuje budynek z należytym stanie technicznym oraz czy budynek ten spełnia podstawowe warunki bezpieczeństwa, higieniczno-zdrowotne oraz odpowiednią izolacyjność cieplną przegród budowlanych i zobowiązał nas do wydania rozstrzygnięcia w tej sprawie. W związku z tym PINB wszczął w tym przedmiocie postępowanie administracyjne, które zakończył decyzją nr 1785/2021 z 26.07.2021 r. o umorzeniu postępowania administracyjne ze względu na brak nieprawidłowości w obiekcie obligujących do wydania nakazu ich usunięcia w trybie art. 66 u.p.b. Skarżąca otrzymał kopię wydanej decyzji. Ponadto powołując się na ustalenia z obu postępowań administracyjnych PINB uznał, że nie ma też podstaw do przeprowadzenia z czynności, których domagają się skarżąca w pkt 2 skargi. W tym zakresie organ wyjaśnił, że obowiązujące przepisy prawa budowlanego nie zobowiązują właścicieli/zarządców budynków do dokonywania dodatkowych ociepleń przestrzeni stropodachu w budynkach wznoszonych z latach 60 XX. Wobec tego organ pouczył skarżąca, że jeżeli w celu poprawy komfortu termicznego chciałaby ona dodatkowo docieplić określoną przestrzeń powinna z tym żądaniem zwrócić się do Spółdzielni. Odnośnie sytuacji opisanych w pkt 5 i 6 skargi, zdaniem PINB, nie miały one miejsca. Przebieg postępowania administracyjnego zakończonego decyzją DWINB nr 600/2015 z 20.05.2015 r. został udokumentowany w aktach postępowania, w którym skarżąca była uznana za stronę postępowania. W związku z tym posiada do nich dostęp.
W ocenie Sądu pismo skarżącej z 20.01.2023 r. spotkało się z właściwą reakcją ze strony PINB dla miasta Wrocławia. Kwalifikując to pismo jako skargę, o której mowa w art. 238 k.p.a., organ udzielił na nią wyczerpującej odpowiedzi. Wskazał, że na podstawie analizy akt administracyjnych oraz wyników kontroli, przeanalizował zagadnienia opisane w tym piśmie. Kluczowe dla oceny przyjętej przez PINB formy reakcji na pismo skarżącej ma przy tym to, że organ nie miał obowiązku wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek. Wskazać należy, że postępowanie w sprawie niewłaściwego stanu technicznego obiektu budowlanego, którego wszczęcia domaga się skarżąca, może być wszczęte jedynie z urzędu. Zgodnie z treścią art. 72a ustawy z 07.07.1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r., poz. 725) - dalej jako: u.p.b., postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 62 ust. 3, art. 66 ust. 1, art. 67 ust. 1, art. 68 oraz art. 71a ust. 4, wszczyna się z urzędu. Wskazany przepis został dodany przez art. 1 pkt 53 ustawy z 13.02. 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 471) o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustawy i wszedł w życie z dniem 19.09.2020 r. Dalej przyjdzie zauważyć, że nawet gdyby doszło do wszczęcia postępowania w sprawie niewłaściwego stanu technicznego obiektu budowlanego, to w świetle art. 66 ust. 1 u.p.b. nie ma znaczenia w takim postępowaniu ustalenie powodów oraz czasu powstania nieprawidłowości, ponieważ zastosowanie tego przepisu nie wiąże się ze sposobem powstania nieprawidłowości, a jedynie z faktem zaistnienia opisanych tam sytuacji. Podobnie nie należy do materii uregulowanej w art. 66 ust. 1 u.p.b. i tym samym wykracza poza granice właściwości organu nadzoru budowlanego ustalenie osoby, która ponosi winę czy odpowiedzialność za stan, który wyczerpuje dyspozycję normy zawartej w tym przepisie. Ponadto wbrew zarzutom skargi skarżąca w piśmie z 20.01.2023 r. nie wskazywał na konieczność weryfikacji i oceny skutków zniszczeń w postaci pęknięcia gzymsu dachu (od strony ulicy), które miały powstać w czerwcu 2022 r. i doprowadzić do zalewania ściany budynku mieszkalnego i dodatkowego wyziębiania jej mieszkania. Jeżeli skarżąca uważa, że w tym zakresie konieczne jest zaangażowanie organu nadzoru budowlanego, to powinna odrębnym pismem poinformować o tym organ. W okolicznościach sprawy nie można przy tym zapominać, że PINB został zobligowany wyrokiem tut. Sądu z 05.08.2020 r., sygn. II SAB/Wr 30/20 do wszczęcia postępowania administracyjnego mającego na celu sprawdzenie czy zarządca obiektu mieszkalnego przy ul. [...]-[...] we W. otrzymuje budynek z należytym stanie technicznym oraz czy budynek ten spełnia podstawowe warunki bezpieczeństwa, higieniczno-zdrowotne oraz odpowiednią izolacyjność cieplną przegród budowlanych. W szczególności przedmiot tego postępowania stanowią kwestie dotyczące likwidacji mostków termicznych, ocieplenia stropodachu, czy też likwidacji samowoli budowlanej polegającej na przecięciu ściany attykowej nad dylatacją. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych powyższe postępowanie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone (zob. prawomocny wyrok WSA we Wrocławiu z 13.04.2023 r., sygn. akt II SA/Wr 15/22). Biorąc pod uwagę zasadę szybkości i sprawności postępowania oraz ekonomii procesowej brak było podstaw do wszczynania odrębnego postępowania w zakresie zagadnień objętych już prowadzonymi lub też zakończonymi postępowaniami. Odnosząc się natomiast do przedłożonej wraz ze skargą opinii z grudnia 2023 r. autorstwa mgr inż. arch. A. M., to po pierwsze, została ona sporządzona dla potrzeb postępowania prowadzonego przed sądem powszechnym, nie zaś postępowania administracyjnego, po drugie, jeżeli skarżąca uważa, że opinia ta wskazuje nowe okoliczności, nieznane organowi nadzoru budowlanego, to powinna ją przedłożyć organowi, celem weryfikacji na jej podstawie ewentualnych podstaw do prowadzenia właściwego postępowania.
W przedstawionych realiach prawnych, wobec ustalenia przez PINB dla miasta Wrocławia, że dotychczas podjęte działania wyeliminowały niewłaściwy stan techniczny budynku, zaś skarżąca nie zgłasza nowych nieprawidłowości, ponieważ zgłoszone nieprawidłowości są lub były przedmiotem już prowadzonych postępowań, słusznym okazało się stwierdzenie braku przesłanek do uruchomienia kolejnego postępowania w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w obiekcie budowlanym. W takim przypadku wystarczającym działaniem było poinformowanie skarżącej o stwierdzonym braku podstaw do wszczęcia postępowania. Zawiadomienie takie znajduje swoje umocowanie procesowe w treści art. 238 k.p.a. Tym samym Sąd nie podzielił poglądu zawartego w skardze, że w przypadku ustalenia przez organ nadzoru braku podstaw do wszczęcia postępowania winien wydać decyzję odmowną. Jednocześnie należy stwierdzić, że udzielenie przez organ nadzoru odpowiedzi na podstawie art. 238 k.p.a. nie pozbawiało skarżącej możliwości obrony przysługujących jej praw, ponieważ mogła w takim przypadku złożyć skargę na bezczynność.
Biorąc pod uwagę wszystkie podane okoliczności sprawy Sąd nie stwierdził, aby PINB dla miasta Wrocławia dopuścił się zarzucanej w skardze bezczynności, ponieważ dokonał weryfikacji wniosku z 20.01.2023 r. pod kątem wystąpienia przesłanek prowadzenia postępowania dotyczącego utrzymania obiektów budowlanych. Analiza przedłożonych akt potwierdza, że sprawa utrzymania obiektu budowlanego przy ul. [...]-[...] we W. była wielokrotnie i szczegółowo rozpoznawana przez organ nadzoru budowlanego.
Należy końcowo zauważyć, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej bezczynności z zasady nie jest badanie prawidłowości wydanych w sprawie rozstrzygnięć administracyjnych, gdyż okoliczności te w większości przypadków dotyczą działań organu i mogą być skutecznie podnoszone tylko w ramach postępowania sądowego, w którym badana będzie legalność wydanych w sprawie decyzji merytorycznych kończących postępowanie.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarga jest bezzasadna i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.