II SAB/Wr 32/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność Rady Miejskiej O. w przedmiocie nierozpatrzenia zarzutu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego, uznając sprawę za bezprzedmiotową po wydaniu przez organ uchwały.
Skarga została złożona na bezczynność Rady Miejskiej w O. w przedmiocie nierozpatrzenia zarzutu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący domagał się rozpatrzenia zarzutu i stwierdzenia nieważności uchwały. Burmistrz Miasta O. wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że Rada rozpoznała zarzut, kwalifikując go jako protest i odrzucając jako bezzasadny. Sąd uznał, że wydanie przez organ uchwały czyni postępowanie bezprzedmiotowym i umorzył je.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę A. W. na bezczynność Rady Miejskiej w O. w przedmiocie nierozpatrzenia zarzutu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący domagał się nakazania rozpatrzenia zarzutu i stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta O. z dnia [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując na nierozpatrzenie jego zarzutu. Burmistrz Miasta O. wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że Rada rozpoznała pismo skarżącego, kwalifikując je jako protest i odrzucając jako bezzasadny. Podkreślono, że Sąd w poprzednim wyroku (II SA/Wr 1579/03) stwierdził nieważność uchwały z powodu naruszenia trybu postępowania, a Rada podjęła nową uchwałę po spełnieniu wymogów proceduralnych. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyjaśnił, że bezczynność organu ma miejsce, gdy nie podejmie on czynności w ustawowym terminie. Sąd nie bada merytorycznej treści aktów organu w postępowaniu o bezczynność. Ponieważ Rada Miejska O. wydała uchwałę, w której rozpoznała żądanie skarżącego, Sąd uznał postępowanie za bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. umorzył postępowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd powinien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny w postępowaniu o bezczynność bada jedynie, czy organ uchybił terminom. Jeśli organ w międzyczasie wydał akt rozpatrujący żądanie strony, postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (4)
Główne
u.p.s.a. art. 161 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umorzenie postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1 § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach nie podjęcia przez nie w ustawowym terminie aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1-4 u.p.s.a.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego po wydaniu przez organ uchwały.
Odrzucone argumenty
Zarzut bezczynności Rady Miejskiej O. wobec faktu wydania uchwały.
Godne uwagi sformułowania
Rozpoznanie przez organ złożonego przez stronę pisma niezgodnie z jej wolą i wydanie wskutek tego niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia nie można traktować jako bezczynności organu.
Skład orzekający
Zygmunt Wiśniewski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia bezczynności organu w kontekście wydania aktu przez organ w toku postępowania sądowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie organ podjął działanie po złożeniu skargi na bezczynność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z bezczynnością organu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wr 32/04 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2004-11-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Zygmunt Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6159 Inne o symbolu podstawowym 615 Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku *Umorzono postępowanie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 3par.2 pkt 8, art. 161 par. 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie nie rozpatrzenia zarzutu skarżącego do projektu zagospodarowania przestrzennego terenu działki nr [...]i [...][...]w O. postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Uzasadnienie W rozpoznawanej sprawie w skardze z dnia [...]skarżący wniósł " o nakazanie Radzie Miejskiej w O. rozpatrzenie jego zarzutu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego terenu działek [...] i [...]w O. wniesionego w dniu [...] i jednocześnie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta O. z dnia [...] w sprawie uchwalenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w/w działek z powodu nierozpatrzenia zarzutu". W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż jego zdaniem Sąd w wyroku z dnia 24 marca 2004 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 1579/03 jednoznacznie stwierdził, iż przedmiotowa uchwała jest nieważna z powodu naruszenia trybu postępowania, tj. potraktowanie złożonego zarzutu jako protestu, a Rada Miejska O. mimo takiej treści orzeczenia Sądu w toku kolejno wszczętego postępowania nie zmieniła przyjętej kwalifikacji. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta O. wniósł o oddalenie skargi, zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania i dopuszczenie dowodu z akt sprawy Sądu (sygn. akt II SA/Wr 1579/03). Nadto podniósł, iż w powołanym wyroku Sąd nie będąc związany granicami skargi za przyczynę stwierdzenia nieważności uchwały uznał tylko zarzut nie powiadomienia zainteresowanych imiennie o sesji, a nie błędne zakwalifikowanie "zarzutu" jako "protestu". Dodał, iż w tej sytuacja Rada Miejska O. powtarzając czynności związane z procedurą uchwalenia planu z zagwarantowaniem osobom zainteresowanym udział w postępowaniu, podczas sesji w dniu [...]podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu działek nr [...]i [...][...]w O. i uchwała ta wobec braku zastrzeżeń organu nadzoru stała się aktem prawa miejscowego po opublikowaniu jej w dniu [...]pod poz. [...] w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...]. W piśmie z dnia [...] skarżący wyjaśnił, iż przedmiotem skargi jest bezczynność organu, a wymieniona w niej uchwała Rady Miejskiej w O. z dnia [...]nie wchodzi w jej zakres. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U: Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a.(Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach nie podjęcia przez nie w ustawowym terminie w sytuacjach przewidzianych ustawami aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1-4 u.p.s.a. Z treści powyższego wynika, iż z sygn. akt II SAB/Wr 32/04 bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności. Istotą zaś roszczenia dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie przez Sąd takiego organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 1999 r. sygn. akt II SAB 134/98, LEX nr 46783). Sąd w niniejszym postępowaniu bada więc jedynie czy organ uchybił terminom, a jeśli tak się stało, to czy uzasadnione jest nie wydawanie przez organ wymaganego aktu czy nie dokonanie przez niego wymaganej czynności w ustalonym w przepisach prawa terminie. Sąd nie zajmuje się w trakcie tego postępowania zarzutami formułowanymi przez skarżącego odnośnie procedury i merytorycznej treści wydanych w sprawie przez organ aktów, bowiem takie zarzuty są rozpoznawane w innym trybie (tj. np. w trakcie postępowania wywołanego złożeniem na konkretny akt w ustawowym terminie środków odwoławczych, a następnie skargi do Sądu). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż nie uzasadniony jest zarzut bezczynności stawiany Radzie Miejskiej O. przez skarżącego, bowiem bezspornym jest, iż organ ten wszczął postępowanie w związku ze złożonym (i podpisanym m.in. przez skarżącego) pismem zatytułowanym "zarzuty", jednak kwalifikując go jako "protest" rozpoznał go stosownie do przyjętej klasyfikacji i w trakcie swojej sesji w dniu [...]uchwałą nr [...]odrzuciła go uznając za bezzasadny. Rozpoznanie przez organ złożonego przez stronę pisma niezgodnie z jej wolą i wydanie wskutek tego niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia nie można traktować jako bezczynności organu. Mając na uwadze, iż Rada Miejska O. w dniu [...] wydał akt, w którym rozpoznała żądanie podnoszone w przedmiotowej skardze, należało uznać, iż niniejsze postępowanie stało się w bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzekł jak w sentencji.