II SAB/Op 15/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd umorzył postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponieważ prawo to zostało już przyznane w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
R. S. złożył skargę na bezczynność organu i wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sąd przyznał mu prawo pomocy, wyznaczając pełnomocnika z urzędu. Następnie skarga została odrzucona, a pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do skargi kasacyjnej. W międzyczasie wpłynął kolejny wniosek o prawo pomocy, złożony na niewłaściwym formularzu i niekompletnie wypełniony. Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie tego wniosku, uznając je za bezprzedmiotowe, gdyż prawo pomocy zostało już wcześniej przyznane.
Skarżący R. S. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie informacji publicznej, jednocześnie składając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r. sąd przyznał mu prawo pomocy i wyznaczył pełnomocnika z urzędu. Następnie, postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r., skarga R. S. została odrzucona. Pełnomocnik z urzędu złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W międzyczasie wpłynął kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, złożony na formularzu stosowanym przed sądami powszechnymi i niekompletnie wypełniony. Sąd, działając na podstawie art. 252 § 2 P.p.s.a., przesłał skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pełnomocnik odesłał formularz jedynie z podpisem, a następnie niepodpisany. Sąd uznał, że postępowanie w przedmiocie tego wniosku stało się bezprzedmiotowe, ponieważ prawo pomocy zostało już przyznane w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie pełnomocnika z urzędu, które zostało już „skonsumowane”. Na podstawie art. 249a P.p.s.a. referendarz sądowy postanowił umorzyć postępowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest niedopuszczalny, gdy prawo to zostało już przyznane, a jego skutki są nadal aktualne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że prawo pomocy zostało już przyznane w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Skoro prawo to zostało już „skonsumowane” i jego skutki są nadal aktualne, rozpoznanie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 249a P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 252 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 249a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis określający, że jeżeli strona cofnęła wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
P.p.s.a. art. 258 § § 1 i 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący obowiązku pouczania stron przez sąd, który nie ma zastosowania do fachowych pełnomocników.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo pomocy zostało już przyznane w zakresie całkowitym, co czyni ponowny wniosek bezprzedmiotowym. Pełnomocnik z urzędu jest fachowym pełnomocnikiem, niepodlegającym pouczeniom sądu w zakresie skutków zaniedbań.
Godne uwagi sformułowania
Prawo to zostało zatem przez skarżącego już skonsumowane Sąd nie ma obowiązku, o którym mowa w art. 6 P.p.s.a., pouczania go czynnościach procesowych i skutkach ich zaniedbań.
Skład orzekający
Anna Misiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy, w szczególności sytuacji, gdy prawo to zostało już przyznane i ponowny wniosek staje się bezprzedmiotowy. Brak obowiązku pouczania fachowych pełnomocników."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sądzie administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury przyznawania prawa pomocy, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Op 15/16 - Postanowienie WSA w Opolu Data orzeczenia 2016-06-30 Data wpływu 2016-02-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu Sędziowie Anna Misiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 648 Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego 658 Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Inne Treść wyniku Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy Powołane przepisy Dz.U. 2016 poz 718 art. 252 par. 2, art. 249a, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z dnia 25 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uzasadnienie R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w [...] w przedmiocie informacji publicznej. Skarżący złożył do tut. Sądu na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, to jest poprzez ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym. Pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego został wyznaczony przez właściwy samorząd, radca prawny M. W.. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r. Sąd odrzucił skargę R. S. Pełnomocnik z urzędu w dniu 17 maja 2016 r. złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie, wraz z potwierdzeniem jej nadania do skarżącego. W dniu 10 maja 2016 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżącego złożony na formularzu stosowanym przed Sądami powszechnymi (o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, przesłany do załatwienia przez Sąd Okręgowy w [...], [...] Wydział [...]. W związku z tym referendarz sądowy działając na podstawie art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", przesłał pełnomocnikowi skarżącego urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, stosowany w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W wezwaniu omyłkowo wskazano, że formularz ten jest przesłany do podpisania i doręczenia. Pełnomocnik w dniu 20 maja 2016 r. złożył formularz wniosku jedynie zawierający jego podpis. Wobec tego ponownie przesłano mu formularz wniosku do wypełnienia i odesłania. Wówczas pełnomocnik odesłał niekompletnie wypełniony formularz wniosku, to jest nie zawierający podpisu. W tym miejscu przychodzi zaznaczyć, że pełnomocnik z urzędu jest fachowym pełnomocnikiem, a zatem Sąd nie ma obowiązku, o którym mowa w art. 6 P.p.s.a., pouczania go czynnościach procesowych i skutkach ich zaniedbań. Zasadniczo zatem już za pierwszy wniosek przesłany przez pełnomocnika strony, który zawierał jedynie jego podpis mógł być pozostawiony bez rozpoznania. Drugi wniosek został z kolei przesłany niepodpisany. Wypełnienie wniosku polega bowiem na uwzględnieniu wszystkich jego rubryk, w tym także rubryki przeznaczonej na podpis, a szczegółowe pouczenie w tym przedmiocie stanowi integralną część wniosku. Mając jednakże na uwadze, słuszny w ocenie referendarza sądowego, pogląd wyrażony w najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a to w postanowieniu z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt I GZ 332/16, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, gdzie NSA stwierdził, że w sytuacji, gdy wydanie postanowienia w sprawie o przyznania prawa pomocy stało się zbędne w rozumieniu art. 249 a P.p.s.a., to nawet, gdyby zachodziły podstawy do uchylenia zarządzenia sądu I instancji o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, postępowanie z takiego wniosku należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a. referendarz sądowy zważył, co następuje: Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczęte na skutek ponownego wniosku skarżącego z dnia 25 kwietnia 2016 r., podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Odnosząc się do wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu zauważyć należy, że ww. postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r., skarżący został zwolniony od kosztów sądowych oraz został mu ustanowiony radca prawny. Na skutek tego orzeczenia, OIRP w Opolu poinformowała o wyznaczeniu do reprezentowania skarżącego w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, radcy prawnego z urzędu w osobie M. W. Wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej Wobec powyższych ustaleń brak jest podstaw do wyznaczenia skarżącemu kolejnego pełnomocnika z urzędu. W cyt. ustawie P.p.s.a., brak jest bowiem przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sprawie, w sytuacji gdy zostało jej już przyznane prawo pomocy w tym zakresie. Prawo to zostało zatem przez skarżącego już skonsumowane (por. postanowienie z dnia 22 kwietnia 2005 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego; sygn. akt II OZ 262/05; dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego, że skarżącemu przyznano już prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a także w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych całości, które to zwolnienie rozciąga się na całe postępowanie w sprawie, rozpoznanie jego ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uznać należało za zbędne i umorzyć postępowanie, na podstawie przepisu art. 249a P.p.s.a., określającego, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Przepis art. 249 a, wprowadził art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Zmiany te weszły w życie w dacie 15 sierpnia 2015 r. i na mocy art. 2 cyt. ustawy o zmianie ustawy P.p.s.a., i mają bez wątpienia zastosowanie do niniejszego postępowania wszczętego po tej dacie. Mając na względzie powyższe, referendarz sądowy działając na podstawie art. 249 a w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI