II SAB/Wr 23/24

II SAB/Wr 23/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-03-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Olga Białek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi O. K. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 sierpnia 2023 r. wniesiono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z treści pisma wynika, iż wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w sprawie dotyczył O. K., natomiast przedmiotowa skarga została podpisana przez K. Y.
Wobec braku osobistego podpisu skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2024 r. wezwano go do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu. Niezależnie od powyższego, skarżący został również wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, jak również do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, a także do nadesłania oświadczenia, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jest podpisana pod skargą K. Y., w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona skarżącemu (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 15 akt sądowych) w dniu 30 stycznia 2024 r. Termin na usunięcie braków formalnych oraz nadesłania kopii ponaglenia i oświadczenia upłynął z dniem 6 lutego 2024 r. (wtorek).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie, przedmiotowa skarga została podpisana przez K. Y., wskazaną w aktach administracyjnych jako pełnomocnik skarżącego. W związku z brakiem w aktach sądowych dokumentu potwierdzającego umocowanie, skarżący został wezwany do nadesłania oświadczenia, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest podpisana pod skargą K. Y. Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkował się jednak do ww. wezwania i jednocześnie nie stawił się celem osobistego podpisania skargi. W tej sytuacji należało przyjąć, że skarga została podpisana przez osobę nieuprawnioną. Brak oryginalnego podpisu jest natomiast brakiem formalnym, który powoduje, że pismo w postępowaniu sądowym nie wywołuje skutków prawnych, jako niespełniające wymogów określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego, skarga dotknięta była również innymi uchybieniami, w związku z czym skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi, jak również do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 stycznia 2024 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 6 lutego 2024 r. (wtorek). W wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał wskazanych w wezwaniu czynności. Ponadto w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności.
Sąd zważył również, że w niniejszej sprawie skarga i tak podlegałaby odrzuceniu z powodu braku uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu. Jak bowiem wynika z prezentat organu, ponaglenie zostało nadane w dniu 15 grudnia 2023 r., natomiast przedmiotowa skarga – jak wynika z koperty, w której została nadana (k. 3 akt sądowych) – w dniu 5 grudnia 2023 r. W świetle powyższego Sąd uznał, że nawet gdyby skarżący uzupełnił braki formalne przedmiotowej skargi, z uwagi na niespełnienie ww. wymogu dopuszczalności skargi, podlegałaby ona odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3, orzekł jak w sentencji postanowienia.