II SAB/Wr 21/26

II SAB/Wr 21/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-02-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dominik Dymitruk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi I. K. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 grudnia 2025 r. I. K. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego sprawy w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej, a także do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, skierowana na adres do doręczeń strony i nie podjęta w terminie pomimo dwukrotnego awizowania, pozostawiona została w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 11 lutego 2025 r. (za zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 14 akt sądowych). W tych okolicznościach, siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał w dniu 18 lutego 2026 r. (środa).
W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu, a także nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
Jak wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec skutecznego doręczenia przy zastosowaniu fikcji doręczenia dokonanego w dniu 11 lutego 2026 r., termin na uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął z dniem 18 lutego 2026 r. (środa). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.