II SAB/Wr 176/23

II SAB/Wr 176/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Adam Habuda
Gabriel Węgrzyn /sprawozdawca/
Halina Filipowicz-Kremis /przewodniczący/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Cudzoziemcy
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 103
art. 42  ust. 5 i 5a,  art. 100c ust. 1 i 4,  art. 100d  ust. 1 i 4
Ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis, Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda, Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 11 lipca 2023 r. sprawy ze skargi V. M. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Skargą z 13 III 2023 r. V. M. (obywatel U.) zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu bezczynność i przewlekle prowadzenie postępowania w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Jak wynika ze skargi oraz akt administracyjnych, w dniu 19 V 2022 r. wpłynął do organu wniosek strony skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Ostatni wjazd strony na terytorium Polski miał miejsce w 2016 r., zaś okres pobytu wyznaczony w dotychczasowym pozwoleniu na pobyt czasowy upływał stronie z dniem 21 V 2022 r. Pismem z dnia 5 X 2022 r. strona wniosła ponaglenie.
Mając powyższe okoliczności na względzie w skardze zażądano: stwierdzenia bezczynności i przewlekłości z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie, przyznania sumy pieniężnej w kwocie 24 590,85 zł i zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie zwracając uwagę, że terminy załatwienia sprawy zostały wstrzymane w okresie od 15 IV do 31 XII 2022 r. na mocy art. 100c ust. 1 ustawy z dnia 12 III 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz.U. z 2022 r., poz. 583 ze zm.) – dalej jako "ustawa pomocowa". W związku z tym nie upłynął termin do załatwienia sprawy z wniosku strony skarżącej.
Pismem procesowym z 1 VI 2023 r. strona skarżąca odniosła się do odpowiedzi na skargę podnosząc, że w okolicznościach sprawy ustawa pomocowa nie znajduje zastosowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Podstawą prawną skargi jest art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, ze zm.) - dalej jako "ppsa", z którego wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej.
W okolicznościach konkretnej sprawy należało jednak uwzględnić obowiązujące od dnia 24 II 2022 r. przepisy ustawy pomocowej.
Jak wynika z art. 42 ust. 5 i 5a ustawy pomocowej, jeżeli ostatni dzień okresu ważności zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego obywatelowi Ukrainy przypada w okresie od dnia 24 II 2022 r., okres ważności tego zezwolenia ulega przedłużeniu z mocy prawa do dnia 4 III 2024 r.
Z powyższego wynika, że strona skarżąca, jakkolwiek przybyła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy przed rozpoczęciem działań wojennych prowadzonych na terytorium Ukrainy, to jednak jest osobą korzystającą z przewidzianego ustawą pomocową generalnego wydłużenia okresu legalnego pobytu na terytorium Polski w związku z działaniami wojennymi. W przypadku strony skarżącej ostatni dzień okresu pobytu na podstawie dotychczasowego pozwolenia na pobyt czasowy upływał bowiem z dniem 21 V 2022 r. (zob. karta pobytu), a więc w okresie wyznaczonym w art. 42 ust. 5 i 5a ustawy pomocowej (tj. od dnia 24 II 2022r.).
W konsekwencji do sprawy administracyjnej zainicjowanej wnioskiem strony skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt zastosowanie znajdzie również art. 100c ust. 1 i art. 100d ust. 1 ustawy pomocowej. Wynika z nich, że w okresie do dnia 4 III 2024 r. bieg terminów na załatwienie spraw dotyczących: 1) udzielenia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, 2) zmiany: a) zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, b) zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, 3) cofnięcia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej - w postępowaniach prowadzonych przez wojewodę nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Zarazem zgodnie z art. 100c ust. 4 i art. 100d ust. 4 ustawy pomocowej, zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 (a więc m.in. w sprawach zezwoleń na pobyt czasowy), lub ich dokonywanie z opóźnieniem, w okresie, o którym mowa w ust. 1 (a więc do dnia 4 III 2024 r.), nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki.
Okoliczność złożenia wniosku o udzielnie zezwolenia w czasie zawieszenia terminów dla załatwienia tych spraw, wyklucza możliwość stwierdzenia bezczynności czy przewlekłości organu. Skoro bowiem nie biegnie ustawowy termin załatwienia sprawy, nie sposób uznać, że w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia sprawy lub bezczynności (podobnie WSA we Wrocławiu w wyroku z 16 III 2023 r., II SAB/Wr 1466/22, publ. CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w związku z przewidzianym w ustawie pomocowej zawieszeniem biegu terminów załatwienia sprawy z wniosku strony skarżącej oraz zakazem wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, skargę należało oddalić w całości na zasadzie art. 151 ppsa.
Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa.