II SAB/Wr 1560/25

II SAB/Wr 1560/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-01-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dominik Dymitruk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6159 Inne o symbolu podstawowym 615
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 56 par. 1 pkt 1 i 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie wydania zaświadczenia o milczącym przyjęciu wniosku postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 26 czerwca 2025 r. (sygn. akt II SA/Wr 920/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – po rozpatrzeniu sprawy ze skargi A. O. (dalej: skarżący) – uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: Kolegium, organ) z dnia 16 października 2024 r. (nr SKO 4121.171.2024) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o milczącym przyjęciu wniosku oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji (pkt I), a także zasądził od tego organu na rzecz strony skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II).
W skardze z dnia 17 września 2025 r. skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu w wykonaniu obowiązku wskazanego w pkt I i II ww. wyroku z dnia 26 czerwca 2025 r. (sygn. akt II SA/Wr 920/24); nałożenie na organ grzywny; zasądzenie na jego rzecz połowy określonej w art. 154 § 7 p.p.s.a. kwoty z uwagi na poniesione straty; jak również orzeczenie przez Sąd o istnieniu obowiązku wydania zaświadczenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów sądowych.
W piśmie z dnia 24 listopada 2025 r. skarżący wskazał natomiast, że jego skargę należy traktować jako skargę na bezczynność organu po uprawomocnieniu się ww. wyroku Sądu.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że po otrzymaniu odpisu ww. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 26 czerwca 2025 r., co nastąpiło w dniu 29 września 2025 r., przekazało akta sprawy organowi pierwszej instancji w dniu 1 października 2025 r. z uwagi na treść zawartego w tym wyroku rozstrzygnięcia. Wobec tego przed Kolegium nie toczy się aktualnie żadne postępowanie, ponieważ skarżący nie wniósł ani zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji, ani innego żądania odnoszącego się do wszczęcia postępowania przed Kolegium.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Sąd w każdej sprawie bada w pierwszej kolejności z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wskazanych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 8 powołanej ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, czyli także w sprawach, w których organ administracji zobowiązany jest do wydania decyzji.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowo przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności.
W niniejszej sprawie, co należy podkreślić, wskazanym na wstępie wyrokiem tut. Sądu z dnia 26 czerwca 2025 r. (sygn. akt II SA/Wr 920/24), uchylono zarówno zaskarżone postanowienie Kolegium, jak też poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. W tej sytuacji, jak stanowi art. 286 § 1 p.p.s.a., po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie, akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, zaś termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia (§ 2). W analizowanej jednak sprawie, wobec wskazanej treści rozstrzygnięcia tut. Sądu, akta administracyjne wraz z prawomocnym wyrokiem zostały przekazane przez Kolegium organowi pierwszej instancji, który był zobowiązany do ponownego załatwienia sprawy w uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w tym wyroku.
Z przekazanego stanowiska Kolegium wynika, że w dniu 1 października 2025 r. akta sprawy zostały przekazane organowi pierwszej instancji i wobec braku zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji, ani innego żądania odnoszącego się do wszczęcia postępowania, przez organem nie toczy się w tej chwili postępowanie w sprawie.
Sąd wskazuje ponadto, że niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania nie może stanowić bezczynności organu administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 154/08). Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, mogący stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Go 1136/17; a także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 645/20).
W tej sytuacji, skoro organ nie prowadzi wskazanego w skardze postępowania, należy uznać, że w rozpatrywanym przypadku wystąpił brak sprawy administracyjnej, której organ - pomimo prawnego obowiązku - na żądanie strony nie załatwia w przepisanej formie i terminie. Z kolei brak sprawy administracyjnej powoduje, że nie istnieje przedmiot orzekania przez Sąd, co czyni skargę niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Sąd rozstrzygnął jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a.