II SAB/Wr 1489/25

II SAB/Wr 1489/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-02-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marta Pawłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi V. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę; II. odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 maja 2025 r. skarżąca wniosła skargę na opisaną w sentencji bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. Jednocześnie w skardze zawarła wniosek o zwolnienie z opłaty sądowej.
Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2025 r. wezwano skarżącą do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kopię ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym fakt doręczenia ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia.
Przesyłka kierowana na adres podany w skardze, zawierająca ww. wezwania, została doręczona adresatowi w dniu 17 grudnia 2025 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca oświadczyła, że nie złożyła ponaglenia, bowiem kiedy składała wniosek obowiązywały przepisy, zgodnie z którymi organ nie był zobowiązany do procedowania sprawy. Tym samym niemożliwe było – zdaniem skarżącej, ponaglenie organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie jako p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) – dalej jako k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a.
Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Wyczerpanie przez stronę skarżącą trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na przewlekłość organu administracji publicznej.
W niniejszej sprawie z akt sprawy, jak i nadesłanych przez stronę dokumentów nie wynika, aby skarga została poprzedzona ponagleniem. Również skarżąca sama oświadczyła, że stosownego ponaglenia nie złożyła. Należy wyjaśnić, że nie jest możliwe wywiedzenie skargi na bezczynność jeżeli nie została spełniona bezwzględna przesłanka dopuszczalności w postaci złożenia ponaglenia. Przepisy, na które powołuje się skarżąca, odnoszące się do zawieszenia biegu terminów rozpatrywania wniosków pobytowych, nie zawierały odrębnej regulacji odnoszącej się do dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłość, zwalniającej z obowiązku jej poprzedzenia stosownym ponagleniem.
Wobec przedstawionych okoliczności skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji niniejszego postanowienia. Na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzeczono o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy (punkt II postanowienia). Zgodnie z powołanym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Na gruncie tego przepisu przyjmuje się, że przyznanie prawa pomocy, nawet jeśli zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, jest niedopuszczalne w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przepis ten zawiera samoistną negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przy czym ocena wystąpienia tej przesłanki dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. Skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, na pierwszy rzut oka, nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Taka sytuacja zachodzi wówczas, gdy przepis, który całkowicie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania strony, jest jednoznaczny i nie wymaga jakiejkolwiek wykładni poza językową. Potrzeba zastosowania art. 247 P.p.s.a. zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a. (M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 247 oraz powołane tam orzecznictwo).