II SAB/WR 1335/24

II SAB/Wr 1335/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Władysław Kulon /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 230 par. 1, par. 2, art. 220 par. 1, par. 3, art. 57 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 1, par. 2 pkt 1 lit. b, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 161 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego H. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).
Uzasadnienie
Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi zaś art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać m.in. imię i nazwisko przedstawicieli ustawowych. Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL przedstawiciela ustawowego, jeżeli jest obowiązany do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik małoletniej strony skarżącej nie wskazał w skardze przedstawiciela ustawowego strony skarżącej, jak również nie nadesłał żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że osoba udzielająca mu pełnomocnictwo jest przedstawicielem małoletniej strony, nadsyłając jedynie udzielone przez nią pełnomocnictwo. W związku z powyższymi brakami w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia strony skarżącej, oraz podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez niego numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie z dnia 8 stycznia 2025 r. doręczono pełnomocnikowi w dniu 9 stycznia 2025 r. Ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru wynika, że przesyłkę odebrał pełnomocnik osobiście. Zakreślony termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 16 stycznia 2025 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania pełnomocnik braków nie uzupełnił, przedkładając jedynie w dniu 10 stycznia 2025 r. pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę.
Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do treści pisma pełnomocnika z dnia 9 stycznia 2025 r., należy zwrócić uwagę na pogląd reprezentowany zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym, a który akceptuje skład orzekający w niniejszej sprawie, że sąd administracyjny z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia zarówno wymieniona w art. 58 § 1 jak również art. 220 § 3 P.p.s.a. Zgodnie wprawdzie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Tym samym badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego, przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienia: NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07; NSA z dnia 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; NSA z dnia 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; WSA we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2016 r., II SA/Wr 373/16; WSA w Opolu z 6 marca 2013 r., I SA/Op 155/13; WSA w Krakowie z dnia 3 czerwca 2024 r., III SA/Kr 319/24). Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca a nie umarza postępowanie (B. Dauter, [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 161).
Rozstrzygnięcie w punkcie drugim sentencji wynika z konieczności zastosowania przepisu art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.