II SAB/WR 12/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odrzucił skargę na bezczynność organu administracji z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w rozpatrzeniu odwołania. Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia, co jest wymogiem formalnym zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji, sąd odrzucił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę J. W. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty B. dotyczącej zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości. Sąd, działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna, jednakże jej wniesienie wymaga wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 tej ustawy, bezwzględnym wymogiem formalnym jest wcześniejsze skorzystanie ze środków dostępnych w postępowaniu administracyjnym. W tej konkretnej sprawie, skarżący powinien był najpierw wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ Wojewoda D. nie rozpatrzył sprawy w terminie. Niewniesienie takiego zażalenia oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym zażalenia do organu wyższego stopnia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyczerpanie środków zaskarżenia jest bezwzględnym wymogiem formalnym skargi. W przypadku bezczynności organu, środkiem tym jest zażalenie do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 KPA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Bezwzględny wymóg formalny skargi, warunkujący jej dopuszczalność, polegający na wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
PPSA art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konsekwencją zaniechania wyczerpania środków zaskarżenia jest odrzucenie skargi.
Pomocnicze
PPSA art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
KPA art. 37 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.
KPA art. 35
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 36
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, w tym zażalenia do organu wyższego stopnia, co stanowi wymóg formalny skargi na bezczynność organu.
Godne uwagi sformułowania
bezwzględnym wymogiem formalnym skargi, warunkującym jej dopuszczalność jest wyczerpanie środków zaskarżenia ustawodawca przyznał stronie postępowania administracyjnego środek prawny umożliwiający interwencję organu wyższego stopnia w przypadku niezałatwienia sprawy przez właściwy organ w terminach przyjętych dla tej czynności przez kodeks postępowania administracyjnego
Skład orzekający
Alicja Palus
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi wnoszenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, w szczególności konieczność wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Kodeksu postępowania administracyjnego obowiązujących w dacie orzekania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy standardowej interpretacji przepisów, co czyni ją mniej interesującą dla szerokiego grona odbiorców, ale istotną dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wr 12/05 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2005-04-28 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2005-04-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Alicja Palus /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 3 par. 2, art. 52 par. 1, art. 58 par 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 37 par. 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Wojewody D. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Uzasadnienie J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D., polegającą na nierozpatrzeniu w terminie odwołania J. W. i R. W. od decyzji Starosty B. z dnia 3 grudnia 2004 r. w sprawie udzielenia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział we W. zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości składających się z działek nr [...] i nr [...] położonych w K. D., gm. B., stanowiących własność odpowiednio J. W. i R. W. W skardze zawarte jest żądanie wyznaczenia organowi terminu do załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga na bezczynność organu jest środkiem prawnym uwzględnionym w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, 1270/, określającym zakres jurysdykcji sądów administracyjnych i umożliwia przeprowadzenia sądowej kontroli działań organów administracji publicznej w określonym tym środkiem zakresie. Podlega ona regulacji zawartej w powołanej wyżej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści art. 52 § 1 tego aktu normatywnego wynika, że bezwzględnym wymogiem formalnym skargi, wnoszonej do sądu administracyjnego, warunkującym jej dopuszczalność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie /chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich/. Istotne zatem jest, że zgodnie z art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, według przepisów którego prowadzone jest postępowanie przez Wojewodę D. "Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia." Przepis ten wskazuje jednoznacznie, że ustawodawca przyznał stronie postępowania administracyjnego środek prawny umożliwiający interwencję organu wyższego stopnia w przypadku niezałatwienia sprawy przez właściwy organ w terminach przyjętych dla tej czynności przez kodeks postępowania administracyjnego. Odnosząc tę regulację do wymogu wynikającego z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzić należy, że wniesienie skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego bez uprzedniego wykorzystania środka zaskarżenia wskazanego z art. 37 § 1 kpa, którym w warunkach tej sprawy było zażalenie skierowane do Ministra Infrastruktury, oznacza niewyczerpanie środka zaskarżenia, jaki służył skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Ustawową konsekwencją zaniechania w tym zakresie jest odrzucenie skargi, zgodnie z treścią z art. 58 § 1 pkt 6 powoływanej poprzednio ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI