II SAB/Wr 109/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. P. na niewykonanie wyroku NSA, uznając drogę sądową za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący M. P. wniósł skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając organowi pierwszej instancji zwlekanie z wydaniem decyzji stwierdzającej chorobę zawodową. Sąd uznał jednak drogę sądową za niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w szczególności nie złożył zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia ani nie wezwał organu do wykonania wyroku w trybie art. 154 p.s.a. W konsekwencji skarga została odrzucona.
Sprawa dotyczyła skargi M. P. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2003 r., który uchylił decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej. Skarżący zarzucił organowi pierwszej instancji zwlekanie z wydaniem decyzji i wniósł o zobowiązanie organu do wydania satysfakcjonującej go decyzji. Sąd, analizując akta sprawy i pisma skarżącego, ustalił, że M. P. nie złożył zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia ani nie wezwał organu do wykonania wyroku w trybie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z przepisami, droga sądowa jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Ponieważ skarżący nie spełnił tego wymogu, Sąd uznał drogę sądową za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 1 p.s.a. postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Uzasadnienie
Droga sądowa jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku bezczynności organu, środkiem takim jest zażalenie do organu wyższego stopnia lub pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku w trybie art. 154 p.s.a. Brak tych działań skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi z powodu niedopuszczalności drogi sądowej.
p.s.a. art. 53 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa wymóg wyczerpania środków zaskarżenia jako warunek dopuszczalności skargi.
Pomocnicze
p.s.a. art. 154 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje możliwość wniesienia skargi w przypadku niewykonania wyroku lub bezczynności organu po wyroku, po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku.
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa zażalenie jako środek zaskarżenia w przypadku bezczynności organu.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 3
Reguluje przejście spraw do wojewódzkich sądów administracyjnych.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Reguluje rozpatrywanie spraw wniesionych do NSA przed dniem 01.01.2004 r. przez wojewódzkie sądy administracyjne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność drogi sądowej z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Godne uwagi sformułowania
Celem sądowej kontroli administracji jest doprowadzenie do zniesienia sprzecznego z prawem działania organu lub jego bezczynności, nie zaś podejmowanie działań lub rozstrzygnięć merytorycznych w sprawie. Stąd też droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego - co następuje poprzez wyczerpanie dostępnych w tym postępowaniu środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.s.a.). Wezwanie organu do wykonania wyroku odgrywa w tym wypadku podobną rolę, co zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a., tj. zabezpiecza przed wniesieniem skargi z pominięciem wcześniejszych prób załatwienia sprawy na drodze administracyjnej.
Skład orzekający
Krystyna Anna Stec
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi na bezczynność organu i niewykonanie wyroku w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności konieczność wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przejścia spraw między systemami prawnymi (NSA do WSA) oraz konkretnych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z dostępem do sądu administracyjnego, ale jej fakty są dość rutynowe i skupiają się na formalnych wymogach.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wr 109/03 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2004-02-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-10-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Krystyna Anna Stec /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 620 Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Inspektor Sanitarny Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 53 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA del. do WSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2003r. uchylającego decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 22.08.2000 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 03.07.2003 r. sygn. akt II SA/Wr 2176/2000 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu uchylił decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 22.08.2000 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia 08.02.1999 r. Nr [...] odmawiającą M. P. stwierdzenia choroby zawodowej. W dniu 20.10.2003 r. M. P. wniósł ponownie skargę, zarzucając organowi pierwszej instancji niewykonanie wyroku sądu poprzez zwlekanie z wydaniem decyzji stwierdzającej chorobę zawodową. Skarżący wnosi o zobowiązanie przez Sąd Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. do wydania satysfakcjonującej stronę decyzji. Ze skargi oraz akt sprawy wynika, że w dniu 02.10.2003 r. skarżący został poddany badaniom w D. Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w W., a dnia 10.19.2003 r. Ośrodek ten zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy w S., z prośbą o ponowne badanie M. P. w trybie konsultacyjnym. Skarżący niw wyraził zgodny na powtórzenie badań. Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) z dniem 01.01.2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 01.01.2004 r., podlegają rozpatrzeniu - zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) - przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej w skrócie p.s.a). Celem sądowej kontroli administracji jest doprowadzenie do zniesienia sprzecznego z prawem działania organu lub jego bezczynności, nie zaś podejmowanie działań lub rozstrzygnięć merytorycznych w sprawie. Stąd też droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego - co następuje poprzez wyczerpanie dostępnych w tym postępowaniu środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.s.a.). W przypadku bezczynności organu administracji środkiem takim jest zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.). Szczególnym rodzajem skargi na bezczynność organu jest skarga przewidziana w art. 154 § 1 p.s.a., który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wezwanie organu do wykonania wyroku odgrywa w tym wypadku podobną rolę, co zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a., tj. zabezpiecza przed wniesieniem skargi z pominięciem wcześniejszych prób załatwienia sprawy na drodze administracyjnej. W przedmiotowej sprawie Sąd w dniu 05.11.2003 r. zwrócił się do skarżącego o oświadczenie, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na bezczynność organu administracyjnego do organu wyższego stopnia. Z pisma M. P. z dnia 17.11.2003 r. oraz z pisma z dnia 17.10.2003 r. wynika, że skarżący nie składał zażalenia, a jedynie poinformował organ o złożeniu skargi. Z akt sprawy nie wynika ponadto, by skarżący zwracał się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku, o którym mowa w art. 154 p.s.a. Z tych względów biorąc pod uwagę powyższe należy w przedmiotowej sprawie uznać drogę sądową za niedopuszczalną. Z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6) p.s.a. w związku z art. 53 § 1 podlega odrzuceniu, stąd też Sąd postanowił, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI