II SAB/Wr 1002/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w wyznaczonym terminie.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wydania karty pobytu. Sąd wezwał ją do uzupełnienia braków formalnych (akt urodzenia) i fiskalnych (wpis sądowy). Pomimo doręczenia wezwań, braki nie zostały uzupełnione, a wniosek o cofnięcie skargi złożono po terminie. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez Y. K., reprezentowaną przez przedstawiciela ustawowego K. K., na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyrobienia i wydania karty pobytu. Sąd pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w tym złożenia aktu urodzenia potwierdzającego umocowanie przedstawiciela ustawowego, oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wezwania te zostały doręczone, jednak skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków w wyznaczonym terminie. W międzyczasie złożono wniosek o cofnięcie skargi, jednak sąd uznał, że cofnięcie jest niedopuszczalne, gdy skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzucił skargę, stwierdzając, że nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych w terminie skutkuje odrzuceniem skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeśli zmierza do obejścia prawa lub gdy skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. W takiej sytuacji sąd odrzuca skargę, a nie umarza postępowania.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że cofnięcie skargi jest czynnością dyspozycyjną strony, która może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Badanie dopuszczalności cofnięcia skargi oraz umorzenie postępowania może nastąpić tylko wtedy, gdy skarga została wniesiona skutecznie. W przypadku braków formalnych, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
p.p.s.a. art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 49 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
p.p.s.a. art. 230 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
p.p.s.a. art. 230 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sąдами administracyjnymi
Pismem, o którym mowa w § 1 jest m.in. skarga.
p.p.s.a. art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże cofnięcie jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
p.p.s.a. art. 161 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Postępowanie umarza się w przypadku cofnięcia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Brak uiszczenia wpisu sądowego jako brak formalny skutkujący odrzuceniem skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi, która zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu.
Godne uwagi sformułowania
sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu
Skład orzekający
Marta Pawłowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty odrzucania skarg w WSA, w szczególności w kontekście braków formalnych, nieuiszczenia wpisu sądowego oraz dopuszczalności cofnięcia skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sądach administracyjnych, nie zawiera nowej wykładni prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego odrzucenia skargi z powodu braków formalnych. Nie zawiera elementów zaskoczenia ani nowej wykładni prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wr 1002/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2025-09-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-07-31 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Marta Pawłowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 220 par. 3 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. K. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego K. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyrobienia i wydania karty pobytu postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia 10 lipca 2025 r. skarżąca reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyrobienia i wydania karty pobytu. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 lipca 2025 r. przedstawiciel skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia. Również zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 lipca 2025 r. przedstawiciel skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Pismem z dnia 19 sierpnia 2025 r. przedstawiciel ustawowy skarżącej złożył wniosek o cofnięcie uprzednio złożonej skargi. Oświadczenie o cofnięciu skargi zostało przekazane Sądowi przez organ w dniu 10 września 2025 r. (data wpływu). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta 24 akt sądowych), przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi została doręczona w dniu 8 września 2025 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 15 września 2025 r. (poniedziałek). Wezwania pozostały bezskuteczne, braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Ponadto zgodnie z art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o którym mowa w § 1 jest m.in. skarga (§ 2). Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a Odnosząc się natomiast do treści pisma z dnia 19 sierpnia 2025 r. (wycofanie skargi), należy zwrócić uwagę na pogląd reprezentowany zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że sąd administracyjny z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia zarówno wymieniona w art. 58 § 1 jak również art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie wprawdzie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Tym samym badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego, przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienia: NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07; NSA z dnia 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; WSA we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2016 r., II SA/Wr 373/16). Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca a nie umarza postępowanie (B. Dauter, [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 161). Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI