II SAB/Wa 81/11

II SAB/Wa 81/11 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-05-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2011-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kołodziej
Eugeniusz Wasilewski /sprawozdawca/
Stanisław Marek Pietras /przewodniczący/
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
I OSK 1628/11 - Postanowienie NSA z 2011-12-01
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art. 1 ust. 1,  art. 4 ust. 1,  art. 13 ust. 1,  art. 14 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spraw.) Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2011 r. sprawy ze skargi W.S. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1) zobowiązuje Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania wniosku W.S. z dnia [...] stycznia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego, 2) zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz W.S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. W. S. wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o wydanie odpisu decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymującej w mocy decyzję z [...] września 2010 r. nr [...] znak [...] oraz poinformowanie czy, a jeśli tak, to w jakiej dacie, przedmiotowa decyzja została doręczona stronie postępowania – Gminie K.
W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Dyrektor Departamentu Administracji Publicznej MSWiA, pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] przekazał wnioskodawcy kopię decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] znak [...], informując, że odpis decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji może otrzymać tylko strona postępowania administracyjnego. Ponadto przekazane zostały kopie decyzji Wojewody [...] nr [...] i nr [...] z informacją, iż organ nie posiada w swoich aktach odpisów decyzji Wojewody [...].
Pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. W. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie Ministra do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji publicznej oraz zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi W. S. podniósł, iż pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. występował o odpis decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r., a organ, przy piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r., przekazał mu jedynie kopię żądanej decyzji, informując, że odpis może być wydany jedynie stronie postępowania, natomiast w pozostałym zakresie wniosek pozostał bez odpowiedzi.
W odpowiedzi na przedmiotową skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że po otrzymaniu żądania skarżącego, bezzwłocznie, przy piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r., przekazał W. S. kopię żądanego dokumentu, wskazując, że oryginał decyzji posiada organ ją wydający, a odpisy otrzymują strony postępowania oraz inne organy administracji. Odnosząc się do zapytania w jakiej dacie decyzja MSWiA z dnia [...] grudnia 2010 r. została doręczona Gminie K., Minister poinformował, że na dzień udzielonej skarżącemu odpowiedzi organ nie był w stanie tego stwierdzić, bowiem w tym czasie urząd pocztowy nie dostarczył jeszcze do organu administracji zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do art. 1 § 2 powołanej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga zasługuje częściowo na uwzględnienie.
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy W. S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, polegającą na nieudzielaniu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2011 r., w którym wnioskodawca domagał się wydania odpisu decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymującej w mocy decyzję z [...] września 2010 r. nr [...] znak [...] oraz poinformowania czy, a jeśli tak, to w jakiej dacie, przedmiotowa decyzja została doręczona stronie postępowania – Gminie K.
Wyjaśnić należy, iż bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej takiej czynności nie podejmuje i milczy wobec wniosku strony o udzielenie konkretnej informacji.
Prawo obywatela do informacji umocowane zostało w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.), stosownie do którego obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1 cyt. art.).
Ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) doprecyzowuje i rozbudowuje prawo określone w powołanym przepisie Konstytucji. Definiuje ona informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy), wymieniając w art. 6 ustawy przykładowy i niezamknięty katalog informacji stanowiących informację publiczną. Mając na względzie treść powołanych przepisów za informację publiczną uznać należy każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują w zakresie swoich kompetencji mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Tym samym, w świetle powyższego żądane przez skarżącego we wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r. informacje mają charakter informacji publicznej.
Artykuł 4 ust. 1 cyt. ustawy, stanowi, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Podkreślić przy tym należy, iż zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są tylko te podmioty, które dysponują danymi informacjami.
Zaznaczyć należy, iż dysponent informacji jest zobowiązany do jej udzielenia tylko wtedy, gdy informacja nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy, nie ma innego trybu dostępu do niej i nie funkcjonuje ona w obiegu publicznym, przy czym o formie udostępnienia informacji publicznej decyduje sam wnioskodawca.
Mając na względzie treść powyższego przepisu nie ulega wątpliwości, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu.
Zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Wyjaśnić należy, iż udzielenie informacji publicznej ma postać czynności materialnotechnicznej.
W myśl art. 14 ust. 1 wymienionej ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
Powyższe oznacza, że ustawodawca nałożył na podmioty zobligowane do udzielenia informacji obowiązek zachowania sposobu i formy jej udzielenia w zgodzie ze złożonym wnioskiem. Powoduje to przede wszystkim konieczność zawarcia we wniosku klauzuli określającej ów sposób i formę. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego ustawa nie precyzuje formy, w jakiej następuje udostępnienie informacji publicznej na wniosek, a zatem odpowiedź pisemna wystosowana do strony ubiegającej się o dostęp do informacji musi być uznana na jej gruncie za dopuszczalną i wystarczającą z punktu widzenia oceny, czy organ pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 37 kpa (patrz: T. R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, Wydanie 3, Warszawa 2006, s. 246 -247.).
W niniejszej sprawie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji udostępnił skarżącemu informację publiczną, określoną we wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r. tylko w części. Organ bowiem przy piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r. udostępnił wnioskodawcy jedynie kserokopię decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] znak [...], informując, że odpis decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji może otrzymać tylko strona postępowania administracyjnego. Minister nie rozpoznał natomiast wniosku skarżącego w zakresie poinformowanie go czy, a jeśli tak, to w jakiej dacie, przedmiotowa decyzja została doręczona stronie postępowania – Gminie K. Jedynie w odpowiedzi na skargę, a nie w odpowiedzi na wniosek, poinformował W. S., że na dzień udzielonej skarżącemu odpowiedzi organ nie był w stanie tego stwierdzić, bowiem w tym czasie urząd pocztowy nie dostarczył jeszcze do organu administracji zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zatem organ w omawianym zakresie nie rozpatrzył wniosku skarżącego, albowiem nie udzielił wnioskodawcy informacji publicznej w tej materii, ani też nie wydał decyzji odmownej, pozostając tym samym w zwłoce.
Odnosząc się do zarzutu skargi, iż organ wydał skarżącemu jedynie kopię żądanej decyzji, odmawiając de facto wydania jej odpisu, wskazać należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Istotą postępowania o udzielenie informacji publicznej jest bowiem przekazanie zainteresowanemu informacji w żądanej przez niego sprawie, natomiast niekoniecznie musi to oznaczać przekazanie dokumentu w takiej formie, w jakiej sobie zainteresowany życzył. Tym samym, w sytuacji gdy wnioskodawca otrzymał kserokopię żądanego dokumentu, zamiast jego odpisu, to podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie pozostaje w bezczynności. Skarżący otrzymał kserokopię żądanego dokumentu, a zatem nie może stawiać zarzutu, iż otrzymana kopia jest dla niego bezwartościowa.
W świetle powyższego Sąd zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2011 r. w pełnym jego zakresie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego, bądź przez udzielenie stosownej informacji, bądź wydanie decyzji o odmowie, zgodnie z art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, co umożliwi stronie wykorzystanie środków prawnych, łącznie z prawem wniesienia skargi lub powództwa do sądu właściwego ze względu na przyczynę odmowy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 209 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
-----------------------
2