II SAB/WA 77/24

II SAB/Wa 77/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-10-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /sprawozdawca/
Joanna Kruszewska-Grońska /przewodniczący/
Łukasz Krzycki
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2024 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Postępowanie w sprawie zainicjował wniosek A. C. z dnia [...] grudnia 2023r. o udostępnienie informacji publicznej a skierowany drogą mailową do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] o następującej treści:
Uprzejmie proszę o informację publiczną, przez udzielenie odpowiedzi na pytania:
1. w ilu i w jakich adresach funkcjonuje Sąd?
2. czyją własność stanowią te nieruchomości?
3. proszę o podanie nr ksiąg wieczystych tych nieruchomości;
4. jeśli nieruchomości są wynajmowane lub dzierżawione od osób trzecich proszę o przesłanie skanów umów najmu/dzierżawy: jeśli są zawarte w formie aktów notarialnych proszę o przesłanie ich treści;
5. Jaka Jest przyczyna zmiany siedziby części wydziałów Sądu na przełomie 2023 i 2024 r. i dlaczego zmieniają siedzibę akurat te wydziały? Jeśli były w tym zakresie prowadzone jakieś analizy, to proszę o ich udostępnienie,
6) w jaki sposób poszukiwano nowej siedziby dla części wydziałów Sądu - czy poszukiwali Jej pracownicy Sądu, czy zlecono takie poszukiwania podmiotowi zewnętrznemu? Jeśli zlecono je podmiotowi zewnętrznemu proszę o przesłanie skanu stosownej umowy oraz wskazanie w jakim trybie dokonano wyboru tego podmiotu;
7. czy nowa siedziba dla części wydziałów Sądu była wybierana spośród kliku możliwych? Jeśli tak, to spośród jakich i jakimi kryteriami kierowano się przy ostatecznym wyborze? Jeśli analiza możliwości została w jakikolwiek sposób zapisana proszę ojej udostępnienie.
W dniu [...] stycznia 2024r. adresat powyższego żądania przesłał wnioskodawczyni na uwidoczniony w jej wniosku adres e-mail odpowiedz następującej treści:
"w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z [...] grudnia 2023 r. uprzejmie informuję, że:
1) Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] funkcjonuje pod następującymi
adresami: ul. [...], ul. [...], ul. [...] w [...] oraz ul. [...] w [...];
2) budynki WSA w [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...] oraz ul. [...] w [...] są własnością Skarbu Państwa i pozostają jednocześnie w trwałym zarządzie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], natomiast Sąd użytkuje również część budynku należącego do jednostki nadrzędnej - Naczelnego Sądu Administracyjnego położonego przy ul. [...];
3) nie jest możliwe wskazanie numerów ksiąg wieczystych ww. nieruchomości w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Do spraw związanych z udostępnianiem informacji zawartych w zasobie geodezyjno – kartograficznym zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1752, z poźn. zm.) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy, w tym w szczególności rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 28 lipca 2020 r. w sprawie wzorów wniosków o udostępnienie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, licencji i Dokumentu Obliczenia Opłaty, a także sposobu wydawania licencji, Dz. U. z 2020 r. poz. 1322 (vide: np. wyrok NSA z 14 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5213/21);
4) (w załączeniu kopie aktów notarialnych);
5) zmiana głównej siedziby WSA w [...] wynikała z potrzeb lokalowych zarówno jednostki nadrzędnej - NSA, jak i WSA w [...]. Umożliwiała także odpowiednią organizację pracy i zarządzaniem Sądem. Rozmieszczenie jednostek organizacyjnych Sądu w poszczególnych lokalizacjach wynika z konieczności zapewnienia optymalnego i gospodarnego wykorzystania zajmowanych powierzchni i dostosowania jej do liczby pracowników;
6) poszukiwanie nieruchomości odbywało się własnymi siłami WSA w [...] poprzez przeszukiwanie internetowych ogłoszeń o sprzedaży nieruchomości. Sam zakup budynku poprzedzony był próbami uzyskania nieruchomości z zasobów Skarbu Państwa. Ministerstwo Rozwoju Regionalnego i Technologii nie przedstawiło jednak Sądowi żadnej propozycji;
7) zakup nieruchomości przy ul. [...] w [...] poprzedzony był analizą porównawczą wybranych nieruchomości. Przedstawiciele Sądu przeprowadzili wizje lokalne nieruchomości położonych m.in.:
• w okolicy [...],
• przy ul. [...],
• przy ul. [...],
• przy ul. [...],
• przy ul. [...].
Wybór nieruchomości odbywał się w oparciu o kryteria takie jak: cena, powierzchnia budynku, stan techniczny budynku, możliwość adaptacji budynku na cele orzecznicze, przewidywany czas trwania adaptacji, poziom ryzyka wynikającego z procesu inwestycyjnego".
Skargę na bezczynność adresata wniosku wywiodła do tut. Sądu w dniu [...] stycznia 2024r. A. C. wnosząc o stwierdzenie, że doszło do bezczynności, o zobowiązanie organu do niezwłocznego udostępnienia wnioskowanej informacji, nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku i o zasądzenie od skarżonego zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nieuwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie.
Wskazać należy, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej określa informację publiczną bardzo szeroko, jako każdą informację w sprawach publicznych. Zgodnie z jej art. 1 ust. 1 i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Ustawa powyższa nie definiuje pojęcia sprawy publicznej. W związku z tym, dla wyjaśnienia pojęcia sprawy publicznej, należy kierować się treścią art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na prawo do informacji publicznej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, składa się również uprawnienie do wglądu do dokumentów urzędowych, których definicja zawarta jest w art. 6 ust. 2 cytowanej ustawy. Tak więc informacją publiczną jest zarówno informacji o działalności organów władzy publicznej, jak i treść dokumentów i innych materiałów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, które mają walor informacji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów urzędowych, odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są więc nią też m.in treści dokumentów i materiałów bezpośrednio wytworzonych przez organy.
Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne także przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w pierwszej kolejności przez wgląd do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Oznacza to, że skarżący, zainteresowany uzyskaniem dostępu do wskazanej informacji swoje prawo do informacji publicznej może zrealizować, udając się do organu w celu zapoznania się z treścią tych dokumentów lub też może to nastąpić w inny wskazany przez skarżącego sposób, choćby poprzez wydanie kserokopii dokumentów. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej organ ma mu udostępnić żądaną informację.
Tak więc organ administracji publicznej, lub inny podmiot o jakim mowa w art.4 ust.1 omawianej ustawy, rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej mógł:
1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1),
2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2),
3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy),
4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy),
5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego,
6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji.
Bezczynność lub przewlekłość organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje m.in. z uwagi na błędne zakwalifikowanie żądanej informacji jako nie posiadającej przymiotu informacji publicznej, lub na błędne przeświadczenie że udostępnił ją w BIP, lub też na tym, że organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, iż okolicznością niesporną i nie budzącą wątpliwości Sądu było to, że adresat wniosku jest co do zasady zobowiązany do udostępniania informacji publicznej jak i to, że przedmiotem wniosku była informacja o takim właśnie charakterze. Stąd jej istota na obecnym etapie postępowania sprowadzała się do oceny tego, czy organ rozpoznał wniosek inicjujący postępowanie w jeden z w/w prawem przewidzianych sposobów.
W ocenie tut. Sądu na powyższe pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi.
Jak wynika z całokształtu dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych organ pismem z dnia [...] stycznia 2024r. (wysłanym [...] stycznia 2024r.) udzielił w całości odpowiedzi na wniosek.
Prawidłowo wywiódł przy tym, że nie jest możliwe wskazanie numerów ksiąg wieczystych nieruchomości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] w trybie u.d.i.p., gdyż do spraw związanych z udostępnianiem informacji zawartych w zasobie geodezyjno-kartograficznym zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1752, z późn.zm.). Powyższy pogląd tut. Sąd w całości podziela zwłaszcza, iż pozostaje on w zgodzie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu kasacyjnego - vide: np. wyrok NSA z 14 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5213/21.
Organ poprawnie też działał przesyłając ową odpowiedz na adres e-mailowy uwidoczniony we wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że wniosek nie wskazywał żadnego innego adresu.
W ocenie tut. Sądu powyższe świadczy niezbicie o tym, że organ nie znalazł się nigdy w bezczynności w rozpoznaniu spornego wniosku gdyż w terminie udzielił stronie żądanych odpowiedzi.
Na marginesie wyjaśnić należało, iż tut. Sąd nie mógł przeprowadzić bardziej pogłębionej analizy skargi, gdyż z uwagi na jej niezwykłą lakoniczność został pozbawiony przez jej autora takiej możliwości. Z treści skargi nie wynika bowiem ani to, czy kwestionowany jest przez stronę sam fakt otrzymania pisma stanowiącego odpowiedz na wniosek, czy też strona kwestionuje poszczególne elementy otrzymanej odpowiedzi. W takiej sytuacji Sąd nie prowadził rozważań w tym zakresie, gdyż miałyby one charakter czysto akademicki, zaś fakt udzielenia pełnej odpowiedzi na wniosek jak też fakt jej przesłania na adres strony potwierdzają stosowne dowody.
Reasumując, sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie świadczy niezbicie o tym, że organ nie popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).