II SAB/Wa 169/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na bezczynność GIODO, uznając, że skarżący nie sprecyzował swojego wniosku o ukaranie administratora danych.
Skarżący W.Z. zarzucił Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych bezczynność w sprawie zbadania nielegalnej działalności systemów przetwarzania danych osobowych. Skarżący domagał się ukarania administratora danych, jednak jego wnioski były nieprecyzyjne. GIODO informował o brakach formalnych, a WSA uznał, że organ nie był w stanie wydać decyzji bez wskazania konkretnego podmiotu naruszającego przepisy.
Sprawa dotyczyła skargi W.Z. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO) w przedmiocie ochrony danych osobowych. Skarżący dwukrotnie zwracał się do GIODO z prośbą o uzyskanie informacji o administratorach systemów przetwarzających dane osobowe, a także o zbadanie rzekomo nielegalnej działalności tych systemów. GIODO w odpowiedziach informował o braku możliwości jednoznacznego określenia przedmiotu zainteresowania skarżącego oraz o konieczności sprecyzowania wniosku, wskazując jednocześnie na brak kompetencji do prowadzenia działań o charakterze śledczym. Skarżący zarzucił GIODO bezczynność, domagając się zobowiązania organu do wydania decyzji zakazującej stosowania wskazanych systemów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając ją za bezzasadną. Sąd stwierdził, że pisma skarżącego miały charakter prośby o udzielenie informacji, a nie wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego. Ponadto, brak było wskazania konkretnego administratora danych, co uniemożliwiało wydanie decyzji administracyjnej. Sąd podkreślił, że bezczynność organu występuje, gdy organ właściwy do podjęcia czynności jej nie podejmuje, co nie miało miejsca w tej sytuacji, gdyż GIODO informował o brakach formalnych wniosku skarżącego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie pozostaje w bezczynności, jeśli skarżący nie dostarczył wystarczających informacji do wszczęcia postępowania i wydania decyzji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pisma skarżącego nie były wnioskami wszczynającymi postępowanie administracyjne, lecz prośbami o informację. Brak wskazania konkretnego administratora danych uniemożliwił wydanie decyzji administracyjnej, a pismo GIODO informujące o brakach formalnych było zasadne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.o.d.o. art. 18 § 1
Ustawa o ochronie danych osobowych
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Konwencja nr 108 art. 8
Konwencja nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych
u.o.d.o. art. 42
Ustawa o ochronie danych osobowych
k.p.a. art. 61 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pisma skarżącego nie stanowiły wniosków wszczynających postępowanie administracyjne. Brak wskazania konkretnego administratora danych uniemożliwiał wydanie decyzji administracyjnej. Pismo GIODO informujące o brakach formalnych wniosku było zasadne.
Odrzucone argumenty
Zarzut bezczynności Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Godne uwagi sformułowania
na podstawie treści jego pisma nie można jednoznacznie stwierdzić, jaki zbiór jest przedmiotem jego zainteresowania nie jest on władny do podejmowania działań o charakterze śledczym z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa Decyzje wydawane przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (nakazy, zakazy) muszą być skierowane do konkretnego administratora danych.
Skład orzekający
Maria Werpachowska
przewodniczący
Andrzej Kołodziej
członek
Jacek Fronczyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty prowadzenia postępowań przez GIODO i wymogi dotyczące precyzji wniosków stron."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku precyzji wniosku skarżącego i interpretacji bezczynności organu w takich okolicznościach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy konkretnej sytuacji braku precyzji wniosku, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wa 169/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-11-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-06-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Andrzej Kołodziej Jacek Fronczyk /sprawozdawca/ Maria Werpachowska /przewodniczący/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Skarżony organ Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Werpachowska Asesor WSA Andrzej Kołodziej Asesor WSA Jacek Fronczyk (spraw.) Protokolant: Joanna Ukalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2004r. sprawy ze skargi W. Z. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie ochrony danych osobowych oddala skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia 28 lipca 2003r. W. Z. wystąpił do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z zapytaniem o możliwość uzyskania - na podstawie art. 8 Konwencji nr 108 Rady Europy z dnia 18 stycznia 1981r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych - "adresu zautomatyzowanej kartoteki danych o charakterze osobistym, również nazwiska i adresu zamieszkania jej zarządcy". W dniu [...] września 2003r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych poinformował skarżącego, iż na podstawie treści jego pisma nie można jednoznacznie stwierdzić, jaki zbiór jest przedmiotem jego zainteresowania. Jednocześnie podano, jaki zakres informacji znajduje się w prowadzonym przez Generalnego Inspektora ogólnokrajowym, jawnym rejestrze zbiorów danych osobowych zgłoszonych do rejestracji na podstawie art. 42 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (t. j. : Dz. U. z 2002r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.). Skarżący został również poinformowany o istniejącym ustawowym prawie każdej osoby do przeglądania rejestru. Pismem z dnia 15 stycznia 2004r. W.Z. ponownie zwrócił się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z prośbą o udzielenie informacji, czy "Biuro Generalnego Inspektora jest organem kompetentnym do zbadania przestępczej i nielegalnej działalności systemów [...]. w Polsce" oraz "czy możliwe jest zbadanie naruszenia prywatności - zmysłów poprzez nielegalnie pracujące systemy [...] które przy użyciu specjalnych receptorów bezpośrednio ingerują w sferę zmysłów tworząc połączenie układu między mózgiem a maszyną która automatycznie przetwarza pobierane i przekazuje je w innej postaci osobie od której pobrała, lub osobie innej która nie musi czegokolwiek podejrzewać że pewien element w jej zmysłach został zamieniony co może wpływać na inne funkcjonowanie zmysłów". Stwierdził, że Generalny Inspektor ma prawo kontrolowania wszelkich systemów, dlatego też zwrócił się z prośbą o podanie adresu i nazwiska administratora danych, który przytoczone dane przetwarza. W dniu [...] lutego 2004r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych poinformował skarżącego, że wskazane przez niego informacje nie są wystarczające do wszczęcia w przedstawionej przez niego sprawie postępowania i rozstrzygnięcia o ewentualnym, niezgodnym z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych, przetwarzaniu jego danych osobowych. Zwrócił jednocześnie uwagę, że stosownie do przepisów ustawy o ochronie danych osobowych, określających kompetencje Generalnego Inspektora, nie jest on władny do podejmowania działań o charakterze śledczym, zmierzających do dokładnego ustalenia nazwy i adresu podmiotu będącego administratorem danych, gdyż do podejmowania działań o takim charakterze uprawnione są organy ścigania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. Z. zarzucił Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych bezczynność polegającą na niewydaniu "decyzji zakazującej stosowania na terenie Polski systemu przetwarzania danych obywateli polskich - [...]." Wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w zakresie nielegalnej działalności operatorów systemu [...] w Polsce oraz zakreślenie terminu do jej wydania. W uzasadnieniu zarzucił, że organ nie podejmuje czynności procesowych chociaż w skierowanych przez niego wnioskach zostały wskazane przykłady niewłaściwego przetwarzania danych osobowych. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie wskazując, że na każde z pism skarżący uzyskał od organu informację, toteż podniesiony przez W.Z. zarzut bezczynności jest bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W. Z. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej. Wobec tak sformułowanego zarzutu w pierwszej kolejności należało zbadać, jaki charakter mają pisma W. Z. skierowane do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. W szczególności należało rozważyć, czy pisma te są w istocie wnioskami wszczynającymi postępowanie administracyjne, zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), czy też prośbami o udzielenie informacji. Analiza pism skarżącego z dnia 28 lipca 2003r., jak i z dnia 15 stycznia 2004r. wykazuje, że skarżący w pierwszym zwraca się do Generalnego Inspektora z prośbą o uzyskanie informacji na temat "adresu zautomatyzowanej kartoteki danych o charakterze osobistym, również nazwiska i adresu zamieszkania jej zarządcy", a w drugim, oprócz prośby o adres i nazwisko administratora danych, który przetwarza dane osobowe w ramach systemów [...] w Polsce, W. Z. sygnalizuje także kwestię nielegalnego przetwarzania danych osobowych w ramach tychże systemów. Drugie z pism wskazuje na niezadowolenie skarżącego, niemniej jednak zarzut nielegalnego przetwarzania danych osobowych winien być skonkretyzowany w taki sposób, by możliwe było podjęcie czynności przez organ. Wobec braku wskazania konkretnego administratora danych, Generalny Inspektor poinformował skarżącego o konieczności dostarczenia mu dodatkowych informacji na temat poruszonego przez skarżącego nielegalnego przetwarzania danych, które umożliwią przeprowadzenie postępowania. Pismo GIODO z dnia [...] lutego 2004r. w istocie informuje skarżącego o brakach formalnych jego wniosku z dnia [...] stycznia 2004r. uniemożliwiających prowadzenie postępowania w przedmiocie nielegalnego przetwarzania danych osobowych. Należy zaznaczyć, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Chodzi tu o sytuację, kiedy organ "milczy" wobec wniosku strony o zajęcie stanowiska. Bezczynność organu zawsze musi być rozpatrywana na gruncie konkretnej regulacji prawnej. W świetle ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (t. j. : Dz. U. z 2002r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) organem właściwym w sprawach nielegalnego przetwarzania danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Stosownie do treści art. 18 ust. 1 przedmiotowej ustawy, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej nakazuje administratorowi danych w drodze decyzji administracyjnej przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności usunięcie danych osobowych. Przepis ten wskazuje, że organ wydaje decyzję administracyjną z urzędu lub na wniosek po stwierdzeniu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych. W sytuacji gdy wniosek osoby zainteresowanej nie jest precyzyjny, nie określa podmiotu nielegalnie przetwarzającego dane osobowe, nie można wydać decyzji bez wskazania jej adresata. Decyzje wydawane przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (nakazy, zakazy) muszą być skierowane do konkretnego administratora danych. Tymczasem zgłoszony przez skarżącego zarzut nielegalnego przetwarzania danych osobowych w ramach systemów [...] w Polsce nie został skierowany przeciwko konkretnemu podmiotowi. Dlatego też zasadnym było skierowanie do skarżącego pisma informującego o konieczności sprecyzowania podania. W.Z. po otrzymaniu pisma GIODO nie uczynił mu zadość i nie sprecyzował swego wniosku. Wobec powyższego, zarzut bezczynności organu należało uznać za bezzasadny. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI