Pełny tekst orzeczenia

II SAB/WA 750/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SAB/Wa 750/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-01-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
659
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekazanie danych osobowych postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 31 sierpnia 2024 r. (data wpływu do organu 5 września 2024 r.) B. B. – skarżąca w niniejszej sprawie, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] sierpnia 2016 r. o przekazanie danych osobowych.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, bowiem złożona została po wydaniu decyzji administracyjnej. Nie można mówić zatem o przewlekłości, gdy postępowanie zakończono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 tejże ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania
w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu.
Przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności (przewlekłości).
W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
Podkreślenia wymaga, że przed wniesienia skargi z 31 sierpnia 2024 r.
na przewlekłość, organ rozstrzygnął już w przedmiocie wniosku skarżącej
z [...] sierpnia 2016 r. o przekazanie danych osobowych, czemu dał wyraz
w decyzji z [...] lipca 2024 r. nr [...] objętej skargą do tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1634/24.
W związku z powyższym, w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21 (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl), skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona
po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym, wskazując, że skarżąca wniosła skargę
na przewlekłość organu już po wydaniu przez organ decyzji, a zatem już po zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie z powołanego wyżej wniosku, należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.