II SAB/Wa 739/24

II SAB/Wa 739/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-07-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /sprawozdawca/
Łukasz Krzycki /przewodniczący/
Mateusz Rogala
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 6, art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 lipca 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Telewizję Polską S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej punktu 2 w zakresie danych osób pełniących funkcje publiczne oraz miesięcznego wynagrodzenia tychże osób, z wyjątkiem danych osoby pełniącej funkcję dyrektora generalnego, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] (dalej: "Stowarzyszenie", "strona skarżąca") jest bezczynność Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] (dalej: TVP S.A.", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] kwietnia 2024 r. Stowarzyszenie, na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", zwróciło się do TVP S.A. o udostępnienie:
"1) spisu osób pełniących funkcje publiczne w Telewizji Polskiej, na dzień złożenia wniosku (w formie - imię, nazwisko, stanowisko),
2) informacji na jakiej podstawie dana osoba, pełniąca funkcję publiczną, jest zatrudniona np. umowa o pracę, umowa zlecenie itd. W przypadku kilku umów, wnosimy o wskazanie wszystkich umów obowiązujących na dzień złożenia wniosku oraz udostępnienia miesięcznego wynagrodzenia wynikającego z umowy/umów".
Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie ww. informacji na wskazany we wniosku adres.
Pismem z dnia [...] maja 2024 r. TVP S.A. poinformowała, że osobami pełniącymi funkcje publiczne w Spółce są: likwidator, dyrektor generalny i dyrektorzy jednostek organizacyjnych. Stanowisko Dyrektora Generalnego piastuje T. S., a funkcję Likwidatora i Dyrektora Biura Spraw Korporacyjnych – D. G.
Nadto TVP poinformowała, że wynagrodzenie D. G. łącznie z tytułu zatrudnienia na stanowisku Dyrektora Biura Spraw Korporacyjnych oraz pełnienia funkcji Likwidatora wynosi 48.441,58 zł brutto miesięcznie. Natomiast wynagrodzenie T. S. na stanowisku Dyrektora Generalnego wynosi 50.000 zł brutto miesięcznie. Dyrektorzy zatrudnieni są na podstawie umowy o pracę.
W załączeniu do pisma przesyłano tabelę pkt. "Dyrektorzy jednostek organizacyjnych TVP S.A." oraz zestawienie wynagrodzeń dyrektorów jednostek organizacyjnych z zaznaczeniem, że kwoty brutto zostały podane w innej kolejności niż wymienieni w powyższej tabeli.
Pismem z dnia 25 października 2024 r. Stowarzyszenie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji w związku z wnioskiem z dnia [...] lutego 2024 r. zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 u.d.i.p. przez nieudzielenie w ustawowym terminie kompletnej odpowiedzi na wniosek Skarżącego.
Stowarzyszenie wniosło o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; orzeczenie, że bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa; nakazanie organowi rozpoznania wniosku w części dotychczas nierozpoznanej; wymierzenie organowi grzywny w wysokości wedle uznania Sądu; zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, wedle norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wskazało, że w dniu [...] lutego 2024 r. skierowało do TVP S.A., za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosek o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści: "Na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Stowarzyszenie [...] wnosi o udostępnienie: Spisu osób pełniących funkcje publiczne w Telewizji Polskiej, na dzień złożenia wniosku, w formie - imię, nazwisko, stanowisko; informacji na jakiej podstawie dana osoba, pełniąca funkcję publiczną, jest zatrudniona np. umowa o pracę, umowa zlecenie itd. W przypadku kilku umów, wnosimy o wskazanie wszystkich umów obowiązujących na dzień złożenia wniosku oraz udostępnienia miesięcznego wynagrodzenia wynikającego z umowy/umów".
W związku z brakiem reakcji organu Stowarzyszenie w dniu [...] marca 2024 r. skierowało za pośrednictwem poczty elektronicznej przypomnienie o złożonym wniosku. Następnie, listem poleconym z dnia [...] kwietnia 2024 r., Stowarzyszenie ponowiło swój pierwotny wniosek przesyłając go w formie przesyłki poleconej.
W dniu [...] czerwca 2024 r. Stowarzyszenie otrzymało częściową odpowiedź na wniosek, jednak przekazana informacja nie zawierała przyporządkowania nazwisk do wynagrodzeń, zaś liczba osób i liczba wynagrodzeń nie były sobie równe. W związku z powyższym kolejnymi pismami z dnia [...] czerwca 2024 r. oraz z dnia [...] lipca 2024 r., przekazanymi za pośrednictwem poczty elektronicznej, Stowarzyszenie wezwało TVP S.A. do uzupełnienia odpowiedzi. TVP S.A. nie udzieliła jednak dodatkowych informacji.
Stowarzyszenie podniosło, że TVP S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zaś wynagrodzenia osób pełniących funkcje publiczne są informacją publiczną. Oznacza to, że skarga na bezczynność jest uzasadniona i zasługuje na uwzględnienie.
W odpowiedzi na skargę TVP S.A. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazała, że pismem z dnia [...] maja 2024 r. udzieliła pełnej, zgodnej z wnioskiem informacji, tj. podała na jakich stanowiskach zatrudnieni są pracownicy wykonujący funkcję publiczną wskazując - w formie żądanej we wniosku - imię, nazwisko i stanowisko. Podała również, że wszystkie osoby zatrudnione są na podstawie umowy o pracę informując o miesięcznej wysokości wynagrodzeń każdej z nich.
Zdaniem Spółki z treści wniosku w żaden sposób nie wynikało, iż Stowarzyszenie domaga się przyporządkowania wynagrodzeń do konkretnego nazwiska. Przeciwnie, sformułowanie o treści "udostępnienie miesięcznego wynagrodzenia wynikającego z umowy/umów" wskazywało, iż Stowarzyszenie żąda informacji o kwotach jakie Spółka wydatkuje na wynagrodzenia każdej z osób pełniącej funkcję publiczną.
Nie jest prawdą, w ocenie Spółki, że w informacji z dnia [...] maja 2024 r. liczba osób i wynagrodzeń nie była sobie równa. Liczba dyrektorów jednostek organizacyjnych to [...], przy czym w pierwszej części pisma wskazano, że D. G. pełni jednocześnie funkcję dyrektora Biura Spraw Korporacyjnych i likwidatora i w tej części pisma podano jego wynagrodzenie. Z tego też względu liczba podanych wynagrodzeń dyrektorów w dalszej części pisma to [...].
Spółka zaznaczyła nadto, że nie otrzymała wiadomości e-mail Stowarzyszenia zawierającej wniosek z dnia [...] lutego 2024 r. Pierwszy wniosek o udzielenie informacji publicznej w przedmiotowej sprawie został zarejestrowany w TVP S.A. w dniu [...] kwietnia 2024 r. (datowany na [...] kwietnia 2024 r.) i był to wniosek przesłany za pośrednictwem poczty tradycyjnej. Opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi wynikało z dużej ilości wniosków, które były w tym czasie rozpoznawane. Nie było więc spowodowane celowym unikaniem podejmowania działań w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia [...] maja 2025 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 7 kwietnia 2025 r., Stowarzyszenie wniosło o potraktowanie skargi na bezczynność jako dotyczącej wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. skierowanego do organu listem poleconym.
Jednocześnie, z ostrożności procesowej, Stowarzyszenie załączyło poświadczone za zgodność z oryginałem wydruki wiadomości e-mail z dnia [...] lutego 2024 r. oraz z dnia [...] marca 2024 r. wskazując, iż zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych to na podmiocie zobowiązanym ciąży obowiązek takiego skonfigurowania poczty elektronicznej, aby kierowane wiadomości docierały do adresata.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2025 r. zmieniono zarządzenie rejestrujące w niniejszej sprawie wpisując jako przedmiot: bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wobec pisma Stowarzyszenia z dnia [...] maja 2025 r. oraz ww. zarządzenia z dnia [...] maja 2025 r. przedmiotem rozpoznania była sprawa ze skargi Stowarzyszenia na bezczynność TVP S.A. w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Sprawa ta została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", które to przepisy stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia, czy też - jak w sprawie niniejszej - przez rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy pomimo istnienia po stronie podmiotu zobowiązanego obowiązku udostępnienia informacji publicznej, podmiot ten w ustawowo określonym terminie (14 dni), wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., nie podejmuje żadnej z przewidzianych prawem czynności, tj. nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.); względnie nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Z bezczynnością mamy do czynienia również wówczas, gdy podmiot zobowiązany nie powiadomi wnioskodawcy w ustawowo określonym terminie, że informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.i.d.p., jednocześnie informując o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.) albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), wreszcie nie powiadomi, że nie jest w posiadaniu żądanej informacji.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się dodatkowo, że przedstawienie informacji innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, czy też udzielenie informacji niepełnej, wymijającej, czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego w udostępnieniu informacji publicznej, do którego skierowano wniosek, co niewątpliwie narusza regulację zawartą w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (por. postanowienie NSA z dnia 4 marca 2025r., sygn. akt III OSK 178/25; wyroki NSA: z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 1432/17; z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/10; CBOSA).
Niepodjęcie zatem przez podmiot zobowiązany w ustawowym terminie ww. czynności oznacza, że podmiot ten pozostaje w bezczynności.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem TVP S.A. nie rozpoznała całości wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] kwietnia 2024 r.
W sprawie nie było kwestionowane, że TVP S.A. w likwidacji jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. TVP S.A. jest bowiem jednoosobową spółką Skarbu Państwa (art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992r. o radiofonii i telewizji - Dz. U. z 2022 r., poz. 1722 ze zm.), zawiązaną w celu tworzenia i rozpowszechniania: ogólnokrajowych programów ogólnotematycznych, wyspecjalizowanego programu informacyjno-publicystycznego oraz programu o tematyce kulturalno-artystycznej; programów skierowanych do odbiorców za granicą; regionalnych programów telewizyjnych; innych programów i usług realizujących misję publiczną, o której mowa w art. 21 ust. 1, określonych w karcie powinności, w tym programów wyspecjalizowanych, innych niż wymienione w pkt 1.
TVP S.A. wykonuje zadania publiczne oraz dysponuje majątkiem publicznym, a zatem jest podmiotem o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Natomiast informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia przykładowe kategorie informacji publicznej, które z mocy prawa podlegają udostępnieniu.
W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt I OSK 123/06, LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1574/19; CBOSA).
Również w piśmiennictwie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem publicznym. Podkreśla się przy tym, że informacja publiczna musi dotyczyć sfery istniejących faktów i danych (...) i może pochodzić od dowolnych podmiotów, jeżeli dotyczy "sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. M. Chmaj [w:] M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wydanie 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018 i powołane tam orzecznictwo).
Przedmiot wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. wpisuje się w zakres przedmiotowy art. 1 ust. 1 u.d.i.p., bowiem informacja obejmująca: imię, nazwisko, stanowisko oraz podstawę zatrudnienia (rodzaj umowy/umów) i wynikające z umowy (umów) miesięczne wynagrodzenie osób pełniących w TVP S.A. funkcje publiczne - posiada walor informacji publicznej.
Sąd podziela stanowisko strony skarżącej, iż odpowiedź na ww. wniosek udzielona przez TVP S.A. w piśmie z dnia [...] maja 2024 r. nie jest kompletna, tj. nie zawiera pełnej informacji będącej przedmiotem żądania określonego w punkcie 2 wniosku. Z treści punktu 2 wniosku wynika bowiem w sposób jednoznaczny, że Stowarzyszenie żądało udostępnienia informacji o miesięcznym wynagrodzeniu poszczególnych osób pełniących funkcje publiczne, z wyszczególnieniem podstaw uzyskania tego wynagrodzenia (rodzajów umów). Informacja powinna zatem obejmować dane osoby pełniącej funkcje publiczne (imię, nazwisko), rodzaj umowy oraz miesięczne wynagrodzenie (w przypadku kilku umów - wskazanie wynagrodzenia odrębnie dla każdej z nich) w odniesieniu do każdej osoby pełniącej funkcję publiczną.
Oczywistym jest, że sposób prezentacji tej informacji powinien umożliwić przyporządkowanie kwot wynagrodzenia do poszczególnych osób pełniących funkcje publiczne. Odmienne rozumienie treści wniosku czyniłoby żądanie nielogicznym i wręcz pozbawionym sensu.
Wyjaśnienia Spółki, iż "z treści wniosku nie wynikało, że Skarżący domaga się przyporządkowania wynagrodzeń do konkretnego nazwiska", a sformułowanie wniosku wskazywało, że "Skarżący żąda po prostu informacji o kwotach jakie organ wydatkuje na wynagrodzenia każdej z osób wykonującej funkcję publiczną", wskazują, iż Spółka faktycznie nie zapoznała się z treścią wniosku. W punkcie 2 wniosku Stowarzyszenie żądało bowiem przekazania informacji na jakiej podstawie "dana osoba, pełniąca funkcję publiczną", jest zatrudniona, a ponadto o wskazanie wysokości wynagrodzenia tej ("danej") osoby.
Nie sposób zatem przyjąć, że odpowiedź na punkt 2 wniosku wyczerpuje jego przedmiot. Informacje zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2024 r. stanowią odpowiedź na punkt 1 wniosku (załącznik do pisma "Dyrektorzy jednostek organizacyjnych") oraz na żądanie wniosku w odniesieniu do osoby pełniącej funkcję dyrektora generalnego TVP S.A., tj. imię, nazwisko, stanowisko, rodzaj umowy oraz wynagrodzenie otrzymywane z tytułu tej umowy. Nadto w piśmie tym zawarto informację, że dyrektorzy zatrudnieni są na podstawie umowy o pracę. Brak jest natomiast informacji, z której wynikałoby jaka jest wysokość wynagrodzenia poszczególnych osób pełniących funkcje publiczne (dyrektorów jednostek organizacyjnych Spółki), w tym osoby zatrudnionej na stanowisku dyrektora Biura Spraw Korporacyjnych TVP S.A. (w ww. piśmie zawarto jedynie informację o łącznym wynagrodzeniu osoby pełniącej funkcję likwidatora i jednocześnie zatrudnionej na stanowisku dyrektora Biura Spraw Korporacyjnych TVP S.A.).
Powyższe oznacza, że na dzień wniesienia skargi, a także na dzień wyrokowania przez Sąd, Spółka pozostała w bezczynności na gruncie u.d.i.p. Spółka nie rozpoznała bowiem wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r. w części dotyczącej punktu 2 wniosku, w sposób odpowiadający jego treści. Skarga na bezczynność Spółki, która dotyczy ww. wniosku "w części dotychczas nierozpoznanej", jest uzasadniona.
Jak już wyżej wskazano, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym "sam fakt udzielenia jakiejkolwiek odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie przesądza o braku bezczynności organu. Nie chodzi o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Zatem nie stanowi wypełnienia obowiązku informacyjnego, wynikającego z u.d.i.p., udostępnienie informacji innej niż taka, której oczekuje wnioskodawca, tudzież udzielenie informacji w części, niepełnej, wymijającej albo chaotycznej (por. wyroki NSA z dnia 19 lutego 2025r., sygn. akt III OSK 2221/24; z dnia 19 grudnia 2024 r. sygn. akr III OSK 1560/24; wyrok NSA z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2569/12; CBOSA).
Uwzględniając powyższe Sąd zobowiązał TVP S.A., na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] kwietnia 2024 r., w części dotyczącej punktu 2 wniosku w zakresie danych osób pełniących funkcje publiczne (tj. obejmujących imię i nazwisko) oraz miesięcznego wynagrodzenia poszczególnych osób, z wyłączeniem danych dotyczących osoby pełniącej funkcję dyrektora generalnego, w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd stwierdził bowiem, że wniosek w tym zakresie nie został rozpoznany zgodnie z jego treścią - udzielona przez Spółkę odpowiedź jest nieadekwatna do treści punktu 2 wniosku, bowiem uniemożliwia przyporządkowanie kwot wynagrodzenia do poszczególnych osób pełniących funkcje publiczne.
Sąd nie stwierdził jednak, aby bezczynność Spółki miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku. Stwierdzenie kwalifikowanej postaci bezczynności wymaga zaistnienia szczególnych okoliczności, które należy rozpatrywać indywidualnie w kontekście stanu faktycznego danej sprawy. Przyjmowana w orzecznictwie sądów administracyjnych wykładnia art. 149 § 1a p.p.s.a. rażące naruszenie prawa w odniesieniu do bezczynności organu łączy z bezczynnością o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, mającą miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa (por. wyroki NSA: z dnia 5 sierpnia 2021r., sygn. akt Il OSK 151/21, z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 644/21, z dnia 23 marca 2021 r., sygn. akt II OSK 2439/20; CBOSA). Takie okoliczności nie zaistniały w niniejszej sprawie. Wprawdzie Spółka nie rozpoznała całości wniosku, to jednak nie sposób przyjąć, aby jej zaniechanie w tym zakresie miało charakter kwalifikowany. Błędne odczytanie treści wniosku nie daje podstaw do uznania, że bezczynność Spółki ma charakter rażący.
Wobec powyższego Sąd nie stwierdził podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. i w tym zakresie skargę oddalił - jak w punkcie 3 sentencji wyroku. Omawiany środek prawny powinien być stosowany w szczególnie nagannych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, gdy oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona zamierzonego lub nieuzasadnionego racjonalnie lub prawnie unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu, tego rodzaju sytuacja w realiach niniejszej sprawie nie zachodzi z powodów powyżej wskazanych.
Końcowo, na marginesie już tylko Sąd - odnosząc się do poglądów Stowarzyszenia przedstawionych w piśmie z dnia [...] maja 2025 r. - zauważa, że orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego odnośnie obowiązku odpowiedniego konfigurowania poczty elektronicznej przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, tj. w taki sposób, aby wiadomości docierały do adresata, nie jest jednolite. Np. w wyroku z dnia 19 lutego 2025 r. sygn. akt III OSK 878/24 (CBOSA) NSA wskazał m.in. "(...) w obecnych czasach nie ma żadnych przeszkód aby złożyć wniosek o udzielenie informacji publicznej przez ePUAP lub w zwykłej formie pisemnej. Tym bardziej, że wygenerowane za pośrednictwem platformy ePUAP poświadczenie doręczenia stanowi dowód na realną możliwość zapoznania się adresata z treścią pisma. Poświadczenie doręczenia jest niezaprzeczalnym urzędowym poświadczeniem odbioru. Rozwiązania techniczne systemu doręczeń za pośrednictwem platformy ePUAP zapewniają niezaprzeczalność urzędowego poświadczenia odbioru (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1729/15). W tych przypadkach znacznie ułatwiona jest identyfikacja samego wnioskodawcy oraz sam fakt "doręczenia wniosku organowi" co przecież dopiero uruchamia odpowiednią procedurę wynikającą z u.d.i.p.".
Mając wszystko powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak punktach 1 - 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi (100 złotych) oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w stawce minimalnej (480 zł), Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., jak w punkcie 4 sentencji wyroku.