II SAB/WA 712/20

II SAB/Wa 712/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-05-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek /sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas
Łukasz Krzycki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
658
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 6483/21 - Postanowienie NSA z 2023-11-15
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. art. 35-37
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 maja 2021 r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W. w przedmiocie udostępnienia kserokopii dokumentów oddala skargę
Uzasadnienie
Pan M. J. (dalej skarżący) wniósł skargę na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej (dalej organ) w zakresie udostępnienia kserokopii dokumentów, będących w posiadaniu organu.
Skarżący, pismem, które wpłynęło do organu dnia [...] września 2020 r. domagał się przesłania kserokopii dokumentów, wskazując jednocześnie, że jest to żądanie ponowione, gdyż już w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. występował z takim żądaniem.
Wobec braku działania ze strony organu skarżący pismem z dnia [...] października 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie (dalej WSA w Warszawie) skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia kserokopii dokumentów, będących w posiadaniu organu
a jednocześnie będących potwierdzeniem wykonywania czynności służbowych
i stanowiących dowód na wykonywanie ich w ponadnormatywnym czasie służby
w okresie rozliczeniowym lipiec - grudzień 2019 r. (Il-gi okres rozliczeniowy 2019 r.) oraz na niewskazanie konkretnych i jednoznacznych zapisów regulujących tryb
i zasady przyznawania rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby dla strażaków zajmujących kierownicze stanowiska (Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej oraz jego zastępców).
Podniósł, że jako były strażak, w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej pełnił służbę w Komendzie Głównej Państwowej Straży Pożarnej, od dnia 15 lutego 2007 r. na podstawie mianowania/ powołania, a od [...] grudnia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2019 r. na stanowisku Zastępcy Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej na pełnym etacie. Wskazał, że na swój wniosek z dnia [...] grudnia 2019 r. został zwolniony ze służby
w Państwowej Straży Pożarnej z dniem [...] stycznia 2020 r.
Skarżący wskazywał, że dniu [...] stycznia 2020 roku, czyli w ostatnim dniu służby złożył do organu - Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej raport – wniosek o wypłatę rekompensaty pieniężnej w zamian za czas służby przekraczający normę 40-godzinnego tygodnia służby w okresie rozliczeniowym lipiec-grudzień 2019 r., do którego załączył oryginały kart ewidencji miesięcznej czasu służby strażaka – karty za m-ce lipiec-grudzień 2019 r. Karty za m-ce lipiec-listopad 2019 r. potwierdzone i podpisane zostały przez bezpośredniego przełożonego ówczesnego Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, co jest zgodne § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z dnia 29 grudnia 2005 r. w sprawie pełnienia służby przez strażaków Państwowej Straży Pożarnej .
Podniósł, że dopiero prawie po 50 dniach zwłoki po ustawowym terminie określonym w K.p.a otrzymał decyzję (z dnia [...] marca 2020 r. w sprawie, w której przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie za sygn. akt II SA/Wa 1624/20 toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji), odmawiającą uznania wypracowanych godzin wskazanych w raporcie, jako godzin służby pełnionych z tytułu przedłużonego czasu służby ponad normę przekraczającą przeciętnie 40 godzin tygodniowo oraz przyznania rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby.
Zarzucił naruszenie:
1. art. 6, art. 7, art. 8, art. 12 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej KPA) oraz art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (dalej Konstytucja RP), poprzez nie działanie na podstawie przepisów prawa oraz niepodejmowania wszelkie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes słuszny interes obywatela, poprzez niestosowanie przez organ przepisów obowiązującego prawa, co w konsekwencji podważa zaufanie obywatela do władzy publicznej, poprzez nie działanie w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia;
2. art. 35 § 1 - 3, art. 36 § 1 KPA, poprzez nierozpatrzenie sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz poprzez bezczynność w załatwieniu sprawy, która spowodowała przekroczenie terminów przewidzianych prawem, jak również poprzez niepoinformowanie skarżącego o przyczynach zwłoki, organ nie podał przyczyn zwłoki oraz nie wskazał terminu załatwienia sprawy. Skarżącemu przysługiwało prawo by sprawa została rozpoznana bez nieuzasadnionej zwłoki;
3. art. 104 § 1 KPA nie wydania decyzji odmawiającej udostępnienia kserokopii dokumentów będących w posiadaniu organu a jednocześnie będących potwierdzeniem wykonywania czynności służbowych i stanowiących dowód na wykonywanie ich w ponadnormatywnym czasie służby w okresie rozliczeniowym lipiec - grudzień 2019 r. (Il-gi okres rozliczeniowy 2019 r.) oraz na niewskazanie konkretnych i jednoznacznych zapisów regulujących tryb i zasady przyznawania rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby dla strażaków zajmujących kierownicze stanowiska (Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej oraz jego zastępców);
Wnosił o:
1. Stwierdzenie, że bezczynność ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
2. Orzeczenie organowi grzywny z tytułu bezczynności.
3. Ustalenie osób winnych naruszenia terminu do załatwienia sprawy oraz powzięcia kroków mających na celu zapobieżenie naruszenia prawa w przyszłości.
4. Zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
5. Przeprowadzenie rozprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie i wskazał, że:
wśród napływającej od skarżącego korespondencji pismo z dnia [...] lipca 2020 r. (sygnowanego przez skarżącego numerem [...]) nie wpłynęło do organu wobec czego pismo znak "[...]" z dnia [...] września 2020 r. potraktował jako inicjujące żądanie strony.
Organ podniósł, że w dniu [...] października 2020 r. odpowiedział skarżącemu, że jego wniosek nie może zostać rozpatrzony pozytywnie bowiem nie określa ani podstawy, trybu, ani też celu żądania i wezwał skarżącego do sprecyzowania trybu żądania. Wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia [...] października 2020 r. w terminie przewidzianym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Skarżący ponownie został wezwany do sprecyzowania trybu żądania (pismo z dnia [...] listopada 2020 r ).
W dniu [...] października 2020 r. wpłynęła skarga M. J. z dnia [...] października 2020 r. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w zakresie nieudostępnienia kserokopii dokumentów, będących
w posiadaniu organu a jednocześnie będących potwierdzeniem wykonania czynności służbowych i stanowiących dowód na wykonanie ich w ponadnormatywnym czasie służby w okresie rozliczeniowym lipiec-grudzień 2019 r. oraz na niewskazanie konkretnych i jednoznacznych zapisów regulujących tryb i zasady przyznawania rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby dla strażaków zajmujących kierownicze stanowiska.
Pismem z dnia [...] października 2020 r. (sygnowane przez nadawcę numerem "[...]") skarżący ponowił żądanie o przesłanie kserokopii dokumentów, nie spełniając jednak w pełni wymogów określonych w piśmie organu z dnia [...] października 2020 r.
W dniu [...] października 2020 r. organ wydał postanowienie, w którym stwierdził, że nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Powyższe postanowienie zostało wydane w terminie przewidzianym w art. 37 § 6 Kpa.
Organ podniósł, że zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 Kpa., bezczynność organu występuje wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 cyt. ustawy lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Zgodnie z art. 35 ust. 1 i ust. 3 Kpa., organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca.
Organ wskazał, że skarżący nie czekając na reakcję urzędu, w znikomych odstępach czasowych występuje z kolejnymi pismami i wnioskami, jedynie zmieniając nieznacznie ich zakres - czym "zasypuje" i niejako paraliżuje przepływ informacji, kumulując i powielając skargi i żądania. Takie działania skarżącego utrudniają proces rozpoznawania jego żądań. Zauważył, że niezrozumiały sposób sformułowania złożonej skargi na bezczynność w przedmiocie nieudostępnienia kserokopii dokumentów powoduje trudności w określeniu zakresu żądań skarżącego, dlatego pytania organu w zakresie sprecyzowania pisma są zasadne. Wskazał, że
w dniu [...] października 2020 r. udzielił odpowiedzi na pismo numer [...] z dnia [...] września 2020 r., wobec czego nie nastąpiła bezczynność. Zauważył, że na każde pismo skarżącego organ udzielał odpowiedzi w terminie nie dłuższym niż jeden miesiąc. Na ponaglenie z dnia [...] października 2020 r. na niezałatwienie sprawy w terminie dotyczącej przekazania kserokopii dokumentów organ zareagował poprzez wydanie postanowienie Nr [...] w dniu [...] października 2020 r.,
w którym stwierdził, że nie dopuszczono się przewlekłego prowadzenia postępowania. Odnośnie zarzutu strony dotyczącego niewskazania konkretnych
i jednoznacznych zapisów regulujących tryb i zasady przyznawania rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby organ ustosunkował się poprzez wydanie decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. Wskazał, że skarżący zarzuca organowi bezczynność w tym zakresie pomimo ostatecznego zakończenia sprawy administracyjnej i jej zawisłości w sądzie.
Jednocześnie poinformował, że merytoryczny spór pomiędzy skarżącym a organem, dotyczący uznania wskazanych godzin służby jako pełnionych z tytułu przedłużonego czasu służby toczy się obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 1624/20).
Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, stwierdził, iż nie dopuścił się bezczynności i reagował na wszystkie składane przez skarżącego pisma i żądania
a skarżący do dnia dzisiejszego nie określił trybu w jakim wniosek, dotyczący przesłania kserokopii dokumentów, organ powinien rozpatrzyć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia kserokopii dokumentów, będących w posiadaniu organu a opisanych w piśmie skarżącego z dnia [...] września 2020 r.
Jak wynika z akt sprawy oraz uzasadnienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartego w wyroku z dnia 18 marca 2021 r. oddalającym skargę (sygn. akt II SA/Wa 1624/20) merytoryczny spór pomiędzy skarżącym a organem dotyczył uznania wskazanych w tamtym postępowaniu godzin służby jako pełnionych z tytułu przedłużonego czasu służby.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tj. w sprawach, w których sądy administracyjne właściwe są do rozpoznawania skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Z powyższej regulacji wynika, że skarga na bezczynność dotyczy niepodejmowania przez organy administracji publicznej aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, a więc takich, które odnoszą się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. Zatem z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86).
Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony.
Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie, organ nie był bezczynny w sprawie rozpatrzenia żądania skarżącego.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że pismo z dnia [...] lipca 2020 r. uznawane przez skarżącego jako inicjujące postępowanie nie wpłynęło do organu co zostało przez organ wyjaśnione. Wskazywane przez skarżącego potwierdzenia odbioru tego pisma nie może być uznane za wiarygodne. Wobec czego organ zasadnie twierdzi, że pismo z dnia [...] września 2020 r. należy potraktować jako to, które rozpoczęło procedurę administracyjną.
Organ w dniu [...] października 2020 r. odpowiedział skarżącemu, że jego wniosek nie może zostać rozpatrzony pozytywnie bowiem nie określa ani podstawy, trybu, ani też celu żądania i wezwał skarżącego do sprecyzowania trybu żądania a więc odpowiedź została udzielona w terminie przewidzianym w art. 35 K.p.a.
W dniu [...] października 2020 r. wpłynęła skarga skarżącego z dnia [...] października 2020 r. na bezczynność organu w zakresie nieudostępnienia kserokopii dokumentów, będących w posiadaniu organu a jednocześnie będących potwierdzeniem wykonania czynności służbowych i stanowiących dowód na wykonanie ich w ponadnormatywnym czasie służby w okresie rozliczeniowym lipiec-grudzień 2019 r. oraz na niewskazanie konkretnych i jednoznacznych zapisów regulujących tryb i zasady przyznawania; rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby dla strażaków zajmujących kierownicze stanowiska.
Pismem z dnia [...] października 2020 r. skarżący ponowił żądanie o przesłanie kserokopii dokumentów, nie spełniając jednak w pełni wymogów określonych
w piśmie organu z dnia [...] października 2020 r.
W dniu [...] października 2020 r. organ wydał postanowienie, w którym stwierdził, że nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Powyższe postanowienie zostało wydane w terminie przewidzianym w art. 37 § 6 Kpa.
Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 Kpa., bezczynność organu występuje wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 cyt. ustawy lub
w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Zgodnie z art. 35 ust. 1 i ust. 3 Kpa., organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca.
Zasadne jest twierdzenie organu, że skarżący nie czekając na reakcję urzędu, w znikomych odstępach czasowych występuje z kolejnymi pismami i wnioskami, jedynie zmieniając nieznacznie ich zakres co faktycznie uniemożliwia prawidłowy przepływ informacji.
Organ w dniu [...] października 2020 r. udzielił odpowiedzi na pismo numer [...] z dnia [...] września 2020 r., wobec czego nie nastąpiła bezczynność. Należy zauważyć, że na każde pismo skarżącego organ udzielał odpowiedzi
w terminie nie dłuższym niż jeden miesiąc. Na ponaglenie z dnia [...] października 2020 r. na niezałatwienie sprawy w terminie dotyczącej przekazania kserokopii dokumentów organ zareagował poprzez wydanie postanowienie Nr [...]20
w dniu [...] października 2020 r., w którym stwierdził, że nie dopuszczono się przewlekłego prowadzenia postępowania.
Odnośnie zarzutu strony dotyczącego niewskazania konkretnych
i jednoznacznych zapisów regulujących tryb i zasady przyznawania rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby organ ustosunkował się poprzez wydanie decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. (pismo inicjujące tę sprawę wpłynęło do organu dnia [...] września 2020 r. wg twierdzenia skarżącego
z dnia [...] lipca 2020 r.). Nadto należy zauważyć, że kwestia merytoryczna dotycząca zarówno Regulaminu Pracy i Służby dla Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej, który to akt przyjęty został w dniu 19 marcu 2014 r. jak i wypracowanych godzin wskazanych w raporcie, jako godziny służby pełnione z tytułu przedłużonego czasu służby ponad normę przekraczającą przeciętnie 40 godzin tygodniowo zostały jednoznacznie wyjaśnione w w/w postępowaniu sądowym prowadzonym przed WSA w Warszawie (II SA/Wa 1624/20).
W konsekwencji wobec ostatecznego zakończenia sprawy administracyjnej
i jej zawisłości w sądzie (na dzień wniesienia skargi) zarzut bezczynność jest niezasadny. Podkreślić należy, że skarga na bezczynność może być wniesiona dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Jeżeli postępowanie administracyjne zostało zakończone, to wniesioną skargę należało oddalić.
W świetle przedstawionych okoliczności oraz podstawowych zasad postępowania administracyjnego Sąd uznał, że organ nie dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego zawartego piśmie, które wpłynęło do organu dnia [...] września 2020 r.
Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę.