I SAB/Sz 86/25

I SAB/Sz 86/25 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Sokołowska /sprawozdawca/
Krzysztof Szydłowski
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
1. stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa 2. oddalono skargę w pozostałym zakresie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art.1 ust.1, art. 13 ust.1.art. 13 ust.2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Prezesa Zarządu Szpitala Miejskiego im. Jana Garduły w Świnoujściu Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Prezes Zarządu Szpitala Miejskiego im. Jana Garduły w Świnoujściu Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego D. W. z dnia 11 kwietnia 2025 r.; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Prezesa Zarządu Szpitala Miejskiego im. Jana Garduły w Świnoujściu Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością do rozpoznania wniosku skarżącego D. W.; IV. oddala skargę w pozostałym zakresie; V. zasądza od Prezesa Zarządu Szpitala Miejskiego im. Jana Garduły w Świnoujściu Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na rzecz skarżącego D. W. kwotę [...] tytułem kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 11 kwietnia 2025 r., złożonym drogą mailową, D. W., dalej jako "skarżący", zwrócił się do Prezesa Zarządu Szpitala Miejskiego [...] w S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dalej również jako "Prezes Zarządu Spółki", "organ", o udostępnienie informacji publicznej:
1) aktualnie obowiązującej uchwały w sprawie kształtowania wynagrodzeń członków organu zarządzającego (zarządu spółki), o której mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami;
2) informacji o aktualnej wysokości wynagrodzenia członków organu zarządzającego (zarządu spółki) - podanej w kwocie brutto, a w przypadku doliczania VAT, z rozbiciem na kwotę netto oraz kwotę powiększoną o VAT.
Jednocześnie wskazał, że odpowiedzi należy udzielić za pośrednictwem poczty elektronicznej w formie skanu (pkt 1) oraz w formie mailowej (pkt 2).
Następnie, pismem z 2 czerwca 2025 r., skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Prezesa Zarządu Spółki, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1, art. 14 i art. 16 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2002 r. poz. 902 – j.t.), dalej jako "u.d.i.p.", poprzez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego z 11 kwietnia 2025 r., jak również niepodjęcie innych przewidzianych przepisami ustawy czynności lub niewydanie aktów.
Skarżący wniósł o:
- stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.");
- zobowiązanie organu do podjęcia czynności lub wydania aktu w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.);
- stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.);
- wymierzenie organowi grzywny w kwocie 2000 zł (art. 149 § 2 p.p.s.a.).
- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, a w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa;
- rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 2 i 4 p.p.s.a.).
W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną, dotyczącą wykonywania zadań publicznych i gospodarowania majątkiem publicznym (wysokości wynagrodzenia osób pełniących funkcje zarządzające w spółce komunalnej), a Spółka jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia (100 % udziałów posiada Gmina Miasto S. — KRS [...]). Jawność żądanych informacji wzmacnia przy tym treść art. 11 ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (obowiązek publikowania uchwał w sprawie zasad kształtowania wynagrodzeń w Biuletynie Informacji Publicznej).
Dalej skarżący wywiódł, że organ całkowicie zignorował jego wniosek z 11 kwietnia 2025 r., jak i jego późniejszy monit, dopuszczając do przekroczenia ustawowych terminów udzielenia odpowiedzi. Bezczynność organu należy zatem ocenić, jako mającą charakter rażący. Organ nie tylko nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi na wniosek skarżącego, ale nie zareagował również na przypomnienie, które skarżący przesłał do organu 6 maja 2025 r. Wniesienie skargi na bezczynność miało charakter ostateczny i zostało poprzedzone próbą uzyskania żądanych informacji, bez angażowania sądu administracyjnego. Z tożsamych powodów, w ocenie skarżącego, zasadne jest także wymierzenie organowi grzywny, mającej charakter zarówno sankcyjno-dyscyplinujący, jak i prewencyjny.
Przekazując skargę do Sądu, pismem z 24 czerwca 2025 r., Prezes Zarządu Spółki wniósł o jej oddalenie oraz oddalenie wniosku o nałożenie na organ grzywny, ewentualnie o umorzenie postępowania i niewymierzanie grzywny. Wyjaśnił, że wprawdzie pierwotne żądanie skarżącego dotyczące udzielenia informacji publicznej otrzymał, lecz mail zawierający wniosek trafił do folderu spam i nie został przez nikogo odczytany. Nie było zatem żadnej złej woli po stronie organu. Po tym jak organ otrzymał skargę, zostało przeprowadzone wewnętrzne postępowanie, w celu wyjaśnienia, czy faktycznie taka wiadomość została do organu skierowana. Po ustaleniu, że w istocie tak było, organ udostępnił żądaną informację. Na potwierdzenie powyższego przedłożył kopię wiadomości email z 24 czerwca 2025 r. informującej skarżącego o aktualnej wysokości wynagrodzenia członków organu zarządzającego (zarządu Spółki) wraz z załączonym do odpowiedzi skanem obowiązującej uchwały Nr [...] w sprawie wynagrodzenia Prezesa Zarządu Szpitala Miejskiego [...] sp. z o.o. z siedzibą w S..
Na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa niniejsza została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Skarga okazała się częściowo zasadna.
Skarżący domagał się udostępnienia od Prezesa Zarządu Spółki Szpital Miejski [...] Spółka z o.o. z siedzibą w S., informacji publicznej, dotyczącej wysokości wynagrodzenia organu zarządzającego oraz aktualnie obowiązującej uchwały w sprawie kształtowania wynagrodzeń członków organu zarządzającego (zarządu spółki).
Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Katalog informacji, które stanowią informację publiczną i podlegają w związku z tym udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. zawiera art. 6, a podmioty obowiązane do udostępnienia informacji wymieniono w art. 4 tej ustawy.
Rolą podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej jest dokonanie oceny wniosku, a także dokonanie kwalifikacji żądanych informacji. W zależności bowiem od tego, czy żądane informacje stanowią informację publiczną, czy też taką informacją nie są, podmiot obowiązany może i powinien odpowiednio na żądanie wnioskodawcy zareagować.
W wypadku, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, wystarczające będzie poinformowanie o tym wnioskodawcy zwykłym pismem. W sytuacji natomiast, gdy żądanie dotyczy informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, organ winien ją bez zbędnej zwłoki udostępnić, z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 13 u.d.i.p.
Dalej należy wskazać, że Prezes Zarządu Spółki jest podmiotem, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., a zatem był zobowiązany do udostępnienia informacji, których domagał się skarżący. Przy czym informacje te mają walor informacji publicznej, czego strony w niniejszej sprawie nie kwestionują. Nie ulega również wątpliwości, że żądana informacja została skarżącemu udostępniona we wskazanej we wniosku formie.
Zdaniem Sądu, organ dopuścił się jednak bezczynności, bowiem uchybił terminowi, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (czemu organ nie przeczy). Przepis ten stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.i.d.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
W świetle przywołanych regulacji, skoro jak wynika z przedłożonych Sądowi dokumentów żądana informacja miała walor informacji publicznej i nie stanowiła informacji przetworzonej, nie było również przeszkód, aby udostępnić ją w sposób wskazany we wniosku. Nie ulega bowiem wątpliwości, że organ wiązał termin 14 dni od dnia otrzymania wniosku.
Z przedłożonych Sądowi dokumentów wynika jednoznacznie, że organ temu terminowi uchybił, przy czym nie ma – zdaniem Sądu, racjonalnych i dających się wytłumaczyć powodów opóźnienia w przekazaniu informacji.
Nie stanowią usprawiedliwienia dla opóźnienia w załatwieniu wniosku wskazywane w odpowiedzi na skargę okoliczności, dotyczące tego, że e-mail zawierający wniosek "wpadł" do folderu spam i nie został przez nikogo odczytany. Rzeczą organu, który dysponuje informacjami uznanymi za publiczne i podlegające udostępnieniu jest taka organizacja pracy, aby wnioski w tym zakresie były rozpoznawane bez zbędnej zwłoki. Również wystosowane do Prezesa Zarządu Spółki ponaglenie nie przyniosło pożądanego rezultatu. Dopiero wniesienie skargi skłoniło organ do rozpoznania wniosku.
Oznacza to, że organ dopuścił się bezczynności, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu nie miała ona jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O takiej ocenie przesądza okoliczność, iż przekroczenie terminu rozpoznania wniosku nie było znaczne. Należy przy tym mieć na względzie również i to, że organ, do którego skierowano wniosek nie jest organem administracji publicznej, a spółką prawa handlowego, która prowadzi działalność leczniczą. Stąd rozpoznawanie tego rodzaju wniosków stanowi niewielki margines zasadniczej działalności, a w konsekwencji pracownicy organu mogą mieć małe doświadczenie w tym zakresie.
Z powyższych względów Sąd nie uwzględnił wniosku o nałożenie na organ grzywny w wysokości 2000 zł. W ocenie Sądu, wniesienie skargi i podjęcie w związku z tym przez organ działań zmierzających do zapewnienia właściwej organizacji pracy i przeszkolenie pracowników w zakresie prawidłowego postępowania z wnioskami o udostępnienie informacji publicznej stanowi wystarczającą gwarancję tego, iż podobne naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w przyszłości nie wystąpią.
W związku z udostępnieniem żądanych informacji, Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje oparcie w art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.