II SAB/Wa 681/24

II SAB/Wa 681/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski
Danuta Kania /przewodniczący sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Stwierdzono bezczynność organu - art. 149 §1a ustawy PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1, art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi W. L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Powiecie [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w Powiecie [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Powiecie [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Powiecie [...] na rzecz W. L. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi W. L. (dalej: "Skarżąca") jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] (dalej: "PINB", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 28 maja 2024 r. W. L. wystąpiła do PINB o udostępnienie pełnej dokumentacji składanej na podstawie art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725 ze zm.), dalej: "P.b.", do pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. (działka ew. [...], obr. [...] w zakresie: 1) kserokopii bądź skanu złożonego dziennika budowy, 2) projektu technicznego, z uwzględnieniem zmian, o których mowa w art. 36b ust. 2 P.b., 3) oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym lub warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami, a także poświadczenia projektanta w tym zakresie, 4) protokołów badań i sprawdzeń przyłączy i instalacji, zapewniających użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem, sporządzone przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności lub osoby, o których mowa w art. 62 ust. 6 P.b., 5) potwierdzonych, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbiorów wykonanych przyłączy, 6) kopii świadectwa charakterystyki energetycznej przekazanego w postaci kserokopii bądź skanu.
Skarżąca oświadczyła jednocześnie, że jest właścicielką lokalu mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...], którego budowa była objęta pozwoleniem na budowę o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Do wniosku załączyła wydruk z systemu Elektronicznych Ksiąg Wieczystych.
Pismem z dnia 17 czerwca 2024 r. znak: [...] poinformował Skarżącą, że uczestnikiem procesu budowlanego, który ma obowiązek przekazać lub udostępnić dokumentację związaną z budową i oddaniem budynku do użytkowania jest inwestor, w tym przypadku [...] Sp. z o.o. Sp. K.
Nadto organ wskazał, że ewentualnych roszczeń od dewelopera jak i żądania przekazania stosownej dokumentacji można dochodzić na drodze cywilnej przed sądem powszechnym na podstawie zapisów wynikających z umowy cywilnoprawnej pomiędzy Skarżącą a deweloperem w zakresie udzielonej gwarancji i rękojmi na wykonane roboty budowlane.
Pismem z dnia 16 lipca 2024 r., na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", W. L. wystąpiła do PINB o udostępnienie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie lokalu zlokalizowanego przy ulicy [...] w G. (pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r.) wraz z kompletną dokumentacją, na podstawie której pozwolenie to zostało wydane, obejmującą: 1) kserokopię bądź skan złożonego dziennika budowy, 2) projekt techniczny z uwzględnieniem zmian, o których mowa w art. 36b ust. 2 P.b., 3) oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym lub warunkami pozwolenia na budowę i przepisami oraz poświadczeniem projektanta w tym zakresie, 4) protokoły badań i sprawdzeń przyłączy i instalacji, zapewniających użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem, sporządzone przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności lub osoby, o których mowa w art. 62 ust. 6 P.b., 5) potwierdzone, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbiory wykonanych przyłączy, 6) kopię świadectwa charakterystyki energetycznej przekazanego w postaci kserokopii bądź skanu.
Jako formę realizacji wniosku Skarżąca wskazała adres skrzynki ePUAP.
W odpowiedzi na powyższy wniosek z dnia 7 sierpnia 2024 r. znak: [...] podtrzymał stanowisko jak w piśmie z dnia 17 czerwca 2024 r. znak:[....].
Nadto wskazał, że inwestor jest podmiotem prywatnym, taki charakter ma również realizowana inwestycja. Wniosek Skarżącej dotyczy dostarczanych do PINB zawiadomień o zakończeniu budowy budynków i załączników, które stały się częścią akt prowadzonych w tut. Inspektoracie postępowań administracyjnych. Wniosek o udostępnienie akt sprawy (zbioru dokumentów z tych akt) nie dotyczy informacji publicznej. Żądane informacje nie mają waloru informacji publicznej.
Organ podkreślił, że nie wszystkie działania podmiotów wymienionych w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP będą związane z powstaniem informacji publicznej. Jeżeli informacja dotyczy sfery prywatnej, niezwiązanej z działalnością państwa, nie podlega udostępnieniu, nawet jeżeli znajduje się w aktach sprawy prowadzonej przez organ.
Powołując się na poglądy orzecznictwa organ wskazał, że wniosek inwestora wraz z załącznikami o wydanie decyzji o udzielenie pozwolenia na użytkowanie określonego obiektu, stanowi postulat wszczęcia postępowania administracyjnego i dołączone doń dokumenty, będące załącznikami, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 1-8 P.b., nie mają waloru informacji publicznej. Nie są zatem objęte zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zaznaczył, że w rozpatrywanej sprawie żądanie Skarżącej dotyczy zawiadomienia o zakończeniu budowy, które należy traktować w analogiczny sposób.
Do ww. pisma organ załączył - jak wskazał - kopię jedynego dokumentu urzędowego w rozumieniu u.d.i.p., który podlega udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. (zawiadomienie o zakończeniu budowy z dnia 8 maja 2019 r.).
Pismem z dnia 8 sierpnia 2024 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność PINB w Powiecie [...] zarzucając naruszenie:
1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.
W związku z powyższymi zarzutami Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku; zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż termin do udzielenia odpowiedzi na wniosek upłynął bezskutecznie. PINB nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi, co czyni skargę uzasadnioną.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując na bezzasadność podniesionych zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga została rozpoznana w oparciu o art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Przepisy te stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1615 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do załatwienia sprawy administracyjnej, czy też - w przypadku, gdy znajduje zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej - przez rozpoznanie wniosku w oparciu o przepisy u.d.i.p.
W przypadku skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej Sąd dokonuje weryfikacji czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy), czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy) oraz czy wniosek został rozpatrzony w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).
Natomiast informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei art. 6 u.d.i.p. wymienia przykładowe kategorie informacji publicznej, które z mocy prawa podlegają udostępnieniu.
W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1574/19, publ. CBOSA).
Również w piśmiennictwie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem publicznym. Podkreśla się przy tym, że informacja publiczna musi dotyczyć sfery istniejących faktów i danych (...) i może pochodzić od dowolnych podmiotów, jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. M. Chmaj [w:] M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wydanie 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018 i powołane tam orzecznictwo).
Nie ulega zatem wątpliwości, że nie każdy rodzaj informacji będącej w posiadaniu organu i nie każdy wytworzony przez ten organ dokument stanowi informację publiczną, lecz tylko ten, który dotyczy "sprawy publicznej". Ustawodawca nie definiuje tego pojęcia, niewątpliwie jednak sprawa publiczna to taka, która dotyczy działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP w jej rozumieniu wynikającym z unormowań ustawy zasadniczej, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma bowiem zapewniać transparentność działań władzy publicznej, umożliwiać społeczną jej kontrolę, budować społeczeństwo obywatelskie i rozwijać demokrację uczestniczącą, w której obywatele mają wpływ na podejmowanie dotyczących ich decyzji. Przedmiotem informacji publicznej są więc problemy lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Celem ustawy nie jest zatem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb wnioskodawców poprzez uzyskiwanie informacji, które nie dotyczą spraw publicznych, a przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych czy też na potrzeby toczących się postępowań sądowych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji.
Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających.
Z powyższego przepisu wynika, że zasadą jest jawność dokumentów urzędowych, nie zaś akt administracyjnych. Kryterium decydującym o udostępnieniu poszczególnych dokumentów w trybie przedmiotowej ustawy nie jest ich autorstwo, tylko przesądzenie, że służą realizowaniu zadań publicznych i zostały utworzone na zlecenie organów administracji publicznej, jeżeli jednocześnie ich treść nie narusza prywatności osoby fizycznej bądź tajemnicy przedsiębiorcy. Dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych mogą być przedmiotem informacji publicznej wtedy, gdy dotyczą spraw publicznych. Innymi słowy o tym, czy dany dokument zawiera informację publiczną, nie decyduje jego umieszczenie w aktach administracyjnych sprawy, ale zgodnie z art. 6 ust. 2 u.d.i.p. - jego treść (por. wyroki NSA: z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 667/11; z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2265/11; publ. CBOSA).
Uwzględniając powyższe wskazać należy, że przedmiotem żądania Skarżącej jest "decyzja o pozwoleniu na użytkowanie lokalu zlokalizowanego przy ulicy [...] w G. (pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r.)" wraz z kompletną dokumentacją, na podstawie której pozwolenie to zostało wydane, wymienioną w punktach 1 - 6 wniosku.
Organ za pismem z dnia 7 sierpnia 2024 r. udostępnił Skarżącej kopię zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budowie budynku garażowego z dnia 19 kwietnia 2019 r. złożonego do PINB w G. przez [...] Sp. z o.o. i S.k. w [...] (pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. i nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. wydane przez Starostę G.).
Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane, do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-2, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się. Organ nadzoru budowlanego może z urzędu przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, wydać zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu. Wydanie zaświadczenia wyłącza możliwość wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 1, oraz uprawnia inwestora do rozpoczęcia użytkowania obiektu, o którym mowa w ust. 1 (ust. 2).
Na udostępnionej Skarżącej kopii zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych widnieje informacja PINB, iż w ustawowym terminie organ nie wniósł sprzeciwu, o którym mowa w art. 54 P.b. Prawidłowo więc organ uznał, że dokument ten, potwierdzający stanowisko organu w ww. kwestii, posiada charakter dokumentu urzędowego i jako taki podlega udostępnieniu w trybie art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. Dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. jest bowiem treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.
Dokumenty wymienione w punktach 1 - 6 wniosku Skarżącej zostały złożone do akt sprawy administracyjnej przez inwestora jako załączniki do ww. zawiadomienia o zakończeniu budowy wskazanego budynku (inwestycji prywatnej) zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt P.b. Nie są to dokumenty pochodzące od organu administracji publicznej, lecz od prywatnego podmiotu. Złożenie ww. dokumentów do akt sprawy nie powoduje, że zyskują one walor informacji publicznej. Informacją publiczną jest niewątpliwie stanowisko PINB odnośnie zakończenia budowy i przystąpienia do użytkowania (brak sprzeciwu PINB). Natomiast dokumenty w postaci: 1) dziennika budowy, 2) projektu technicznego, z uwzględnieniem zmian, o których mowa w art. 36b ust. 2 P.b., 3) oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym lub warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami oraz poświadczenia projektanta w tym zakresie, 4) protokołów badań i sprawdzeń przyłączy i instalacji, zapewniających użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem, sporządzone przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności lub osoby, o których mowa w art. 62 ust. 6 P.b., 5) potwierdzonych, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbiorów wykonanych przyłączy, 6) kopii świadectwa charakterystyki energetycznej przekazanego w postaci kserokopii bądź skanu - złożone wraz z zawiadomieniem o zakończeniu budowy - nie pochodziły od organu, stanowiły jedynie część materiału dowodowego w sprawie, na podstawie którego PINB podjął decyzję o niewniesieniu sprzeciwu.
Prawidłowo zatem organ uznał, że ww. dokumenty dotyczące inwestycji prywatnej, złożone przez prywatnego inwestora, nie posiadają waloru informacji publicznej.
Powyższe dokumenty, przekazane Sądowi na wezwanie z dnia 27 listopada 2024 r., które Sąd ocenił w toku postępowania, nie zawierają elementu publicznego, lecz dotyczą sprawy o charakterze prywatnym, indywidualnym. Sprawami publicznymi nie są konkretne, indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym, lub podmiotu niebędącego władzą publiczną lub innym podmiotem wykonującym zadania publiczne, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016), bowiem nie dotyczą sprawy publicznej, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Innymi słowy, wniosek Skarżącej w zakresie punktów 1 - 6 nie dotyczył kwestii publicznej rozumianej jako prawo obywateli do kontroli nad procesami sprawowania władzy (podejmowanych przez tę władzę rozstrzygnięć i ich integralnych części), ani nawet jako prawo do społecznej kontroli nad kształtowaniem przestrzeni publicznej poprzez realizację określonych (publicznych) inwestycji budowlanych.
Sąd nie znalazł zatem podstaw do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku z dnia 16 lipca 2024 r. (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) w trybie i na zasadach przewidzianych w u.d.i.p.
Sąd dokonał jednak oceny terminowości załatwienia wniosku w świetle art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Przepisy te stanowią, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).
PINB udzielił Skarżącej odpowiedzi na wniosek z dnia 16 lipca 2024 r. (data wpływu wniosku: 17 lipca 2024 r.) pismem z dnia 7 sierpnia 2024 r., przesłanym do Skarżącej w dniu 8 sierpnia 2024 r., a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, aby organ przedłużył termin udzielenia odpowiedzi na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Zaistniały zatem podstawy do stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Sąd ocenił przy tym, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków o udostępnienie informacji publicznej oraz natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Organ prawidłowo zakwalifikował wniosek Skarżącej udzielając częściowo wnioskowanej informacji publicznej, jednak odpowiedzi udzielił z naruszeniem ustawowego terminu, co jednak nie stanowi o kwalifikowanej postaci bezczynności.
O kosztach postępowania - obejmujących wpis od skargi w wysokości 100 złotych - Sąd postanowił zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.