II SAB/Wa 667/23

II SAB/Wa 667/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski /sprawozdawca/
Iwona Maciejuk
Sławomir Fularski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2024 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie przyznania dodatku teleinformatycznego oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] września 2023 r. P. S. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność lub przewlekłość Komendanta Głównego Policji.
Skarżąca zarzuciła organowi naruszenia art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, z późn. zm.), dalej "k.p.a.", art. 120a oraz art. 120a w związku z art 120a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2023 r. poz. 171, z późn. zm.), tj. przepisów regulujących zasady przyznawania i wypłaty świadczenia teleinformatycznego policjantom wykonującym zadania określone w ustawie o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.
Skarżąca wniosła o:
1. zobowiązanie Komendanta Głównego Policji do wydania decyzji w sprawie przyznania jej świadczenia teleinformatycznego zgodnie z obowiązkiem wskazanym w art. 120b ustawy o Policji;
2. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa;
3. przyznanie skarżącej maksymalnej sumy pieniężnej przewidzianej w art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że od dnia [...] sierpnia
2018 r. wykonuje zadania wymienione w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r.
o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa. Skarżąca wskazał, że zgodnie z regulacjami prawnymi przywołanymi na wstępie skargi decyzja o przyznaniu świadczenia jest decyzją związaną, organ jest zobowiązany do jej wydania w terminie 30 dni od momentu rozpoczęcia przez policjanta wykonywania zadań z zakresu cyberbezpieczeństwa jeżeli ziściły się przesłanki wymienione w ustawie o Policji oraz ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa, tj. wykonywanie obowiązków z zakresu cyberbezpieczeństwa, posiadanie wiedzy lub doświadczenia określonych
w rozporządzeniu z dnia 19 stycznia 2022 r. w sprawie wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa - wydanym na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa oraz posiadanie pozytywnej opinii służbowej.
Dalej skarżąca podniosła, że wykonuje wymienione zadania od [...] sierpnia 2015 r., co potwierdza pierwsza i bieżąca karta opisu stanowiska pracy oraz rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Posiada specjalistyczną wiedzę, potwierdzoną sprawdzianem wiedzy przeprowadzonym przez komisję w dniu [...] marca 2022 r. oraz certyfikatem [...] zdanym w dniu [...] stycznia 2023 r., który potwierdza posiadanie wiedzy specjalistycznej z zakresu cyberbezpieczeństwa. Ponadto posiada pozytywną opinię służbową. W roku 2022 skarżącej zostały wydane 3 decyzje o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego.
Skarżąca podniosła również, że w myśl art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać szybko i wnikliwie. W niniejszej sprawie wszelkie informacje i dowody znajdują się w posiadaniu organu, trudno zatem, zdaniem skarżącej, o uzasadnienie niewywiązania się przez organ z obowiązku wydania decyzji w ustawowym terminie 30 dni stopniem skomplikowania sprawy.
Ponadto skarżąca wyjaśniła, że w dniu [...] sierpnia 2023 r skierowała ponaglenie do organu. Organ udzielił jej odpowiedzi na ponaglenie w dniu [...] sierpnia 2023 r., nie odnosząc się do zawartych w ponagleniu zarzutów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżąca wniosła ponaglenie z dnia [...] sierpnia 2023 r., w którym domagała się wydania decyzji w sprawie przyznania świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w art. 120b ustawy o Policji. Ponaglenie wpłynęło do organu [...] sierpnia 2023 r. i pismem z dnia [...] sierpnia
2023 r. zostało rozpatrzone. Skarżącej udzielono wyczerpujących wyjaśnień nie tylko o obowiązującym stanie prawnym, ale także o sposobie, w jaki dokonywana jest
w Komendzie Głównej Policji, wymagana przepisami prawa, weryfikacja - przed ewentualnym przyznaniem świadczenia teleinformatycznego - spełnienia przesłanek do jego przyznania. Wyjaśnione zostało również, że organ nie miał obowiązku wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie; jednakże żądanie zawarte w ponagleniu z [...] sierpnia 2023 r. zostało potraktowane jako wniosek o jego wszczęcie. Pismo zostało doręczone [...] września 2023 r.
Dalej organ wskazał, że w toku przeprowadzanej weryfikacji spełnienia przez skarżącą przesłanek do przyznania świadczenia teleinformatycznego, powołana
w Komendzie Głównej Policji komisja ustaliła, że skarżąca nie posiada żadnego certyfikatu, który został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2022 r; w sprawie wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (pismo z dnia [...] września 2023 r.). Pismem z dnia [...] września 2023 r. skarżąca została poinformowana o wydłużeniu - do [...] października 2023 r. postępowania administracyjnego w sprawie przyznania świadczenia teleinformatycznego oraz o przyczynach, dla których termin został wydłużony.
Kopia niezbędnego do przyznania świadczenia teleinformatycznego certyfikatu wpłynęła do komisji w dniu [...] września 2023 r. (notatka z dnia [...] września 2023 r.). W dniu [...] października 2023 r. wydany został rozkaz personalny nr [...] o przyznaniu z dniem [...] stycznia 2023 r. świadczenia teleinformatycznego za rok 2023 w określonej w tym rozkazie wysokości. Organ zaznaczył, że w chwili sporządzania niniejszej odpowiedzi na skargę, przedmiotowy rozkaz jest doręczany i do organu nie wpłynął jeszcze dokument potwierdzający jego doręczenie.
Zdaniem organu zważywszy na fakt, iż postępowanie w sprawie przyznania
i wypłaty skarżącej świadczenia teleinformatycznego zostało wszczęte na wniosek skarżącej [...] sierpnia 2023 r. oraz że pismem z dnia [...] września 2023 r. poinformowano skarżącą o wydłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia [...] października 2023 r. oraz wyjaśniono przyczyny wydłużenia terminu, a także w związku z tym, że w dniu [...] października 2023 r. wydany został rozkaz personalny nr [...], to podnoszone zarzuty bezczynności, czy przewlekłości są całkowicie bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.); zwanej dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 52 ust. 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest zatem wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), dalej "k.p.a.", to znaczy wniosła ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Skarżąca przed wniesieniem skargi skorzystała z tego środka zaskarżenia (pismo z dnia [...] sierpnia 2023 r.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżąca uczyniła bezczynność lub przewlekłość postępowania w sprawie przyznania jej dodatku teleinformatycznego.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, który Sąd w składzie orzekającym podziela, że zarzucenie w jednym piśmie bezczynności oraz przewlekłości postępowania nie powinno być traktowane jako skumulowanie dwóch skarg, o ile kwestionowana jest terminowość i sprawność działania organu w tej samej sprawie administracyjnej. Objęcie jedną skargą obu form opieszałości organu inicjuje bowiem jedną sprawę sądowoadministracyjną. Pozostaje to w związku z zasadą, że przedmiotem zaskarżenia może być tylko jedna decyzja lub inny akt, którego legalność badana jest przez sąd administracyjny (por. wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 709/12; wyrok NSA z dnia 24 lutego 2015 r. sygn. akt II OSK 2225/14; orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przypadku wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, to sąd administracyjny - na podstawie okoliczności sprawy, a zwłaszcza toku postępowania - ocenia, czy w sprawie wystąpiła bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12; z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt II OZ 753/15; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma zasadniczo na celu ochronę procesową strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Z kolei pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" pojmowane jest jako prowadzenie postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70). Również w orzecznictwie sądowym przewlekłe prowadzenie postępowania określane jest jako nieefektywne. Wskazuje się bowiem, że przewlekłość obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w krótszym terminie, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy.
W wyroku z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1956/12 (orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Kontrola Sądu zmierza zatem do ustalenia, czy istotnie organ administracji publicznej postępowanie w sprawie prowadzi przewlekle i bezpodstawnie nie kończy go wydaniem rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu organ nie dopuścił się w niniejszej sprawie bezczynności ani też nie prowadził postępowania w sposób przewlekły.
Zgodnie z art. 120b ust. 1 ustawy o Policji policjantowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 913 i 1703), lub w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Policji przyznaje się na okres ich wykonywania świadczenie teleinformatyczne. Do ustalenia wysokości świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (art. 120b ust. 2 ustawy o Policji). Decyzję o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, wydaje nie później niż w terminie 30 dni po rozpoczęciu przez policjanta wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1 (art. 120b ust. 3 ustawy o Policji).
Zauważyć też należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 667) kierownik podmiotu, w którym są zatrudnione osoby realizujące zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa albo na rzecz którego realizują te zadania osoby będące funkcjonariuszami bądź żołnierzami zawodowymi, przed przyznaniem świadczenia teleinformatycznego weryfikuje spełnienie przez te osoby wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 pkt 1 i 2. Weryfikacja spełnienia wymagań w zakresie wymaganego doświadczenia zawodowego odbywa się przez analizę dokumentów potwierdzających ich spełnienie, przedłożonych przez osobę realizującą albo mającą realizować zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (art. 8 ust. 3 omawianej ustawy). Wymóg posiadania specjalistycznej wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa jest weryfikowany przez sprawdzian wiedzy, przeprowadzany w formie pisemnej lub ustnej, przez kierownika podmiotu (art. 8 ust. 4 cytowanej ustawy). Kierownik podmiotu może odstąpić od przeprowadzenia sprawdzianu wiedzy w przypadku przedłożenia przez osobę realizującą albo mającą realizować zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa aktualnego dokumentu potwierdzającego posiadanie specjalistycznej wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa w zakresie zgodnym z zadaniami na stanowisku (art. 8 ust. 6 tej ustawy).
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa świadczenie teleinformatyczne jest przyznawane corocznie na okres realizacji zadań z zakresu cyberbezpieczeństwa.
Jak słusznie zauważa organ w skierowanym do skarżącej piśmie z dnia [...] sierpnia 2023 r. użyty w przepisie art. 120b ustawy o Policji zwrot "przyznaje się" oznacza, że świadczenie teleinformatyczne jest uprawnieniem o charakterze obligatoryjnym, z tym jednak zastrzeżeniem, że każdorazowo organ Policji zobligowany jest przed wydaniem decyzji o przyznaniu tego świadczenia do ustalenia czy osoba, której ma zostać ono przyznane spełnia ustawową przesłankę do jego otrzymania.
Okoliczność tę ustala się w na nowo w każdym roku kalendarzowym, niezależnie od rozstrzygnięcia jakie wobec danej osoby zapadło w okresie poprzednim. Dopiero pozytywna weryfikacja przez organ spełnienia warunków,
o których mowa w art. 120b ust. 1 i 2 ustawy o Policji stanowi podstawę do zainicjowania z urzędu postępowania administracyjnego wobec danej osoby. Natomiast brak takiego potwierdzenia, już na wstępnym etapie dokonywanej oceny, oznaczał brak podstaw do wszczęcia z urzędu przez organ Policji postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania tego świadczenia. Jak podaje organ
w odpowiedzi na skargę kopia niezbędnego do przyznania świadczenia teleinformatycznego certyfikatu wpłynęła do komisji zajmującej się weryfikacją spełniania przez funkcjonariuszy Policji wymagań w zakresie posiadanego doświadczenia zawodowego w dniu [...] września 2023 r.
Należy wskazać, że przepis art. 61 § 1 k.p.a. przewiduje dwa sposoby wszczęcia ogólnego postępowania administracyjnego, tj. na żądanie strony lub
z urzędu. W obu przypadkach czynności skutkujące wszczęciem postępowania powinny być podjęte przez podmioty uprawnione i powinny odpowiadać określonym
w przepisach wymaganiom. Według wyroku NSA w Warszawie z 26.02.2009 r., I OSK 554/08, LEX nr 518252, niedopuszczalne jest mieszanie trybów postępowania, tj. traktowanie postępowania wszczętego na wniosek tak, jak postępowania wszczętego z urzędu.
W przedmiotowej sprawie jak wskazuje sam organ i jak wynika z treści art. 120b ust. 2 ustawy o Policji postępowanie winno być wszczęte z urzędu.
Kodeks postępowania administracyjnego nie określa natomiast daty wszczęcia postępowania z urzędu. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjęto, że jest to data podjęcia przez organ pierwszej czynności w sprawie, przy czym czynność ta powinna spełniać odpowiednie (ogólne) wymagania. W postanowieniu NSA w Warszawie z 4 marca 1981 r., SA 654/81, ONSA 1981/1, poz. 15, stwierdzono, że: "Wobec faktu, że kodeks postępowania administracyjnego nie rozstrzyga sposobu ustalania daty wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu, za datę taką można uznać dzień pierwszej czynności urzędowej dokonanej w sprawie, której postępowanie dotyczy, przez organ do tego uprawniony, działający w granicach przysługujących mu kompetencji, pod warunkiem, że o czynności tej powiadomiono stronę"; w orzeczeniu NSA, SA 152/81, GP 1982/1, przyjęto: "Ustalając datę wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu bierze się pod uwagę pierwszą czynność dokonaną przez organ administracji państwowej na zewnątrz w stosunku do strony. Korespondencja wewnętrzna pomiędzy organami nie skutkuje wszczęcia postępowania".
Powyższa wykładnia jest akceptowana przez WSA w Warszawie w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę.
Wszczęcie postępowania przez organ nastąpiło więc w dacie udzielenia pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia [...] sierpnia 2023r. zatytułowane "Ponaglenie".
Za bezczynność organu administracji publicznej należy uznać taki stan postępowania, w którym organ administracji publicznej prowadzący postępowanie narusza obowiązujący w tym postępowaniu termin załatwienia sprawy administracyjnej albo termin ustalony zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Stwierdzenie bezczynności organu administracji publicznej może nastąpić po bezspornym ustaleniu, że organ ten nie załatwił sprawy w terminie. Przyczyny, z powodu których nastąpiło przekroczenie terminu załatwienia sprawy, są nieistotne dla stwierdzenia bezczynności organu.
Aby rozstrzygnąć czy organ pozostawał w bezczynności lub przewlekłości postępowanie musi zostać wszczęte postępowanie administracyjne (czy to z urzędu czy na wniosek, w zależności od przesłanek konkretnej sprawy). W przedmiotowej zaś sprawie "Ponaglenie" złożone przez skarżącą dopiero skutkował podjęciem przez organ pierwszych czynności w sprawie, co było równoznaczne z wszczęciem postępowania (pismo z dnia [...] sierpnia 2023 r.). Dopiero od tej daty, należy oceniać, czy organ pozostawał w bezczynności lub przewlekłości.
Zgodnie natomiast z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przepis art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. wprost stanowi, że bezczynność ma miejsce, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1.
Odnotować należy, że pismem z dnia [...] września 2023 r. organ, stosownie do treści art. 36 § 1 k.p.a., poinformował skarżącą o wydłużeniu - do [...] października 2023 r. postępowania administracyjnego w sprawie przyznania świadczenia teleinformatycznego oraz o przyczynach, dla których termin został wydłużony. W dniu [...] października 2023 r. Komendant Główny Policji zakończył zaś postępowanie w tej sprawie poprzez wydanie rozkazu personalnego nr [...] o przyznaniu skarżącej z dniem [...] stycznia 2023 r. świadczenia teleinformatycznego za rok 2023 w określonej w tym rozkazie wysokości.
W tej sytuacji należy uznać, że organ nie dopuścił się bezczynności w sprawie ani też nie prowadził postępowania w sposób przewlekły. Skarga jest więc niezasadna.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.