II SAB/Wa 628/23

II SAB/Wa 628/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-03-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /przewodniczący/
Dorota Kozub-Marciniak /sprawozdawca/
Tomasz Szmydt
Symbol z opisem
6480
658
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 marca 2024 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych do rozpoznania wniosku skarżącego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu o którym mowa w punkcie 1 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] (dalej także, jako: Stowarzyszenie lub skarżący) w dniu [...] sierpnia 2023 r., przy wykorzystaniu poczty elektronicznej, zwróciło się do Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych (dalej, jako: Dowódca lub organ) z wnioskiem (opatrzonym datą [...] sierpnia 2023 r.) o udostępnienie informacji publicznej tj. treści informacji o lotach oraz zapotrzebowaniach, które odbyły się między [...] stycznia 2022 r. a [...] lipca 2023 r., a które to zapotrzebowania organizujący loty najważniejszych osób w państwie złożyli w formie pisemnej do Dowódcy Generalnego RSZ zgodnie z § 5 Zarządzenia Nr 19/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 października 2020 r. w sprawie "Szczegółowego trybu organizacji lotów najważniejszych osób w państwie realizowanych statkami powietrznymi wojskowego specjalnego transportu lotniczego lub innymi wojskowymi transportowymi statkami powietrznymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej" (Dz. Urzęd. MON z 2020 r. poz. 176, dalej, jako: Zarządzenie 19/MON).
W odpowiedzi na wniosek, organ w dniu sierpnia [...] sierpnia 2023 r. przesłało na wskazany adres mailowy pismo informujące, że odpowiedź na powyższe pytanie pozostaje poza kompetencjami Dowództwa Generalnego RSZ, a instytucją kompetentną do udzielenia odpowiedzi jest Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, który prowadzi Centralny Rejestr Lotów o statusie HEAD.
Następnie Stowarzyszenie złożyło za pośrednictwem organu - poprzez skrzynkę ePUAP - skargę na bezczynność Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych w przedmiocie wniosku z dnia [...] sierpnia 2023r. o udostępnienie informacji.
W skardze Stowarzyszenie zarzuciło organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o lotach najważniejszych osób w państwie (Dz. U. z 2019 poz. 1967 z późn. zm., dalej, jako: ustawa o lotach), art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 poz. 902 z późn. zm., zw. dalej u.d.i.p.), poprzez ich niezastosowanie i nieudostępnienie skarżącemu informacji o lotach oraz zapotrzebowaniach, które organizujący loty najważniejszych osób w państwie złożyli w formie pisemnej do Dowódcy Generalnego w okresie od [...] stycznia 2022 r. do [...] lipca 2023 r., pomimo podstaw do ich udostępnienia.
Stowarzyszenie wniosło o:
1. zobowiązanie Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2023 r. o udostępnienie informacji,
2. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
3. wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.),
4. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że stosownie do treści art. 8 ust. 4 ustawy o lotach, udostępnianie danych z Rejestru następuje na pisemny wniosek złożony do Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ww. rejestr obejmuje następujące dane o lotach statków powietrznych o statusie HEAD: 1) datę lotu statku powietrznego; 2) miejsca startu i lądowania statku powietrznego oraz miejsca międzylądowań; 3) imiona i nazwiska pasażerów lotu ze wskazaniem, do której kategorii pasażerów należą.
Jak wynika natomiast z treści art. 7 ust. 2 i 3 ww. ustawy, Centralny Rejestr Lotów prowadzi się w oparciu o dane przekazane w terminie 5 dni od dnia zakończenia lotu. Dane do Rejestru przekazywane są w formie elektronicznej lub papierowej na formularzu. Dane te przekazują Szefowie Kancelarii; Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Senatu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Prezesa Rady Ministrów. Stosownie natomiast do zapisów u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji są podmioty będące w posiadaniu takich informacji. Niewątpliwie Dowódca Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych dysponuje informacją wnioskowaną przez skarżącego. Obowiązek informacyjny jest konsekwencją faktu dysponowania daną informacją. Jeżeli więc określona informacja znajduje się w posiadaniu Dowódcy w wykonaniu jego zadań publicznych, to właśnie ww. organ powinien być adresatem wniosku o udostępnienie informacji, a nie Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Skarżący wskazał, że nie występował o udostępnienie wyciągu z Centralnego Rejestr Lotów o statusie HEAD, a o konkretne informacje, których treść znajduje się w dyspozycji Dowódcy. Skarżący zwracał się o udostępnienie informacji o lotach oraz zapotrzebowaniach, które organizujący loty najważniejszych osób w państwie złożyli w formie pisemnej do Dowódcy Generalnego RSZ zgodnie z § 5 Zarządzenia 19/MON. Jak wynika więc z powyższego, skarżący zwrócił się o udzielenie informacji, które nie znajdują się w rejestrze, o którym mowa w ustawie o lotach. Odrębna regulacja może natomiast znaleźć zastosowanie, jeśli wyraźnie z niej wynikają zakres i zasady trybu dostępu do informacji i - co istotne - regulacja te jest kompletna. W przeciwnym razie, w kwestiach nieuregulowanych, odpowiednie zastosowanie ma u.d.i.p. Tym samym więc, w ocenie skarżącego, nie było podstaw do zastosowania wobec wnioskowanych przez skarżącego informacji ustawy o lotach albowiem regulacja ta nie jest kompletna i nie dotyczy danych wnioskowanych przez Stowarzyszenie.
Skarżący podniósł nadto, że organ nie udostępniając wnioskowanej przez skarżącego informacji, dopuścił się oczywistego naruszenia jego konstytucyjnego prawa. Tym samym, konieczny stał się również wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Grzywna powinna być bowiem sankcją za naruszenie konstytucyjnego prawa i pełnić funkcję prewencyjną. Jej celem powinno być zapobieżenie notorycznym naruszeniom prawa do informacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu wskazał, że bezczynność organu na gruncie u.d.i.p. zachodzi wówczas, gdy w zakreślonym ustawą terminie adresat wniosku nie udostępnia informacji publicznej ani nie wydaje decyzji administracyjnej, nie powiadamia, że nie posiada wnioskowanej informacji publicznej, bądź nie informuje, że żądana informacja nie ma charakteru publicznego.
Na gruncie tej sprawy należy zauważyć, że na podstawie zapisów ustawy o lotach oraz Zarządzenia 19/MON zapewnienie najwyższego poziomu bezpieczeństwa oraz poufności lotów najważniejszych osób w państwie podczas ich realizacji stanowi priorytet SZ RP. W związku z powyższym Inspektorat Sił Powietrznych stoi na stanowisku , iż "właścicielem" danych wrażliwych (data lotu, miejsca startów i lądowań, imiona i nazwiska pasażerów lotu) dotyczących organizacji lotu z najważniejszymi osobami w państwie, jest właściwa Kancelaria przesyłająca zapotrzebowanie na lot. Jednocześnie zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów prowadzi Centralny Rejestr Lotów o statusie HEAD. Przekazując do "Rejestru" dane, Szefowie Kancelarii: Prezydenta, Prezesa Rady Ministrów, Sejmu RP i Senatu RP mogą wnioskować o wyłączenie wskazanych danych z publicznego udostępnienia ze względu na ważny interes państwa lub bezpieczeństwo najważniejszej osoby w państwie. Zgodnie z rzeczoną ustawą, "udostępnianie danych z Rejestru następuje na pisemny wniosek złożony do Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów". Mając powyższe na uwadze Dowództwo Generalne RSZ nie mając wiedzy czy i które dane z rejestru, zostały na wniosek właściwej Kancelarii wyłączone z publicznego udostępnienia - w opinii Dowódcy - nie może ich przekazywać w sposób nieskoordynowany i bez wiedzy "właściciela" czyli poszczególnych kancelarii do publicznej wiadomości.
Ponadto, w dniu [...] czerwca 2023 r. do organu wpłynęło pismo Nr [...] I Zastępcy Szefa Sztabu Generalnego WP w sprawie wyłączenia danych z informacji publicznej (pismo podpisane przez Podsekretarza Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2023 r. z prośbą o podjęcie stosownych działań w tym zakresie - pismo [...] z [...] maja 2023 r. /zastrzeżone/).
Biorąc pod uwagę wskazaną wyżej argumentację oraz mając na uwadze fakt, iż Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych w ustawowym 14-dniowym terminie odpowiedziała na wniosek Stowarzyszenia, nie można uznać, że bezczynność miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem przepisów prawa jest bowiem ich oczywiste niezastosowanie, długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).
Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.).
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca jest obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (vide P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego z 2012 r. nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych jako podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., był potencjalnie zobowiązany do udzielenia żądanej informacji publicznej w zakresie, w jakim był jej dysponentem.
W kwestii kryterium przedmiotowego należy wskazać na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić jednak należy, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Zatem informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, jak również wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 28 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Bk 73/22).
Przedmiotem wniosku Stowarzyszenia było udostępnienie informacji publicznej tj. treści informacji o lotach oraz zapotrzebowaniach, które odbyły się między [...] stycznia 2022 r., a [...] lipca 2023 r., a które to zapotrzebowania organizujący loty najważniejszych osób w państwie złożyli w formie pisemnej do Dowódcy Generalnego RSZ zgodnie z § 5 Zarządzenia Nr 19/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 października 2020 r. w sprawie "Szczegółowego trybu organizacji lotów najważniejszych osób w państwie realizowanych statkami powietrznymi wojskowego specjalnego transportu lotniczego lub innymi wojskowymi transportowymi statkami powietrznymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej" (Dz. Urzęd. MON z 2020 r. poz. 176, dalej, jako: Zarządzenie 19/MON).
Zdaniem Sądu wnioskowane informacje mają walor informacji publicznej albowiem w sposób oczywisty odnoszą się do władz publicznych i wykonywania zadań władzy publicznej.
Jak wynika z § 5 ust. 1 ww. Zarządzenie 19/MON, organizujący lot najważniejszej osoby w państwie składa w formie pisemnej informację o locie oraz zapotrzebowanie na lot do Dowódcy Generalnego RSZ oraz do wiadomości Szefa KPRM, Komendanta SOP, Szefa SSH SZ RP i realizatora lotu. Wzór informacji o locie oraz wzór zapotrzebowania na lot określają odpowiednio załączniki Nr 1 i 2 do Szczegółowego trybu organizacji.
Zgodnie z § 5 ust. 7 Zarządzenie 19/MON, informacja o locie, określa:
datę wylotu/przylotu z określeniem pory doby;
miejsce docelowe (miejsce celu wizyty najważniejszej osoby w państwie);
liczbę pasażerów;
osobę wyznaczoną przez organizującego lot na koordynatora wylotu.
Natomiast zgodnie z § 5 ust. 8 Zarządzenia, zapotrzebowanie na lot jest przekazywane nie później niż 24 godziny przed lotem (zadaniem lotniczym HEAD) i określa:
typ statku powietrznego;
lotnisko, lądowisko, inne miejsce do startów i lądowań lub miejsce będące celem wizyty określone adresem lub współrzędnymi geograficznymi;
datę i godzinę startów i/lub lądowań (czasu lokalnego);
dysponenta statku powietrznego;
liczbę pasażerów oraz ładunek (jeśli ma wpływ na osiągi statku powietrznego);
osobę wyznaczoną przez organizującego lot na koordynatora wylotu.
Stosownie do treści § 5 ust. 17 omawianego Zarządzenie 19/MON, ewidencję złożonych zapotrzebowań na lot i wykonanych lotów prowadzą odpowiednio Dowódca Generalny RSZ oraz Dowódca Operacyjny RSZ.
Z powyższych regulacji wynika, że Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych prowadzi rejestr złożonych zapotrzebowani na loty, a w związku z tym jest właściwym adresatem żądanej informacji publicznej. Stowarzyszenie nie żądało bowiem informacji z Centralny Rejestr Lotów o statusie HEAD prowadzonego przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, jak wywodził organ. Stowarzyszenie określiło wprost swoje żądanie tj. żądanie udostępnienia treści informacji o lotach oraz zapotrzebowaniach, które odbyły się między [...] stycznia 2022 r., a [...] lipca 2023 r., a które to zapotrzebowania organizujący loty najważniejszych osób w państwie złożyli w formie pisemnej do Dowódcy Generalnego RSZ zgodnie z § 5 Zarządzenie 19/MON.
Dodać także wypada, że proces planowania, przygotowania oraz realizacji lotu najważniejszych osób w państwie podlega dokumentowaniu zgodnie z obowiązującymi w lotnictwie SZ RP przepisami (§ 5 ust. 18 Zarządzenia). Przygotowanie lotu najważniejszych osób w państwie podlega ścisłym uregulowaniom określonym m. in. w Zarządzeniu 19/MON. Skoro informacje o lotach i zapotrzebowaniach składa się w formie pisemnej do Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych i organ ten prowadzi określoną ewidencję tego rodzaju zgłoszeń to niewątpliwie pozostaje dysponentem informacji wnioskowanych przez Stowarzyszenie.
Podkreślenia jednak wymaga, że nie można wykluczyć, że wnioskowane przez Stowarzyszenie informacje zawierają również informacje, która podlega prawnej ochronione. Zatem w sytuacji uznania, że udostępnienie wnioskowanych informacji nie jest możliwe z powodu zaistnienia którejkolwiek z tych przesłanek wyłączających dostęp do informacji publicznej, podmiot obowiązany powinien odmówić udostępnienia informacji w tym zakresie. Odmowa ta, stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p., winna jednak przyjąć procesową formę decyzji administracyjnej.
Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych do rozpoznania wniosku skarżącego Stowarzyszenia z dnia [...] sierpnia 2023 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, i orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Sąd stwierdził, że bezczynność organu w tej sprawie nie była rażąca. Dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi więc być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa.
Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej odpowiedział na wniosek skarżącego, zaś nieprawidłowa odpowiedź wynikła z nieprawidłowego zastosowania przepisów prawa dotyczących dostępu do informacji publicznej. Przepisy u.d.i.p. mogą powodować i niejednokrotnie powodują wątpliwości interpretacyjne i wymagają dokonywania ich wykładni. Dlatego też orzeczono jak w pkt 2 sentencji wyroku (art. 149 § 1a P.p.s.a.).
W konsekwencji powyższego nie mógł zostać uwzględniony wniosek skargi o wymierzenia grzywny – jako taki został więc oddalony w oparciu o dyspozycję art.151 P.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku).
O kosztach postępowania, na które złożyły się: wpis od skargi (200 zł) oraz koszty zastępstwa prawnego (480 zł), rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji przepisu art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.