II SAB/WA 573/24

II SAB/Wa 573/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /sprawozdawca/
Dorota Kozub-Marciniak
Iwona Maciejuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 16 ust. 1, art. 5 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu [...] w [...] do rozpoznania punktów 1 i 3 wniosku A. C. z dnia [...] marca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu, o której mowa w punkcie 1 wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w [...] na rzecz A. C. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A.C. (dalej: "Skarżąca") jest bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w [...] (dalej: "Rektor U [...]", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] marca 2024 r. Skarżąca zwróciła się do organu za pośrednictwem poczty elektronicznej, z adresu [...] na adres [...], z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej następującej treści:
"1. proszę o wskazanie osób (z podziałem na kategorii przyznanych stypendiów), którzy otrzymali stypendia przyznawane przez Komisję ds. Przyznawania Nagród [...] dla wyróżniających się studentów, doktorantów i pracowników w obecnym roku akademickim 2020/2021,
2. proszę o wskazanie wynagrodzenia, które otrzymała mgr K.M. prowadząc zajęcia jako wykładowca wraz ze wskazaniem liczby oraz godzin przeprowadzonych zajęć od 1 stycznia 2018 r. z rozbiciem miesięcznym),
3. proszę o wskazanie średniego wynagrodzenia otrzymywanego przez pracowników centrum [...] U [...] z informacją o liczbie zatrudnionych tam pracowników od momentu powstania tej jednostki (z miesięcznym rozbiciem wynagrodzenia i zatrudnienia),
4. proszę o wskazanie nagród i wysokości nagród jakie otrzymała od 1 stycznia 2018r. mgr K.M.".
Pismem z dnia 25 marca 2021 r. organ poinformował Skarżącą, że wniosek z dnia [...] marca 2021 r. nie spełnia wymogów formalnych, gdyż nie jest podaniem złożonym w formie pisemnej, ani dokumentem elektronicznym opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP. W związku z tym organ wezwał Skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni poprzez dokonanie wyboru formy wniosku i stosownie do tego wyboru - spełnienia wymogów określonych w art. 63 § 3 lub art. 63 § 3a pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej: "k.p.a.". Wezwanie zawierało rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wiadomość do Skarżącej nadano w dniu 25 marca 2021 r. Skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie.
Pismem z dnia 13 sierpnia 2024 r. Skarżąca, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając Rektorowi U [...] naruszenie:
- art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej w związku z art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", poprzez brak rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej;
- art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez brak realizacji wniosku w ustawowym terminie.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] marca 2021 r.; zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; zobowiązania organu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W motywach skargi Skarżąca podniosła w szczególności, że zaniechanie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminach wskazanych w art. 13 u.d.i.p., z uwzględnieniem art. 14 i art. 15 ww. ustawy, prowadzi do bezczynności podmiotu zobowiązanego.
Podkreśliła, że zapytanie skierowane pocztą elektroniczną stanowi formalny wniosek o udostępnienie informacji publicznej i to nawet wtedy, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny. Wniosek składany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie musi odpowiadać żadnym szczególnym wymogom formalnym. Nie stanowi on podania w rozumieniu art. 63 k.p.a., gdyż na tym etapie postępowania nie stosuje się przepisów k.p.a. Minimalne wymogi odnośnie takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej, niezbędne jest bowiem wykazanie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku, co uzasadnia przyjęcie, iż postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone.
W odpowiedzi na skargę Rektor U [...] wniósł o oddalenie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zarzut bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] marca 2021 r. jest bezzasadny, zaś skarga ma charakter nadużycia prawa. Żądanie wniosku nie dotyczy bowiem informacji publicznej, lecz informacji - na temat wykonania umowy o współpracy z podmiotem zewnętrznym oraz danych osobowych osób niesprawujących funkcji publicznych - do celów osobistych.
Zaznaczył również, że wniosek w części dotyczącej wskazania osób (z podziałem na kategorie przyznanych stypendiów), które otrzymały stypendia przyznawane przez Komisję ds. Przyznawania Nagród [...]dla wyróżniających się studentów, doktorantów i pracowników w roku akademickim 2020/2021 powinien zostać skierowany do Fundacji [...]. Program prowadzony przez Grupę [...] jest bowiem organizowany jedynie we współpracy z U [...] w [...] i to Grupa [...] powinna być adresatem tej części wniosku. Ponadto wniosek obejmuje tajemnicę innego przedsiębiorstwa (jako informacja organizacyjna), co powoduje, że w tym zakresie jest bezprzedmiotowy.
Dalej organ wskazał, że informacje o zarobkach osoby prowadzącej zajęcia K.M.), a jednocześnie pracownika niewykonującego zadań publicznych, a więc informacje o konkretnym wynagrodzeniu wypłaconym danej osobie fizycznej, identyfikowalnej z imienia i nazwiska, nie stanowią informacji publicznej. Odnoszą się bowiem do sfery ad personam.
Informacją publiczną nie są również informacje z zakresu działalności Centrum [...] U [...]. Jest to bowiem na tyle mała jednostka, że można byłoby dokładnie przyporządkować otrzymywane zarobki do poszczególnych osób. Ujawnienie takich danych stanowiłoby tym samym naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych.
Organ zaznaczył również, że wobec nieudzielenia przez Skarżącą odpowiedzi na wezwanie z dnia 25 marca 2021 r., podanie z dnia [...] marca 2021 r. pozostawiono bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga została rozpoznana w oparciu o art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. Przepisy te stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1615 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do załatwienia sprawy administracyjnej, czy też - w przypadku, gdy znajduje zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej - przez rozpoznanie wniosku w oparciu o przepisy u.d.i.p.
W przypadku skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej Sąd dokonuje weryfikacji czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy), czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy) oraz czy wniosek został rozpatrzony w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.
W pierwszej kolejności, wobec treści skierowanego do Skarżącej wezwania organu z dnia 25 marca 2021 r., wskazać należy, że postępowanie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest postępowaniem odformalizowanym - w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie ma bowiem wskazania jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku (poza utrwaleniem go w formie pisemnej). Ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych nakazuje zaś za wniosek pisemny uznawać również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną i to nawet wówczas, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08; publ. CBOSA).
Wniosek składany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie stanowi podania w rozumieniu art. 63 k.p.a., gdyż na tym etapie postępowania nie stosuje się przepisów tej ustawy. Tylko w sytuacji wydania decyzji administracyjnej (o odmowie udostępnienia informacji publicznej, o umorzeniu postępowania), braki wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie danych osobowych i adresowych wnioskodawcy powinny być usuwane w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. (por. wyroki NSA: z dnia 18 stycznia 2019 r., sygn. akt I OSK 1742/18; z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2621/16; z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 3085/19; z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 2399/16; publ. CBOSA).
Minimalne wymogi wniosku o udostępnienie informacji publicznej obejmują jasne sformułowanie żądania oraz wskazanie adresata (choćby poprzez podanie adresu e-mail). W przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej brak jest natomiast nakazu, aby wnioskodawca musiał sporządzić wniosek w formie dokumentu elektronicznego podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym bądź podpisem zaufanym ePUAP. Rozpatrzeniu w trybie przepisów u.d.i.p. podlega zatem również wniosek złożony w formie wiadomości e-mail, tj. w sposób, jaki miał miejsce w niniejszej sprawie.
We wniosku z dnia [...] marca 2021 r. Skarżąca jasno określiła swoje żądanie wskazując informacje objęte wnioskiem. Wniosek ten został nadany z adresu e-mail Skarżącej, na ten również adres Skarżąca oczekiwała udzielenia odpowiedzi. Z kolei z wezwania z dnia 25 marca 2021 r. nie wynika, aby organ zamierzał wydać decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Nie miał zatem podstaw do wzywania Skarżącej "do dokonania formy wyboru wniosku" i spełnienia wymogów określonych w art. 63 § 3 lub art. 63 § 3a pkt. 1 k.p.a. Stanowisko organu, iż "wniosek mailowy" nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 63 k.p.a. nie jest prawidłowe.
W świetle powyższego brak jest podstaw do uznania, że pozostawienie wniosku Skarżącej bez rozpoznania stanowiło prawnie dopuszczalną formę rozpoznania podania o udostępnienie informacji publicznej w trybie przepisów u.d.i.p.
Przechodząc do dalszych kwestii merytorycznych wskazać należy, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Rektor U [...] w [...] jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z tym przepisem obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. U [...] jest uczelnią publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 85 ze zm. - stan prawny na datę złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej), dalej: "p.s.w.n.", utworzoną na podstawie ustawy z dnia 3 września 1999 r. o utworzeniu Uniwersytetu [...] w [...] (Dz. U. Nr 79, poz. 884 ze zm.). Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 i art. 23 ust. 2 pkt 1 p.s.w.n. rektor jest organem uczelni i reprezentuje ją na zewnątrz. Stosownie do art. 366 p.s.w.n. władze publiczne zapewniają natomiast uczelniom publicznym środki finansowe niezbędne do wykonywania ich zadań. Rektor U [...] w [...] jest zatem podmiotem reprezentującym jednostkę realizującą zadania publiczne w zakresie szkolnictwa wyższego i nauki, dysponuje też funduszami publicznymi, a tym samym jest podmiotem zobligowanym do udzielenia informacji, jakie są w jego posiadaniu, a mają charakter informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).
Informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Pojęcie "sprawa publiczna" oznacza natomiast przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP w jej rozumieniu wynikającym z unormowań Konstytucji RP, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych.
W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1574/19; CBOSA). O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p., decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności władz publicznych oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne.
Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Podkreślenia wymaga, że przepis art. 6 u.d.i.p. nie zawiera katalogu zamkniętego, a wyliczenie stanów faktycznych w nim zawartych jest jedynie przykładowe.
W punkcie 1 wniosku Skarżąca domagała się wskazania osób (z podziałem na kategorie przyznanych stypendiów), które otrzymały stypendia przyznawane przez Komisję ds. Przyznawania Nagród [...]dla wyróżniających się studentów, doktorantów i pracowników w roku akademickim 2020/2021.
W ocenie Sądu informacja obejmująca - jak należy rozumieć żądanie wniosku - wskazanie imion i nazwisk osób (studentów, doktorantów i pracowników uczelni), które otrzymały stypendia (nagrody) przyznane przez ww. Komisję, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Jest to informacja związana z publiczną działalnością U [...], tj. kształceniem i promowaniem wyróżniających się przedstawicieli społeczności U [...] w związku ze zdobytymi osiągnięciami. Dotyczy zatem realizacji zadań publicznych przez władze tejże Uczelni.
Wskazać przy tym należy, że zgodnie z § 6 ust. 1 Statutu U [...] stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] Senatu U [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie uchwalenia Statutu Uniwersytetu [...] w [...], Do zadań Uniwersytetu należy: 1) prowadzenie kształcenia na studiach, 2) prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia; 3) prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki; 4) prowadzenie kształcenia doktorantów; 5) kształcenie i promowanie kadr Uniwersytetu; 6) stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w: a) procesie przyjmowania na Uniwersytet w celu odbywania kształcenia, b) kształceniu, c) prowadzeniu działalności naukowej; 7) wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka; 8) stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów; 9) upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych; 10) działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych. W myśl § 6 ust. 2 Statutu U [...], wykonując zadania określone w ust. 1, współpracuje w szczególności z krajowymi i zagranicznymi instytucjami naukowymi, artystycznymi, medycznymi oraz uczestniczy w tworzeniu europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego w zakresie i formach określonych w statucie.
Z kolei zgodnie z decyzją Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia U [...] w [...] z dnia[...] stycznia 2021 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji ds. Przyznawania Nagród [...]dla wyróżniających się studentów, doktorantów i pracowników U [...] w roku akademickim 2020/2021 (Monitor U [...] z 2021 r., poz. 13), w skład Komisji weszli: 1) prof. ucz. dr hab. A.F. - Przewodniczący komisji; 2) ks. prof. ucz. dr hab. M.S. - członek komisji; 3) prof. dr hab. M.M. - członek komisji; 4) prof. dr hab. n. med. D.K. - członek komisji; 5) M.Z. - członek komisji; 6) mgr A.D. - członek komisji, 7) mgr M.W. - członek komisji.
Uwzględniając powyższe wskazać należy, iż sam fakt, że żądanie wniosku dotyczy informacji związanych z przyznaniem nagród Fundacji [...]w ramach programu prowadzonego przez Grupę [...], nie powoduje, że informacja ta nie ma charakteru informacji publicznej. Dotyczy ona bowiem działalności U [...] (ww. program jest prowadzony we współpracy z U [...]), a nagrody - jak wynika z ww. decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r. - są przyznawane przez przedstawicieli władz Uczelni oraz członków jej społeczności. Jeśli zatem żądana informacja pozostaje w posiadaniu U [...], to na organie spoczywa obowiązek rozpatrzenia wniosku stosownie do zasady określonej w art. 4 ust. 3 u.d.i.p. pod warunkiem jednakże, że informacja nie została w inny sposób podana do publicznej wiadomości. Informacje publicznie dostępne nie podlegają bowiem udostępnieniu w trybie u.d.i.p. (z publicznie dostępnych informacji wynika, że dane osób (imię i nazwisko), które otrzymały nagrodę [...]w roku akademickim 2021/2022 zostały opublikowane na stronie U [...].edu.pl - § 2 ust. 9 "Regulaminu przyznawania Nagród [...]dla wyróżniających się studentów, doktorantów oraz organizacji studenckich lub doktoranckich U [...] w roku akademickim 2021/2022"; https:// [...])
Podkreślić przy tym należy, iż publiczny charakter informacji objętej punktem 1 wniosku nie oznacza, że podlega ona automatycznemu udostępnieniu w formie czynności materialno-technicznej (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeśli bowiem w ocenie organu w tym konkretnym przypadku prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prawo do prywatność osoby fizycznej bądź inną tajemnicę prawnie chronioną (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), na co wskazywał organ w odpowiedzi na skargę, to właściwą formą załatwienia wniosku w tym zakresie jest odmowa udostępnienia informacji publicznej, która w świetle art. 16 w związku z art. 17 u.d.i.p., powinna przybrać formę decyzji administracyjnej.
Uwzględniając powyższe Sąd zobowiązał Rektora U [...] w [...] do rozpoznania wniosku Skarżącej w zakresie punktu 1 w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Ponadto Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku Skarżącej w zakresie punktu 3 wniosku. W tym punkcie Skarżąca zwróciła się o wskazanie średniego wynagrodzenia otrzymywanego przez pracowników Centrum [...] U [...] z informacją o liczbie zatrudnionych tam pracowników od momentu powstania tej jednostki (z miesięcznym rozbiciem wynagrodzenia i zatrudnienia). Informacja o wynagrodzeniu pracowników jednostki organizacyjnej U [...] oraz liczbie zatrudnionych w niej pracowników jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dotyczy bowiem informacji o organizacji, zasadach działania uczelni publicznej oraz o majątku publicznym, którym dysponuje (art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. b, f, pkt 3, pkt 5 lit. a, h u.d.i.p.). Argument organu, iż Centrum [...] jest "małą jednostką" a zatem "można dokładnie przyporządkować zarobki do poszczególnych osób" nie powoduje, że wnioskowana informacja traci walor informacji publicznej. Może natomiast stanowić ewentualną podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej w przypadku wykazania, że spełniona została przesłanka ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), co - jak już wyżej wskazano - wymaga formy decyzji administracyjnej.
Stwierdzając bezczynność organu w powyższym zakresie Sąd uznał jednocześnie, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i natężenia braku woli do załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Organ błędnie bowiem uznał, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wymaga spełnienia warunków formalnych przewidzianych w k.p.a., co nie pozwala stwierdzić, że bezczynność miała postać kwalifikowaną.
Sąd oddalił natomiast wniosek Skarżącej w pozostałej części, tj. w zakresie punktów 2 i 4 wniosku. Skarżąca domagała się w tym zakresie odpowiednio wskazania informacji o: wynagrodzeniu, które otrzymała mgr K.M. prowadząc zajęcia jako wykładowca wraz ze wskazaniem liczby godzin przeprowadzonych zajęć od dnia 1 stycznia 2018 r. z rozbiciem miesięcznym oraz wysokości nagród jakie ww. otrzymała od dnia 1 stycznia 2018 r.
W związku z powyższym wskazać należy, że informacja o wysokości środków publicznych przeznaczonych na wynagrodzenia osób pełniących funkcje publiczne, a więc również wykładowców, nauczycieli akademickich, jest informacją publiczną (por. wyroki NSA: z dnia 18 września 2014 r. sygn. akt I OSK 59/14; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 1853/14; z dnia 5 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 3087/14; CBOSA). Informacja ta dotyczy instytucji i osób publicznych, których wynagrodzenia finansowane są ze środków publicznych. Rzecz jednak w tym, że Skarżąca nie domagała się ogólnej informacji o wysokości środków publicznych przeznaczonych na wynagrodzenia wykładowców w U [...] w [...], lecz o podanie wysokości wynagrodzenia oraz nagród, jakie otrzymała indywidualnie wskazana (z imienia i nazwiska) osoba (wykładowca U [...]). Tak sformułowany wniosek dotyczył w sposób bezpośredni sfery ad personam (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1035/10, w którym zakwestionowano publiczny charakter informacji ad personam).
Jak podkreśla się w orzecznictwie pytanie dotyczące wynagrodzenia konkretnej osoby, które jest wypadkową również takich elementów jak np. różnego rodzaju dodatki, m.in. dodatki stażowe lub funkcyjne, dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych (kształtujące wynagrodzenie brutto rozumiane jako wynagrodzenie obejmujące wszystkie jego składniki) oraz np. zindywidualizowane składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz potrącenia dokonywane bez zgody i za zgodą pracownika (kształtujące wynagrodzenie netto), nie jest pytaniem o wysokość środków z budżetu państwa przeznaczanych na wynagrodzenia związane z wykonywaniem określonych funkcji w ramach realizowania zadań publicznych i w istocie nie dotyczy jawności wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenie nauczyciela akademickiego. Wykładnia normatywnego pojęcia "informacji publicznej" nie daje bowiem podstaw do utożsamiania prywatnych danych dotyczących zatrudnionego pracownika z niespersonifikowaną informacją o wysokości środków finansowych przeznaczanych na działalność i funkcjonowanie organu, czyli o ciężarach publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. h u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2021 r. sygn. akt III OSK 669/21; CBOSA).
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela powyższy pogląd stwierdzając, że brak było podstaw do uwzględnienia skargi w zakresie punktów 2 i 4 wniosku. Informacja dotycząca indywidualnie określonego pracownika U [...], której udostępnienia domagała się Skarżąca, nie ma bowiem charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Końcowo, odnosząc się do argumentacji organu, iż wniosek Skarżącej stanowi nadużycie prawa, ubocznie wskazać należy, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych "nadużycie prawa do informacji" - niezdefiniowane w ustawie o dostępie do informacji publicznej - stanowi dopuszczalną podstawę do odmowy udostępniania informacji publicznej, choć przewidzianą dla sytuacji skrajnych, w których wnioskodawca wykazuje się dużą dozą złej woli, a ilość i zakres objętych wnioskami informacji może utrudnić normalne funkcjonowanie i wypełnianie swoich ustawowych kompetencji przez organ administracji publicznej. Odmowa ta może mieć miejsce wówczas, gdy organ stwierdzi, iż celem działania wnioskodawcy nie jest jakakolwiek dbałość o interes publiczny, lecz wywołanie dolegliwości u adresata i utrudnienie funkcjonowania określonego organu bądź całego szeregu innych organów władzy publicznej, do których skierował on swoje wnioski. W takiej jednak sytuacji organ obowiązany jest orzec w drodze decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Skierowanie w takim przypadku zwykłego pisma do wnioskodawcy jest niewystarczające (por. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OSK 4371/21 oraz powołane tam orzecznictwo i piśmiennictwo; CBOSA).
Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 1a p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. jak w punkcie 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi (100 złotych) oraz wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącej w stawce minimalnej (480 złotych) Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. jak w punkcie 4 sentencji wyroku.