II SAB/WA 565/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2019-11-26
NSAAdministracyjneWysokawsa
dostęp do informacji publicznejbezczynność organuszpitalprojekt unijnyinteres publicznyinteres prywatnyprawo administracyjnepostępowanie sądowoadministracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na bezczynność szpitala w sprawie udostępnienia informacji publicznej, uznając, że wniosek dotyczył własnej sprawy skarżącej, a nie interesu publicznego.

Skarżąca Kancelaria Radców Prawnych wniosła skargę na bezczynność Szpitala Specjalistycznego w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej projektu "Poprawa jakości życia mieszkańców subregionu o. poprzez poprawę dostępu do usług publicznych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej". Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w terminie. Sąd oddalił skargę, uznając, że wniosek dotyczył własnej sprawy skarżącej i nie realizował interesu publicznego, co wyklucza jego rozpatrzenie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skarżąca Kancelaria Radców Prawnych złożyła skargę na bezczynność Szpitala Specjalistycznego im. [...] w O. w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej projektu "Poprawa jakości życia mieszkańców subregionu o. poprzez poprawę dostępu do usług publicznych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej". Skarżąca domagała się udostępnienia wniosku o dofinansowanie, umowy o dofinansowanie, wniosków o płatność oraz korespondencji z Instytucją Zarządzającą. Zarzuciła organowi naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie. Szpital w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując, że wnioskowane dokumenty (wniosek o dofinansowanie, wniosek o płatność) nie stanowią informacji publicznej, lecz dokumenty prywatne, a korespondencja z Instytucją Zarządzającą również nie ma takiego charakteru. Sąd uznał skargę za bezzasadną, powołując się na ugruntowane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji we własnej sprawie, gdy interes jest wyłącznie subiektywny. Sąd stwierdził, że wniosek skarżącej nie dotyczył sprawy publicznej i nie mógł być rozpatrzony w trybie tej ustawy, w związku z czym organ nie pozostawał w bezczynności. Sąd uznał również za niedopuszczalne częściowe cofnięcie skargi, uznając je za próbę obejścia prawa, i orzekł merytorycznie o całości skargi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek taki nie może być rozpatrzony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ musi wynikać z niego interes obiektywny, a nie subiektywny.

Uzasadnienie

Ustawa o dostępie do informacji publicznej chroni wartości publiczne. Nie można jej wykorzystywać do uzyskiwania informacji we własnej sprawie, gdy celem jest wyłącznie realizacja indywidualnych interesów strony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (8)

Główne

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 4

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 149

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 60

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Częściowe cofnięcie skargi może zmierzać do obejścia prawa.

Pomocnicze

u.d.ip. art. 13

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Nie można przy pomocy ustawy starać się o uzyskanie informacji we własnej sprawie.

k.p.a. art. 36

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 155

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczył własnej sprawy strony i służył realizacji jej indywidualnych interesów, a nie interesu publicznego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być wykorzystywana do uzyskiwania informacji we własnej sprawie. Organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli wniosek strony nie podlega rozpatrzeniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odrzucone argumenty

Organ pozostawał w bezczynności w sprawie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wnioskowane informacje są konieczne do wniesienia powództwa przeciwko organowi z uwagi na bieg terminu przedawnienia. Częściowe cofnięcie skargi.

Godne uwagi sformułowania

nie można przy pomocy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny. Częściowe cofnięcie skargi [...] zmierzało do obejścia prawa

Skład orzekający

Agnieszka Góra-Błaszczykowska

sprawozdawca

Izabela Głowacka-Klimas

przewodniczący

Joanna Kruszewska-Grońska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazująca na niedopuszczalność wykorzystywania jej do realizacji wyłącznie własnych interesów strony."

Ograniczenia: Dotyczy spraw, w których strona domaga się informacji dotyczących jej własnej sprawy, a nie interesu publicznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interpretacji ustawy o dostępie do informacji publicznej i granicy między interesem publicznym a prywatnym, co jest istotne dla praktyków prawa.

Czy można żądać informacji publicznej o własnej sprawie? WSA: Tylko jeśli służy interesowi publicznemu.

Dane finansowe

WPS: 5000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Wa 565/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-11-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-08-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska /sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący/
Joanna Kruszewska-Grońska
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 2615/21 - Wyrok NSA z 2023-03-17
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
ART. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2019 r. sprawy ze skargi Kancelarii Radców Prawnych [...] w W. na bezczynność [...] Szpitala Specjalistycznego im. [...] w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. oddala skargę
Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność (...) Szpitalu Specjalistycznego (zwanego dalej (...) Szpitalem Specjalistycznym lub Organem) w sprawie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2018 poz. 1330 ze zm., zwanej dalej: u.d.ip.), w związku z przepisem art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2018 poz. 2096 ze zm., dalej jako k.p.a.) poprzez niezałatwienie sprawy w terminie albo niewyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy; działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Wniosła o: 1. zobowiązanie (...) Szpitala Specjalistycznego do udostępnienia informacji w terminie 5 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. przyznanie od organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 5.000 zł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.; 3. zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania podług norm przepisanych; 4. wydanie postanowienia sygnalizacyjnego, o którym mowa w art.155 p.p.s.a. 5 rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym.
W uzasadnieniu opisano, że dnia (...) czerwca 2019 r. skarżąca wystąpiła do (...) Szpitala Specjalistycznego z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie: informacji dotyczących projektu pn.: "Poprawa jakości życia mieszkańców subregionu o. poprzez poprawę dostępu do usług publicznych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej jako uzupełnienie kompleksowej opieki kardiologicznej w (...) Szpitalu Specjalistycznym im. (...) w O.", współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi Priorytetowej VI "Jakość Życia" Działania 6.1 "Infrastruktura Ochrony Zdrowia" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na Lata 2014-2020, w szczególności wniosek o dofinansowanie, umowę o dofinansowanie wraz z załącznikami, jak również wnioski o płatność oraz korespondencję z Instytucją Zarządzającą, w tym także dotyczącą przedłużenia okresu realizacji ww. projektu; protokołów zamówienia publicznego wraz z załącznikami wszystkich prowadzonych w ramach ww. projektu postępowań o udzielenie zamówienia publicznego. Zdaniem skarżącej, organ nie odpowiedział w żadnym zakresie na wniosek w ustawowo zakreślonym terminie, nie wyznaczył dodatkowego terminu do załatwienia sprawy; do dnia złożenia skargi do Sądu organ nie podjął żadnej czynności w sprawie, mimo ciążącego na nim prawnie obowiązku.
Skarżąca zaznaczyła, że bezczynność organu, będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej skardze, dotyczy uzyskania przez Skarżącą informacji potrzebnych do wniesienia powództwa w sprawie dotyczącej bezpośrednio jej stosunków z Organem. Wnioskowane informacje są konieczne do uzyskania z racji biegu terminu przedawnienia, o czym Organ ma wiedzę. Organ –zdaniem skarżącej- powstrzymuje się z podjęciem stosownych działań, dążąc jedynie do utrudnienia skarżącej przeprowadzenia postępowania dowodowego w toku przyszłego potencjalnego postępowania sądowego. Powyższa okoliczność i pobudki działania Organu uzasadniają zarówno stwierdzenie naruszenia prawa przez organ w stopniu rażącym, jako działanie zawinione i pozbawione podstaw obiektywnych, jak i wniosek skarżącej o przyznanie sumy pieniężnej zgodnie z pkt. 2 petitum skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu przedstawił argumenty na poparcie swojego stanowiska w tej kwestii.
Podkreślił, że dnia (...) lipca 2019 roku organ wystosował do skarżącej pismo, zatytułowane "Informacja" w którym wskazał, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej, a więc w ogóle nie podlega udostępnieniu. Wnioski o dofinansowanie wraz z wymaganą dokumentacją, w tym wnioskiem o płatność, bezspornie nie mieszczą się w pojęciu informacji publicznej, o której mowa w art. 6. Organ powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I OSK 2855/15), w którym wielokrotnie wypowiedziano pogląd, iż wnioski o dofinansowanie, w tym wniosek o płatność, składane przez podmioty ubiegające się o uzyskanie dofinansowania nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w toku postępowania o udzielenie dofinansowania, jak i po zawarciu umowy o udzielenie dofinansowania. Dotyczy to także sytuacji, w których wniosek o dofinansowanie stanowi następnie załącznik do umowy o udzielenie dofinansowania, należy bowiem odróżnić dokumenty urzędowe od dokumentów prywatnych. Przymiot informacji publicznej posiadają wyłącznie dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich stwierdzono, zatwierdzono lub podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw. Natomiast przymiotu informacji publicznej nie posiadają dokumenty prywatne, które podmiot kieruje do organu administracji publicznej; nie ma przy tym znaczenia, czy wniosek o udzielenie dofinansowania składa podmiot publiczny czy prywatny.
Zdaniem organu, żądany przez skarżącą wniosek o dofinansowanie jest dokumentem prywatnym, który nie podlega udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnosząc się natomiast do żądania skarżącej o udostępnienie informacji w zakresie przesłania korespondencji z Instytucją Zarządzającą w przedmiocie w.w. projektu organ stwierdził, że również ta informacja nie posiada przymiotu informacji publicznej.
Pismem z dnia (...) września 2019r. skarżąca cofnęła skargę w części obejmującej punkt 1 wniosku o udzielenie informacji publicznej w zakresie udostępnienia wniosku o dofinansowanie, wniosku o płatność oraz korespondencji z instytucją Zarządzającą (vide również- pismo skarżącej z dnia (...) października 2019r., zawierające sprecyzowanie zakresu cofnięcia skargi).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga na bezczynność jest bezzasadna.
Skarżąca żądała od organu informacji, dotyczących jej własnej sprawy, które miały być wykorzystane w celu wytoczenia procesu przeciwko organowi z racji łączącej strony umowy. Skarżąca w skardze zaznaczyła, że bezczynność organu, będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej skardze, dotyczy "uzyskania przez Skarżącą informacji potrzebnych do wniesienia powództwa w sprawie dotyczącej bezpośrednio stosunków Skarżącej z Organem. Wnioskowane informacje są konieczne do uzyskania z racji biegu terminu przedawnienia, o czym Organ ma wiedzę. Organ powstrzymuje się z podjęciem stosownych działań, dążąc jedynie do utrudnienia Skarżącej przeprowadzenia postępowania dowodowego w toku przyszłego potencjalnego postępowania sądowego".
Fakt ten nie był kwestionowany, nadto w aktach administracyjnych sprawy znajduje się (nie podpisany) protokół odbioru końcowego umowy z dnia (...) marca 2018r., zawartej między skarżącą a organem, dotyczącej obsługi prawnej projektu "Poprawa jakości życia mieszkańców subregionu [...] poprzez poprawę dostępu do usług publicznych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej jako uzupełnienie kompleksowej opieki kardiologicznej w (...) Szpitalu Specjalistycznym im. (...) w O., współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego".
Wniosek skarżącej nie mógł być rozpoznany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, albowiem zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym jednym z najnowszych jego orzeczeń - z dnia 9 lipca 2019 r., I OSK 2419/17, nie można przy pomocy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny.
Celem złożonego w niniejszej sprawie wniosku skarżącej była jedynie realizacja/ochrona jej indywidualnych interesów. Wobec tego wniosek nie dotyczył sprawy publicznej i nie może podlegać udostępnieniu w trybie ustawy dostępie do informacji publicznej. Nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie (por. wyroki NSA: z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1359/18 oraz z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1889/17).
Skoro zatem wniosek skarżącej w ogóle nie miał na celu realizacji wartości publicznych, chronionych powoływaną w skardze ustawą, organ nie mógł być uznany za bezczynny. Dlatego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.
Z opisanej wyżej przyczyny Sąd uznał za niedopuszczalne częściowe cofnięcie skargi, dokonane pismem z dnia (...) września 2019r., i doprecyzowane w piśmie z dnia (...) października 2019r. Z uwagi na treść art. 60 p.p.s.a., częściowe cofnięcie skargi, zdaniem Sądu, zmierzało do obejścia prawa; dlatego konieczne stało się merytoryczne orzeczenie o całości skargi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI