II SAB/Wa 545/23

II SAB/Wa 545/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania
Joanna Kube /przewodniczący/
Lucyna Staniszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 61
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Dz.U. 2022 poz 902
art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Lucyna Staniszewska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania punktu [...] wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu [...] wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Gminy [...] na rzecz M. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
I. Przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Wójta Gminy [...] (dalej: ,,Organ’’) w przedmiocie rozpoznania punktu 3 wniosku M. S. (dalej: ,,skarżący’’. ,,wnioskodawca’’) z dnia [...] czerwca 2023 r.
II. Stan faktyczny i prawny w sprawie przedstawia się następująco:
1. Skarżący we wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. złożonym za pośrednictwem platformy e-Puap zwrócił się do Wójta Gminy [...] o udzielenie informacji publicznej w zakresie udostępnienia:
1) umowy na wykonanie projektu organizacji ruchu dotyczącego dróg gminnych położonych na działkach [...], [...] i [...] w C. oraz [...] w G.,
2) dokumentów potwierdzających wybór wykonawcy w/w projektów organizacji ruchu,
3) projekt organizacji ruchu dla w/w dróg gminnych wraz z dokumentami potwierdzającymi jego zaopiniowanie przez zarządcę dróg.
2. W dniu [...] czerwca 2023 r. przesłana została do skarżącego informacja za pośrednictwem platformy e-Puap, że odpowiedź nie może być przygotowana w ustawowym terminie, tj. w ciągu 14 dni. Organ zwrócił uwagę, że podyktowane jest to dużą ilością wniosków składanych do tutejszego urzędu, a ich rozpatrzenie i przygotowanie odpowiedzi na nie wymaga czasu oraz zaangażowania pracowników merytorycznych, tak aby w żaden sposób nie zakłóciło to wykonywania przez nich bieżących obowiązków służbowych.
Jednocześnie Organ poinformował, że zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. (t.j.: Dz. U. z 2022r. poz. 902) wyznaczony został nowy termin realizacji wniosku, tj. do [...] sierpnia 2023 r.
3. Organ po przeprowadzeniu analizy treści wniosku, w dniu [...] sierpnia 2023 r. pismem przekazał następujące informacje skarżącemu:
Ad. 1) W załączeniu przesyłał umowę na wykonanie projektu organizacji ruchu dotyczącego dróg gminnych położonych na działkach nr [...] i [...] w C. oraz nr [...] w G.
Ad. 2) W załączeniu przesłał ofertę wykonawcy w/w projektu organizacji ruchu.
Ad. 3) W zakresie pytania nr 3 Organ wskazał, że zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzeniem (Dz. U z 2017 r. poz. 784 t.j.) - Organ zarządzający ruchem prowadzi ewidencję projektów zatwierdzonych organizacji ruchu.
III. 1. Skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie rozpoznania punktu trzeciego jego wniosku.
Skarżący zarzucił pod adresem Organu naruszenia:
1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 UDIP w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji, poprzez niezastosowanie, skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji.
Wobec powyższego skarżący wniósł o:
1) stwierdzenie, że Organ dopuścił się bezczynności,
2) zobowiązanie Organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku,
3) zasądzenie od Organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że kwestionuje brak udzielenia odpowiedzi na jego pytanie zawarte w pkt 3 wniosku, albowiem pisma Organu z dnia [...] sierpnia 2023 r. nie jest odpowiedzią na to pytanie. Skarżący podkreślił, że zarządca drogi, którym jest Wójt Gminy [...] tworzy, opiniuje, przekazuje do zatwierdzenia, a następnie realizuje projekt organizacji ruchu drogowego. I to on powinien posiadać zatwierdzony projekt organizacji ruchu i udostępnić go na wniosek. Obowiązek prowadzenia ewidencji zatwierdzonych projektów organizacji ruchu przez Starostę nie zwalnia Wójta Gminy [...] z obowiązku posiadania dokumentacji w postaci projektu organizacji ruchu wraz z dokumentacją potwierdzającą jego zaopiniowanie i jej udostępniania.
W ocenie skarżącego oznacza to, że Wójt Gminy [...] nie udostępnił do dnia złożenia skargi z naruszeniem wyznaczonego przez siebie terminu rozpoznania sprawy, tj. [...] sierpnia 2023 r. żądanych informacji. Organ nie poinformował bowiem skarżącego, że nie posiada takiej informacji i nie wydał decyzji odmawiającej udzielenia w/w informacji publicznej.
Skarżący zwrócił uwagę, że w niniejszej sprawie chociaż Organ nie udostępnił informacji to nie wydał decyzji odmownej w tym przedmiocie (zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. Dz. U. z 2022, poz. 902, t.j., dalej: ,,u.d.i.p.’’). Skarżący podkreślił, że Organ może załatwić wniosek o udostępnienie informacji na kilka sposobów. Po pierwsze, poprzez udostępnienie informacji będącej przedmiotem żądania, po drugie poprzez wydanie decyzji administracyjnej, jeśli, zdaniem organu, w sprawie zachodzi potrzeba ograniczenia prawa do informacji, po trzecie poprzez odmowę udostępnienia informacji przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., także w formie decyzji administracyjnej, oraz po czwarte, poprzez powiadomienie pisemne wnioskodawcy, że nie posiada żądanej informacji, albo że żądana informacja nie stanowi informacji podlegającej udostępnieniu, albo że do udostępnienia żądanej informacji mają zastosowanie przepisy szczególne, określone w innych aktach prawnych. Niepodjęcie żadnego z powyższych działań świadczy o tym, że organ pozostaje w bezczynności. Nie ma przy tym znaczenia pismo z dnia [...] sierpnia 2023 r., bowiem to działanie organu nie przybrało formy wymaganej przez prawo (tj. formy decyzji administracyjnej).
Jednocześnie skarżący podkreślił, że ugruntowane jest już w orzecznictwie, iż wydłużenie terminu udzielenia informacji publicznej nie może służyć wyłącznie jako metoda "odroczenia" obowiązku jej udostępnienia (art. 15 ust. 2 u.d.i.p.).
Skarżący zauważył, że Organ nie wskazał, nawet w przybliżeniu, ile wniosków miał do rozpatrzenia w okresie od złożenia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2023 r. do czasu przedłużenia terminu rozpatrzenia wniosku, tj. [...] czerwca 2023 r.
Ponadto, skarżący wskazał, że organ pozytywnie załatwiał podobne wnioski, bowiem otrzymywał on już, zarówno w roku 2022 jak i 2023, w postaci informacje dotyczące innych dróg należących do Gminy [...], tj. projektów organizacji ruchu wraz z dokumentami potwierdzającymi ich zatwierdzenie i wykonanie oraz umowy na sporządzenie tych organizacji ruchu.
2. Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że wywiązał się z obowiązku, jaki spoczywa na nim w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a co za tym idzie przeciwstawia się to zarzucanej przez skarżącego bezczynności Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Organ podkreślił, że ze względu na ilość wniosków o udostępnienie informacji publicznej, w tym przez skarżącego, który do dnia [...] czerwca 2023 r. złożył ponad 100 wniosków, organ nie był wstanie zrealizować żądania w ustawowym terminie.
Odnosząc się do informacji udzielonej na punkt 3) wniosku skarżącego Organ wskazał, że Wójt Gminy [...] nie może udostępnić skarżącemu materiałów, których nie posiada i to bez względu na stanowisko skarżącego, sprowadzające się do tego, że Organ powinien dysponować tymi dokumentami skoro ich faktycznie nie posiada.
IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
1. Skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie.
2. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym przypadku przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 902, w dalszej części uzasadnienia w skrócie: ,,u.d.i.p."), bezczynność organu polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany tą ustawą, wbrew przepisom prawa, ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania.
Ustawa definiuje informację publiczną w art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 ust. 1 - 3 oraz tryb jej udostępniania i ograniczenia w tym zakresie. Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: (1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub (2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub (3) udzielić powiadomień, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się - art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub (4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Jeśli natomiast żądana informacja nie jest informacją publiczną, wystarczy że o fakcie tym organ powiadomi wnioskodawcę zwykłym pismem.
Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wystąpi zatem wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, będący w jej posiadaniu, nie podejmuje w przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej terminach odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania. Dla stwierdzenia bezczynności nie mają przy tym znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną czy też niezawinioną opieszałością organu. Tym samym dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności organu administracji konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania.
W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań.
3. Istota sporu dotyczy oceny, czy w realiach rozpoznawanej sprawy organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] czerwca 2023 r. w punkcie 3 dotyczącym projektu organizacji ruchu dla dróg gminnych położonych na działkach [...], [...] i [...] w C. oraz [...] w G. wraz z dokumentami potwierdzającymi jego zaopiniowanie przez zarządcę dróg.
Odpowiedź na to pytanie wymaga ustalenia, czy wniosek Strony dotyczył informacji publicznej, czy został złożony do podmiotu zobowiązanego do jego udostępnienia, jeśli tak, to czy zachowano terminy ustawowe przewidziane w art. 13 u.d.i.p. na udostępnienie informacji.
4. Odnosząc się do tych wątpliwości trzeba wskazać, że w sprawie nie jest sporne, że Wójt Gminy [...] jako reprezentujący jednostkę samorządu terytorialnego jest zobowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022, poz. 902) do udostępnienia informacji publicznej.
Zasadniczo nie ma sporu, co do tego, że żądane w piśmie Strony dane stanowią informację publiczną. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Pojęcie ,,informacji publicznej" zawarte w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej jest bardzo szerokie, o czym przekonuje otwarty katalog przedmiotowy podany w art. 6 u.d.i.p. Powyższe prowadzi do konkluzji, że w istocie wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.i.d.p., stanowi informację publiczną (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej, Toruń 2002, str. 25 i nast.).
Powołane zapisy wykładane w zgodzie z art. 61 Konstytucji RP nakazują przyjęcie, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, w tym treść dokumentów używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań niezależnie od tego, od kogo pochodzą. Zatem o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji.
Niewątpliwe informacje i dokumenty dotyczące organizacji ruchu na drogach gminnych należy kwalifikować jako sprawę publiczną, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych. Z orzeczeń zapadłych na tym tle wynika, że choćby z uwagi na powszechny zakres jej oddziaływania, sprawę z zakresu organizacji ruchu na drogach, należy kwalifikować jako sprawę z zakresu informacji publicznej. Ta informacja jest bowiem nieodłącznym elementem życia publicznego, rzutującym na życie każdego, komu przyjdzie korzystać z ruchu drogowego w miejscu objętym projektem organizacji ruchu (por. wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Rzeszowie: z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. II SAB/Rz 34/21, w Krakowie: z dnia 14 września 2021 r., sygn. II SAB/Kr 114/21, z dnia 12 grudnia 2021r., sygn. akt II SAB/Kr 115/21, z dnia 15 listopada 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/21, z 11 stycznia 2022 r., II SAB/Kr 215/21, we Wrocławiu z dnia 28 grudnia 2023 r., sygn. akt IV SAB/Wr 332/23 orzeczenia dostępne w CBOSA).
Niewątpliwie projekt organizacji ruchu dla określonych dróg gminnych wraz z dokumentami potwierdzającymi jego zaopiniowanie przez zarządcę dróg jest informacją publiczną.
Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty będące w posiadaniu takich informacji.
5. W rozpoznawanej sprawie organ co prawda udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego złożony w dniu [...] czerwca 2023 r. dnia [...] sierpnia 2023 r. jednakże w stosunku do punktu 3 wniosku organ nie załatwił sprawy w sposób prawidłowy. Organ odpowiedział wskazując, że zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzeniem (t.j.: Dz. U z 2017 r. poz. 784) - Organ zarządzający ruchem prowadzi ewidencję projektów zatwierdzonych organizacji ruchu.
Przy udostępnianiu informacji publicznej zasadą jest to, że organ jest wnioskiem związany w tym sensie, że jeśli pytanie jest zrozumiałe, ma na nie udzielić odpowiedzi przez udzielenie informacji jeśli nią dysponuje albo wskazanie, że jej nie posiada albo, w szczególnych sytuacjach, wydając decyzję o odmowie udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Tymczasem organ przytoczył wyłącznie brzmienie przepisu ww. rozporządzenia bez jakiejkolwiek informacji na temat posiadania żądanego dokumentu.
6. Organ dopiero w odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2023 r. wskazał, że nie posiada żądanego projektu wraz z dokumentami potwierdzającymi jego zaopiniowanie przez zarządcę dróg. Udzielił zatem pisemnej informacji, która została skarżącemu doręczona. Nie sposób jednak podzielić stanowiska Organu, iż wystarczającym była informacja zawarta w piśmie z dnia [...] sierpnia 2023 r. wskazująca brzmienie przepisu rozporządzenia. Jeśli organ takiej informacji nie posiadał, to powinien w taki właśnie sposób odpowiedzieć wnioskodawcy. Tymczasem odpowiedź ,,zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzeniem (Dz. U z 2017 r. poz. 784 t.j.) - Organ zarządzający ruchem prowadzi ewidencję projektów zatwierdzonych organizacji ruchu" tej kwestii nie wyjaśnia. Chociaż zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. o ruchu drogowym (t.j.: Dz.U. z 2023, poz. 1047) wynika, że to Starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych, z zastrzeżeniem ust. 6 u.d.i.p. a zatem przechowuje projekt organizacji ruchu wraz z dokumentami go opiniującymi to sam dokument może być w posiadaniu Organu wykonawczego gminy.
To, co Organ podaje dopiero w odpowiedzi na skargę jest odpowiedzią lecz wyrażoną dopiero na etapie sądowadministracyjnym, nie wynikającym jednoznacznie ze sformułowania zawartego w piśmie dnia [...] sierpnia 2023 r. będącym odpowiedzią na wniosek skarżącego zawarty w punkcie 3.To bowiem, że dopiero w odpowiedzi na skargę Organ nadaje odpowiedzi precyzyjniejsze znaczenia nie sanuje braku powstałego na etapie udostępnienia informacji, do czego Organ był zobowiązany w terminie 14 dni od daty otrzymania wniosku.
7. Z tych względów należało uznać, że w zakresie pytania nr 3 Organ nie załatwił (nie rozpoznał) w sposób prawidłowy wniosku aż do dnia złożenia odpowiedzi na skargę a zatem popadł w tymże zakresie w stan bezczynności. Stan ten obejmuje bowiem nie tylko przypadki nieudzielenia informacji w ogóle, ale także udzielenia informacji niepełnej lub niejasnej, co w niniejszej sprawie sąd zakwalifikował właśnie jako bezczynność z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (punkt 1 wyroku). Wyjaśnienie Organu zawarte w odpowiedzi na skargę, iż nie posiada informacji żądanej w punkcie 3 wniosku skarżącego powoduje, że brak podstaw do zobowiązania Organu na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do załatwienia wniosku skarżącego w tym przedmiocie.
8. Oceniając natomiast stan faktyczny sprawy w odniesieniu do przesłanek z art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie nosi znamion rażącego naruszenia prawa (punkt 2 wyroku). Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne czego w sprawie nie da się dostrzec.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się złej woli w działaniu Organu. W odpowiedzi na skargę Organ wyjaśnił swoje stanowisko, podał także co legło u podstaw naruszenia terminu udostępnienia informacji publicznej. I jakkolwiek postępowanie było błędne, to nie sposób zarzucić złej woli Organowi.
9. O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. (punkt 3 wyroku). Koszty te sprowadzają się do wpisu od skargi w wysokości 100 zł, ustalonego zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 535).
10. Końcowo wskazania wymaga, że Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).