IV SAB/Po 8/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-06-17
NSAAdministracyjneŚredniawsa
informacja publicznabezczynność organusąd administracyjnydopuszczalność skargiśrodki odwoławczezażalenieKodeks postępowania administracyjnegoPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

WSA w Poznaniu odrzucił skargę na bezczynność organu z powodu niewyczerpania środków odwoławczych.

Skarżący złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał środków odwoławczych, co jest warunkiem dopuszczalności skargi. Pismo skarżącego do Wojewody nie nosiło cech zażalenia, a samo określenie "skarga" sugerowało świadomość skarżącego co do procedury. W związku z tym, skarga została odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę D.B. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Sąd, działając na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Podstawą odrzucenia było niewyczerpanie przez skarżącego środków odwoławczych, co jest wymogiem formalnym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wskazał, że w przypadku skarg na bezczynność organów, konieczne jest wcześniejsze skorzystanie z instytucji zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o czym mowa w art. 37 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący powołał się na pismo z dnia 15 maja 2004 r. kierowane do Wojewody, jednak sąd uznał, że pismo to nie miało charakteru zażalenia. Nie zostało skierowane do organu wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego), a skarżący użył określenia "skarga", a nie "zażalenie", co przy jego orientacji w przepisach postępowania, sugerowało świadome działanie. Ponadto, skarga została wniesiona pismem z dnia 15 marca 2004 r., co czyniło ewentualne zażalenie z maja spóźnionym. Wobec powyższego, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga nie jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków odwoławczych, w tym nie skorzystał z zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Uzasadnienie

Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od wyczerpania środków odwoławczych. W przypadku bezczynności organu, oznacza to konieczność skorzystania z zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismo skarżącego nie spełniało wymogów zażalenia i nie było skierowane do właściwego organu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (8)

Główne

upsa art. 52 § 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od wyczerpania środków odwoławczych.

upsa art. 52 § 2

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od wyczerpania środków odwoławczych.

upsa art. 58 § 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niedopuszczalna jest ona do rozpoznania.

upsa art. 58 § 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niedopuszczalna jest ona do rozpoznania.

upsa art. 58 § 6

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niedopuszczalna jest ona do rozpoznania.

Pomocnicze

kpa art. 37 § 1

Ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego

Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie jest środkiem odwoławczym.

kpa art. 37 § 2

Ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego

Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie jest środkiem odwoławczym.

kpa art. 64 § 2

Ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego

W przypadku wątpliwości co do charakteru pisma, sąd może wezwać do usunięcia braków.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewyczerpanie przez skarżącego środków odwoławczych przed wniesieniem skargi. Pismo skarżącego do Wojewody nie miało charakteru zażalenia na bezczynność organu. Skarżący nie skierował pisma do właściwego organu odwoławczego (SKO).

Godne uwagi sformułowania

dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od wyczerpania środków odwoławczych konieczność wykorzystania przed wniesieniem skargi instytucji zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie pismo kierowane do Wojewody nie nosiło cech zażalenia skarżący operował przy tym określeniem "skarga" a nie "zażalenie"

Skład orzekający

Rafał Batorowicz

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymogi formalne dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w szczególności konieczność wyczerpania środków odwoławczych w sprawach dotyczących bezczynności organów administracji publicznej."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i proceduralnego, gdzie skarżący nie wykazał spełnienia wymogu wyczerpania środków odwoławczych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego, jakim jest dopuszczalność skargi, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na standardowej interpretacji przepisów.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SAB/Po 8/04 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-06-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Rafał Batorowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej; p o s t a n a w i a : o d r z u c i ć s k a r g ę /-/R.Batorowicz KB/
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od wyczerpania środków odwoławczych. W przypadku skarg na bezczynność organów oznacza to konieczność wykorzystania przed wniesieniem skargi instytucji zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie o jakim mowa w art. 37 § 1 i 2 kpa.
Skarżący wezwany do wykazania, że żalił się do organu wyższego stopnia powołał się na swe pismo z dnia 15 maja 2004 r. kierowane do Wojewody, które to pismo Wojewoda potraktował jako skargę o jakiej mowa w przepisach działu VIII kpa i przekazał Radzie Miasta P.
W pierwszej kolejności podkreślić należało, że zgodnie z art. 52 § 1 upsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, co wskazuje na konieczność wyczerpania środków odwoławczych, w tym zażaleniu na niezałatwienie sprawy w terminie przed wniesieniem skargi. Tymczasem skarżący powoływał się na pismo z 15 maja 2004 r. podczas gdy skargę wniósł pismem z dnia 15 marca 2004 r. Zatem nawet jeśli pismo z 15 maja 2004 r. traktować jako zażalenie o jakim mowa w art. 37 kpa, to wniesienie takiego zażalenia, jako spóźnione, nie odpowiadałoby wymogom dopuszczalności skargi.
Sąd miał nadto na względzie, że pismo kierowane do Wojewody nie nosiło cech zażalenia o jakim mowa w art. 37 kpa. Skierowane zostało do innego niż organ wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P) podmiotu. Skarżący operował przy tym określeniem "skarga" a nie "zażalenie" nie odwołał się też w żaden sposób do art. 37 kpa. Zauważyć przy tym należało, że treść gromadzonych w aktach pism skarżącego wskazywała na bardzo dobrą orientację w przepisach postępowania.. W tych warunkach nie sposób było przypisać skarżącemu woli innej niż wniesienie skargi o jakiej mowa w dziale VIII kpa. Stąd też nie zachodziła konieczność usuwania wątpliwości co do charakteru pisma w trybie art. 64 § 2 kpa.
Z wymienionych przyczyn odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 upsa.
/-/R.Batorowicz
KB/

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI