II SAB/Wa 688/24

II SAB/Wa 688/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-07-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący/
Iwona Maciejuk /sprawozdawca/
Mateusz Rogala
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 4 ust. 3, art. 14 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 6, art. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2007 nr 42 poz 275
art. 4 ust. 1 pkt 1-6, art. 4 ust. 1a, art. 6b ust. 1
Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2025 r. sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej ([...]) oddala skargę.
Uzasadnienie
T. C. wnioskiem [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. (złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP) zwrócił się do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.), o udostępnienie następujących informacji: "1. Wskazanie jaka kwota w ramach zamkniętych programów [...] (2007-2013) została uznana i zaraportowana w ramach zamknięcia i przekazania rozliczenia do Komisji Europejskiej za wydatkowana ze szkodą dla budżetu państwa Polskiego; 2. Wskazanie jaka kwota w ramach zamkniętych programów [...] (2007-2013) została uznana i zaraportowana w ramach zamknięcia i przekazania rozliczenia do Komisji Europejskiej za wydatkowana ze szkodą dla budżetu Unii Europejskiej; Wnioskowane dane są na okoliczność faktu, że [...] lutego 2019 roku, na podstawie art. 89 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006, Komisja Europejska (KE) poinformowała o zamknięciu Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007- 2013 (PO IG) oraz wskazała dzień [...] grudnia 2018 r. jako datę zamknięcia Programu.".
Wnioskodawca zwrócił się o przesłanie informacji na adres: ePUAP. W razie braku tego typu informacji czy dokumentów wniósł o złożenie stosownej informacji potwierdzającej ten fakt, o podpisanie pisma zgodnie z obowiązującą reprezentacją urzędu lub dołączenie stosownego pełnomocnictwa dla osoby odpowiadającej na zapytanie.
Organ w odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2023 r. w zakresie wniosku [...] poinformował, że PARP nie dysponuje wnioskowanymi danymi.
T. C. w skardze z dnia [...] października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej ([...]) wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskiwania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne uznanie, że przedmiotem złożonego wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej, art. 10 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji; art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji, poprzez niezastosowanie, skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji.
Skarżący w uzasadnieniu przytoczył przebieg postępowania. Wskazał, że złożył m.in. wniosek o udostępnienie informacji [...] w odpowiedzi na który pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. poinformowano go, że organ nie jest w posiadaniu informacji, o którą skarżący się zwrócił. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Skarżący podniósł, że żądana informacja nie została udostępniona i organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji.
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie oraz obciążenie skarżącego kosztami postępowania.
Organ w uzasadnieniu podtrzymał swoje stanowisko, iż nie jest w posiadaniu informacji, o których mowa we wniosku o udostępnienie informacji nr [...]. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazał m.in., że w przypadku gdy organ nie posiada żądanej informacji publicznej, organ ten nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz powinien pisemnie, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., powiadomić o tym wnioskodawcę, co stanowi warunek skutecznego uchylenia się od zarzutu bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Ponadto organ wyjaśnił, iż raportowanie w zakresie zamknięcia programu POIG (2007-2013) oraz rozliczenie z Komisją Europejską jest w gestii Instytucji Zarządzającej / Instytucji Certyfikującej POIG. PARP w ramach systemu realizacji POIG pełniła funkcję Instytucji Wdrażającej (Instytucji Pośredniczącej II stopnia). Zgodnie z przyjętym systemem instytucjonalnym, PARP jako Instytucja Wdrażająca nie raportowała, ani nie przekazywała żadnych informacji dot. rozliczenia powierzonych nam działań tj. [...] POIG do Komisji Europejskiej, gdyż uprawnienia w zakresie bezpośredniego raportowania do Komisji Europejskiej z poziomu całego programu dokonywało się na poziomie Instytucji Zarządzającej/Certyfikującej. Zadania w ramach działania [...] POIG były realizowane przez PARP na mocy Umowy PO IG nr [...] w sprawie systemu realizacji Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, na lata 2007-2013, z [...].01.2008 r. (zmienianej aneksami nr od [...] do [...]), w której PARP została wskazana jako pełniąca funkcję Instytucji Wdrażającej (Instytucji Pośredniczącej II stopnia). Drugą stroną umowy był Minister Gospodarki, pełniący funkcję Instytucji Pośredniczącej. Natomiast zadania w ramach działań [...] POIG były realizowane przez PARP na mocy Porozumienia w sprawie realizacji zadań w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, dla osi priorytetowej [...]. Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki Działanie [...] Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej Działanie [...] Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu [...], z [...].02.2008 r., (zmienianym aneksami nr od [...] do [...]), w którym PARP została wskazana jako Instytucja Wdrażająca. Drugą stroną umowy był Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, pełniący funkcję Instytucji Pośredniczącej.
Organ wyjaśnił również, że powyższa umowa i porozumienie zostały zawarte na podstawie art. 32 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2006 Nr 227 poz. 1658) oraz stosownych porozumień zawartych odpowiednio między Ministrem Gospodarki i Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji z Ministrem Rozwoju Regionalnego, który pełnił rolę instytucji zarządzającej POIG. Organ przytoczył treść art. 32 ust. 1 pkt 2 art. 5 tej ustawy. Jednocześnie w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 w art. 89 Komisja dokonuje płatności salda końcowego pod warunkiem: a) otrzymania od państwa członkowskiego do dnia 31 marca 2017 r. wniosku o płatność, zawierającego następujące dokumenty: (i) wniosek o płatności salda końcowego i deklarację wydatków zgodnie z art. 78; (ii) końcowe sprawozdanie z realizacji programu operacyjnego , w tym informacje określone w art. 67; (iii) deklarację zamknięcia, o której mowa w art. 62 ust. 1 lit. e); i (...) - w tym artykule jest określone, że wszystkie rozliczenia z Komisją Europejską, w tym końcowe dokonują się między państwem członkowskim a Komisją Europejską. Przedstawicielem państwa członkowskiego są/były ministerstwa na zasadach określonych w przepisach obowiązujących. Pełnomocnik podniósł, że zgodnie z przywołanymi przepisami PARP nie pełniła w programie POIG takiej roli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym i prezentuje go również Sąd rozpoznający niniejszą sprawę (v. wyrok NSA z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 86/21, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przepisy P.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwanej dalej u.d.i.p.
Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Powołana ustawa o dostępie do informacji publicznej służy zatem realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 ustawy pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p).
Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
W sprawie jest bezsporne, że Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. PARP jest państwową osobą prawną utworzoną na mocy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 98), która podlega ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego. PARP, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1-6 ustawy o PARP realizuje zadania z zakresu rozwoju: przedsiębiorczości, innowacyjności, w tym postępu technologicznego, umiędzynarodowienia gospodarki, w tym eksportu, społeczeństwa informacyjnego, rynku pracy i kapitału ludzkiego oraz rozwoju regionalnego. PARP uczestniczy w realizacji programów operacyjnych wskazanych w art. 4 ust. 1 a ustawy o PARP, jako instytucja wdrażająca (pośrednicząca II stopnia) albo pośrednicząca , udzielająca pomocy finansowej beneficjentom określonym w art. 6b ust. 1 ustawy o PARP lub jako beneficjent. PARP może pełnić rolę podmiotu wdrażającego instrument finansowy lub fundusz funduszy wskazane w art. 4 ust. 1b ustawy o PARP. W zakresie realizacji zadań Agencja może udzielać pomocy finansowej, a jej przychodami są m.in. dotacje celowe z budżetu państwa przeznaczone na: a) realizację zadań Agencji, w tym na współfinansowanie programów i projektów finansowanych z udziałem środków europejskich, finansowanie lub dofinansowanie inwestycji Agencji; środki pochodzące z funduszy przedakcesyjnych Unii Europejskiej, przeznaczone na realizację zadań Agencji, których obsługę księgową, na podstawie umów, prowadzi Agencja; dotacje podmiotowe z budżetu państwa przeznaczone na pokrycie bieżących kosztów zarządzania realizowanymi przez Agencję zadaniami, o których mowa w art. 4, w tym kosztów ponoszonych przez regionalne instytucje finansujące (art. 15 ust. 2 ustawy o PARP). PARP jest zatem podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.).
W ocenie Sądu, w sprawie spełniony jest także zakres przedmiotowy u.d.i.p., co nie było przez organ kwestionowane.
Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Odwołując się do tego przepisu oraz art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o zamierzeniach władzy ustawodawczej oraz wykonawczej, projektowaniu aktów normatywnych (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit.a i b u.d.i.p.), podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2d u.d.i.p.), o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), w tym o treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (lit.a), o stanowiskach zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu Kodeksu karnego (lit. b), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.).
Informacją publiczną jest zatem każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (v. wyrok z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt I OSK 2445/11, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Konstytucyjne prawo do informacji służyć ma dostępowi do informacji pozwalających na społeczną kontrolę wykonywania zadań publicznych i wydatkowania środków publicznych. Występuje tu zatem element dobra ogółu – chodzi o społeczną kontrolę prawidłowości funkcjonowania organów Państwa (w tym działań podejmowanych wobec obywateli w ramach wykonywania władzy publicznej).
Informacje żądane we wniosku z dnia [...] czerwca 2023 r. ([...]) r., odnoszą się do działalności PARP, w tym dotyczą realizacji programu wskazanego we wniosku, stanowią zatem informację o sprawie publicznej.
W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie.
W przypadku, gdy organ nie posiada żądanej informacji powinien o tym poinformować wnioskodawcę w piśmie. W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, jak wskazane wyżej, strona może zwalczać stan bezczynności w drodze skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązany do udostępnienia informacji publicznej jest podmiot będący w jej posiadaniu. W sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się od podmiotu zobowiązanego udostępnienia informacji niebędących w posiadaniu adresata wniosku w dniu jego złożenia, czy udzielania odpowiedzi, realizacja żądania udostępnienia informacji publicznej nie jest możliwa. Prawidłowym działaniem podmiotu zobowiązanego jest - w takich okolicznościach - pisemne poinformowanie wnioskodawcy, iż żądanej informacji nie posiada.
Powyższe w tej sprawie nastąpiło, albowiem PARP poinformowała wnioskodawcę pismem z dnia [...] czerwca 2023 r., a zatem w ustawowym terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, że nie dysponuje wnioskowanymi danymi. Wprawdzie organ w piśmie do wnioskodawcy nie przedstawił argumentacji w zakresie wykazania powyższego (uwiarygodnienia), a nastąpiło to dopiero w odpowiedzi na skargę, jednakże w ocenie Sądu, w stanie faktycznym tej sprawy nie ma podstaw do stwierdzenia bezczynności organu. W sytuacji, gdy organ nie posiada żądanej informacji nie jest obowiązany do jej udostępnienia (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). W świetle informacji przedstawionych przez organ w odpowiedzi na skargę nie ma podstaw do podważenia stanowiska organu wyrażonego w piśmie do wnioskodawcy z dnia [...] czerwca 2023 r. w zakresie wniosku [...], że nie dysponuje żądanymi informacjami. Organ wskazał w odpowiedzi na skargę, że w ramach programu wymienionego we wniosku pełnił funkcję instytucji wdrażającej (instytucji pośredniczącej II stopnia) i nie raportowała, ani nie przekazywała żadnych informacji dotyczących rozliczenia powierzonych działań, wskazanych we wniosku. Organ wskazał też na mocy jakiej umowy i porozumienia realizował zadania wskazane we wniosku. Organ wykazując, że nie dysponuje informacją żądaną w punkcie 2 wniosku wskazał też, że nie pełnił w programie POIG roli instytucji opracowującej końcowe sprawozdanie z realizacji. Okoliczności te powinny być przytoczone przez organ już w odpowiedzi do wnioskodawcy z dnia [...] czerwca 2023 r. jednakże zdaniem Sądu, w stanie faktycznym tej sprawy, nie stanowi to podstawy do stwierdzenia bezczynności. Organ wyjaśnił swoją rolę i podstawy działania w odniesieniu do programu wskazanego we wniosku.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że elementem rzetelności działania organów demokratycznego państwa jest zapewnienie obywatelom prawa do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej, łączącego się z powszechnie aprobowaną w państwach demokratycznych, zasadą "otwartego rządu", oznaczającą transparentność działalności wszystkich organów władz publicznych (v. wyrok NSA z 10 stycznia 2014 r., I OSK 2213/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Treść odpowiedzi na skargę nie daje podstaw do podważenia stanowiska organu zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2023 r., że nie dysponuje żądanymi danymi.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.