II SAB/WA 424/25

II SAB/Wa 424/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-09-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski.
Ewa Radziszewska-Krupa /przewodniczący/
Joanna Kruszewska-Grońska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2025 r. sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] do rozpoznania punktów: 1-3, 6-7, 9-10, 13-16 oraz dwóch pierwszych pytań z punktu [...] wniosku T. M. z dnia [...] kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] na rzecz T. M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] kwietnia 2025 r. T.M. (dalej: "skarżący"), powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."), wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] (dalej: "KWP", "organ") o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
"1. Czy w Komendzie Wojewódzkiej Policji z s. w [...] funkcjonowanie wydziałów opierało się i opiera się na Szczegółowych zakresach działania wydziałów? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
2. Czy Szczegółowy zakres zadań wydziału podlegał i podlega analizom i akceptacjom przez radcę prawnego? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
3. Czy Szczegółowy zakres zadań wydziału podlega zatwierdzeniu przez Komendanta Wojewódzkiego? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
4. Czy jeżeli w Szczegółowym zakresie zadań następuje rozdział zadań pomiędzy naczelnika i zastępcę, zapis ten jest przestrzegany (respektowany) przez kierownictwo komendy? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
5. Czy jeżeli w Szczegółowym zakresie zadań następuje rozdział komórek organizacyjnych wewnątrz wydziału pomiędzy naczelnika i zastępcę, zapis ten jest przestrzegany (respektowany) przez kierownictwo komendy? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
6. Czy w KWP z s. w [...] występowały przypadki polegające na tym, że: dokumentacja zakupowa, wykonana przez zastępcę naczelnika (notatki, zapiski oraz inne dokumenty), była przedkładana Komendantowi Wojewódzkiemu lub jego zastępcom z pominięciem >>hierarchiczności<< (pominięcie naczelnika wydziału nawet, gdy był on obecny w pracy/służbie), ale z zastosowaniem wytycznych zawartych w Szczegółowych zakresach działania wydziałów (hierarchiczność w rozumieniu pracownik->zastępca naczelnika->naczelnik->komendant). Przykład: zastępca naczelnika dostaje polecenie służbowe pilnego zakupu towaru. Wytwarza dokumentację zakupową i bezpośrednio przedkłada do zatwierdzenia komendantowi - zgodnie z trybem określonym w Szczegółowym zakresie zadań. Komendant zatwierdza dokument. Zakup zostaje zrealizowany. Proszę odpowiedzieć TAK/NIE. Proszę podać ilość takich przypadków.
7. Czy w czasookresie maj 2021-grudzień 2023 występowały przypadki ukarania zastępcy naczelnika za pominięcie drogi służbowej, polegające na przedłożeniu przez zastępcę naczelnika dokumentacji bezpośrednio komendantowi, z pominięciem decyzji naczelnika (w sprawie), podczas gdy naczelnik był obecny i mógł osobiście zatwierdzić dokumentację i przedłożyć komendantowi. Proszę odpowiedzieć TAK/NIE. Proszę podać ilość takich przypadków.
8. Jeżeli w KWP z s. w [...] występowały przypadki opisane w pkt. 7, to czy można jednoznacznie zająć stanowisko i udzielić odpowiedzi, że jest przestrzegana zasada hierarchiczności? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
9. Czy jeżeli w Szczegółowym zakresie zadań wydziału występuje przypisanie osoby do określonej komórki i osoba ta została wskazana do zarządzania tą komórką (dokument zatwierdzony przez Komendanta Wojewódzkiego po analizie przez Wydział Kadr i Szkolenia, Radców Prawnych itd.), możliwe jest, aby ta osoba zarządzała inną komórką (w tym samym wydziale) bez wydania jej polecenia przez komendanta wojewódzkiego, podczas gdy naczelnik wydziału jest obecny w pracy/służbie? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
10. Czy jeżeli naczelnik przebywa na zwolnieniu lekarskim/delegacji, jego obowiązki w całości przejmuje zastępca naczelnika? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
11. Proszę prawnie wykazać odpowiedzialność naczelnika za ewentualne popełnione (o różnym charakterze) błędy prawne lub wynikające z innych okoliczności czynności przez jego zastępcę, podczas gdy naczelnik przebywa(ł) na zwolnieniu lekarskim/delegacji. Proszę wskazać stosowne przepisy i umotywować zakres odpowiedzialności.
12. Czy w przypadku popełnienia przez zastępcę naczelnika uzasadnionych naruszeń prawa/norm/aktów/zasad, podczas gdy naczelnik był na zwolnieniu/delegacji, zostaje wszczęte postępowanie? Proszę wskazać stosowne przepisy i umotywować zakres odpowiedzialności.
13. Czy w okresie 2022 do 2024 podczas rozpoczęcia i w trakcie służby Pana [...] W.W. w KWP z s. w [...] dokonywano zakupów urządzeń, wyposażenia, materiałów itd. na potrzeby wyposażenia jego gabinetu, mieszkania służbowego i osobistego komendanta (np. wymiana drzwi, telewizor, laptop, urządzenia do komunikacji, mierniki ciśnienia osobistego itd.)? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE. Proszę wymienić te przedmioty z podaniem ilości i cen oraz czy dokumentacje w tych zakresach były podpisane i przedłożone przez z-cę naczelnika G.M. z pominięciem naczelniczki K.B., czy przez naczelniczkę K.B.? Czy dokumentacja była zatwierdzana przez komendanta wyższej rangi po przedłożeniu jej przez z-cę Komendanta D.K.? Jaki był tryb realizacji zakupu zgodnie z aktualnie wówczas obowiązującą decyzją zakupową - proszę wskazać konkretnie wybór przyjętej procedury zakupowej - przetarg, 4.8, tryb uproszczony na tzw. notatkę, zakup do kwoty 5.000 zł.
14. Czy w okresie 2022 do 2024 podczas rozpoczęcia służby i w trakcie służby Pana W.W. w KWP z s. w [...] dokonywano zakupów urządzeń, wyposażenia, materiałów itd. na potrzeby wyposażenia gabinetu, mieszkania służbowego i osobistego Pana [...] P.J. (np. telewizor, laptop, urządzenia do komunikacji, mierniki ciśnienia itd.)? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE. Proszę wymienić te przedmioty z podaniem ilości i cen oraz czy dokumentacje w tych zakresach były podpisane i przedłożone przez z-cę naczelnika G.M. z pomięciem naczelniczki K.B., czy przez naczelniczkę K.B. bezpośrednio? Czy dokumentacja była zatwierdzana przez komendanta wyższej rangi po przedłożeniu jej przez z-cę Komendanta D.K.?
15. Czy w dniu [...] grudnia 2021 służby KWP z s. w [...] dokonały zakupu butów taktycznych? Zakupy te były w trybie uproszczonym i czy zostały zatwierdzone przez Komendanta Wojewódzkiego. Proszę odpowiedzieć TAK/NIE. Proszę odpowiedzieć, czy dokumentacja w tym zakresie była podpisana i przedłożone przez z-cę naczelnika G.M. z pomięciem naczelniczki K.B., czy przez naczelniczkę K.B.? Który z komendantów zatwierdził dokumentację?
16. Czy w dniu [...] grudnia 2021 służby KWP z s. w [...] dokonały zakupu 210 kompletów odzieży ochronnej termoaktywnej? Zakupy w trybie uproszczonym zatwierdzone przez Komendanta Wojewódzkiego. Proszę odpowiedzieć TAK/NIE. Proszę odpowiedzieć, czy dokumentacja w tym zakresie była podpisana i przedłożona przez z-cę naczelnika G.M. z pomięciem naczelnika K.B., czy przez naczelnika K.B.? Który z komendantów zatwierdził dokumentację?
17. Czy w myśl obowiązujących przepisów prawa można wszcząć postępowania dyscyplinarne naczelnikowi wydziału, dotyczące braku nadzoru za czynności wykonywane przez jego zastępcę, podczas gdy jego zastępca wykonuje ściśle polecenia wyższych przełożonych - zgodnie ze Szczegółowymi zakresami działania wydziałów, bez informowania naczelnika wydziału (do czego ma delegację w Szczegółowym zakresie działania wydziałów)? Proszę odpowiedzieć TAK/NIE.
18. Czy w wymienionym okresie czasu w KWP z s. w [...] występowały przypadki zatwierdzania przez Komendanta Wojewódzkiego wniosków, przedłożonych mu przez podwładnych, polegających na wskazaniu, iż zastępca Komenda Wojewódzkiego D.K. nie posiada uprawnień do podpisywania dokumentów związanych z zakupami? Jeżeli tak, to proszę podać ile razy wystąpiły takie przypadki? Czy wskazanie przez podwładnych Komendanta Wojewódzkiego, iż D.K. nie miał prawa podpisać dokumentów związanych z zakupami polegało na prawdzie? Czy jeżeli nie polegało na prawdzie Komendant wyciągnął konsekwencje względem osób, które wprowadziły go w błąd i ewentualnie naruszyły honor D.K.? Czym były spowodowane ewentualne zarzuty kierowane w stronę D.K.?".
Jednocześnie skarżący podał w kontekście ww. wniosku, że czasookres zapytania to maj 2021-grudzień 2023 oraz zażądał udostępnienia wnioskowanej informacji w formie plików komputerowych na podany adres poczty elektronicznej.
Powyższy wniosek skarżącego wpłynął do organu [...] kwietnia 2025 r. KWP udzielił odpowiedzi pismem z [...] kwietnia 2025 r., w którym stwierdził, iż pytania nr 1-10,13 oraz 15-17 nie dotyczą informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Forma, w jakiej zwrócił się skarżący o udzielenie odpowiedzi - tj. zamknięta formuła TAK/NIE, nie odpowiada charakterowi informacji publicznej, której udostępnienie dotyczy faktów, dokumentów lub danych będących w posiadaniu organu. Udzielanie odpowiedzi w sposób "zero-jedynkowy" może prowadzić do nieuprawnionych uproszczeń, nadinterpretacji oraz błędnych i nieuzasadnionych wniosków, co jest sprzeczne z celem u.d.i.p. Informacją publiczną nie jest bowiem wiedza organu wyrażona w odpowiedzi typu "tak" lub "nie".
W odniesieniu do pytań nr 11 i nr 12 KWP wskazał, że analiza przepisów prawnych oraz dokonywanie ocen prawnych w zakresie odpowiedzialności służbowej nie stanowi przedmiotu informacji publicznej. Ocena prawna, jak również przypisanie ewentualnej odpowiedzialności, każdorazowo uzależnione są od indywidualnych okoliczności konkretnej sprawy, które - co oczywiste - nie mogą być rozpatrywane w sposób ogólny. Odpowiedzialność za ewentualne naruszenie obowiązków pracowniczych jest przypisywana indywidualnie i zależy m.in. od wagi naruszonych obowiązków, ich skutków oraz stopnia winy pracownika.
W kwestii pytań o nr: 13, 14, 15, 16, 17 i 18 organ dodał, iż według jego wiedzy, w chwili obecnej toczy się postępowanie karne przed Sądem Rejonowym w [...], mające za przedmiot nieprawidłowości w zakresie działalności służbowej G.M. oraz K.B. W związku z tym, na mocy art. 1 ust. 2 u.d.i.p., dostęp do tych danych odbywa się w trybie art. 156 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 46 ze zm.; dalej: "k.p.k."). Udzielenie informacji w zakresie ww. pytań, biorąc pod uwagę, że skarżący był pełnomocnikiem K.B. w toczącym się postępowaniu dyscyplinarnym, może prowadzić do ich nieuprawnionego i nieuzasadnionego wykorzystania w trwającym procesie karnym. Zgodnie zaś z ugruntowanym orzecznictwem, informacje we własnej sprawie nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.
Zdaniem KWP, żądane we wniosku treści nie mieszczą się w desygnatach informacji publicznej, lecz przede wszystkim stanowią żądanie dostarczenia przez organ wiedzy w zakresie form, zasad interpretacji stanów faktycznych oderwanych od indywidualnych okoliczności, w których miały one miejsce. Odpowiedzi na tak rozbudowane pytania/żądania dostarczyłyby skarżącemu materiały obejmujące opisy stanów faktycznych. Przy tym szereg żądanych informacji dotyczy organizacji Policji, którą to organizację określają akty powszechnie lub/oraz wewnętrznie obowiązujące, m.in. zarządzenia Komendanta Głównego Policji.
Pismem z [...] kwietnia 2025 r. skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 4. ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Domagał się zobowiązania KWP do rozpoznania jego wniosku oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący oświadczył, iż w odpowiedzi na wniosek informacyjny otrzymał od KWP pismo, które w swej treści jest jednoznaczną odmową udostępnienia informacji publicznej, ale nie przybrało ono formy decyzji, co obliguje go do złożenia skargi na bezczynność do tutejszego Sądu. Dalej skarżący podniósł, że pytania zawarte we wniosku dotyczą regulacji, organizacji oraz zasad działania wydziałów i komórek komendy Policji, a także stosowania zasad opisanych w dokumentacji organizacyjno-kadrowej, jak również wydatkowania środków publicznych i ich zasadności w kontekście sposobu wydatkowania i zatwierdzania przez poszczególne osoby funkcyjne. Pytania te nie wykraczają poza zakres określony art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Transparentność działania Policji, tak wewnętrzna, jak i zewnętrzna, stanowią podstawę prawidłowego funkcjonowania i kształtowania zaufania społecznego. Wniosek składa się z dwóch części. Część pierwsza stanowi wstęp wskazujący, iż wniosek jest pisany w interesie funkcjonariuszy i pracowników cywilnych, którzy pełniąc służbę w garnizonie [...] muszą mieć świadomość podległości służbowej i zasad obowiązujących w komendzie w zakresie zarządzania jednostką. Natomiast obywatele, obsługiwani przez funkcjonariuszy i pracowników cywilnych, muszą mieć świadomość, że Policja jest instytucją praworządną i transparentną.
Druga część wniosku to pytania, które zostały uproszczone dla ich czytelności, a jednocześnie ułatwienia udzielenia na nie odpowiedzi, zwłaszcza że u.d.i.p. nie narzuca formy stawianych pytań, a tym bardziej odpowiedzi.
Zestawienie pytań we wniosku nie jest przypadkowe i stanowi ciąg przyczynowo-skutkowy mający pokazać szerokiej grupie osób, jak interpretować zapisy dokumentów, aby w teraźniejszości i przyszłości unikać zagrożeń związanych z ich nadinterpretacją lub nieprawidłową interpretacją (zbyt powierzchowna interpretacja lub uznaniowa, w zależności od różnorodności czynników i emocji). Istotny jest też element społecznej kontroli działania urzędu (w dozwolonej formie i zakresie), który służy społeczeństwu, m.in. w zakresie wydawania środków publicznych. Jednak najbardziej istotnym elementem wniosku jest uzyskanie informacji publicznej, w jaki sposób urząd, analizując materiały własne, przestrzega podstawowych zasad Konstytucji RP w zakresie równości wobec prawa i prawa do obrony.
Wprawdzie skarżący nie ma obowiązku uzasadniać powodów złożenia wniosku, tym niemniej wskazał, iż udzielenie odpowiedzi leży w interesie szerokiej grupy społecznej. Należą do niej wszyscy funkcjonariusze i pracownicy garnizonu [...] (w liczbie ok. 5000) oraz [...] (ok. 10.000 funkcjonariuszy i pracowników), wśród których skarżący ma zamiar upublicznić otrzymane stanowisko KWP.
Jednocześnie skarżący zaprzeczył, że postępowanie dyscyplinarne wobec wymienionej we wniosku kobiety toczy się, gdyż zostało zakończone w lutym 2024 r. na rozprawie przed Wyższą Komisją Dyscyplinarną Służby Cywilnej w Departamencie Służby Cywilnej przy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, gdzie jednoznacznie wykazano organowi błędy formalne. Natomiast od [...] lipca 2024 r. w Prokuraturze Rejonowej [...] w [...] prowadzone jest śledztwo w sprawie przekroczenia uprawnień w okresie od [...] czerwca 2022 r. do [...] sierpnia 2022 r. przez funkcjonariuszy z Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w [...] w związku z prowadzonym postępowaniem wyjaśniającym i dyscyplinarnym wobec jednego z naczelników. Informację tę skarżący powziął bezpośrednio od poszkodowanego naczelnika jesienią ubiegłego roku i posiada upoważnienie do posługiwania się tą informacją. Ponadto nie jest prawdą twierdzenie organu, iż "(...) w chwili obecnej toczy się postępowanie karne przed Sądem Rejonowym w [...], mające za przedmiot nieprawidłowości w zakresie działalności służbowej Pana G.M. oraz Pani K.B.". Na dowód tego skarżący załączył pismo Prezesa Sądu Rejonowego w [...] z [...] kwietnia 2025 r. [...], skierowane do kobiety wymienionej w piśmie organu z [...] kwietnia 2025r.
W odpowiedzi na skargę KWP wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Ponadto zażądał, aby tutejszy Sąd zwrócił się do:
- Sądu Rejonowego w [...] o nadesłanie akt toczącego się postępowania karnego w sprawie o sygn. akt [...],
- Prokuratury Okręgowej w [...] o nadesłanie akt postępowania przygotowawczego o sygn. akt [...],
- Wyższej Komisji Dyscyplinarnej Służby Cywilnej w Departamencie Służby Cywilnej przy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów o nadesłanie akt postępowania prowadzonego wobec K.B.,
a następnie przeprowadził z ww. akt dowody na okoliczność, iż:
- żądane informacje dotyczą interesu osobistego, prywatnego K.B., w której interesie działa skarżący;
- dostęp do tych informacji, zgodnie z dyspozycją art. 1 ust. 2 u.d.i.p., odbywa na podstawie innych niż ustawa przepisów zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego czy k.p.k.;
- żądane informacje dotyczą w stanie faktycznym nieprawidłowości w działalności służbowej K.B. i G.M.;
- żądane informacje, uwzględniając ich zakres, przedmiot, okoliczności, status skarżącego jako osoby działającej w interesie K.B., cel (jak to wskazuje sam skarżący) w postaci ich upublicznienia, mogą w stanie faktycznym stanowić dowód w toczącym się procesie karnym przed Sądem Rejonowym w [...] lub stanowić nieuprawnione udzielenie informacji o materiałach sprawy karnej - jej przedmiocie;
- w stanie faktycznym nie stanowią one informacji publicznej, a ich przedmiot nie dotyczy wiedzy organu, zaś ich uzyskanie jest próbą pozyskania wybiórczych interpretacji/wykładni przepisów wewnętrznych w oderwaniu od indywidualnych okoliczności konkretnego przypadku; oczywistym jest bowiem, że przepisy zawierają w swych desygnatach także twierdzenia ogólne, otwarte, ocenne.
Motywując wniosek dowodowy, KWP wyjaśnił, iż ww. akta spraw: karnej i dyscyplinarnej dotyczą nieprawidłowości w działalności służbowej G.M. i K.B. w czasie, gdy osoby te pełniły funkcje kierownicze. Przeprowadzenie z nich dowodów w sposób niebudzący wątpliwości wykaże całokształt działalności skarżącego, rzeczywiste jego intencje, działanie na rzecz i w interesie K.B. oraz że zakres żądanych informacji stanowi lub stanowił przedmiot ww. postępowań. Organ zarzucił też skarżącemu nadinterpretowanie słów KWP. Prawdą jest, iż toczyły się lub toczą się postępowania w sprawie nieprawidłowości, jakie wystąpiły, gdy ww. osoby pełniły funkcje kierownicze.
Organ uznał, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ w ustawowym terminie udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego, w której szczegółowo odniósł się do treści wniosku.
Ustosunkowując się do przedłożonego przez skarżącego pisma Prezesa Sądu Rejonowego w [...] z [...] kwietnia 2025 r., KWP stwierdził, iż jego treść nie wyklucza, że nazwisko K.B. lub jej działania mogą stanowić element materiału dowodowego lub przedmiotu oceny w innym postępowaniu dotyczącym szerszego zakresu spraw służbowych. Organ zaś działał w dobrej wierze, opierając się na dostępnych mu informacjach. Nie zmienia to jednak oceny, iż wniosek skarżącego ma charakter kazuistyczny i interpretacyjny, a jego przedmiot daleko wykracza poza informacje, o które może zwrócić się podmiot w trybie u.d.i.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a"). Pierwszy z ww. przepisów stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Natomiast zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ – będąc w posiadaniu żądanej informacji – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.); nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, ewentualnie decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.); nie informuje wnioskodawcy, iż w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął wymaganej przepisami u.d.i.p. czynności w danej sprawie, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia powód, z uwagi na który to nie nastąpiło.
Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej, niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia takiej informacji.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż KWP - jako organ władzy publicznej - jest obowiązany do udostępniania informacji publicznej w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej.
Sporna między stronami postępowania jest kwalifikacja prawna pytań wniosku.
Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawodawca doprecyzował tę definicję w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. w formie katalogu otwartego. I tak udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: organizacji (vide art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b u.d.i.p.), organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (vide art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.), majątku, którym dysponują (vide art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.); zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (vide art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d u.d.i.p.).
W judykaturze sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, wedle którego informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która jest związana z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej - Państwa (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 7 października 2021 r., sygn. akt III OSK 3461/21 i z 7 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 3195/21 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odformalizowana, uproszczona procedura składania wniosków o udostępnienie informacji publicznej nie wyklucza, wbrew stanowisku organu, konstruowania pytań, na które odpowiedzi mogą być twierdzące albo przeczące. Ważne jest, aby materia stanowiąca przedmiot pytania mieściła się w pojęciu "informacji publicznej".
W ocenie Sądu, pytania nr 1-3 dotyczą funkcjonowania, a konkretnie organizacji/przydziału zadań w Komendzie Wojewódzkiej Policji z siedzibą w [...] (dalej: "Komenda") w kontekście ewentualnego obowiązywania "Szczegółowego zakresu zadań" (vide art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i lit. d u.d.i.p.).
Natomiast pytania nr 4 i nr 5 nie dotyczą faktów, lecz wymagają od organu sformułowania opinii (oceny) na temat przestrzegania zapisów konkretnego dokumentu przez kierownictwo Komendy. Tymczasem pojęcie informacji publicznej trzeba odnosić do sfery faktów. Zarówno w doktrynie, jak i w judykaturze podkreśla się, że wykładnia przepisów prawa, ocena ich zastosowania, czyli swego rodzaju opinia prawna, nie stanowi informacji publicznej. W kategorii informacji publicznej nie mieści się ubieganie się o poradę prawną, wyjaśnienie charakteru i istoty przepisów prawnych, domaganie się instruktażu (wykładni), jak należy rozumieć i stosować w praktyce określone przepisy prawa (vide wyrok NSA z 23 lipca 2025 r., sygn. akt III OSK 153/25 i powołany tam komentarz do art. 6, [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, WK 2016). Również pytanie nr 8 dotyczy wyrażenia opinii (stanowiska) w kwestii przestrzegania w Komendzie zasady hierarchiczności.
Przedmiotem pytania nr 6 jest obieg dokumentacji zakupowej w Komendzie - chodzi tu o sposób załatwiania spraw z zakresu nabywania towarów na potrzeby organu (vide art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d u.d.i.p.).
Pytanie z pkt 7 sprowadza się do wskazania liczby przypadków (o ile w ogóle one wystąpiły) ukarania zastępcy naczelnika w okresie od maja 2021 r. do grudnia 2023 r. za pominięcie drogi służbowej w procedurze zatwierdzania dokumentacji.
Pytanie nr 9 dotyczy zasad zarządzania komórkami wydziału Komendy, zaś pytanie nr 10 - kwestii zastępowania naczelnika; w obu tych przypadkach chodzi o kompetencje osób sprawujących określone funkcje w organie (vide art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.).
Z kolei udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 11 wiąże się z koniecznością nie tylko przedstawienia prawnej oceny (odnośnie zachowania zastępcy naczelnika oraz odpowiedzialności naczelnika za ewentualne uchybienia jego zastępcy), ale także umotywowania tej oceny i powołania stosownej podstawy prawnej. Podobnie w pytaniu nr 12 skarżący domaga się podania przepisów i uzasadnienia zakresu odpowiedzialności, odwołując się do abstrakcyjnej (teoretycznej) sytuacji, a nie do faktu.
Dalsze pytania: nr 13, nr 14, nr 15 i nr 16 mają za przedmiot majątek, jakim dysponuje organ (vide art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), bowiem obejmują procedurę wydatkowania środków publicznych na zakup: urządzeń, wyposażenia i materiałów do gabinetów wskazanych dwóch funkcjonariuszy oraz na ich osobiste potrzeby - w latach 2022-2024 (pytania nr 13 i nr 14), butów taktycznych w dniu [...] grudnia 2021 r. (pytanie nr 15) oraz 210 kompletów odzieży ochronnej termoaktywnej w dniu [...] grudnia 2021 r. (pytanie nr 16).
Pytanie nr 17 wniosku zawiera wyraźne żądanie udzielenia porady prawnej - wyjaśnienia stanu prawnego.
Ostatni punkt wniosku - nr 18 zawiera pięć pytań. Pierwsze dwa pytania z tego punktu odnoszą się do liczby przypadków (o ile w ogóle miały one miejsce) zatwierdzania przez KWP wniosków, przedłożonych mu przez podwładnych, a wskazujących, iż zastępca KWP – D.K. nie posiada uprawnień do podpisywania dokumentów związanych z zakupami. Są to pytania, u podstaw których leży zakres kompetencji danego funkcjonariusza publicznego w aspekcie nabywania przez organ towarów (vide art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.) i związany z tym obieg dokumentacji zakupowej (vide art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d u.d.i.p.).
Natomiast pytania trzecie, czwarte i piąte z kolei zamieszczone w ramach pkt 18 wniosku znajdują rację bytu tylko w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytania je poprzedzające oraz sprowadzają się do weryfikowania przez KWP prawdziwości hipotetycznych twierdzeń jego podwładnych (pytanie trzecie); oceny, czy doszło (w ewentualnie zaistniałej sytuacji) do wprowadzenia organu w błąd i naruszenia honoru zastępcy KWP (pytanie czwarte); jak też analizowania pobudek ewentualnych zarzutów kierowanych przez podwładnych pod adresem zastępcy KWP (pytanie piąte). Pytania te dotyczą więc hipotetycznych założeń wykreowanych przez skarżącego, a nie okoliczności faktycznych.
W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając za podstawę art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie pierwszym sentencji wyroku zobowiązał KWP do rozpoznania punktów: 1-3, 6-7, 9-10, 13-16 oraz dwóch pierwszych pytań z punktu 18 wniosku skarżącego z [...] kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W zakresie ww. pytań Sąd zgodził się ze skarżącym co do ich prawnej kwalifikacji jako pytań o informacją publiczną, a zatem podlegających załatwieniu w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uwzględnił wniosku dowodowego, zgłoszonego przez organ w odpowiedzi na skargę. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zaznaczenia wymaga, iż uprawnienie (a nie obowiązek) ujęte w cytowanym wyżej przepisie ma charakter wyjątkowy i nie służy do nowego ustalenia stanu faktycznego w sprawie administracyjnej bądź kontynuowania postępowania dowodowego prowadzonego przez organy (vide wyrok NSA z 29 lipca 2025 r., sygn. akt II OSK 367/23). Celem postępowania dowodowego jest jedynie ocena, czy organy prawidłowo ustaliły ten stan i czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń. To zaś oznacza, że postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym nie może zmierzać do rozpatrzenia sprawy, w tym ustalania stanu faktycznego sprawy (vide wyrok NSA z 26 czerwca 2025 r., sygn. akt II OSK 110/23).
W przedmiotowej sprawie organ nawet nie przedstawił dokumentów stanowiących przedmiot wniosku dowodowego, lecz zażądał, by tutejszy Sąd je zgromadził, występując do Sądu Rejonowego w [...], Prokuratury Okręgowej w [...] i Wyższej Komisji Dyscyplinarnej Służby Cywilnej w Departamencie Służby Cywilnej przy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów o akta wskazanych przez KWP spraw. Odnotować w tym miejscu wypada, że to obowiązkiem organu jest pozyskanie dokumentacji, którą uważa za niezbędną do rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej. Niezależnie od powyższego, nie zostały spełnione, zdaniem Sądu, przesłanki zawarte w art. 106 § 3 p.p.s.a.
Oceniając zaistniałą w sprawie bezczynność w punkcie drugim sentencji wyroku, w oparciu o art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd w składzie tu orzekającym uznał, iż nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa jest postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być intepretowane ściśle. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia "rażące" to "ponad miarę", "niewątpliwe", "oczywiste", "wyraźne". Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne, niezaprzeczalne i pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (vide wyroki NSA: z 5 sierpnia 2021 r., sygn. akt II OSK 151/21; z 27 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 644/21 i z 23 marca 2021 r., sygn. akt II OSK 2439/20).
W rozpoznawanej sprawie bezczynność KWP nie posiadała takiego charakteru, gdyż wynikała ona z błędnej kwalifikacji wszystkich pytań wniosku jako wykraczających poza zakres przedmiotowy u.d.i.p. W szczególności organ nie zlekceważył wniosku informacyjnego skarżącego z [...] kwietnia 2025 r. (data wpływu: [...] kwietnia 2025 r.) i odpowiedział na niego z zachowaniem 14-dniowego terminu.
Tutejszy Sąd ocenił, że pytania o nr: 4, 5, 8, 11, 12, 17 oraz trzy ostatnie pytania z pkt 18 wniosku z podanych wyżej powodów nie dotyczą informacji publicznej. W odniesieniu do tych pytań prawidłowe było wystosowanie przez organ do skarżącego pisma informacyjnego w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Dlatego w ww. zakresie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzekł w punkcie trzecim sentencji wyroku.
O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł, rozstrzygnięto w punkcie czwartym sentencji wyroku na mocy art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.