II SAB/Wa 42/21

II SAB/Wa 42/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-06-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-01-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Janusz Walawski /sprawozdawca/
Karolina Kisielewicz
Sławomir Fularski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 7728/21 - Wyrok NSA z 2023-04-25
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. art. 1 ust. 1, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...], dalej jako: "Stowarzyszenie", w dniu [...] listopada 2020 r. skierowało do Prezesa Rady Ministrów wniosek o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udzielenie odpowiedzi na 18 pytań związanych z problematyką szczepionek i szczepień przeciwko SARS-CoV-2.
Prezes Rady Ministrów w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. poinformował Stowarzyszenie, że nie jest właściwy w przedmiotowej sprawie i nie posiada wnioskowanych informacji. Ponadto Stowarzyszenie zostało poinformowane, że kwestie poruszone we wniosku dotyczą spraw, w których właściwym organem jest Minister Zdrowia.
Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem.
Stowarzyszenie wniosło o:
1) zobowiązanie Prezesa Rady Ministrów do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi;
2) orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
3) wymierzenie organowi grzywny;
4) zasądzenie kosztów postępowania.
Prezes Rady Ministrów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r.
W tym miejscu podać należy, że Stowarzyszenie w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2021 r. podało, że "organ jest bez wątpienia w posiadaniu wnioskowanych informacji, o czym świadczy również wypowiedź doradcy premiera ds. COVID-19 prof. A. H. ...."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
Skarga nie jest zasadna.
Z bezczynnością organów w zakresie określonym ustawą o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wtedy gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie wnioskowanej informacji publicznej – nie podejmuje takiej czynności, a zatem milczy wobec wniosku o jej udzielenie. Trzeba zaznaczyć, że podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w myśl art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, z późn. zm., zwanej dalej "u.d.i.p."), może ograniczyć dostęp do wnioskowanych informacji publicznej np. ze względu na powody wskazane w ustawie. Udzielenia informacji publicznej podmiot zobowiązany może także odmówić z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic chronionych prawem. W takiej jednak sytuacji odmowa udzielenia informacji publicznej musi być dokonana w formie decyzji zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Podkreślić należy, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej obejmuje podmioty, które taką informacja posiadają. Obowiązek ten wynika wprost z art. 4 ust. 3 ww. ustawy. A zatem jeśli podmiot nie jest w posiadaniu informacji publicznej żądanej we wniosku o udzielenie informacji publicznej lub posiada ją tylko w pewnym zakresie (w części), to w ocenie Sądu w takiej sytuacji zasadne jest przyjęcie, że odpowiedź udzielona pismem (czynność materialno-techniczna) z podaniem wyjaśnienia że nie jest w posiadaniu informacji, względnie nie dysponuje pełną informacją – stanowi prawidłowe rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Nie można bowiem przyjmować, że organ (względnie inny podmiot) ma obowiązek udostepnienia informacji, której nie posiada. Nie można także zobowiązać kogoś do udzielenia informacji, której nie ma, ponieważ zobowiązanie takie byłoby niewykonalne.
Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy trzeba zauważyć, że wnioskowane informacje mogłyby stanowić informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyby były one w posiadaniu organu. Skoro zaś ten pismem z dnia 24 listopada 2020 r. poinformował Stowarzyszenie, że nie jest właściwy w przedmiotowej sprawie i nie posiada wnioskowanych informacji, to należało uznać, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem udzielona odpowiedź stanowi prawidłowe rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej..
W tej sytuacji, gdy organ nie dopuścił się bezczynności w rozpoznanej sprawie , skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.