II SAB/Wa 413/11

II SAB/Wa 413/11 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-02-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Janusz Walawski
Sławomir Antoniuk /sprawozdawca/
Waldemar Śledzik /przewodniczący/
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Treść wyniku
Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. b i  pkt 5 lit. g
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie WSA Janusz Walawski, Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do rozpatrzenia wniosku K. S. z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa 3. zasądza od Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz K. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
K. S. w dniu 28 października 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z siedzibą w W. (dalej Prezesa PFRON) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej wnioskiem z dnia [...] września 2011 r. W skardze strona wniosła o uznanie, że skarżony organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia skarżącemu wnioskowanej przez niego informacji publicznej oraz zobowiązanie skarżonego organu do podjęcia czynności przewidzianych przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, a także zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi K. S. podniósł, iż pismem z dnia [...] września 2011 r., powołując się na przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, skarżący wystąpił do Prezesa PFRON o "udostępnienie informacji publicznej i przesłanie kserokopii:
1) wniosku (projektu) o zlecenie realizacji zadań w trybie art. 36 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, nr wniosku: [...], pt. "[...]", złożonego w ogłoszonym przez PFRON konkursie nr [...] przez [...];
2) wniosku (projektu) o zlecenie realizacji zadań w trybie art. 36 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, nr wniosku: [...], pt. "[...]", złożonego w ogłoszonym przez PFRON konkursie nr [...] przez [...];
3) wniosku (projektu) o zlecenie realizacji zadań w trybie art. 36 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, nr wniosku: [...], pt. "[...]", złożonego w ogłoszonym przez PFRON konkursie nr [...] przez [...];
lub przesłanie wymienionych powyżej dokumentów w formie plików PDF na adres poczty elektronicznej skarżącego: [...]".
Pismem z dnia 26 października 2011 r. skarżony organ poinformował skarżącego o braku podstaw prawnych do udostępnienia żądanych projektów, wskazując, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej.
Skarżący nie podziela stanowiska organu, albowiem wnioskowane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej. Wnioskowane informacje dotyczą dokumentów, na podstawie których skarżony organ dysponuje majątkiem i środkami publicznymi. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, dokumenty używane przez organy administracji publicznej, których podmioty te używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań – nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich – posiadają walor informacji publicznej i podlegają udostępnieniu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 czerwca 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 9/10).
W odpowiedzi na skargę Prezes PFRON wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma procesowego organ wskazał, że nie jest trafne wyrażone w skardze stanowisko, iż wnioskowane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej.
Skarżący zwrócił się o udzielenie informacji objętych wnioskami składanymi do PFRON przez wskazane przez skarżącego podmioty w związku z [...] konkursem o zlecenie realizacji zadań w 2011 r. w ramach art. 36 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ogłoszonego przez PFRON w dniu [...] lutego 2011 r. Wnioski składane w ramach ww. konkursu, przeprowadzonego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (t.j. Dz. U. Nr 234, poz. 1536), stanowiły oferty, których zasadniczym elementem był szczegółowy opis projektu obejmującego realizację zadania z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych. Treść wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej wskazuje nadto, że przedmiotem jego zainteresowania są informacje stanowiące ww. projekty opracowane przez poszczególnych wnioskodawców. Udzielając skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 26 października 2011 r. organ uznał, że treść ww. projektów nie ma charakteru informacji publicznej podlegającej udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, albowiem w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych (m.in. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02) charakter informacji publicznej mają informacje wytworzone przez podmioty publiczne, bądź informacje odnoszące się do tych podmiotów. Informacje, o które zwracał się skarżący nie są wytworzone przez PFRON, lecz pochodzą od podmiotów biorących udział w ogłoszonym przez PFRON ww. konkursie. Podmioty te, ubiegając się o zlecenie realizacji zadania ze środków PFRON, w treści złożonych wniosków przekazują stosowne informacje mające związek z przedstawionym zadaniem, a w szczególności prezentują opracowany przez siebie projekt, w oparciu o który zlecone zadanie ma być realizowane. Informacje zawarte w projekcie nawet w części nie odnoszą się do podmiotu publicznego jakim jest PFRON, lecz dotyczą zadania, którego szczegółowy opis projekt zawiera, a w szczególności odnoszą się do podmiotu, który ma projekt realizować oraz do podmiotów będących adresatami projektu (beneficjenci ostateczni).
Powyższa okoliczność w ocenie organu, przemawia przeciwko uwzględnieniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli organ administracji (podmiot zobowiązany z mocy ustawy) nie załatwia sprawy w terminie określonym przepisami regulującymi sposób postępowania organów administracji. Aby można było mówić o bezczynności organu (podmiotu zobowiązanego) należy jednak przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnia.
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, przewiduje różne sposoby jej udostępniania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy, udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 (na wniosek) i 11 (udostępnienie wglądu), 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek.
Wniosek o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie w sprawie jej udostępnienia, ale również określa krąg podmiotów tego postępowania. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia informacji publicznej oraz czy podejmuje stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.
Prezes PFRON pozostaje, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmiotem reprezentującym państwową osobę prawną. Zgodnie z art. 45 ust. 1 i 2 tej ustawy, PFRON jest państwowym funduszem celowym, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych oraz posiada osobowość prawną. Przychodami Funduszu są m.in. dotacje z budżetu państwa – art. 46 pkt 2 i art. 46a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 214, poz. 1407 ze zm.). Zatem Prezes PFRON, co do zasady, jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej, o ile wnioskodawca o udostępnienie takiej właśnie informacji się zwróci.
Przechodząc do badania przedmiotowego zakresu żądania strony należy wyjść od konstytucyjnej gwarancji prawa dostępu do informacji publicznej. Artykuł 61 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów (...) (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).
Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 powołanej ustawy. Z treści tych przepisów wynika, iż informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego.
Mając powyższe na uwadze, za niezasadne należy uznać twierdzenie organu, iż tylko dokumenty wytworzone przez podmiot wykonujący zadania publiczne, będą podlegać udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, zaś niewytworzone przez ten podmiot nie są informacją publiczną. Ugruntowane już orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje jednoznacznie, iż informacją publiczną są nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez organy administracji publicznej, ale także te dokumenty, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań – przykładowo wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 281/11, publik. LEX nr 990241.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący zwrócił się o udzielenie informacji objętych wnioskami składanymi do PFRON przez określone podmioty w związku z [...] konkursem o zlecenie realizacji zadań w 2011 r. w ramach art. 36 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ogłoszonego przez PFRON w dniu [...] lutego 2011 r.
Zgodnie z art. 36 ust. 1 i 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, zadania z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych mogą być realizowane na zlecenie Funduszu przez fundacje oraz organizacje pozarządowe. Do zlecania zadań, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
W świetle postanowień art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jedn. Dz. U z 2010 r. Nr 234, poz. 1536 ze zm.), działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie (w art. 4). Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tej ustawy, organy administracji publicznej powierzają w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, realizację zadań publicznych organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, prowadzącym działalność statutową w danej dziedzinie. Wspieranie oraz powierzanie, o których mowa w ust. 1, odbywa się po przeprowadzeniu otwartego (a więc jawnego – dopisek własny) konkursu ofert, chyba że przepisy odrębne przewidują inny tryb zlecania. Stosownie do postanowień art. 13 ust. 1 zdanie pierwsze ww. ustawy, organ administracji publicznej zamierzający zlecić realizację zadania publicznego organizacjom pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, ogłasza otwarty konkurs ofert. Ogłoszenie otwartego konkursu ofert powinno zawierać informacje o: 1) rodzaju zadania; 2) wysokości środków publicznych przeznaczonych na realizację tego zadania; 3) zasadach przyznawania dotacji; 4) terminach i warunkach realizacji zadania; 5) terminie składania ofert; 6) trybie i kryteriach stosowanych przy wyborze ofert oraz terminie dokonania wyboru ofert; 7) zrealizowanych przez organ administracji publicznej w roku ogłoszenia otwartego konkursu ofert i w roku poprzednim zadaniach publicznych tego samego rodzaju i związanych z nimi kosztami, ze szczególnym uwzględnieniem wysokości dotacji przekazanych organizacjom pozarządowym i podmiotom, o których mowa w art. 3 ust. 3 (ust. 2 powołanego art.). Otwarty konkurs ofert ogłasza się: 1) w Biuletynie Informacji Publicznej; 2) w siedzibie organu administracji publicznej w miejscu przeznaczonym na zamieszczanie ogłoszeń; 3) na stronie internetowej organu administracji publicznej (ust. 3 powołanego art.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 powołanej ustawy, oferta złożona w trybie, o którym mowa w art. 11 ust. 2 lub w art. 19a ust. 1 zawiera w szczególności: 1) szczegółowy zakres rzeczowy zadania publicznego proponowanego do realizacji; 2) termin i miejsce realizacji zadania publicznego; 3) kalkulację przewidywanych kosztów realizacji zadania publicznego; 4) informację o wcześniejszej działalności organizacji pozarządowej lub podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 składających ofertę w zakresie, którego dotyczy zadanie publiczne; 5) informację o posiadanych zasobach rzeczowych i kadrowych zapewniających wykonanie zadania publicznego oraz o planowanej wysokości środków finansowych na realizację danego zadania pochodzących z innych źródeł; 6) deklarację o zamiarze odpłatnego lub nieodpłatnego wykonania zadania publicznego. Zgodnie z art. 15 ust. 2h, ogłoszenie wyników otwartego konkursu ofert zawiera w szczególności: 1) nazwę oferenta; 2) nazwę zadania publicznego; 3) wysokość przyznanych środków publicznych. Każdy może żądać uzasadnienia wyboru lub odrzucenia oferty (ust. 2i powołanego art.). Przepis art. 15 ust. 2j wymaga, aby wyniki otwartego konkursu ofert ogłaszane były niezwłocznie po wyborze oferty w sposób określony w art. 13 ust. 3.
Analiza powyższych przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie prowadzi do wniosku, iż odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oznacza, że jedne z przepisów tej ustawy będą stosowane wprost, bez żadnych modyfikacji, a niektóre – z dostosowaniem do charakteru rozpoznawanej sprawy, jednakże w sposób nienaruszający podstawowych procedur określonych w przedmiotowej regulacji prawnej. Oznacza to, iż wniosek składany przez organizację pozarządową w określonej przepisami prawa formie o realizację zadania publicznego finansowanego ze środków publicznych, rozstrzygany w drodze konkursu otwartego (jawnego), stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji publicznej. Mieści się bowiem w dyspozycji przepisu art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. b) i pkt 5 lit. g) tej ustawy.
Trzeba podkreślić, iż ustawodawca w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie wprowadził zasadę daleko idącej jawności wyłaniania beneficjentów projektów finansowanych ze środków publicznych. Świadczy o tym dobitnie przepis art. 19a) ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, nakazujący, w przypadku odstąpienia od przeprowadzenia konkursu jawnego przez organ wykonawczy samorządu terytorialnego, zamieszczenie oferty w terminie nie dłuższym niż 7 dni roboczych od dnia jej wpłynięcia m.in. w Biuletynie Informacji Publicznej (na okres 7 dni), po to, aby każdy, w terminie 7 dni od dnia zamieszczenia oferty mógł zgłosić uwagi dotyczące oferty.
Prezes RFRON przyjął, iż skoro podmioty ubiegając się o zlecenie realizacji zadania ze środków PFRON, w treści złożonych wniosków przekazują stosowne informacje mające związek z przedstawionym zadaniem, a w szczególności prezentują opracowany przez siebie projekt, w oparciu o który zlecone zadanie ma być realizowane, to ich autorskie opracowanie projektu nie stanowi informacji publicznej. Z tym poglądem Sąd się nie zgadza. Organizacja pozarządowa ubiegająca się o realizację zadania publicznego w konkursie otwartym, prowadzonym na zasadach ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, powinna liczyć się z tym, że wniosek spełniający wymogi określone przepisem art. 14 ust. 1 ww. ustawy będzie podlegał ocenie w sposób jawny, jako dotyczący spraw publicznych przy zaangażowaniu środków publicznych. Jawność w tym wypadku odnosi się nie tylko do procedury wyłaniania beneficjenta przez komisję konkursową, ale też tzw. kontroli społecznej w ramach dostępu do informacji publicznej. Wyłączenie z jawności wniosku biorącego udział w konkursie otwartym byłoby możliwe w przypadku, gdyby przepis ustawy tak stanowił, co w analizowanej sprawie nie ma miejsca.
Dla przykładu regulację wyłączającą zawiera art. 28 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), który stanowi, iż "wszelkie dokumenty przedstawiane przez wnioskodawców, oceniane w trakcie trwania konkursu lub danej tury konkursu, do czasu zawarcia umów o dofinansowanie lub zakończenia danej tury konkursu w przypadku konkursu otwartego, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (...)". NSA w wyroku z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 189/11 (publik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/84A2E4FD80) stwierdził, iż ochrona poszczególnych beneficjentów wynikających z prawa do prywatności oraz przewidzianych tajemnic prawem chronionych, jest gwarantowana przepisem art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem wykładni art. 28 ust. 8 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, należy dokonywać również w kontekście tej ochrony.
Powyższe pozwala zatem jednoznacznie stwierdzić, iż informacja żądana przez skarżącego we wniosku z dnia [...] września 2011 r. jest informacją publiczną, a rozważenia przez organ wymaga jedynie kwestia ograniczenia dostępności tej informacji.
W świetle postanowień art. 13 ust. 1 ww. ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Ustęp 2 tego artykułu natomiast stanowi, iż jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z treści powołanych przepisów należy wywieść, że udzielenie informacji jest czynnością materialno-techniczną. Udzielenie informacji publicznej nie przyjmuje zatem formy decyzji administracyjnej, albowiem ta jest zastrzeżona dla decyzji wydanej w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Organ pozostaje w bezczynności, jeżeli w ogóle nie udzielił informacji w zakresie żądanym przez stronę, bądź odpowiedzią swą nie objął całości żądania zawartego we wniosku o udzielenie informacji publicznej. Bez znaczenia dla oceny, czy organ pozostaje w bezczynności, jest natomiast fakt, czy dana odpowiedź satysfakcjonuje skarżącego.
W rozpatrywanej sprawie Prezes PFRON pozostaje w bezczynności, albowiem nie udzielił on skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej, jak też nie wydał decyzji odmawiającej jej udostępnienia. W związku z powyższym skargę K. S. należy uznać za zasadną i zobowiązać organ do rozpoznania wniosku strony, zgodnie z wymogami zakreślonymi ustawą o dostępie do informacji publicznej. Organ będzie zatem obowiązany przyjąć, że informacja, o którą wystąpił skarżący wnioskiem z dnia [...] września 2011 r. jest informacją publiczną i podlega udostępnieniu, chyba że organ wykaże, iż dostęp do żądanej informacji publicznej jest ograniczony z uwagi na przesłanki określone w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Wskazać także należy, iż wprawdzie Prezes PFRON pozostaje w bezczynności, co do realizacji wniosku skarżącego z dnia [...] września 2011 r., to jednakże stwierdzona w niniejszej sprawie bezczynność nie ma postaci kwalifikowanej. Organ nie pozostawił bowiem wniosku strony bez rozpoznania. W terminach przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej udzielił pisemnej odpowiedzi na wniosek skarżącego, lecz pozostawał w błędzie co do charakteru żądania zawartego w tym wniosku.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. W przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 tej ustawy.