II SAB/Wa 391/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w sprawie dodatku kontrolerskiego, uznając, że organ ten nie był właściwy do rozpatrzenia wniosku.
Skarżący K. B. złożył skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w sprawie przyznania dodatku kontrolerskiego. Sąd administracyjny uznał jednak, że Komendant Główny Policji nie był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku, gdyż właściwym przełożonym był Komendant Miejski Policji w S., a organem II instancji Komendant Wojewódzki Policji w G. W związku z tym, że organ nie był zobowiązany do podjęcia działań, skargę odrzucono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę K. B. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie dodatku kontrolerskiego. Skarżący domagał się przyznania dodatku i wypłaty odsetek. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące kontroli działalności administracji publicznej, w tym orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów, ustalił, że właściwym przełożonym w sprawach osobowych skarżącego był Komendant Miejski Policji w S., a organem II instancji Komendant Wojewódzki Policji w G. Skarżący sam przyznał, że zwrócił się do Komendanta Głównego Policji nie jako do organu właściwego, lecz jako do przełożonego. W związku z tym Sąd uznał, że Komendant Główny Policji nie pozostawał w bezczynności, ponieważ nie był zobowiązany do rozpatrzenia wniosku. Na tej podstawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Komendant Główny Policji nie może pozostawać w bezczynności w takiej sytuacji, ponieważ nie był zobowiązany do rozpatrzenia wniosku o przyznanie dodatku kontrolerskiego, gdyż nie był organem właściwym.
Uzasadnienie
Sąd ustalił, że właściwym organem do rozpatrzenia wniosku był Komendant Miejski Policji, a organem II instancji Komendant Wojewódzki Policji. Komendant Główny Policji nie był organem właściwym, a zatem nie mógł pozostawać w bezczynności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (2)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę m.in. w przypadku, gdy sprawa nie nadaje się do rozpoznania przez sąd administracyjny lub gdy skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych zakresach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Komendant Główny Policji nie był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o dodatek kontrolerski.
Godne uwagi sformułowania
Komendant Główny Policji nie mógł pozostawać w bezczynności.
Skład orzekający
Janusz Walawski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości organu w sprawach administracyjnych i konsekwencje skierowania skargi do niewłaściwego organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku właściwości Komendanta Głównego Policji w kontekście dodatku kontrolerskiego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy ustalenia właściwości organu, co jest mało interesujące dla szerokiego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wa 391/04 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-12-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Janusz Walawski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA -Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie dodatku kontrolerskiego postanawia -odrzucić skargę- Uzasadnienie W dniu 9 listopada 2004 r. K. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie dodatku kontrolerskiego. W skardze K. B. wniósł o wydanie orzeczenia o przyznaniu dodatku kontrolerskiego i wypłatę ustawowych odsetek liczonych od dani wydania orzeczenia.. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: * wydawania decyzji administracyjnych, * postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, * postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, * postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. * innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy wynika, że przełożonym właściwym w sprawach osobowych w stosunku do skarżącego jest Komendant Miejski Policji w S., natomiast organem II instancji Komendant Wojewódzki Policji w G.. W piśmie z dnia 27 stycznia 2005 r. skarżący sam przyznał, że zwrócił się do Komendanta Głównego Policji nie jako organu właściwego do wydania orzeczenia w sprawie dodatku kontrolerskiego, lecz jako przełożonego Komendanta Miejskiego w S. i Komendanta Wojewódzkiego w G.. W związku z powyższym należy uznać, że Komendant Główny Policji nie był zobowiązany do podjęcia działań zmierzających do rozpatrzenia wniosku o przyznanie dodatku kontrolerskiego i nie mógł pozostawać w bezczynności. Wobec powyższego, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w postanowieniu.