II SAB/Wa 382/24

II SAB/Wa 382/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-11-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek
Izabela Głowacka-Klimas /sprawozdawca/
Łukasz Krzycki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 61 ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Dz.U. 2022 poz 902
art. art. 1 ust. 1, 4 ust. 1 i 2, 6
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 listopada 2024 r. sprawy ze skargi T. I. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2024 r. do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: Prezesa UODO) wpłynął wniosek złożony w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r.o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902; dalej "u.d.i.p") przez Pana T. I., zwanego dalej "Skarżącym". Skarżący domagał się przesłania drogą elektroniczną całość zgromadzonej dokumentacji zawierającej informację publiczną dotyczącą sprawy skargi na [...], dostawcą usługi [...], o której była mowa na posiedzeniu Podkomisji stałej do spraw sztucznej inteligencji i przejrzystości algorytmów w dniu [...] maja 2024 r.
W dniu [...] maja 2024 r. organ poinformował Skarżącego, że udzielenie odpowiedzi na przedmiotowy wniosek wymaga podjęcia dodatkowych analiz
w związku z czym, mając na uwadze dyspozycję art. 13 ust. 2 u.d.i.p, przedłużono termin rozpatrzenia wniosku do dnia 14 czerwca 2024 r.
Po dokonaniu analizy sprawy, w dniu [...] czerwca 2024 r. organ przesłał Skarżącemu pismo w którym wyjaśnił, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych nie stanowi ono wniosku o dostęp do informacji publicznej
w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Postępowanie, o którym mowa w piśmie z [...] maja 2024 r., zostało wszczęte na skutek skargi osoby, której dane dotyczą. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych sprawami publicznymi nie są, konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym, lub podmiotu niebędącego władzą publiczną lub innym podmiotem wykonującym zadania publiczne (np. wyrok WSA w Gdańsku z 21 lipca 2021 r. o sygn. ll SAB/Gd 5/21). Z uwagi na powyższe, na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej brak jest podstaw do zrealizowania wniosku.
W dniu [...] czerwca Skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, zarzucając naruszenie:
1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,
2) art. 10 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym,
że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji, podczas gdy w sprawie nie została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji,
3) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 u.d.i.p. w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji, poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji.
Jednocześnie Skarżący wniósł o:
1) stwierdzenie, że Prezes UODO dopuścił się bezczynności,
2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku,
3) zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm.
W skardze rozwinął poszczególne jej zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Bezczynność na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie
do informacji publicznej polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji nie podejmuje tej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Jedynie w przypadkach, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, bądź nie znajduje się w posiadaniu organu, czy też jej udostępnienie regulują przepisy szczególne, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.
Prawo dostępu do informacji publicznej wynika wprost z Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego
i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie,
w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP).
W świetle przepisów u.d.i.p. udostępnienie informacji objętej wnioskiem może nastąpić jedynie wówczas, gdy podmiot, do którego zostało skierowane żądanie należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej określonych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., oraz gdy żądana informacja ma charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a adresat wniosku jest w jej posiadaniu.
Nie ulega wątpliwości, że adresat wniosku – Prezes Urzędu ochrony Danych Osobowych, w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej pozostającej w jego dyspozycji.
Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Definicja informacji publicznej zawarta w tym przepisie odsyła do pojęcia "sprawy publicznej", która w przepisach obowiązującego prawa nie ma definicji legalnej. Niewątpliwie jest to jednak sprawa, która, jak wynika z potocznego rozumienia pojęcia "publiczny", odnosi się w jakimś stopniu do kwestii dotyczących ogółu, służących ogółowi ludzi, dostępnych dla wszystkich, ogólnych, społecznych i nieprywatnych (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego. Tom D-Ś, red. S. Dubisz, Warszawa 2008, s. 843), mogących interesować ogół obywateli (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2015 r., II SAB/Gd 126/14, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przykładowy katalog informacji oraz danych, które podlegają reżimowi ustawy zawiera przepis art. 6 u.d.i.p. W świetle tego przepisu przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest spełnianie przez nią kryterium przedmiotowego. Decydującym jest zatem wyłącznie treść i charakter konkretnej informacji. Dziedziny aktywności, które dotyczą spraw publicznych wymienione w art. 6 u.d.i.p. obejmują zatem: politykę zewnętrzną i wewnętrzną państwa (ust. 1), sposób organizacji i zasady funkcjonowania podmiotów publicznych (ust. 2-3), dokumenty wytworzone w ramach działalności podmiotów publicznych (ust. 4) i majątek publiczny (ust. 5). Jak przyjmuje się w orzecznictwie, informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., II SA 4059/02, LEX nr 78063).
Przeciwieństwem "sprawy publicznej" jest natomiast "sprawa prywatna", czyli niepubliczna, osobista, indywidualna, dotycząca sfery prywatnej człowieka,
a w konsekwencji niepodlegająca udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Sprawami publicznymi nie są konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza
o charakterze prywatnym, lub podmiotu niebędącego władzą publiczną lub innym podmiotem wykonującym zadania publiczne, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. (zob. wyrok NSA OZ w Katowicach z 25 czerwca 2002 r., II SA/Ka 655/02, niepubl.). Do takiej kategorii należy zaliczyć informację obejmującą wniosek Skarżącego dotyczący udostępnienia akt sprawy konkretnej prywatnej osoby, a dotyczącej naruszenia danych osobowych osoby prywatnej .
Wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie określonych informacji - całości zgromadzonej dokumentacji dotyczącej skargi na [...], dostawcę usługi [...] (wniosek z [...] maja 2024 r.) zaś – wobec sposobu sformułowania wniosku – jego charakteru, nie stanowił on żądania udostępnienia informacji publicznej, w myśl ustawy o informacji, gdyż dotyczy sprawy indywidualnej, konkretnej strony postępowania przed Prezesem UODO.
Tak więc, w ocenie Sądu, organ słusznie przyjął, że wniosek Skarżącego nie dotyczy informacji publicznej o czym poinformował Skarżącego pismem z [...] czerwca 2024 r. Termin do udzielenia odpowiedzi został przez organ wydłużony na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. z uwagi na konieczność dokonania analizy dokumentacji żądanej przez Skarżącego.
Ponadto Sąd wskazuje, że żądanie udostępnienia całości akt sprawy nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Takie stanowisko zostało również sformułowane w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. I OSK 2957/15 (dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Biorąc powyższe pod rozwagę, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
z 2024 r. poz. 935), Sąd skargę oddalił.