II SAB/Wa 320/24

II SAB/Wa 320/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-08-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6262 Radni
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3 w zw. z art. 232 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Burmistrza [...]. w przedmiocie wykonania uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w sprawie ustalania zasad, na jakich radnym będzie przysługiwała dieta postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić J. D. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
Rada Miejska w [...], na podstawie art. 25 ust. 4 i 8 ustawy o samorządzie gminnym, uchwałą z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] ustaliła zasady, na jakich radnym będzie przysługiwała dieta, wskazując wysokość diet oraz podstawy dokonywania jej wypłaty.
J. D., pismem z dnia [...] kwietnia 2024 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie wykonania uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w sprawie ustalania zasad, na jakich radnym będzie przysługiwała dieta. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Burmistrza [...] w związku z niewykonywaniem uchwały w zakresie wypłacania diet za jego udział w sesjach Rady Miejskiej oraz pracę w komisjach stałych Rady Miejskiej oraz zobowiązanie Burmistrza do jej wykonania, zarzucając naruszenie § 2 pkt. 1 i pkt. 3 zaskarżonej uchwały.
Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] grudnia 2011 r. Rada Miejska w [...] podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia zasad, na jakich radnym będzie przysługiwała dieta. Następnie w kadencji 2018-2024 w dniu [...] stycznia 2020 r. Rada Miejska w [...] podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia zasad, na jakich radnym będzie przysługiwała dieta. Powyższe uchwały w sposób jednoznaczny określają kiedy i na jakiej podstawie radni w zależności od pełnionych funkcji otrzymują diety. Zarówno § 2 uchwały nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. jak również § 2. pkt 1. uchwały nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. stanowią: "Podstawą dokonywania wypłaty diety jest obecność na posiedzeniu potwierdzona podpisem radnego na liście obecności". Każdy radny obecny na sesji lub komisji stałej rady, potwierdzając swoją obecność podpisem na liście obecności nabywa prawo do diety w wysokości określonej w uchwale. Skarżący stoi na stanowisku, że diety były mu wypłacane w sposób dowolny, inny niż określony w ww. uchwałach co w kadencji 2018-2024 było powszechnie praktykowane. Skarżący wyjaśnił, że sesja inauguracyjna odbyła się [...] listopada i została zarejestrowana oraz zamieszczona w BIP Gminy [...] , kolejna na której podjęto uchwały w sprawie wyboru przewodniczącego i wiceprzewodniczącego rady odbyła się [...] listopada 2018 r. Skarżący w tych datach potwierdził swoją obecność podpisem na liście obecności. Należy uznać, że były to dwie różne sesje skoro do każdej z nich była sporządzana odrębna lista obecności, wobec powyższego skarżący uprawniony jest do otrzymania diety za obecność podczas obrad sesji Rady Miejskiej w dniu [...] listopada 2018 r. oraz [...] listopada 2018 r., tymczasem organ dokonał wypłaty diety tylko za jedno posiedzenie. Skarżący zwrócił uwagę, że w BIP Gminy [...] zamieszczono nagranie z obrad I Sesji Rady Miejskiej w dniu [...] listopada 2018 r. a następnie nagranie z III Sesji Rady Miejskiej w dniu [...] stycznia 2019 r. Brak nagrania z II sesji Rady Miejskiej w dniu [...] listopada 2018 r.
Skarżący zarzucił ponadto, że w przypadku posiedzeń komisji rewizyjnej oraz posiedzeń komisji skarg wniosków i petycji, diety były wypłacane tylko za pierwsze posiedzenia, tymczasem zarówno w obu uchwałach nie ma zapisu, który mówiłby, że diety w przypadku obrad sesji wypłacane są za zrealizowanie porządku obrad, w przypadku posiedzeń komisji rewizyjnej za przeprowadzenie kontroli, w przypadku komisji skarg wniosków i petycji za rozpatrzenie wniosku, skargi czy petycji. We wszystkich wymienionych przypadkach często zachodziła konieczność zwoływania więcej niż jednego posiedzenia w różnych terminach z których były sporządzane listy obecność, zatem diety powinny być wypłacone adekwatnie do ilości posiedzeń.
Burmistrz [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego.
Organ w uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z § 2 uchwały nr [...] podstawą dokonywania wypłaty diety jest obecność na posiedzeniu potwierdzona podpisem radnego na liście obecności. Tożsamy zapis zawiera uchwała nr [...]. Z ww. uchwał Rady Miejskiej wynika, że diety przysługują radnym za każdy udział w sesji lub posiedzeniu komisji. Należy przy tym rozumieć, że przerwane posiedzenie sesji lub komisji, które następnie zostaje wznowione w tym samym lub w innym dniu, nadal jest jednym i tym samym posiedzeniem. Świadczy o tym fakt, że z przerwanego i następnie wznowionego posiedzenia sporządzony jest jeden protokół, który potwierdza przebieg tegoż posiedzenia. W ocenie Burmistrza za przerwane i wznowione posiedzenie radnemu, w tym skarżącemu, przysługuje jedna dieta. Na takich zasadach diety są wypłacane radnym od co najmniej kilku lat i zasady te nie były dotychczas kwestionowane. Potwierdzeniem prawidłowości powyższego rozumienia zapisów obu ww. uchwał Rady Miejskiej w [...] , jest treść § 2 ust. 2 aktualnie obowiązującej uchwały nr [...], zgodnie z którym w razie uczestniczenia przez radnego w tym samym dniu w dwóch lub więcej posiedzeniach, przysługuje tylko jedna korzystniejsza dieta. Zapis ten także stanowi potwierdzenie, że radnemu przysługuje jedna dieta za jedno posiedzenie. Burmistrz wyjaśnił ponadto, że sesja inauguracyjna, rozpoczynająca kadencję 2018-2024, która miała miejsce w dniu [...].11.2018 r., w związku z brakiem realizacji wszystkich punktów porządku obrad, została przerwana i następnie wznowiona w dniu [...].11.2018 r. celem dokończenia wyborów Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...]. Była to jedna i ta sama sesja, w związku z czym rademu przysługuje jedna dieta. Analogiczne stanowisko odnosi się do udziału w posiedzeniach komisji Rady Miejskiej w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z treści skargi z dnia [...] kwietnia 2024 r. wynika, iż jej przedmiotem jest bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie wykonania uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w sprawie ustalania zasad, na jakich radnym będzie przysługiwała dieta.
Powyższa skarga jest niedopuszczalna i nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 P.p.s.a., a więc w takich sytuacjach, gdy organ odmawia wydania określonego aktu. Nie należy w związku z tym do kognicji sądów administracyjnych rozpoznawanie skarg na bezczynność polegającą na niewykonaniu danego aktu przez organ, w tym wypadku uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]. Kwestionowanie wykonania uchwały nie następuje w trybie administracyjnoprawnym. Skoro organ nie wydaje w takim przypadku aktu podlegającego kognicji sądów administracyjnych, to skarga na bezczynność jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego Sąd odrzuca skargę.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 232 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.