II SAB/Wa 314/24

II SAB/Wa 314/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-10-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Pośpiech-Kłak
Danuta Kania /sprawozdawca/
Ewa Marcinkowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 90/25 - Wyrok NSA z 2025-07-10
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 października 2024 r. sprawy ze skargi W.J. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi W.J. (dalej: "Skarżący") jest bezczynność Prezydenta [...] (dalej: "Prezydent", "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] stycznia 2024 r. W.J., reprezentowany przez pełnomocnika, zwrócił się do Prezydenta [...] na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902), dalej: "u.d.i.p.", o udostępnienie informacji publicznej w postaci załączników do wniosku o pozwolenie na budowę (PB-1), złożonego w dniu [...] września 2023 r. przez [...] Sp. z o.o., tj. całości projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowalnego wraz ze wszystkimi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, które zostały załączone do tego wniosku.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia 16 stycznia 2024 r., nr [...] Prezydent [...] poinformował Skarżącego, że wnioski wraz z załącznikami, jako dokumenty niewytworzone przez urząd, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w tym trybie. Wnioski w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestora prywatnego dotyczą tylko stron danego postępowania, a nie spraw publicznych, zatem nie mają waloru informacji publicznej w rozumieniu ww. ustawy. Pełny dostęp do akt sprawy przysługuje jedynie stronom postępowania, na podstawie art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej: "k.p.a.".
Pismem z dnia 25 stycznia 2024 r. W.J., na podstawie art. 16 u.d.i.p. w związku z art. 107 w związku z art. 127 w związku z art. 128 w związku z art. 129 k.p.a., złożył "odwołanie uczestnika od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2024 r." wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wraz z określeniem wykładni przepisów art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze u.d.i.p. w związku z art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.), poprzez wskazanie organowi I instancji, iż niezatwierdzony projekt budowlany stanowi informację publiczną, która podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w u.d.i.p.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO w [...]), na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia SKO w [...] wskazało, że zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Z przepisu tego wynika zatem, że odwołanie jest środkiem zaskarżenia stosowanym wyłącznie w odniesieniu do decyzji. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie decyzja administracyjna nie została wydana (Prezydent [...] poinformował bowiem Skarżącego pismem z dnia 16 stycznia 2024 r., że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej), to nie ma możliwości skutecznego zaskarżenia tego pisma w drodze odwołania.
Pismem z dnia 12 kwietnia 2024 r. W.J., na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wniósł do SKO w [...] ponaglenie w związku z bezczynnością Prezydenta [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Pismem z dnia 6 maja 2024 r. nr [...] SKO w [...] poinformowało Skarżącego, że skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, gdy ustawa o dostępie do informacji publicznej, która w sposób kompleksowy reguluje dostęp do informacji publicznej i której uregulowania decydują o trybie postępowania w tych sprawach, nie przewiduje środka zaskarżenia w tym zakresie. Ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera odesłanie do stosowania k.p.a. jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji, nie zaś do czynności materialnotechnicznej polegającej na jej udzieleniu.
Pismem z dnia 15 maja 2024 r. W.J., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2024 r. wnosząc o:
1) zobowiązanie organu do wydania w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu wyroku wraz z stwierdzeniem jego prawomocności informacji we wnioskowanym przez Skarżącego zakresie,
2) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa,
3) przyznanie od organu na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.,
4) przyznanie na rzecz Skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że pomiędzy [...] Sp. z o.o. a Skarżącym toczy się przed Sądem dla [...] w [...], [...] Wydział Cywilny, pod sygn. [...] postępowanie w przedmiocie uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Skarżący stoi na stanowisku, iż umowa sprzedaży nieruchomości pomiędzy nim a ww. Spółką jest nieważna. W związku z tym pismem z dnia 20 listopada 2023 r. Skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie uzgodnienia treści księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości przez Sąd Rejonowy dla [...] w [...], [...] Wydział Ksiąg Wieczystych pod nr [...] z jej rzeczywistym stanem prawnym.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] Prezydent [...] odmówił zawieszenia postępowania. Jednocześnie organ odmówił Skarżącemu udziału w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę na prawach strony. W związku z niedopuszczeniem do udziału w postępowaniu na prawach strony, pismem z dnia [...] stycznia 2024 r. Skarżący wystąpił do Prezydenta [...] o udostępnienie dokumentów składających się na projekt budowalny w drodze dostępu do informacji publicznej.
Pismem z dnia 16 stycznia 2024 r. organ odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej wskazując, że dokumenty składające się na projekt budowlany nie pochodzą od organu i tym samym nie podlegają udostępnianiu. Stanowisko organu jest oczywiście błędne, bowiem niezatwierdzony projekt budowlany stanowi informację publiczną.
Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 ustawy Prawo budowlane) będąc przedmiotem sprawdzenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Jego treść kształtuje zatem treść dokumentu urzędowego, jakim jest decyzja administracyjna, stanowiąc integralną część tejże decyzji administracyjnej. Skoro decyzje administracyjne w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę wydane przez organ w ramach wykonywanych przez niego zadań władzy publicznej jako akty administracyjne stanowią informację publiczną, to za taką - w myśl przywołanych regulacji - należy również uznać treść dokumentów, które jakkolwiek nie zostały przez organ wytworzone, to jednak służyły, czy też umożliwiły realizację przewidzianych prawem zadań z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej.
Skoro zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, to brak jest podstaw do przyjęcia, że projekt budowlany stanowiący obligatoryjny element treści aktu administracyjnego takiego jak decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego, staje się nośnikiem informacji publicznej dopiero z chwilą wydania decyzji administracyjnej, a do tego momentu jego treść nie ma waloru informacji publicznej. W konsekwencji należy stwierdzić, że prawidłowa wykładania art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze w związku z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. prowadzi do wniosku, że projekt budowlany załączony do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi informację publiczną już na etapie poprzedzającym wydanie decyzji administracyjnej w sprawie pozwolenia na budowę.
W świetle powyższego, zdaniem Skarżącego, organ był zobowiązany udostępnić wnioskowaną informację w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Zaniechanie udostępnienia wnioskowanej informacji w ww. terminie doprowadziło do bezczynności przy załatwianiu przedmiotowej sprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi.
Podniósł, że przedmiotowa skarga na bezczynność jest powiązana z procedowaną przed organem na wniosek inwestora – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] sprawą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym oraz niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w [...] (teren działki ewidencyjnej o nr [...] z obrębu [...]). Postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę nie zostało zakończone i obecnie jest zawieszone na wniosek inwestora – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (stan sprawy na dzień złożenia odpowiedzi na skargę).
Natomiast odnosząc się do zarzutów skargi organ podtrzymał stanowisko jak w piśmie z dnia 16 stycznia 2024 r. Odwołując się do poglądów orzecznictwa organ wskazał, że co do zasady projekt budowlany jest informacją publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ww. ustawy. Niemniej dotyczy to stanu, w którym projekt był elementem decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie jedynie elementem wniosku inwestora. Wnioski w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestora prywatnego dotyczą tylko stron danego postępowania, a nie spraw publicznych, zatem nie mają waloru informacji publicznej w rozumieniu ww. ustawy. Pełny dostęp do akt sprawy przysługuje jedynie stronom postępowania, na podstawie art. 73 k.p.a. Skarżący nie był (nie jest) stroną postępowania o pozwolenie na budowę, natomiast żąda dostępu do całego szeregu dokumentów zgromadzonych w postępowaniu wykorzystując konstrukcję informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 695 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", które to przepisy stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1615 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia, czy też - jak w sprawie niniejszej - przez rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W świetle powołanej ustawy, aby uchylić się od zarzutu bezczynności podmiot zobowiązany powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy wnioskowana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Ustalenie tej okoliczności determinuje dalsze czynności organu, w takim bowiem przypadku organ powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).
W przypadku gdy organ stwierdzi, że nie posiada żądanej informacji publicznej powinien poinformować o tym wnioskodawcę, czyniąc to w formie zwykłego pisma (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Analogicznie organ powinien postąpić jeśli w wyniku analizy przedmiotu sprawy stwierdzi, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).
Natomiast w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny być mu udostępnione w trybie u.d.i.p. przez ten podmiot, może kwestionować tę ocenę wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., dokonuje weryfikacji czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy), czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy) oraz czy wniosek został rozpatrzony w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.
Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Prezydent [...], jako organ władzy publicznej, jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).
Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że "informacją publiczną" jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie "sprawa publiczna" oznacza natomiast przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP w jej rozumieniu wynikającym z unormowań Konstytucji RP, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto szeroką definicję pojęcia "informacja publiczna" wskazując, że jest to każda wiadomość wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1574/19, publ. CBOSA). Charakter publiczny należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności władz publicznych oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne.
Z kolei przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określa przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu. Obejmuje on m.in. informacje o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach, archiwach oraz sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, o danych publicznych, w tym o treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, stanowiskach w sprawach publicznych zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych, treści innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej.
W powyższym rozumieniu dokumenty urzędowe w postaci decyzji administracyjnej organu nadzoru budowlanego czy też protokołów z przeprowadzonych przez ten organ obowiązkowych kontroli, spełniają warunki informacji publicznej, gdyż dotyczą działania organu wykonującego funkcje publiczne. Dokumenty te stanowią informację publiczną dotyczącą danych publicznych podmiotu zobowiązanego, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, do których należy w szczególności decyzja o wydaniu pozwolenia na budowę oraz dokumentacja z przebiegu i efektów kontroli (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze i drugie u.d.i.p).
W niniejszej sprawie Skarżący domagał się natomiast udostępnienia załączników do wniosku o pozwolenie na budowę (PB-1), złożonego w dniu [...] września 2023 r. przez [...] Sp. z o.o., tj. całości projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowalnego wraz ze wszystkimi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, które zostały załączone do tego wniosku.
Prawidłowe jest zatem stanowisko Prezydenta [...], że tak określony przedmiot wniosku nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Informacji publicznej nie stanowią bowiem dokumenty pochodzące od osoby fizycznej lub prawnej, nie będącej podmiotem publicznym. A zatem wszelkiego rodzaju dokumenty, które takie podmioty kierują do organu administracji publicznej, bez względu na to, jakiego rodzaju postępowanie wszczyna taki dokument lub też jakiej czynności oczekuje podmiot składając dany dokument, nie stanowią informacji publicznej. Dokument taki, niezależnie od tego, czy inicjuje postępowanie w konkretnej sprawie przed organem administracji publicznej, czy też nie, współtworzy wraz z innymi dokumentami całość akt prowadzonej przed nim sprawy. Akta sprawy w całości nie są natomiast informacją publiczną, są bowiem zbiorem informacji takich, które są informacją publiczną, i takich, które jej nie stanowią. Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wraz z załącznikami złożony do organu przez prywatnego inwestora nie stanowi informacji publicznej.
Fakt, że dokumenty takie trafiają do organu i służą realizacji powierzonych prawem zadań organu nie oznacza, że nabierają przez to cech dokumentu urzędowego w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, nawet wówczas gdy ich forma będzie miała postać oficjalnego wzoru. Innymi słowy, podanie (wniosek) wraz z załącznikami skierowany do organu administracji publicznej przez podmiot prywatny (niepubliczny) nie staje się dokumentem urzędowym tylko dlatego, że został do tego organu złożony i znajduje się w jego posiadaniu. Informacją publiczną może być dopiero rozstrzygnięcie wniosku przez uprawniony organ, tj. wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, co jak wynika z akt sprawy nie nastąpiło ani w dacie złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ani w dacie złożenia skargi do Sądu (postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę zostało zawieszone). Uprawnieniem udostępnienia w trybie u.d.i.p. nie są więc objęte wnioski (podania wraz z załącznikami) osób fizycznych i prawnych niepublicznych oraz pisma procesowe takich stron, lecz akty administracyjne (decyzje) wraz z ewentualnymi załącznikami.
Podsumowując stwierdzić należy, że wniosek inwestora (nie będącego podmiotem publicznym) o wydanie decyzji administracyjnej (pozwolenia na budowę), stanowi postulat wszczęcia postępowania administracyjnego i dołączone do wniosku dokumenty, będące załącznikami, o których mowa w art. 34 ust. 4 i 5 ustawy Prawo budowlane, nie mają waloru informacji publicznej i tym samym nie są objęte zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Nie można zatem zgodzić się z argumentacją skargi, że niezatwierdzony projekt budowlany (załącznik do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę) stanowi informację publiczną. Skarżący stojąc na takim stanowisku powołał się w tym względzie na liczne orzeczenia sądów administracyjnych. Analiza tych orzeczeń wskazuje jednak, że dotyczyły one odmiennych stanów faktycznych, w których przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie były dokumenty stanowiące załączniki do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, lecz decyzja o pozwoleniu na budowę wraz z załącznikami (bądź same załączniki do decyzji), co stanowi istotną różnicę, której Skarżący wydaje się nie dostrzegać.
Nie ulega wątpliwości, że decyzja o pozwoleniu na budowę oraz załączniki stanowiące jej integralną część (w tym zatwierdzony w tejże decyzji projekt budowlany) stanowią informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. Sąd w składzie orzekającym podziela w tym względzie stanowisko wyrażone m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 3252/21 (publ. CBOSA), zgodnie z którym projekt budowlany zatwierdzany w decyzji o pozwoleniu na budowę lub w odrębnej decyzji, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 i 5 ustawy Prawo budowlane) jest informacją publiczną. Projekt ten stanowi integralną część rozstrzygnięcia administracyjnego, jakim jest pozwolenie na budowę. Będąc częścią pozwolenia na budowę, jest tym samym informacją publiczną.
Zatwierdzony projekt budowlany jest zatem elementem decyzji administracyjnej - pozwolenia na budowę, a nie elementem wniosku inwestora o wydanie pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której wnioskowany przez Skarżącego projekt architektoniczno-budowlany oraz pozostałe wymienione we wniosku dokumenty są elementem wniosku prywatnego inwestora o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego (inwestycji prywatnej), inicjującego postępowanie administracyjne, które to postępowanie na dzień wniesienia skargi nie zostało zakończone ostateczną decyzją administracyjną.
Prawidłowo zatem organ poinformował Skarżącego w piśmie z dnia 16 stycznia 2024 r., tj. z zachowaniem terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., że dokumenty objęte wnioskiem z dnia [...] stycznia 2024 r. nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawidłowo również organ zawiadomił o tym wnioskodawcę w formie ww. pisma informacyjnego, co jest traktowane jako czynność materialno-techniczna. W takim bowiem przypadku jak rozpatrywany, prawidłową prawną formą działania podmiotu zobowiązanego jest pisemne zawiadomienie i nie ma normatywnych podstaw do wydania decyzji administracyjnej.
Podsumowując stwierdzić należy, że zarzut bezczynności Prezydenta [...] jest nieuzasadniony. Skoro w ustawowym terminie organ prawidłowo poinformował Skarżącego, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej, to brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.