II SAB/Wa 31/06

II SAB/Wa 31/06 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jarosław Trelka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie przedstawiania propozycji stanowisk służbowych w czasie przebywania w rezerwie kadrowej postanawia -odrzucić skargę-
Uzasadnienie
M. B. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej polegającą na zaniechaniu przedstawiania propozycji stanowisk służbowych w czasie przebywania w rezerwie kadrowej. W rezerwie tej przebywał na mocy decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy rozkaz Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w sprawie zwolnienia M. B. z dniem [...] lipca 2005 r. z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia go do rezerwy.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu podniósł, że zgodnie z obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004 r. art. 107 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1979 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.), skarga do sądu administracyjnego nie mogła być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia (zwolnienia) lub przeniesienia na stanowisko służbowe. Natomiast stosownie do treści przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 obowiązującej od dnia 1 lipca 2004 r. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Wskazując jednoczenie na treść art. 3 § 1 i § 2 pkt 1, pkt 2 i pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa
oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przedstawianie propozycji stanowisk służbowych w czasie przebywania w rezerwie kadrowej nie następuje w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, których legalność mogłaby podlegać kontroli sądu administracyjnego. Należy zatem stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie Minister Obrony Narodowej nie był zobowiązany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego zaniechanie przedstawiania propozycji stanowisk służbowych w czasie przebywania skarżącego M. B. w rezerwie kadrowej nie jest bezczynnością w rozumieniu tego przepisu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.