II SAB/Wa 29/06

II SAB/Wa 29/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bronisław Szydło
Janusz Walawski
Małgorzata Pocztarek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Minister Spraw Zagranicznych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.), Sędziowie WSA Bronisław Szydło, Asesor WSA, Janusz Walawski, Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w przedmiocie nieprzekazania wniosku z dnia 17 maja 2001 r. do organu właściwego. oddala skargę.
Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. C. zarzucił, że Minister Spraw Zagranicznych popadł w bezczynność, gdyż nie załatwił jego wniosku z dnia 17 maja 2001 r., w którym ww. wystąpił o wypłatę wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2001 r. Zdaniem W. C., Minister Spraw Zagranicznych winien merytorycznie załatwić sprawę, a w przypadku, gdyby uznał się za organ niewłaściwy do jej rozstrzygnięcia, powinien wniosek przekazać na podstawie art. 65 § 1 kpa organowi właściwemu do jego załatwienia.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Zagranicznych wniósł o jej odrzucenie, twierdząc, że sprawa nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.
Powołanym na wstępie pismem z dnia 17 maja 2001 r. W. C. zwrócił się do Ministra Spraw Zagranicznych o wypłatę wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2001 r.
W piśmie tym ww. podał, że decyzją Ministra Obrony Narodowej został skierowany do służby dyplomatycznej. Pełnił funkcję zastępcy [...] przy Ambasadzie RP w P.
Z dniem 28 marca 2001 r. Minister Obrony Narodowej odwołał skarżącego z zajmowanego stanowiska i przeniósł do swojej dyspozycji.
Z uwagi na swoją chorobę W. C. na placówce przebywał wraz z rodziną do dnia 28 kwietnia 2001 r.
Ostatnie wynagrodzenie dewizowe otrzymał za miesiąc marzec 2001 r. Od dnia 27 lutego 2001 r. do dnia 27 maja 2001 r. skarżący korzystał ze zwolnienia lekarskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych jest nieuzasadniona. O bezczynności organu administracji publicznej można mówić wtedy, gdy w ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub też nie podjął stosownej czynności (por. wyrok WSA z dnia 8 czerwca 2004 r. III SAB/Wa 8/04 Lex nr 160109).
W sprawie jest bezsporne, że skarżący jako żołnierz zawodowy na stanowisko zastępcy [...] przy Ambasadzie RP w P. został wyznaczony i odwołany przez Ministra Obrony Narodowej.
Zgodnie z § 15 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pełnienia służby wojskowej przez żołnierzy zawodowych poza granicami państwa (Dz. U. Nr 115, poz. 1197 ze zm.), do żołnierza pełniącego służbę na stanowisku w jednostce organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, mającej siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się przepisy dotyczące praw i obowiązków oraz wynagrodzeń i świadczeń pracowników polskich placówek dyplomatycznych i urzędów konsularnych.
Stosownie do § 3 i § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie wynagrodzenia i świadczeń przysługujących pracownikom polskich placówek dyplomatycznych i urzędów konsularnych (Dz. U. Nr 71, poz. 307 ze zm.), pracownikowi przysługuje wynagrodzenie walutowe wypłacane w walucie państwa, w którym wykonuje pracę. Wynagrodzenie walutowe przysługuje od dnia podjęcia zatrudnienia w placówce do dnia zakończenia pracy w placówce.
W sprawie bezsporne jest, że z dniem 28 marca 2001 r. skarżący został odwołany przez Ministra Obrony Narodowej z zajmowanego stanowiska na placówce zagranicznej. Z tą chwilą utracił prawo do wynagrodzenia przysługującego mu z tytułu służby za granicą.
W tej sytuacji Minister Spraw Zagranicznych nie był właściwy w sprawie wypłaty uposażenia skarżącego za miesiąc kwiecień 2001 r. Jak wynika z akt sprawy, właściwy organ wojskowy wypłacił skarżącemu uposażenie za kwiecień i maj 2001 r.
Nie można Ministrowi Spraw Zagranicznych, jako organowi niewłaściwemu w sprawie, postawić zarzutu bezczynności polegającej na nieprzekazaniu wniosku skarżącego z dnia 17 maja 2001 r. do organu właściwego, do jego załatwienia na podstawie art. 65 § 1 kpa.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4.
Kontrola sądu dotyczy zatem tylko bezczynności, polegającej na niewydaniu przez organ administracji publicznej decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie lub niepodjęciu aktu, czy też niedokonaniu czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W maju 2001 r. art. 65 § 1 kpa nie nakładał na organ administracji publicznej, który stwierdził swą niewłaściwość, obowiązku wydania postanowienia o przekazaniu sprawy organowi właściwemu do jej załatwienia. Przepis ten został zmieniony przez art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. – Przepisy wprowadzające – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2004 r.
Dopiero od tej daty, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Reasumując, należy stwierdzić, że w dacie zarzucanej bezczynności Minister Spraw Zagranicznych nie był zobowiązany do wydania postanowienia o przekazaniu wniosku skarżącego Ministrowi Obrony Narodowej, jako organowi właściwemu do jego rozstrzygnięcia.
Nie można zatem uznać, że nie czyniąc tego, pozostawał w bezczynności.
Dlatego, na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.