II SAB/Wa 270/22

II SAB/Wa 270/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-09-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski
Danuta Kania
Ewa Marcinkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 3 par. 2 pkt 8, art. 119 pkt 4, art. 120, art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2020 poz 2176
art. 1 ust. 1, art. 4 ustt. 1 i 3
Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 września 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Dyrektora Generalnego [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
J.K. w dniu [...] lutego 2022 r. wystąpił do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (zwanego dalej Dyrektorem Generalnym KOWR lub organem) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
1) przesłania wszystkich umów zawartych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa (dalej: "KOWR") z "[...]" Sp. z o.o. (KRS [...]) – zwanego dalej Spółką, oraz wszelkich ich aneksów, oświadczeń o wypowiedzeniu, rozwiązaniu, wezwań do zapłaty i wszelkiej innej dokumentacji związanej z tymi umowami,
2) czy przeciwko Spółce były kierowane wezwania do zapłaty i na jakie kwoty oraz przesłanie tych dokumentów,
3) czy przeciwko Spółce były składane wnioski o zawezwanie do próby ugodowej w sądzie oraz przesłanie całej dokumentacji,
4) czy przeciwko Spółce były składane pozwy o zapłatę, wnioski o udzielenie zabezpieczenia roszczenia lub inne i przesłanie całej dokumentacji,
5) czy Spółka posiada obecnie zawarte umowy z KOWR, które są w mocy prawnej i jeżeli tak, to ich przesłanie,
6) na jakiej podstawie prawnej (umowa, bezumowne korzystanie lub inna) Spółka korzysta z nieruchomości KOWR,
7) czy Spółka reguluje opłaty czynszowe lub za bezumowne korzystanie z nieruchomości KOWR,
8) informacji o całkowitym zadłużeniu Spółki na dzień [...] stycznia 2022 r. względem KOWR,
9) przesłanie kopii wszystkich pism kierowanych do KOWR przez Spółkę w 2020 i 2021 r.
10) informacji, czy w związku z działalnością Spółki były kierowane przez KOWR lub inne podmioty do prokuratury lub innych organów jakiekolwiek pisma, zawiadomienia i przesłanie ich kopii,
11) informacji, czy KOWR ma wiedzę o toczących się przeciwko Spółce postępowaniach egzekucyjnych lub innych urzędowych lub sądowych i przesłanie kopii dokumentacji,
12) informacji, czy KOWR ma wiedzę o nielegalnym (niezgodnie lub z naruszeniem przepisów prawa) zatrudnianiu pracowników przez Spółkę i przesłanie kopii dokumentacji,
13) informacji, jakie podmioty i kiedy zgłaszały do KOWR informacje o nieprawidłowościach w działaniu Spółki oraz przesłanie tej dokumentacji oraz udzielenie informacji co zostało zrobione przez KOWR w związku z tymi informacjami,
14) czy KOWR ma wiedzę o trudnościach płatniczych Spółki i przesłanie tych informacji i dokumentacji w tym zakresie,
15) czy KOWR ma jakiekolwiek zastrzeżenia do działalności Spółki i, jeżeli formułował je na piśmie lub w innej formie, przesłanie kopii dokumentacji.
Wnioskodawca zaznaczył jednocześnie, że ilekroć we wniosku jest mowa o KOWR należy przez to rozumieć także Skarb Państwa, a ilekroć we wniosku jest mowa o nieruchomościach KOWR należy przez to rozumieć nieruchomości, którymi KOWR włada, administruje, zarządza lub wykonuje inne czynności względem nich na jakiejkolwiek podstawie prawnej lub bez podstawy prawnej lub na jakiejkolwiek podstawie faktycznej.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Generalny KOWR w piśmie z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...], obszernie wyjaśnił zasady dostępu do informacji publicznej oraz ograniczenia w dostępie do tej informacji. Zaznaczył, że nie każda informacja, która nominalnie mogłaby stanowić informację publiczną, taką informacją będzie w konkretnym przypadku. Odnosząc się do części pytań zawartych we wniosku z dnia [...] lutego 2022 r. stwierdził, że w jego ocenie, nie odnoszą się one do działalności KOWR jako takiej, lecz w istocie dotyczą funkcjonowania i sytuacji wskazanej we wniosku Spółki, zatem nie dotyczą spraw publicznych, a spraw dotyczących szczegółowo konkretnego podmiotu. W związku z powyższym uznał, że wnioskowane w tym zakresie dokumenty/informacje nie dotyczą informacji publicznej, a tym samym nie podlegają udostępnieniu w trybie przewidzianym ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – zwanej dalej u.d.i.p.
W odpowiedzi na pkt 1 wniosku organ przekazał wnioskodawcy:
– aneks nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. do umowy nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. (której stroną do [...] grudnia 1999 r. były kolejno różne osoby fizyczne), który zawiera tekst jednolity ww. umowy od momentu, kiedy stroną tej umowy stał się "[...]" Sp. z o.o. wraz z aneksami: z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...],
– aneks nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. do umowy nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r. (której stroną do [...] grudnia 2009 r. były kolejno różne osoby fizyczne), który zawiera tekst jednolity ww. umowy od momentu, kiedy stroną tej umowy stał się "[...]" Sp. z o.o., wraz z aneksami: z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...].
W odniesieniu do pozostałych dokumentów żądanych w punktach 2, 3, 4, 7, 8, 11 i 14 wniosku organ stwierdził, że nie dotyczą one spraw publicznych, a sytuacji i spraw konkretnego podmiotu. Z treści pytań zawartych w tych punktach wynika bowiem, że nie odnoszą się one do działalności KOWR, lecz w istocie służą pozyskaniu informacji o indywidualnych sprawach konkretnego podmiotu, jego ewentualnych sporach oraz ustaleniu sytuacji ekonomicznej tego podmiotu. Informacje te nie dotyczą zatem informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie przewidzianym w u.d.i.p.
W odpowiedzi na pkt 5 wniosku organ poinformował, że na dzień udzielenia odpowiedzi "[...]" Sp. z o.o. nie jest stroną obowiązującej umowy z KOWR.
W odpowiedzi na pkt 6 wniosku organ poinformował, że "[...]" Sp. z o.o. użytkuje nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa (dot. umów wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 1) bezumownie bez tytułu prawnego.
W odpowiedzi na pkt 9 wniosku organ wyjaśnił, że w odniesieniu do dokumentów kierowanych do KOWR przez Spółkę, udostępnieniu w trybie przewidzianym w u.d.i.p., nie podlega postać dokumentu, natomiast może podlegać udostępnieniu zawarta w nim informacja publiczna. Informację publiczną stanowi bowiem fakt złożenia danego dokumentu do KOWR, nie są natomiast informacją publiczną informacje zawarte w przedmiotowej korespondencji dotyczące podmiotu prywatnego występującego do KOWR, takie jak np.: opis działalności podmiotu, jego sytuacja materialna/finansowa, uzasadnienie wystąpienia z wnioskiem do KOWR.
W odpowiedzi na pkt 10 wniosku organ poinformował, że w związku z działalnością Spółki KOWR nie kierował doniesień do prokuratury ani innych organów ścigania.
W odpowiedzi na punkty 12, 13 i 15 wniosku organ stwierdził, że żądane informacje także nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., ponieważ nie dotyczą spraw publicznych, a jedynie podmiotów prywatnych i/lub nie dotyczą faktów, tylko świadomości organu i nie dotyczą nadto danych obiektywnych.
W piśmie z dnia [...] marca 2022 r. zatytułowanym "Odwołanie od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z dnia [...].02.2022 r. w sprawie nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej, doręczone skarżącemu w dniu 1.03.2022", J.K. zakwestionował odmowę udzielenia mu żądanych informacji w zakresie:
1) oświadczeń o wypowiedzeniu, rozwiązaniu, wezwań do zapłaty dotyczących umów zawartych przez KOWR ze Spółką,
2) informacji, czy przeciwko Spółce były kierowane wezwania do zapłaty i na jakie kwoty oraz przesłanie tych dokumentów,
3) informacji, czy przeciwko Spółce były składane wnioski o zawezwanie do próby ugodowej w sądzie oraz przesłanie całej dokumentacji,
4) informacji, czy przeciwko Spółce były składane pozwy o zapłatę, wnioski o udzielenie zabezpieczenia roszczenia lub inne i przesłanie całej dokumentacji,
5) informacji, czy Spółka reguluje opłaty czynszowe lub za bezumowne korzystanie z nieruchomości KOWR,
6) informacji o całkowitym zadłużeniu Spółki na dzień [...] stycznia 2022 r. względem KOWR,
7) informacji, czy KOWR ma wiedzę o toczących się przeciwko Spółce postępowaniach egzekucyjnych lub innych urzędowych lub sądowych i przesłanie kopii dokumentacji,
8) informacji, czy KOWR ma wiedzę o trudnościach płatniczych Spółki i przesłanie tych informacji oraz dokumentacji w tym zakresie,
9) informacji, na jakiej podstawie prawnej (umowa, bezumowne korzystanie lub inna) Spółka korzysta z nieruchomości KOWR,
10) przesłanie kopii wszystkich pism kierowanych do KOWR przez Spółkę w 2020 i 2021 r.
11) przesłanie kopii wszystkich pism kierowanych do Spółki przez KOWR w 2020 i 2021 r.
12) informacji, czy KOWR ma wiedzę o nielegalnym (niezgodnie lub z naruszeniem przepisów prawa) zatrudnianiu przez Spółkę pracowników i przesłanie kopii dokumentacji.
W uzasadnieniu pisma J.K. odwołał się do rozumienia pojęcia informacji publicznej w orzecznictwie i doktrynie oraz wskazał, że żądane informacje stanowią informacje publiczne, zaś jego wniosek zmierzał do ustalenia kwestii dotyczących zarządzania i gospodarowania mieniem publicznym przez KOWR (w szczególności do zweryfikowania jakie kroki prawne KOWR powziął przy braku zapłaty przez dzierżawcę czynszu dzierżawnego za nieruchomości stanowiące zasób publiczny), nie zaś wyłącznie w celu uzyskania informacji o funkcjonowaniu i sytuacji danego podmiotu.
W odpowiedzi na powyższe pismo Dyrektor Generalny KOWR w piśmie z dnia [...] marca 2022 r. poinformował J.K., że nie przysługuje mu uprawnienie do złożenia odwołania w przedmiotowej sprawie. Wyjaśnił, że pismem z dnia [...] lutego 2022 r. przekazał wnioskodawcy część wnioskowanych informacji, a jednocześnie poinformował go, że pozostałe z nich nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu. Nastąpiło to w drodze zwykłego pisma, bowiem zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. forma decyzji została zarezerwowana jedynie dla przypadków odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji, co jednak w przedmiotowej sytuacji nie miało miejsca. Organ zaznaczył jednocześnie, że zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej nie jest KOWR jako organ władzy publicznej o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., lecz Dyrektor Generalny KOWR jako podmiot reprezentujący państwową osobę prawną, jaką jest KOWR, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Zatem w przypadku wydania przez Dyrektora Generalnego KOWR decyzji administracyjnej, wnioskodawcy nie przysługiwałoby odwołanie do organu wyższej instancji, lecz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Dyrektora Generalnego KOWR.
W dniu [...] marca 2022 r. J.K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Generalnego KOWR w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] lutego 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej poprzez nieudzielenie informacji publicznej w żądanym zakresie. W skardze zarzucił organowi naruszenie:
1. art. 6 u.d.i.p. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej,
2. art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie i odmowę udzielenia ww. informacji i tym samym naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej,
3. art. 3 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie i odmowę udzielenia ww. informacji i tym samym naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej.
W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie w terminie 7 dni; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny w wysokości 5000 zł.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że w piśmie z dnia [...] lutego 2022 r. Dyrektor Generalny KOWR nie udzielił mu pełnej informacji publicznej w żądanym zakresie. Przytaczając orzecznictwo sądów administracyjnych skarżący wskazał, że każda informacja wytworzona, przetworzona lub znajdująca się w posiadaniu władz publicznych bądź innych podmiotów wykonujących zadania publiczne jest eo ipso "informacją w sprawach publicznych". Powołując się na art. 9 ust. 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 481) podkreślił, że KOWR wykonuje zadania publiczne przy jednoczesnym dysponowaniu i zarządzaniu majątkiem publicznym. Wobec powyższego kwestie wykonywania umów zawartych przez KOWR z poszczególnymi podmiotami w tym "[...]" Sp. z o.o., kierowane do wskazanego podmiotu wezwania do zapłaty oraz oświadczenia o wypowiedzeniu zawartych umów i podstawa prawna, na jakiej podmiot ten korzysta z nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz informacje, czy przeciwko temu podmiotowi były kierowane pozwy o zapłatę lub wnioski o udzielenie zabezpieczenia roszczenia stanowią sprawę publiczną, bowiem dotyczą gospodarowania mieniem publicznym przez KOWR. Podobnie należy również przyjąć w przypadku informacji dotyczących nieprawidłowości w funkcjonowaniu tego podmiotu oraz o niezgodnym z prawem lub naruszającym prawo zatrudnianiu pracowników przez ten podmiot, skoro jest to ściśle związane z dysponowaniem i zarządzaniem przez KOWR środkami publicznymi w postaci nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Zatem informacje, o których udostępnienie wnioskował skarżacy stanowią bez wątpienia informację publiczną i nie mają charakteru dokumentu wewnętrznego, bowiem dotyczą realizacji umów zawartych przez KOWR z tym podmiotem i wobec tego KOWR był zobowiązany do udzielenia wnioskowanych informacji.
W związku z powyższym wniosek o udostępnienie informacji, wbrew twierdzeniom Dyrektora Generalnego KOWR nie stanowi nadużycia prawa do dostępu do informacji publicznej, bowiem zmierzał do ustalenia kwestii dotyczących zarządzania i gospodarowania mieniem publicznym przez KOWR (w szczególności do zweryfikowania jakie kroki prawne KOWR powziął przy braku zapłaty przez dzierżawcę czynszu dzierżawnego za nieruchomości stanowiące zasób publiczny), nie zaś wyłącznie do uzyskania informacji o funkcjonowaniu i sytuacji danego podmiotu.
Dyrektor Generalny KOWR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko organ podniósł, że w istocie wniosek skarżącego zmierzał do wykorzystania jednostki publicznej – KOWR (powierniczo zarządzającego Zasobem Własności Rolnej Skarbu Państwa) do świadczenia usług nieodpłatnego wywiadu gospodarczego na rzecz skarżącego, przeciwko jednemu, konkretnie wskazanemu podmiotowi. Nie można w konsekwencji uznać, że informacja żądana we wniosku – w części w jakiej nie została udzielona – była informacją publiczną. Organ podtrzymał argumentację, że Dyrektor Generalny KOWR nie był zobowiązany na postawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. do wydania decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej, ponieważ żądane informacje nie stanowiły informacji publicznej, wobec czego nie można Dyrektorowi Generalnemu KOWR zarzucić pozostawania w bezczynności. Organ podkreślił, że rozpoznał sprawę, udzielił informacji publicznej (w zakresie, w jakim był do tego umocowany przepisami prawa), a w pozostałym zakresie wskazał skarżącemu powody, dlaczego żądana informacja nie jest informacją publiczną.
Co więcej, gdyby nawet uznać - czemu organ się sprzeciwia - że część zawnioskowanych informacji (poza odpowiedzią na pytania ocenne, wymagające agregacji lub przetworzenia danych, bądź wyrażenia przez organ własnych sądów o faktach) jest jednak informacją publiczną, to wówczas należałoby w sprawie zbadać, czy skarżący nie nadużywa prawa do informacji publicznej (co skutkowałoby decyzją odmowną w zakresie, w którym takie nadużycie zostałoby stwierdzone), czy istnieje ważny interes w udzieleniu informacji w zakresie, w jakim byłaby ona informacją przetworzoną, oraz czy część informacji nie jest objęta tajemnicą przedsiębiorstwa podmiotu, którego dotyczy zapytanie.
Niemniej, sam fakt, że mowa o "podmiocie, którego dotyczy zapytanie", a nie o działalności organu, jego prerogatywach czy sposobie sprawowania władzy publicznej, wydatkowania publicznych środków lub procedowaniu w ramach ustawowych uprawnień skłania w ocenie organu do wniosku, że badanie ww. przesłanek było zbędne, albowiem w zakresie, w jakim informacji skarżącemu nie udzielono, nie miała ona przymiotu informacji publicznej, a zatem wniosek nie podlegał rozpoznaniu w trybie administracyjnym.
Tym bardziej mając powyższe na uwadze nie można zgodzić się z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny - ten bowiem środek zarezerwowany jest dla przypadków, w których organ, mając do czynienia z uprawnionym wnioskiem, ignoruje go, nie podejmuje na jego podstawie żadnych działań oraz przekracza terminy na załatwienie sprawy. W niniejszej sprawie żaden z tych elementów nie miał jednak miejsca - organ sprawę rozpoznał. Informacji publicznej udzielił (w zakresie, w jakim był do tego umocowany przepisami prawa), a w pozostałym wskazał skarżącemu dlaczego informacja, o którą się zwraca nie jest informacją publiczną.
W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2022 r., stanowiącym replikę na odpowiedź organu na skargę, skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że wniosek o udostępnienie informacji nie stanowi nadużycia prawa, ponieważ zmierza do ustalenia kwestii dotyczących zarządzania i gospodarowania mieniem publicznym przez KOWR (w szczególności do zweryfikowania jakie kroki prawne KOWR powziął przy braku zapłaty przez dzierżawcę czynszu dzierżawnego za nieruchomości stanowiące zasób publiczny), nie zaś wyłącznie do uzyskania informacji o funkcjonowaniu i sytuacji danego podmiotu. Skarżący zatem składał wniosek w interesie publicznym, a nie indywidualnym. Istotą wniosku jest realizacja funkcji kontrolnej, którą daje dostęp do informacji publicznej, co uporczywie organ pomija.
Ponadto, ustosunkowując się do stwierdzenia organu, że gdyby KOWR w każdej sprawie przedstawiał analizę sytuacji płatniczej i wypłacalności konkretnego podmiotu związanego z KOWR umowami cywilnoprawnymi, to nie zajmowałby się niczym innym, skarżący wskazał, że sama hipotetyczna sytuacja, w której do KOWR spływa duża ilość wniosków, nie stanowi przesłanki odmowy udzielenia informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl natomiast art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.
Jak stanowi art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Generalnego KOWR w zakresie rozpoznania wniosku J.K. z dnia [...] lutego 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności.
Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 13 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przy czym w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny zostać udostępnione w trybie u.d.i.p., może zwalczać stanowisko tego podmiotu wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., dokonuje weryfikacji, czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej oraz, czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 481) Krajowy Ośrodek jest państwową osobą prawną będącą agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869,1622, 1649, 2020,i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284). Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1 ww. ustawy Organem Krajowego Ośrodka jest Dyrektor Generalny, który kieruje Krajowym Ośrodkiem i reprezentuje go na zewnątrz.
Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W orzecznictwie sądów administracyjnych przez "informację publiczną" rozumie się każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Informacją publiczną jest więc informacja o aktywności podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie celów publicznych (por. np. wyroki NSA: z dnia 22 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 218/18; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; publ. CBOSA). Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej określa art. 6 ust. 1 u.d.i.p.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy Dyrektor Generalny KOWR w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] lutego 2022 r. udostępnił częściowo informacje żądane w punktach 1, 5, 6 i 10 tego wniosku. W odniesieniu do pozostałych żądanych we wniosku informacji poinformował natomiast skarżącego, że nie stanowią one informacji publicznej.
W ocenie Sądu z powyższym stanowiskiem organu należy się zgodzić.
Zakres informacji żądanych we wniosku skarżącego, w tym żądanie udostępnienia szeregu dokumentów przez KOWR, wskazuje na to, że zmierzają one do pozyskania informacji dotyczących konkretnego zindywidualizowanego podmiotu - [...]" Sp. z o.o., który był w przeszłości dzierżawcą mienia wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, a obecnie użytkuje to mienie bezumownie. Skarżący w trybie dostępu do informacji publicznej chce pozyskać od KOWR informacje dotyczące sytuacji finansowej tej Spółki, zobowiązaniach Spółki wobec KOWR oraz czynnościach podejmowanych przez KWOR w celu ich wyegzekwowania, a także informacje o posiadanej przez KWOR wiedzy o wszelkich nieprawidłowościach w działaniu Spółki oraz uzyskać kopię wszystkich pism kierowanych przez tę Spółkę do KOWR w 2020 i 2021 roku. Przedmiotem tak sformułowanych żądań wniosku nie jest zatem udostępnienia informacji o działalności KOWR jako państwowej osoby prawnej realizującej zadania określone w ustawie z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa, lecz informacji o podmiocie prywatnym [...]" Sp. z o.o. Tym samym Sąd uznał, że żądania sformułowane we wniosku skarżącego dotyczą informacji, które nie mają charakteru informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a tym samym Dyrektor Generalny KOWR nie miał obowiązku ich udostępnienia.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.