II SAB/Wa 266/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2025-06-11
NSAAdministracyjneŚredniawsa
dostęp do informacji publicznejbezczynność organuPolski Komitetigrzyskakoszty delegacjizadania publiczneustawa o dostępie do informacji publicznej

Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Polski Komitet do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącego kosztów delegacji na igrzyska, uznając Komitet za podmiot zobowiązany do jej udzielenia.

Fundacja wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej składu i kosztów delegacji na igrzyska oraz udziału marszałka województwa w tej delegacji. Polski Komitet odmówił udzielenia informacji, twierdząc, że nie jest podmiotem zobowiązanym i że wnioskowane dane nie stanowią informacji publicznej. Sąd uznał jednak, że Komitet wykonuje zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym, przez co jest zobowiązany do udostępnienia informacji. W konsekwencji Sąd zobowiązał Komitet do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni.

Fundacja [...] złożyła skargę na bezczynność Polskiego Komitetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej składu i kosztów delegacji na igrzyska oraz udziału marszałka województwa w tej delegacji. Polski Komitet argumentował, że nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, ponieważ działa w sferze ruchu sportowego, a wnioskowane dane dotyczą wewnętrznych spraw organizacji i są finansowane ze środków własnych. Sąd uznał jednak, że Polski Komitet, jako organizacja pozarządowa wykonująca zadania publiczne w zakresie sportu i dysponująca majątkiem publicznym (otrzymując dotacje ze Skarbu Państwa), mieści się w katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd uznał również, że wnioskowane informacje o składzie i kosztach delegacji oraz udziale marszałka województwa mają charakter informacji publicznej. W związku z tym, że Komitet nie udostępnił informacji ani nie wydał decyzji odmownej, Sąd stwierdził bezczynność i zobowiązał Komitet do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a zasądził od Komitetu na rzecz Fundacji zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, Polski Komitet [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, ponieważ wykonuje zadania publiczne w zakresie kultury fizycznej i dysponuje majątkiem publicznym, uzyskując dotacje ze Skarbu Państwa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że Polski Komitet, jako organizacja pozarządowa wykonująca zadania publiczne w zakresie sportu i otrzymująca dotacje ze Skarbu Państwa, mieści się w katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (17)

Główne

u.d.i.p. art. 1 § 1 i 2

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 10 § 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 4 § 1 pkt 5

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 6

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

u.s. art. 24

Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

u.s. art. 25 § 2

Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 119 § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 120

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 149 § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 149 § 1a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 209

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie art. 11 § 2

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych art. 47

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych art. 151

Argumenty

Skuteczne argumenty

Polski Komitet jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Wnioskowane informacje o kosztach delegacji i udziale marszałka województwa są informacją publiczną. Polski Komitet pozostawał w bezczynności, nie rozpoznając wniosku w ustawowym terminie.

Odrzucone argumenty

Polski Komitet nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej. Udział marszałka województwa w delegacji nie jest informacją publiczną dla Komitetu. Finansowanie delegacji ze środków własnych Komitetu wyłącza jej publiczny charakter.

Godne uwagi sformułowania

Komitet jest autonomicznym, ogólnopolskim stowarzyszeniem Związków i Organizacji sportowych nie stanowi informacji publicznej nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia tej informacji na gruncie u.d.i.p. mieści się w katalogu podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., bowiem wykonuje zadania publiczne w szczególności w zakresie kultury fizycznej, a także dysponuje majątkiem publicznym, uzyskując dotacje ze Skarbu Państwa. Informacją publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych Udzielenie odpowiedzi w takiej formie nie stanowiło prawidłowego sposobu wykonania obowiązków nałożonych na Komitet przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skład orzekający

Anna Pośpiech-Kłak

sprawozdawca

Izabela Głowacka-Klimas

przewodniczący

Łukasz Krzycki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie, czy organizacje sportowe otrzymujące dotacje publiczne są zobowiązane do udostępniania informacji publicznej oraz kwalifikacja informacji o kosztach delegacji jako informacji publicznej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Polskiego Komitetu i jego relacji z finansowaniem publicznym. Interpretacja może być różna dla innych organizacji sportowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy dostępu do informacji publicznej w kontekście organizacji sportowej, co jest tematem istotnym dla transparentności wydatkowania środków publicznych i funkcjonowania takich instytucji.

Czy Polski Komitet powinien ujawnić koszty delegacji na igrzyska? Sąd rozstrzyga.

Sektor

sport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Wa 266/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Pośpiech-Kłak /sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący/
Łukasz Krzycki
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. art. 1 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Polskiego Komitetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Polski Komitet [...] do rozpoznania wniosku Fundacji [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdza, że bezczynność Polskiego Komitetu [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądza od Polskiego Komitetu [...] na rzecz skarżącej Fundacji [...] z siedzibą w [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] września 2024 r. Fundacja [...], jako wydawca tytułu prasowego "[...]", wystąpiła do Polskiego Komitetu [...] z siedzibą w [...], zw. dalej "Komitetem" o ujawnienie informacji publicznej dot.:
"1. składu delegacji wysłanej na igrzyska [...], w przypadku anonimizacji proszę o wskazanie pełnionej funkcji. Jaki był koszt tej delegacji? 2. czy marszałek województwa [...] – X.Y. brał udział w ww. delegacji? Jeśli tak to z jakimi kosztami się to wiązało - proszę o wskazanie konkretnego rodzaju kosztu i jego wartości (np. przelot - x zł, hotel - y zł itd.)."
Wobec braku odpowiedzi Fundacja złożyła skargę na bezczynność Komitetu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie jej informacji publicznej. Fundacja wniosła o zobowiązanie podmiotu do udostępnienia informacji publicznej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu zaś skargi wskazała, że pytania te dotyczyły wydarzenia medialnego, które dodatkowo było szczególnie ważne lokalnie z uwagi na udział w nim delegacji marszałka Województwa [...].
W odpowiedzi na skargę Komitet wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w celu stwierdzenia, że informacja podpada pod ustawę o dostępie do informacji publicznej konieczne jest spełnienie przesłanki podmiotowej i przedmiotowej określonej w tej ustawie.
Odnosząc się do przesłanki podmiotowej Komitet wskazał, że jest autonomicznym, ogólnopolskim stowarzyszeniem Związków i Organizacji sportowych z siedzibą w [...]. Zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2024 r., poz. 1488 ze zm.) jest organizacją pozarządową, która samodzielnie wyznacza i realizuje cele związane z ruchem [...]. Komitet działa w sferze aktywności ruchu [...], który oznacza skoordynowane, zorganizowane, uniwersalne i stałe działania, realizowane pod najwyższym kierownictwem Międzynarodowego Komitetu [...], wszystkich osób fizycznych i prawnych zainspirowanych wartościami [...]. Ruchu [...] obejmuje m.in.: Międzynarodowe Federacje Sportowe i Narodowe Komitety [...], Komitety Organizacyjne Igrzysk [...], krajowe związki, kluby, sportowców oraz inne organizacje i instytucje uznane przez MK[...]. Komitet zajmuje się pełną organizacją udziału polskiej reprezentacji [...] w Igrzyskach [...] (powołanie, zgłaszanie i zapewnienie udziału). Upowszechnia idee, zasady i wartości [...], promuje sport, zwalcza doping oraz prowadzi edukację [...]. Podstawy prawne jego funkcjonowania zawarte są w art. 24 i 25 ustawy o sporcie. Komitet samodzielnie wyznacza i realizuje cele związane z ruchem [...]. Rola Komitetu sprowadza się głównie do integracji społeczności sportowej, kultywowania tradycji, promowania [...], wyłaniania reprezentacji [...] i zapewnienia niezbędnej logistyki związanej z udziałem polskich sportowców w igrzyskach [...]. Komitet nie jest polskim związkiem sportowym. Jego pozycja wynika ze statusu prawnego MKO i prestiżu, jaką organizacja ta cieszy się na świecie.
Odnosząc się do przesłanki przedmiotowej, zdaniem Komitetu wnioskowane informacje nie mają charakteru informacji publicznej, bowiem dotyczą wewnątrzorganizacyjnych spraw, są finansowane przez Komitet, zatem brak jest możliwości uwzględnienia skargi na bezczynność. Nadmienił, że żaden przepis prawa nie obliguje Komitetu do prowadzenia akt sprawy, zatem nie może nadesłać kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, ani zapewnić elektronicznego do nich dostępu.
Następnie organ odniósł się do poszczególnych pytań zawartych we wniosku z dnia [...] września 2024 r.
Odpowiadając na pytanie 1) dotyczące składu delegacji wysłanej na igrzyska [...] (w przypadku anonimizacji - wskazanie pełnionej funkcji) oraz kosztów tej delegacji, Komitet stwierdził, że udział zawodników oraz pozostałej ekipy na Igrzyskach [...] jest finansowany ze środków własnych Komitetu zatem nie stanowi informacji publicznej. Komitet wyjaśnia też, że osoby te nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Są to sportowcy i pracownicy podmiotów zaangażowanych w polski ruch [...]. Nadto działalność Komitetu w zakresie zapewnienia udziału zawodników i innych działaczy sportowych w igrzyskach [...] nie wpływa na kształtowanie się sposobu funkcjonowania organów mających wpływ na sferę publiczną. Komitet jest autonomicznym, ogólnopolskim związkiem stowarzyszeń, przy czym nie jest organizacją pożytku publicznego ani organem administracji publicznej. Informacje, o których udostępnienie wnioskuje Fundacja, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Odpowiadając na pytanie 2) dotyczące udziału marszałka województwa [...] ww. delegacji i kosztów z tym związanych (co do rodzaju i wysokości) Komitet wyjaśnił, że marszałek województwa [...] jest osobą pełniącą funkcje publiczne, niemniej Komitet nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia tej informacji na gruncie u.d.i.p. Odpowiednim podmiotem do udzielenia informacji na temat wyjazdów służbowych marszałka jest Urząd Marszałkowski Województwa [...].
Niezależnie od tego Komitet wskazał, że nie zaspokaja potrzeb publicznych i nie jest organizacją pożytku publicznego i w konsekwencji nie może być uznany za podmiot zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na gruncie u.d.i.p. Źródła finansowania Komitetu wynikają głównie z jego specyfiki jako organizacji zajmującej się promocją i organizacją działań [...]. Komitet nie korzysta bezpośrednio ze środków budżetu państwa. Fundusze Komitetu tworzone są m.in. ze: składek członkowskich, darowizn, dotacji, subwencji, spadków i zapisów oraz własnej działalności gospodarczej (art. 53 Statutu). Komitet wypełnia swoje statutowe cele w szczególności poprzez pozyskiwanie środków finansowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za świadczenie na rzecz innych podmiotów usług marketingowych. Zdaniem Komitetu nie sposób uznać wynagrodzeń tych podmiotów za środki pochodzenia publicznego i zmuszać dostawców tych usług do wykazywania sposobu ich wydatkowania, dlatego też środki te nie stanowią środków publicznych. Komitet nie ma również upoważnienia do przekazywania informacji o wnioskowanych kwotach. Odnośnie do struktury kosztów związanych z organizacją i uczestnictwem w Igrzyskach [...] odesłał do "Raport Polskiego Komitetu [...] po [...]", dostępnego na stronie internetowej Komitetu pod adresem: [...]/.
Komitet nie otrzymuje dotacji państwowych na szkolenie zawodników, którzy następnie znajdą się w składzie reprezentacji. To zadanie jest finansowane ze środków publicznych w ramach umów zawieranych przez polskie związki sportowe z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej. Komitet jest odpowiedzialny wyłącznie za organizację wyjazdu reprezentacji Polski na Igrzyska [...], w szczególności za logistykę transportową, opiekę medyczną, organizację zakwaterowania i w miarę możliwości komfort zawodników, a także ich ubiór reprezentacyjny (nie startowy). Niemniej Komitet korzystając ze środków publicznych, rozlicza się z dotacji otrzymanych z Ministerstwa Sportu i Turystyki zgodnie z umową dotacyjną na różne zadania. Jednak nie jest to treścią wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przedmiotowa sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.". Jak stanowi ww. przepis, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ – będąc w posiadaniu żądanej informacji – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął w danej sprawie wymaganej przepisami u.d.i.p. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia powód, z uwagi na który to nie nastąpiło.
Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej, niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia takiej informacji.
Zdaniem Sądu, Komitet jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Stosownie do treści przepisów art. 24 u.s. Komitet jest związkiem stowarzyszeń zrzeszającym polskie związki sportowe oraz inne osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub osoby fizyczne, związane z narodowym ruchem [...] (ust. 1). Komitet jest organizacją pozarządową, która samodzielnie wyznacza i realizuje cele związane z ruchem [...] (ust. 2). Wedle art. 25 ust. 1 u.s. Komitet współpracuje z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej w zakresie sportu. Z kolei art. 2 ust. 1 Statutu Komitetu przewiduje, że działa na podstawie u.s., ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2020 r., poz. 2261) i innych właściwych przepisów prawa powszechnie obowiązującego oraz Statutu. Natomiast na podstawie art. 29 ust. 7 u.s. minister właściwy do spraw kultury fizycznej - w zakresie dofinansowania zadań związanych z przygotowywaniem kadry narodowej do udziału w igrzyskach, mistrzostwach świata lub mistrzostwach Europy, może zlecać (m.in.) Komitetowi realizację zadań publicznych z pominięciem otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2024 r., poz. 1491 ze zm.). Przepisy art. 47 i art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm.) stosuje się odpowiednio. W świetle powyższych unormowań trafnie skarżąca Fundacja zaliczyła Komitet do kręgu podmiotów ujętych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
W świetle takiej regulacji, nie budzi wątpliwości Sądu, że Komitet mieści się w katalogu podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., bowiem wykonuje zadania publiczne w szczególności w zakresie kultury fizycznej, a także dysponuje majątkiem publicznym, uzyskując dotacje ze Skarbu Państwa. Jest zatem podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
Pomiędzy stronami postępowania nie było zgodności odnośnie kwalifikacji prawnej żądanej informacji – zdaniem Fundacji, jej wniosek dotyczył informacji publicznej; natomiast Komitet prezentuje odmienne stanowisko w tym zakresie, ponieważ z jednej strony kwestionuje publiczny walor żądanych informacji, a z drugiej strony - twierdzi, iż nie podlegają one udostępnieniu z uwagi na to, że jest to informacja przetworzona, której udostępnienie może nastąpić po wykazaniu powodów, dla których spełnienie żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego, co w przedmiotowej sprawie nie występuje. W sporze tym należy przyznać rację Fundacji.
Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych. Doprecyzowanie tej ogólnej definicji zawiera art. 6 u.d.i.p., który w ust. 1 przykładowo wylicza rodzaje informacji publicznej podlegające udostępnieniu. Są wśród nich wymienione informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c u.d.i.p.) oraz majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.). Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (vide M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28-29). "Informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa" (vide: uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 8/13).
Wnioskowana przez Fundację informacja odnosząca się do składu delegacji wysłanej na igrzyska [...] oraz koszty tej delegacji, a także udziału marszałka województwa [...] w tej delegacji ze wskazaniem konkretnego rodzaju kosztu i jego wartości, w ocenie Sądu mieści się w wyżej wskazanym katalogu informacji publicznych, a więc Komitet był zobowiązany do ich udostępnienia w trybie wskazanym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Za taką kwalifikacją jednoznacznie przemawia treść Statutu Komitetu, który w art. 7 ust. 1 reguluje, że Komitet wypełnia swoje cele statutowe w szczególności poprzez realizację zadań publicznych w zakresie sportu, kultury i ochrony środowiska (pkt 15), jak również poprzez nadzór, organizację i koordynację działań związanych z zapewnieniem udziału w Igrzyskach [...] i innych zawodach organizowanych pod patronatem Międzynarodowego Komitetu [...] lub Stowarzyszenia Europejskich Komitetów [...] (pkt 5). Co istotne, z art. 5 ust. 5 Statutu wynika, że Komitet jest wyłącznie uprawniony do ustalenia składu reprezentacji [...]. Fundusze zaś Komitetu tworzone są m.in. ze składek członkowskich, darowizn, spadków i zapisów, własnej działalności, jak również dotacji i subwencji (art. 53 Statutu).
W świetle powyższego, w ocenie Sądu, jako błędne należy ocenić stanowisko Komitetu w kwestii kwalifikacji wnioskowanych informacji jako nie posiadających charakteru informacji publicznej - w rozumieniu przepisów u.d.i.p.
Komitet był zatem obowiązany rozpoznać wniosek Fundacji w trybie przepisów u.d.i.p., stosując jedno z przewidzianych w niej form działania, tj. udzielenie informacji, bądź wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu, jeżeli spełnione są przesłanki uzasadniające wydanie takich orzeczeń. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie załatwił, do dnia orzekania przez Sąd, wniosku Fundacji z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, skargę na bezczynność należało uznać za uzasadnioną.
Jak wynika z akt sprawy, wniosek Fundacji o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do Komitetu w dniu [...] września 2024 r. Komitet był zatem zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji do dnia [...] września 2024 r. czego jednak, w ocenie Sądu, nie uczynił. Organ udzielił wprawdzie odpowiedzi w piśmie z dnia [...] marca 2025 r. (odpowiedzi na skargę), jednak wewnętrznie samemu sobie zaprzeczył: pierw wywodził, że wnioskowane dane nie stanowią informacji publicznej, a tym samym nie podlegają udostępnieniu, a następnie stwierdził, że w sytuacji uznania żadanych informacji za informację publiczną, należy ją zakwalifikować jak informację przetworzoną, której udostępnienie może nastąpić po wykazaniu powodów, dla których spełnienia żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego, co w przedmiotowej sprawie nie występuje.
Zdaniem Sądu, udzielenie odpowiedzi w takiej formie nie stanowiło prawidłowego sposobu wykonania obowiązków nałożonych na Komitet przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Jako oczywiście błędne jawi się przy tym stanowisko Komitetu, zgodnie z którym nie pozostawał on w bezczynności bowiem podjął działania w związku z wnioskiem z dnia [...] września 2024 r. udzielając odpowiedzi - tak jak sam twierdzi - "w zakresie jakim pozwala mu na to prawo". Przytoczone wyżej przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazują jednoznacznie, że organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji w terminie 14 dni, zaś odmowa takiego udostepnienia winna nastąpić w formie decyzji administracyjnej. Przesłanie pisma o treści niestanowiącej udzielenie wnioskowanej informacji nie czyni temu zadość.
W związku z powyższym Sąd w pkt 1 sentencji zobowiązał Komitet do rozpatrzenia wniosku Fundacji z dnia [...] września 2024 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy. Stwierdzona w niniejszej sprawie bezczynność nie ma jednak postaci kwalifikowanej, albowiem podmiot zobowiązany nie pozostawił wniosku strony bez rozpoznania, lecz błędnie zakwalifikował żądanie Fundacji. Z tych względów, Sąd uznał w pkt 2 sentencji wyroku, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 4 p.p.s.a.) - na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł w punkcie 1 wyroku; na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł w punkcie 2 wyroku. O kosztach postępowania należnych Fundacji Sąd postanowił w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz 209 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI