II SAB/WA 262/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący, przedsiębiorca A.W., złożył skargę na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z listopada 2020 r. Wniosek dotyczył zasad powoływania, regulaminu wyboru oraz uprawnień, kwalifikacji i kompetencji członków komisji kontrolującej realizację jego projektu dofinansowanego przez PARP. PARP odmówiła udostępnienia informacji, uznając, że nie jest to informacja publiczna, a wniosek stanowi nadużycie prawa do informacji publicznej, mające na celu realizację prywatnego interesu, a nie troskę o dobro publiczne. Skarżący argumentował, że informacje o kompetencjach osób pełniących funkcje publiczne stanowią informację publiczną i są istotne dla oceny prawidłowości kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko PARP. Sąd uznał, że choć żądane informacje mogły mieć charakter informacji publicznej, to sposób ich wykorzystania przez skarżącego (w kontekście indywidualnego sporu prawnego z PARP dotyczącego umowy o dofinansowanie) stanowił nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej. Sąd podkreślił, że prawo do informacji publicznej służy dobru publicznemu i przejrzystości działań władzy, a nie zaspokajaniu indywidualnych potrzeb czy celów procesowych. Ponieważ skarżący miał możliwość uzyskania podobnych informacji w trybie postępowania administracyjnego (art. 73 k.p.a.), jego wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej został uznany za niedopuszczalny.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie stosowania konstrukcji nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej, gdy żądanie służy realizacji indywidualnego interesu prawnego w kontekście sporu z organem.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której żądanie informacji publicznej jest powiązane z indywidualnym sporem prawnym z podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wniosek o udostępnienie informacji dotyczącej zasad powoływania, regulaminu wyboru oraz uprawnień, kwalifikacji i kompetencji członków komisji kontrolującej realizację projektu stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, informacje o kompetencjach osób pełniących funkcje publiczne co do zasady stanowią informację publiczną, jednakże ich żądanie może zostać uznane za nadużycie prawa, jeśli służy realizacji indywidualnego interesu prawnego, a nie dobra publicznego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć informacje o kompetencjach osób pełniących funkcje publiczne są informacją publiczną, to w tym konkretnym przypadku żądanie ich udostępnienia przez przedsiębiorcę w kontekście sporu z PARP dotyczącego umowy o dofinansowanie stanowiło nadużycie prawa, ponieważ służyło realizacji prywatnego interesu, a nie trosce o dobro publiczne.
Czy odmowa udostępnienia informacji publicznej w formie pisma zamiast decyzji administracyjnej stanowi bezczynność organu?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli organ udzielił jednoznacznej odpowiedzi na wniosek w ustawowym terminie, nawet jeśli forma odpowiedzi była nieprawidłowa, nie można mówić o bezczynności, zwłaszcza gdy żądanie informacji stanowiło nadużycie prawa.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że PARP udzieliła odpowiedzi na wniosek w ustawowym terminie, co wyklucza bezczynność. Nawet jeśli forma odpowiedzi (pismo zamiast decyzji) była nieprawidłowa, nie można było uznać organu za bezczynny, szczególnie w sytuacji nadużycia prawa przez wnioskodawcę.
Przepisy (15)
Główne
Konstytucja RP art. 61 § ust. 1, 2, 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
u.d.i.p. art. 1 § ust. 1, 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 4 § ust. 1 pkt 1, pkt 5
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 6 § ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. d, pkt 5 lit. d
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 10 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 13 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 16 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
P.p.s.a. art. 3 § par. 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 149 § § 1 pkt 1, § 1a, § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 119 § pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 36 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 73
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o udostępnienie informacji publicznej stanowił nadużycie prawa, ponieważ służył realizacji indywidualnego interesu prawnego skarżącego w kontekście sporu z PARP, a nie trosce o dobro publiczne. • Skarżący miał możliwość uzyskania żądanych informacji w trybie postępowania administracyjnego (art. 73 k.p.a.).
Odrzucone argumenty
Żądane przez skarżącego informacje o zasadach powoływania, regulaminie wyboru oraz uprawnieniach, kwalifikacjach i kompetencjach członków komisji kontrolującej stanowią informację publiczną. • PARP pozostawała w bezczynności, nie rozpatrując wniosku w ustawowym terminie.
Godne uwagi sformułowania
próba skorzystania z tej instytucji dla osiągnięcia celu innego, niż troska o dobro publiczne • prawo do informacji podąża za publicznym mieniem • ratio legis ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej • konstytucyjne prawo do informacji nie może być stosowane (wykorzystywane) do realizacji celów, które nie wynikają ani z Konstytucji RP, ani z ustawy o dostępie do informacji publicznej
Skład orzekający
Piotr Borowiecki
przewodniczący sprawozdawca
Łukasz Krzycki
sędzia
Ewa Radziszewska-Krupa
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania konstrukcji nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej, gdy żądanie służy realizacji indywidualnego interesu prawnego w kontekście sporu z organem."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której żądanie informacji publicznej jest powiązane z indywidualnym sporem prawnym z podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia nadużycia prawa do informacji publicznej, które ma szerokie implikacje dla relacji obywatel-państwo i może być interesujące dla prawników oraz osób zainteresowanych transparentnością działań publicznych.
“Czy Twoje prawo do informacji publicznej może być uznane za nadużycie? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.