II SAB/Wa 247/22

II SAB/Wa 247/22 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-07-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-04-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Sygn. powiązane
III OSK 100/23 - Postanowienie NSA z 2023-02-28
Skarżony organ
Minister Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. S. (dalej: skarżący") pismem z dnia [...] marca 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej (dalej: "Minister") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie ewentualnie o jej odrzucenie wskazując, że wniosek z dnia [...] maja 2021 r. adresowany był do Prezesa Rady Ministrów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne
i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: "u.d.i.p.") – do skarg rozpatrywanych
w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2021 r.
Stosownie do art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępniane informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
Jak wynika z przytoczonych przepisów warunkiem udostępnienia informacji jest złożenie przez osobę zainteresowaną wniosku o udzielenie konkretnej informacji publicznej. Wniosek taki nie wymaga specjalnej formy, ani też wykazania przez wnioskodawcę interesu w uzyskaniu określonych wiadomości. Dopóki jednak wniosek nie zostanie złożony nie można zarzucić organowi zobowiązanemu do udostępnienia informacji publicznej jakichkolwiek nieprawidłowości dotyczących udostępnienia, a przede wszystkim zarzucić, że jest bezczynny w rozpoznaniu wniosku.
Należy bowiem wyjaśnić, że z bezczynnością organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w ustawowo określonym terminie właściwy organ nie zareagował na wniosek o udostępnienie informacji publicznej albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym lub nie podjął wymaganej czynności. Na gruncie spraw z zakresu informacji publicznej bezczynność zachodzi w szczególności wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych, pomimo dysponowania żądaną informacją publiczną, nie udostępnia jej zgodnie z art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, bądź też w tym terminie nie wydaje na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (co jest uzasadnione np. wobec stwierdzenia, że żądana informacja objęta jest ograniczeniem opisanym w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). W razie odmowy udostępnienia informacji publicznej, do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, w formie odpowiadającej decyzji administracyjnej, obowiązane są na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p. poza organami administracji publicznej również inne podmioty wymienione
w art. 4 u.d.i.p.
Z powyższego wynika, że składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej wnioskodawca nakłada na podmiot zobowiązany określone obowiązki np. co do terminu rozpoznania wniosku, czy formy udzielenia informacji publicznej,
z uchybieniem których może wiązać się ewentualna bezczynność podmiotu zobowiązanego. Innymi słowy dopóki organ, czy inny podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie otrzyma stosownego wniosku w ogóle nie może pozostawać w bezczynności (vide post. WSA w Łodzi z dnia 19 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Łd 69/19, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl dalej: "CBOSA").
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie złożył wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Należy bowiem zauważyć, że wniosek z dnia [...] maja 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej skarżący skierował do Prezesa Rady Ministrów a nie do Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej. Tym samym nie można zarzucić organowi bezczynności w sytuacji,
w której twierdzi on, że wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne do dnia wniesienia skargi nie otrzymał. Powyższą okoliczność potwierdza również skarżący wskazując w skardze, że "pismem z dnia [...] maja 2021 r. zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów o udostępnienie mi żądanej informacji publicznej".
Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił, jak orzeczono w postanowieniu.