IV SAB/Gl 41/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2006-02-16
NSAAdministracyjneNiskawsa
bezczynność organupostępowanie dyscyplinarnepolicjaskarga administracyjnaumorzenie postępowaniaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność Komendanta Policji, ponieważ sprawa została już zakończona postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

Skarżący Z. M. złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, zarzucając brak wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec innego funkcjonariusza. Organ administracyjny poinformował, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone, a następnie postanowieniem odmówiono wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Sąd uznał, że skoro sprawa została już zakończona postanowieniem, skarga na bezczynność stała się bezprzedmiotowa i umorzył postępowanie.

Skarżący Z. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., zarzucając brak wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec Koordynatora Komendy Wojewódzkiej Policji, mimo złożonego wniosku. Organ administracyjny w odpowiedzi na skargę wskazał, że przeprowadził postępowanie wyjaśniające i pismem poinformował skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Następnie, postanowieniem z dnia [...] r., Komendant Wojewódzki Policji odmówił wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, co zostało utrzymane w mocy postanowieniem Komendanta Głównego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, analizując sprawę, stwierdził, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bezczynność organu występuje, gdy nie podejmuje on czynności lub nie kończy postępowania. Jednakże w tej konkretnej sprawie, postępowanie zostało już zakończone postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, które zostało doręczone skarżącemu. W związku z tym, sąd uznał skargę na bezczynność za bezprzedmiotową i na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność jest bezzasadna, gdy organ zakończył postępowanie wydaniem aktu, nawet jeśli skarżący nie jest zadowolony z rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie

Celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do załatwienia sprawy. Jeśli sprawa została już zakończona postanowieniem, skarga staje się bezprzedmiotowa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa, kiedy występuje bezczynność organu administracyjnego.

p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do umorzenia postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

Pomocnicze

u. Policji art. 134 § ust. 1 pkt 1 i 2

Ustawa o Policji

u. Policji art. 132

Ustawa o Policji

u. Policji art. 135 § ust. 2

Ustawa o Policji

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawa została już zakończona postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, co czyni skargę na bezczynność bezprzedmiotową.

Godne uwagi sformułowania

celem skargi na bezczynność jest wymuszenie zakończenia sprawy Sąd rozpatrując ją nie rozpoznaje meritum sporu, a jedynie stwierdza fakt czy organ orzekający pozostaje w nieuzasadnionej zwłoce w jej załatwieniu.

Skład orzekający

Stanisław Nitecki

przewodniczący

Barbara Rymaszewska

członek

Beata Kalaga-Gajewska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w przypadku, gdy organ zakończył postępowanie przed wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny w sprawie skargi na bezczynność."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ zakończył postępowanie przed rozpoznaniem skargi na bezczynność.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z bezczynnością organu i jej umorzeniem, co jest rutynowe dla prawników procesowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SAB/Gl 41/05 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Rymaszewska
Beata Kalaga-Gajewska /sprawozdawca/
Stanisław Nitecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie WSA Barbara Rymaszewska, WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.),, Protokolant st. referent Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie funkcjonariuszy Policji postanawia : umorzyć postępowanie sądowe.
Uzasadnienie
Z. M. pismem z dnia [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K.. Zarzucił w niej, że jako pokrzywdzony złożył pisemny wniosek z dnia [...] r. o wyciągnięcie konsekwencji dyscyplinarnych wobec Koordynatora [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K., a organ administracyjny nie podjął stosownych czynności określonych w art. 134 i ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 132 i art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( tj. Dz. U. z 2002r., Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) oraz nie wydał postanowienia o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia w tej sprawie postępowania dyscyplinarnego. Tym samym, pomimo ustalenia naruszenia dyscypliny służbowej i nieprzestrzegania zasad etyki zawodowej przez tego funkcjonariusza, jego przełożony - [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. nie wszczął postępowania dyscyplinarnego i nie załatwił sprawy zawnioskowanej przez Z. M..
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż w celu wyjaśnienia podnoszonych przez skarżącego zarzutów zawartych we wniosku z dnia [...] r., przeprowadzone zostało stosowne postępowanie i pismem z dnia [...] r. nr [...] skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia sprawy. Zaakcentował nadto, iż pomimo otrzymania wyjaśnień, skarżący w piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. zawarł skargę w zakresie objętym przedmiotową sprawą. W odpowiedzi na nią otrzymał pismo Naczelnika Wydziału Skarg, Wniosków i Analiz Biura Ochrony Informacji Niejawnych i Inspekcji Komendy Głównej Policji w W. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające, iż w dniu [...] r. całość materiałów sprawy została przekazana do Komendanta Głównego Policji w K. celem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Koordynatorowi [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K.. W wyniku przeprowadzenia czynności wyjaśniających [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Koordynatorowi [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K..
W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę. Zaakcentował, iż nie zgadza się z argumentacją w niej zawartą oraz z otrzymanym przez niego postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Koordynatorowi [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K., a także z utrzymującym go w mocy postanowieniem Komendanta Głównego Policji w W. z dnia [...] r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. z bezczynnością organu administracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo nie podjął on żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Zatem istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność organu administracyjnego jest zobowiązanie tego organu przez Sąd do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.
Tymczasem sprawa będąca przedmiotem skargi została już zakończona, doręczonym skarżącemu, postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...], w którym to odmówiono wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Koordynatorowi [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K.. Skoro zatem żądaniu skargi stało się zadość, tuż po jej wniesieniu do Sądu, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. należy uznać za bezprzedmiotowe.
Trzeba w tym miejscu wyjaśnić, że celem skargi na bezczynność jest wymuszenie zakończenia sprawy, a Sąd rozpatrując ją nie rozpoznaje meritum sporu, a jedynie stwierdza fakt czy organ orzekający pozostaje w nieuzasadnionej zwłoce w jej załatwieniu.
W tym stanie rzeczy stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI