II SAB/Wa 240/25

II SAB/Wa 240/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-07-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Pośpiech-Kłak /sprawozdawca/
Ewa Radziszewska-Krupa
Joanna Kruszewska-Grońska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 16 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 13 ust. 1, art. 6 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 lipca 2025 r. sprawy ze skargi G. G. na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do rozpoznania wniosku G. G. z dnia [...] lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz G. G. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2024 r. (data wpływu do organu) G. G., zw. dalej "wnioskodawcą" , "skarżącym", złożył do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, zw. dalej "PARP" dwa (tożsame w treści i dacie) wnioski o dostęp do akt postępowania. Skarżący – na podstawie art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 1960 Nr 30 poz. 168), zw. dalej "k.p.a." wniósł o dostęp do pełnych akt postępowania prowadzonego w sprawie rozliczenia projektu nr [...], w szczególności do korespondencji służbowej pomiędzy pracownikami PARP a spółką [...]sp. z o.o., zw. dalej "Spółką"
Skarżący wskazał, że udostępnienie wnioskowanych dokumentów może nastąpić poprzez wyłożenie (udostępnienie w wersji elektronicznej), w siedzibie organu.
W odpowiedzi na ww. wniosek, pismem z dnia [...] marca 2024 r. PARP poinformowała wnioskodawcę, że w ramach projektu nr [...], nie wszczęła i nie prowadzi postępowania administracyjnego, co oznacza, że nie ma zastosowania art. 10 § 1 k.p.a.
Nadmieniła, że pismem z dnia [...] listopada 2023 r. beneficjent został poinformowany o wstrzymaniu wniosku o płatność nr [...], na podstawie § 13 ust. 7 umowy o dofinansowanie z uwagi na wątpliwości co do prawidłowości poniesienia wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem lub sposobu realizacji umowy. Z tych względów w dniu [...] grudnia 2023 r. została przeprowadzona kontrola na miejscu realizacji projektu (ul. [...], [...]), a w dniu [...] lutego 2024 r. kontrola była kontynuowana na miejscu posadowienia serwera (tj. ul. [...] w [...]).
Kontrolę tę w imieniu i na zlecenie PARP przeprowadziła Spółka na podstawie umowy z [...] maja 2022 r. Na dzień udzielenia odpowiedzi czynności kontrolne nie zostały zakończone. Działania podmiotu kontrolującego służą ustaleniu, czy projekt został zrealizowany zgodnie z umową o dofinansowanie oraz obowiązującymi przepisami prawa. Oficjalne stanowisko w sprawie zostanie przekazane w informacji pokontrolnej w terminie 21 dni roboczych od zakończenia czynności kontrolnych. Natomiast wszelka korespondencja służbowa, prowadzona pomiędzy pracownikami PARP a Spółką, która nie została podpisana przez funkcjonariusza publicznego, ma wyłącznie charakter roboczy i nie spełnia waloru dokumentu urzędowego w myśl art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zw. dalej "u.d.i.p.".
PARP wyjaśniła, że dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu Karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Takie rozumienie dokumentu urzędowego znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie, w którym przyjmuje się, że z szerokiego zakresu przedmiotowego informacji publicznej wyłączeniu podlegają jednak treści zawarte w dokumentach wewnętrznych, rozumiane jako informacje o charakterze roboczym (zapiski, notatki), które zostały utrwalone w formie tradycyjnej lub elektronicznej i stanowią pewien proces myślowy, proces rozważań, etap wypracowywania finalnej koncepcji, przyjęcia ostatecznego stanowiska przez pojedynczego pracownika lub zespół. W ich przypadku można bowiem mówić o pewnym stadium na drodze do wytworzenia informacji publicznej. Od dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. odróżnia się zatem dokumenty wewnętrzne służące wprawdzie realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nieprzesądzające o kierunkach działania organu. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk. Nie są jednak wyrazem stanowisko organu, wobec czego nie stanowią informacji publicznej (np. wyrok NSA z 26 maja 2023 r. sygn. III OSK 4149/21).
Pismem z [...] lutego 2025 r. G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność PARP w rozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] marca 2024 r.
Skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że przedmiotem złożonego przez niego wniosku jest informacja podlegająca udostępnieniu, tj. korespondencja prowadzona (tak w projekcie [...] jak i w innych projektach) ze Spółką, która do kontroli projektów została wybrana w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy - Prawo zamówień publicznych.
Jego zdaniem błędne jest stanowisko organu, że korespondencja (tradycyjna, mailowa, służbowa pomiędzy osobami wyznaczonymi do realizacji umowy) nie ma waloru informacji publicznej. Podał, że zamówienie publiczne obejmuje nie tylko proces wyboru wykonawcy ale także realizację umowy między zamawiającym a wykonawcą. Postanowienia tej umowy zobowiązują wykonawcę m.in. do zatwierdzenia treści dokumentacji pokontrolnej oraz do uwzględniania wytycznych i rekomendacji, a zatem jej treść stanowi informację publiczną. Odnosi się do realizacji istotnych postanowień umowy (nr [...]) pomiędzy PARP a Spółką, która została zawarta w wyniku rozstrzygnięcia przetargu nieograniczonego oraz jest współfinansowana z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 oraz [...] Mechanizmu Finansowego 2014-2021.
W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi. Organ stwierdził, że na dzień udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego (tj. [...] marca 2024 r.) zespół kontrolujący nie zakończył czynności kontrolnych. Organ nie dysponował więc dokumentacją z przeprowadzonej kontroli, która mogłaby zostać udostępniona wnioskodawcy. Wyjaśniono, że działania kontrolne zostały zlecone przez PARP podmiotowi zewnętrznemu (Spółce) na podstawie umowy z [...] maja 2022 r., zaś obowiązkiem organu było nadzorowanie sposobu realizacji tej umowy. Zgodnie z ww. umową wykonawca zobowiązany był na bieżąco przekazywać wszelką korespondencję prowadzoną z podmiotem kontrolowanym do wiadomości zamawiającego (PARP). W przypadku kontroli przeprowadzonych w trybie doraźnym, z uwagi na ryzyko wystąpienia w projekcie nieprawidłowości, monitorowanie działań wykonawcy kontroli jest szczególnie uzasadnione. Ponadto, zgodnie z postanowieniami tej umowy PARP mogła wydać zalecenia odnośnie do: przeprowadzanej kontroli, sposobu sporządzania dokumentacji pokontrolnej, czy też jej korekt.
PARP wyjaśniła, że projekt dokumentacji z przeprowadzonej kontroli dot. realizacji projektu [...] wykonawca przygotował i przekazał w dniu [...] grudnia 2023 r. (za pośrednictwem platformy wymiany danych [...]). Projekt ten nie zawierał podpisów zespołu kontrolującego. Analiza tego projektu wykazała, że nie uwzględniał wiele aspektów (wskazanych we wniosku o przeprowadzenie kontroli doraźnej) i w konsekwencji, wymagał uzupełnienia. Kompletną i podpisaną dokumentację z kontroli, w tym informację pokontrolną z dnia [...] marca 2024 r. oraz ostateczną informację pokontrolną z dnia [...] maja 2024 r. wykonawca przekazał PARP [...] maja 2024 r.
Nadto PARP podniosła, że wniosek o dostęp do akt sprawy, złożony jako załącznik nr 2 do skargi na bezczynność zawiera inną treść, niż wnioski z [...] lutego 2024 r. (złożone w PARP w dniu [...] marca 2024 r.), co więcej zawiera również inną datę sporządzenia ([...] luty 2024 r.). PARP oświadczyła, iż nie dysponuje wnioskiem załączonym do skargi (jako załącznik nr 2) przez skarżącego.
W piśmie z dnia [...] marca 202 r. skarżący wniósł o: pominięcie argumentacji oraz faktów wskazanych przez organ, które odnoszą się do okresu po dniu [...] marca 2024 r., tj. po dacie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej; skorygowanie przesłanego przez skarżącego przy skardze załącznika oraz uwzględnienie skargi na bezczynność organu z uwagi na nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Skarga na bezczynność zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.", skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli organ administracji (podmiot zobowiązany z mocy ustawy) nie załatwia sprawy w terminie określonym przepisami regulującymi sposób postępowania organów administracji. Aby można było mówić o bezczynności organu (podmiotu zobowiązanego) należy przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnia.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, przewiduje różne sposoby jej udostępniania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 (na wniosek) i 11 (udostępnienie wglądu) , 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek.
Wniosek o udostępnienie informacji publicznej wszczyna przede wszystkim postępowanie w sprawie jej udostępnienia, ale również określa krąg podmiotów tego postępowania. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia informacji publicznej oraz czy podejmuje stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.
Rozważając kwestię podmiotu zobowiązanego wskazać należy na treści art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., z którego wynika, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości jest państwową osobą prawną utworzoną na mocy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2022 r., poz. 2080), która podlega ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego. PARP, zgodnie z art. 4 pkt 1-6 ustawy o PARP realizuje zadania z zakresu rozwoju: przedsiębiorczości, innowacyjności, w tym postępu technologicznego, umiędzynarodowienia gospodarki, w tym eksportu, społeczeństwa informacyjnego, rynku pracy i kapitału ludzkiego oraz rozwoju regionalnego. PARP uczestniczy w realizacji programów wskazanych w art. 4 ust. 1a ustawy o PARP, jako instytucja wdrażająca (pośrednicząca II stopnia) albo pośrednicząca, udzielająca pomocy finansowej beneficjentom określonym w art. 6b ust. 1 ustawy o PARP lub jako beneficjent. PARP może pełnić rolę podmiotu wdrażającego instrument finansowy lub funduszy wskazanych w art. 4 ust. 1b ustawy o PARP. W zakresie realizacji zadań Agencja może udzielać pomocy finansowej, a jej przychodami są m.in. dotacje celowe z budżetu państwa przeznaczone na: realizację zadań Agencji, w tym na współfinansowanie programów i projektów finansowanych z udziałem środków europejskich, finansowanie lub dofinansowanie inwestycji Agencji; środki pochodzące z funduszy przedakcesyjnych Unii Europejskiej, przeznaczone na realizację zadań Agencji, których obsługę księgową, na podstawie umów, prowadzi Agencja; dotacje podmiotowe z budżetu państwa przeznaczone na pokrycie bieżących kosztów zarządzania realizowanymi przez Agencję zadaniami, o których mowa w art. 4, w tym kosztów ponoszonych przez regionalne instytucje finansujące (art. 15 ust. 2 ustawy o PARP). PARP jest zatem podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej będącej w jego posiadaniu wymienionym w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.
Przechodząc z kolei do oceny, czy wnioskowana przez skarżącego we wniosku z dnia [...] lutego 2024 r. informacja stanowi informację publiczną, należy wskazać, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. W art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wskazano, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.); danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.), a także o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i majątku jednostek samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a u.d.i.p.).
Wniosek skarżącego z dnia [...] lutego 2024 r. dotyczy "korespondencji " dokumentacji z przeprowadzonej przez organ kontroli oraz zawartej przez ten organ w związku z tymi kontrolami umowy ze Spółką (wyłonionej na skutek rozstrzygnięcia przetargu nieograniczonego w trybie ustawy – Prawo zamówień publicznych). Zakres przedmiotowy wniosku dotyczy zatem, po pierwsze wszczęcia, przebiegu, efektów, zakończenia kontroli, po drugie sposobu wykorzystywania majątku publicznego, a po trzecie sposobu funkcjonowania jednostki organizacyjnej wymienionej w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. w zakresie dotyczącym realizacji zadań publicznych.
Dokumentacja, nazwana przez skarżącego "korespondencją", której udostępnienia oczekuje skarżący, wytworzona została przez podmiot zewnętrzny - Spółkę (jako wykonawcę zamówienia publicznego), której PARP (jako zamawiający) zlecił przeprowadzenie kontroli konkretnego beneficjenta. W ocenie Sądu, dokumentacja ta posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Takowy dokument posiada szeroki zakres przedmiotowy i uniwersalny charakter, gdyż obejmuje wszelkie treści oświadczeń woli lub wiedzy bez względu na formę ich utrwalenia (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 38). Przesłanką kwalifikującą treść oświadczenia woli lub wiedzy do grupy dokumentów urzędowych jest skierowanie jej do innego podmiotu lub złożenie do akt, co w przypadku kontroli beneficjenta przez Spółkę (jako wykonawcy, wyłonionego w trybie zamówień publicznych) na zlecenie PARP (jako zamawiającego) niewątpliwie ma miejsce. Kontrolę tę prowadzono na zlecenie PARP, które ma swe podłoże w umowie ramowej zawartej pomiędzy PARP a Spółką w dniu [...] maja 2022 r. Tym samym, kontrola ta była prowadzona w imieniu i na rzecz PARP oraz w ramach jej zadań. Zakres tej kontroli, sposób jej realizacji, wykonanie i skutki, jak również kwestie finansowe, w szczególności dotyczące wydatkowania środków publicznych, co do zasady podlegają udostępnieniu jako informacji publiczna – art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.d.i.p. Biorąc pod uwagę, że gospodarka środkami publicznymi jest jawna (art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych), a także informacja o majątku, którym dysponują władze publiczne (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p. oraz trybie działania w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.) podlega udostępnieniu podmiotowi zainteresowanemu, to nie ma uzasadnionych podstaw twierdzenie organu, iż dokumentacja kontrolna - dokumentacja dot. kontroli zleconej na podstawie umowy z dnia [...] maja 2022 r. przekazywana pomiędzy PARP a Spółką - nie jest informacją publiczną. Informacja ta jest objęta zakresem art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a), pkt 4 lit. a) oraz pkt 5 lit. a) u.d.i.p., a więc stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2). W przypadkach przewidzianych w ustawie organ może również poinformować wnioskodawcę o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), powiadomić o wysokości opłaty związanej ze sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku (art. 15 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).
Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
Jak wynika z akt sprawy, wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do PARP w dniu [...] marca 2024 r. (prezentata organu). Organ był zatem zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji do dnia [...] marca 2024 r., czego jednak, w ocenie Sądu, nie uczynił. Organ udzielił wprawdzie odpowiedzi w piśmie z dnia [...] marca 2024 r., stwierdzając, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, jednak udzielenie odpowiedzi w takiej formie nie stanowiło prawidłowego sposobu wykonania obowiązków nałożonych na organ przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem wyrażone w tym piśmie stanowisko – jak wykazano wyżej – było błędne. Do dnia wydania wyroku w tej sprawie organ nie udostępnił żądanych informacji ani nie wydał decyzji o odmowie ich udostępnienia.
Nie budzi zatem wątpliwości Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, że PARP pozostaje bezczynna w rozpatrzeniu wniosku skarżącego. W związku z powyższym Sąd w pkt 1 sentencji zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2024 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy.
Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność, sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z dnia 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu, taka sytuacja nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie.
Jak wynika z akt administracyjnych, organ po wpłynięciu wniosku o udostępnienie informacji publicznej udzielił w ustawowym terminie odpowiedzi na ten wniosek, informując wnioskodawcę, że wnioskowana przez niego informacja nie stanowi informacji publicznej, bowiem wniosek dotyczył udzielenia informacji we własnej sprawie. Powyższe świadczy o tym, że bezczynność organu nie była skutkiem zlekceważenia prawa skarżącego do uzyskania żądanej informacji publicznej, lecz wynikała z mylnej oceny charakteru żądanej w tej sprawie informacji. W związku z powyższym Sąd przyjął, że bezczynności organu w tej sprawie nie można przypisać rażącego charakteru w wyżej przedstawionym rozumieniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał w pkt 2 sentencji wyroku, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji. O kosztach w punkcie 3 sentencji orzeczono na podstawie art. 205 § 2 w zw. z art. 200 p.p.s.a. Koszty te stanowi uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości 100 zł. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a.