II SAB/Wa 240/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność starosty w sprawie zorganizowania dodatkowych miejsc pracy, uznając, że skarżący otrzymywał odpowiedzi i nie doszło do bezczynności organu.
Skarżący M.O. złożył skargę na bezczynność Starosty Powiatu S. w przedmiocie zorganizowania dodatkowych miejsc pracy, zarzucając naruszenie ustawy o promocji zatrudnienia. Starosta wyjaśnił, że skarżący błędnie interpretuje przepisy, a otrzymywał on odpowiedzi na swoje pisma. Sąd uznał, że nie doszło do bezczynności organu w rozumieniu przepisów PPSA, a odpowiedzi starosty nie są aktami lub czynnościami podlegającymi zaskarżeniu.
Skarżący M.O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty Powiatu S. w przedmiocie zorganizowania dodatkowych miejsc pracy. Zarzucił Staroście naruszenie art. 50 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Starosta Powiatu S. w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że skarżący źle interpretuje przepisy, a zwrot "powinien" w art. 50 pkt 2 ustawy należy rozumieć jako wskazanie, a nie podstawę do roszczeń. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o ustroju sądów administracyjnych oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że bezczynność organu ma miejsce, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie czyni tego w terminie. W tej sprawie Starosta S. nie pozostawał w bezczynności, ponieważ skarżący otrzymywał odpowiedzi na swoje pisma, w których organ przedstawiał swoje stanowisko. Odpowiedzi te nie były aktami ani czynnościami podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA, sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, brak zorganizowania dodatkowych miejsc pracy nie stanowi bezczynności organu w rozumieniu PPSA, jeśli skarżący otrzymuje odpowiedzi na swoje pisma, a odpowiedzi te nie są aktami lub czynnościami podlegającymi zaskarżeniu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że bezczynność organu występuje, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie czyni tego w terminie. W tej sprawie skarżący otrzymywał odpowiedzi od starosty, które przedstawiały stanowisko organu. Te odpowiedzi nie były aktami ani czynnościami podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co wykluczało możliwość stwierdzenia bezczynności w rozumieniu PPSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1 i 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.i.i.r.p. art. 50 § pkt 2
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odpowiedzi udzielane przez starostę na pisma skarżącego nie są aktami ani czynnościami podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Odrzucone argumenty
Zarzut bezczynności starosty w przedmiocie zorganizowania dodatkowych miejsc pracy.
Godne uwagi sformułowania
Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wtedy, gdy organ - będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności - pozostaje w zwłoce. Odpowiedzi Starosty S. o nie są aktami ani czynnościami, objętymi zakresem właściwości zawartych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Stanisław Marek Pietras
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Definicja bezczynności organu w kontekście PPSA i zakresu kontroli sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zorganizowania miejsc pracy i interpretacji odpowiedzi organu jako braku bezczynności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów PPSA w kontekście bezczynności organu, co jest typowe dla spraw administracyjnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wa 240/04 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-10-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-08-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Stanisław Marek Pietras /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6339 Inne o symbolu podstawowym 633 Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 14 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. z dnia 21 lipca 2004 r. na bezczynność Starosty Powiatu S. w przedmiocie zorganizowania dodatkowych miejsc pracy postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia 21 lipca 2004 r. M.O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty Powiatu S. w przedmiocie zorganizowania dodatkowych miejsc pracy. W skardze zarzucił Staroście Powiatu S. nieprzestrzeganie postanowień art. 50 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 20 kwietnia 2004 r. - O promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001). Wezwany do sprecyzowani skargi, skarżący wskazał na brak działań Starosty S. przewidzianych w powołanej wyżej ustawie. W odpowiedzi na skargę Starosta S. przedstawił sytuację dotyczącą bezrobotnego M.O.. Stwierdził m. in., że skarżący źle interpretuje sformułowania art. 50 pkt 2 ustawy - O promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zdaniem Starosty zwrot "powinien" zawarty w tym przepisie należy rozumieć jako pewne wskazanie dla powiatowych urzędów pracy. Nie stanowi on jednak podstawy do roszczeń wobec powiatowego urzędu pracy w związku z wykonywaniem dyspozycji lego przepisu. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga jest niedopuszczalna. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wtedy, gdy organ - będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności - pozostaje w zwłoce. Jak wynika z odpowiedzi na skargę i całości akt sprawy Starosta S. nie pozostawał w bezczynności, gdyż skarżący na każde swoje pismo otrzymywał odpowiedź, w której Starosta przedstawiał swoje stanowisko. Odpowiedzi Starosty S. o nie są aktami ani czynnościami, objętymi zakresem właściwości zawartych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.