II SAB/Wa 227/23

II SAB/Wa 227/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /sprawozdawca/
Dorota Kozub-Marciniak
Iwona Maciejuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 1332/24 - Wyrok NSA z 2024-11-27
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania pkt 5, 6, 7 i 9 wniosku z [...] grudnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] grudnia 2022 r., złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej do Biura Obsługi Interesanta Urzędu Miasta [...] na adres [...], M.K. (dalej: wnioskodawczyni, skarżąca), zwróciła się o udostępnienie informacji w następującym zakresie:
"1. Czy Urząd Miasta [...] prowadzi swój profil na Facebooku?
2. Jeśli tak, to czy na stronie internetowej Urzędu Miasta [...] znajduje się link do Facebooka?
3. Jeśli Urząd Miasta [...] prowadzi profil na Facebooku, to czy
w regulaminie lub innym dokumencie uregulowano zasady usuwania i ukrywania komentarzy oraz blokowania użytkowników Facebooka?
4. Jeśli Facebook Urzędu Miasta [...] posiada określoną politykę usuwania
i ukrywania komentarzy oraz blokowania użytkowników Facebooka, proszę
o przesłanie linków do miejsca, gdzie jest ona opisana.
5. Jeżeli Urząd Miasta [...] prowadzi Facebooka, ilu użytkowników Facebooka Urząd Miasta [...] zablokował na oficjalnym profilu Urzędu Miasta [...] w tym serwisie od 2014 r. do dnia merytorycznej odpowiedzi na ten wniosek?
6. Jeżeli Urząd Miasta [...] prowadzi Facebooka, ile komentarzy na swoim profilu Urząd Miasta [...] usunął od 2014 r. do dnia merytorycznej odpowiedzi na ten wniosek?
7. Jeżeli Urząd Miasta [...] prowadzi Facebooka, ile komentarzy na swoim profilu Urząd Miasta [...] ukrył od 2014 r. do dnia merytorycznej odpowiedzi na ten wniosek?
8. Czy profil Urzędu Miasta [...] na Facebooku prowadzą pracownicy urzędu czy zewnętrzna osoba/podmiot zewnętrzny?
9. Ilu łącznie administratorów posiadał profil Urzędu Miasta [...] na Facebooku od 2014 r. do dnia merytorycznej odpowiedzi na ten wniosek? Ilu obecnie (na dzień odpowiedzi na ten wniosek) administratorów posiada profil Urzędu Miasta [...]? Proszę o udostępnienie nazw wszystkich kont administratorów profili: Urzędu Miasta [...] na Facebooku.
10. Jeśli profil Urzędu Miasta [...] na Facebooku prowadzą pracownicy urzędu, proszę o wskazanie stanowisk, na których są zatrudnieni."
Jednocześnie wniosła o udostępnienie powyższych informacji pocztą elektroniczną na podany adres mailowy.
Pismem z [...] grudnia 2022 r. organ udzielił wnioskodawczyni odpowiedzi
na punkty 1-4, 8 oraz 10 ww. wniosku. W zakresie punktów 5, 6 i 7 wskazał, że nie dysponuje informacją, natomiast w zakresie punktu 9, udzielił odpowiedzi wraz ze wskazaniem, że konto administratora jest profilem prywatnym, wobec czego nie jest możliwe jego udostępnienie.
W odpowiedzi na powyższe, wnioskodawczyni wezwała organ
do udostępnienia informacji w zakresie punktów 5, 6, 7 i 9 wniosku. Wskazała, że każdy administrator profilu w portalu społecznościowym Facebook posiada dostęp do narzędzi, które pozwalają na stwierdzenie ilu użytkowników zablokował, ile komentarzy usunął oraz ile komentarzy ukrył na swoim profilu, a zatem organ jest
w posiadaniu informacji, o które wnioskuje. Dodatkowo w zakresie punktu 9 wniosku wskazała, że jeżeli organ podtrzymuje swoje stanowisko to winien w zakresie tego punktu wniosku wydać decyzję administracyjną odmowną.
Organ udzielił odpowiedzi podtrzymując wcześniejszą odpowiedź na wniosek zawartą w piśmie z [...] grudnia 2022 r.
Pismem z [...] marca 2023 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek
z [...] grudnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie realizacji punktów 5, 6, 7 i 9.
Skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów, a mianowicie:
1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: MPPOiP) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania
i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie, a przez to prowadzenie postępowania w sposób uniemożliwiający uzyskanie wnioskowanych informacji, prowadzące do ograniczenia prawa do informacji, tym samym uniemożliwienie prowadzenia debaty o wykorzystywaniu mediów społecznościowych przez władzę oraz cenzurowania,
2. art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami
nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (dalej jako: Konwencja), w zakresie
w jakim z Konwencji wynika, iż każdemu przysługuje prawo do otrzymywania
i przekazywania informacji, bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe, poprzez zaniechanie udostępnienia informacji wnioskowanych
w punktach 5, 6, 7 i 9 wniosku z [...] grudnia 2022 r. oraz władcze ograniczenie prawa do informacji, skutkujące ograniczeniem prawa do informacji oraz debaty publicznej
o działalności władz publicznych, w zakresie prowadzenia mediów społecznościowych,
3. art. 54 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. poprzez brak zastosowania, w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że każdy ma prawo do pozyskiwania informacji oraz wolność w zakresie wyrażania swoich poglądów, poprzez arbitralne i bez podstawy prawnej ograniczenie dostępu do informacji mające wpływ na debatę publiczną,
4. art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: UDIP) poprzez błędne zastosowanie polegające na braku uprawdopodobnienia, że organ nie znajduje się w posiadaniu informacji wnioskowanych w punktach 5, 6 i 7 wniosku z [...] grudnia 2022 r., tj. liczby zablokowanych użytkowników, liczby usuniętych komentarzy oraz liczby ukrytych komentarzy na profilu organu - Facebook.
Z daleko idącej ostrożności, jak podała skarżąca, jeżeli Sąd uzna, że informacja w punktu 9 wniosku nie podlega udostępnieniu, zarzuciła naruszenie:
5. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 UDIP w zakresie w jakim ograniczenie prawa do informacji następuję w drodze decyzji administracyjnej odmownej poprzez brak zastosowania i w konsekwencji niewydanie decyzji administracyjnej odmownej ze względu na prywatność osoby fizycznej.
Wobec powyższych zarzutów skarżąca wniosła o zobowiązanie organu
do załatwienia wniosku z [...] grudnia 2022 r. bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku w zakresie punktów 5, 6, 7 i 9 wniosku; orzeczenie, że organ dopuścił się bezczynności; zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła między innymi, że skontaktowała się
z jedną z osób, której komentarz zniknął, w celu wyjaśnienia, czy osoba ta sama usunęła swoją wypowiedź. Odpowiedź była przecząca, więc na tej podstawie wysnuła wniosek, że organ ukrywa jej komentarze. Udało się to ustalić wyłącznie dlatego, że nie jest wśród znajomych tej osoby w portalu społecznościowym Facebook. Ukryte komentarze są nadal widoczne dla osoby, która je opublikowała oraz jej znajomych, zaś dla pozostałych nie są one widoczne. Powoduje to, że autor wypowiedzi nie ma szansy zorientować się, że została ona ukryta, gdyż nadal widzi ją pod postem. Komentarze te przestają być jednak widoczne dla pozostałych użytkowników portalu Facebook. Podobna sytuacja może wystąpić w przypadku zablokowania użytkownika.
Ze względu na powyższe skarżąca uznała, że otrzymała od organu odpowiedź niepełną i niezgodną z prawdą, co skutkuje tym, że od [...] grudnia 2022 r. znajduje się on w stanie bezczynności.
Zdaniem skarżącej wbrew zapewnieniom organu, lista zablokowanych użytkowników, ukrytych i usuniętych komentarzy na profilu w portalu Facebook znajduje się w posiadaniu organu, na dowód czego załączyła do skargi ogólnodostępną instrukcję z portalu Facebook o ukrywaniu i usuwaniu komentarzy oraz artykuł na temat blokowania użytkowników. W swoich odpowiedziach organ nie uprawdopodobnił, że narzędzia zawarte w tej instrukcji umożliwiające odpowiedź na wniosek z [...] grudnia 2022 r. w pełni, są niedostępne na prowadzonym przez organ profilu na portalu Facebook.
Skarżąca wskazała, że pytanie 9 wniosku dotyczyło liczy i nazw administratorów profilu organu na portalu Facebook. Organ odpowiedział, że jest zaangażowany jeden administrator, zatrudniony na stanowisku Inspektora Wydziału Kontaktów Społecznych (przyp. wł.: co stanowiło odpowiedź na pytanie 10 wniosku), ale ze względu na fakt, że konto administratora jest profilem prywatnym osoby fizycznej, nie będącej osobą publiczną, nie jest możliwe jego udostępnienie. Tym samym, zdaniem skarżącej, organ odmówił udzielenia tej informacji, w sposób niezgodny z art. 16 ust. 1 UDIP. Podkreśliła, że otrzymała odpowiedź w formie wiadomości e-mail, podczas gdy obowiązujące przepisy zobowiązują organ do wydania decyzji administracyjnej
o odmowie udzielenia informacji, jeśli organ powołuje się na ograniczenie prawa
do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej.
W podsumowaniu skarżąca stwierdziła, że ze względu na znikające komentarze pod postami w profilu organu na portalu Facebook, złożyła [...] grudnia 2022 r. wniosek
o udzielenie informacji, które mają ustalić źródło i proporcje tego problemu, co jest istotne dla debaty publicznej w demokratycznym państwie prawa. Jak podała, organ pozostaje od [...] grudnia 2022 r. do dnia sporządzenia niniejszej skargi w bezczynności w zakresie punktów 5, 6, 7 i 9 tego wniosku, tj.:
- określenia liczby zablokowanych użytkowników na profilu Urzędu Miasta [...] w portalu społecznościowym Facebook od 2014 r. do dnia merytorycznej odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji,
- określenia liczby usuniętych komentarzy na profilu Urzędu Miasta [...]
w portalu społecznościowym Facebook od 2014 r. do dnia merytorycznej odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji,
- określenia liczby ukrytych komentarzy na profilu Urzędu Miasta [...]
w portalu społecznościowym Facebook od 2014 r. do dnia merytorycznej odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji,
- wskazania nazwy konta administratora profilu Urzędu Miasta [...]
w portalu społecznościowym Facebook.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Uznał, że skoro udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek z [...] grudnia 2022 r. to skutecznie załatwił sprawę i wobec tego nie można uznać, że podejmując takie działania nie uwolnił się od zarzutu bezczynności w przewidzianym ustawowo terminie.
Zdaniem organu skarżąca błędnie wskazuje, że w przedmiotowej sprawie doszło do nieudostępnienia informacji publicznej, bowiem informacje, których żądała zostały jej udzielone.
Jak stwierdził organ, jakkolwiek sama konstrukcja prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego w praktyce oznacza, że już samo stwierdzenie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej implikuje obowiązek udzielania informacji każdemu podmiotowi, który się o to zwróci, to jednak takie stosowanie prawa prowadzi również do jego nadużycia. Okoliczności związane z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej powinny być zatem w każdym przypadku oceniane indywidualnie. Nadużywanie publicznego prawa podmiotowego ma miejsce wówczas, gdy podejmuje się próbę korzystania z instytucji dostępu do informacji publicznej dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest w szczególności prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzegania prawa przez podmioty życia publicznego, jawności funkcjonowania administracji i innych organów (vide; J. Drachal, Prawo do informacji publicznej w świetle wykładni funkcjonalnej [w.] j. Góral, R. Hauser i J. Trzciński, Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005, Naczelny Sąd Administracyjny. W-wa. 2005 r., s. 146-147; wyrok NSA z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt: I OSK 1992/14; wyrok ŃSA z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt: I OSK 1601/15; wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt: I OSK 2642/16).
Zasadniczo w doktrynie prawniczej oraz w orzecznictwie konstrukcja nadużycia prawa do informacji publicznej pojawia się w kontekście wykorzystania prawa do informacji w celu zakłócenia funkcjonowania organów administracji, wykorzystania dla celów gospodarczych, zawodowych lub na potrzeby prowadzenia indywidualnych sporów prawnych, wykorzystania dla szykanowania osób piastujących funkcje publiczne, do pozyskiwania informacji o tych osobach nie w celu społecznej kontroli, lecz dla prowadzenia sporów osobistych.
Dla zobrazowania szerszego kontekstu sprawy, organ wskazał, że skarżąca oprócz wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] grudnia 2022 r. w samym tylko listopadzie i w grudniu 2022 r. złożyła do Prezydenta Miasta [...] również
7 innych wniosków o udzielenie informacji publicznej. Decyzją z [...] marca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w wyniku odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] marca 2023 r. orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W uzasadnieniu swojego orzeczenia stwierdziło
w szczególności, że "biorąc pod uwagę zakres żądanych przez Skarżącą informacji oraz ich treść, skład orzekający w niniejszej sprawie powziął wątpliwość, czy wnioskodawczyni chodzi tak naprawdę o uzyskanie informacji publicznej, za pomocą to, której instytucji ma być realizowana (zgodnie z zamierzeniem ustawodawcy) zasada przejrzystości życia publicznego. Biorąc pod uwagę treść żądania o dostęp do informacji publicznej można odnieść wrażenie, że uzyskanie owych informacji służy zaspokojeniu prywatnych, indywidualnych potrzeb, jak również utrudnienie bieżącego funkcjonowania organu."
W konkluzji organ stwierdził, że skarga na bezczynność powinna zostać oddalona, gdyż organ na dzień wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie pozostawał w bezczynności, udzielił odpowiedzi w przewidzianym ustawą terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem nie mogła zostać uwzględniona.
Na wstępie rozważań wskazać należy, że ustawa z dnia 6 września 2001 r.
o dostępie do informacji publicznej określa informację publiczną dość szeroko, jako informację w sprawach publicznych. Zgodnie z jej art. 1 ust. 1 i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Ustawa powyższa nie definiuje pojęcia sprawy publicznej. W związku z tym, dla wyjaśnienia pojęcia sprawy publicznej, należy kierować się treścią art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji
o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na prawo do informacji publicznej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, składa się również uprawnienie do wglądu do dokumentów urzędowych, których definicja zawarta jest w art. 6 ust. 2 cytowanej ustawy. Tak więc informacją publiczną jest zarówno informacja o działalności organów władzy publiczne w zakresie ich ustawowych kompetencji, jak i treść dokumentów i innych materiałów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, a które to dokumenty mają walor informacji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów urzędowych, odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych
z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są więc nią też m. in. treści dokumentów i materiałów bezpośrednio wytworzonych przez organy.
Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie
z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów
o ochronie konkurencji i konsumentów.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku,
z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne także przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w pierwszej kolejności przez wgląd do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Oznacza to, że skarżący, zainteresowany uzyskaniem dostępu do wskazanej informacji swoje prawo do informacji publicznej może zrealizować, udając się do organu w celu zapoznania się z treścią tych dokumentów lub też może to nastąpić w inny wskazany przez skarżącego sposób, choćby poprzez wydanie kserokopii dokumentów. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej organ ma mu udostępnić żądaną informację.
Tak więc organ administracji publicznej, lub inny podmiot o jakim mowa w art. 4 ust. 1 omawianej ustawy, rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej mógł:
1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1),
2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2),
3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku
(art. 15 ustawy),
4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy),
5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego,
6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji.
Bezczynność lub przewlekłość organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje m.in. z uwagi na błędne zakwalifikowanie żądanej informacji jako nieposiadającej przymiotu informacji publicznej, lub na tym, że organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy objęte badaną skargą punkty nr 5, 6, 7 i 9 wniosku z [...] grudnia 2022 r. dotyczą informacji publicznej czy też nie.
Analiza akt administracyjnych prowadzi do konkluzji, że na powyższe pytanie należy udzielić negatywnej odpowiedzi. Żaden z przepisów prawa powszechnie obowiązującego nie nakłada bowiem na włodarza miasta obowiązku kontaktowania się z obywatelami przy pomocy mediów społecznościowych. To zaś wprost świadczy o tym, że sporne żądanie wniosku nie dotyczy informacji o działalności organu władzy publicznej w zakresie jego ustawowych kompetencji.
Bez znaczenia dla charakterystyki żądanych danych pozostaje to, że pytany organ posiada aktywny profil na Facebooku. Nie zmienia to bowiem faktu, że obowiązek takiej aktywności organu w mediach społecznościowych nie został na niego nałożony przepisami prawa. Stąd aktywności owej nie sposób skutecznie zrównać z działaniami organu polegającymi na wykonywaniu zadań władzy publicznej czy gospodarowania mieniem komunalnym.
Bez znaczenia dla wyniku sprawy pozostaje także to, że pytany podmiot potraktował pytania wniosku strony jako dotyczące informacji publicznej. O charakterze informacji przesądza bowiem przedmiot żądania a nie uznaniowe stanowisko adresata żądania.
W świetle powyższego, skoro informacje objęte punktami nr 5, 6, 7 i 9 wniosku strony, nie posiadają statusu informacji publicznej, nie sposób skutecznie przypisać pytanemu podmiotowi bezczynności w udostępnieniu informacji o tym właśnie charakterze, w zakresie objętym skargą. Stąd skarga na bezczynność w udostępnieniu spornej informacji jako informacji publicznej, musiała zostać oddalona na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.