Orzeczenie · 2024-10-10

II SAB/WA 202/24

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2024-10-10
NSAAdministracyjneWysokawsa
dostęp do informacji publicznejbezczynność organuprawo administracyjneprezydent miastawniosek o informacjęreいやinteres prawnysprawa publicznaorzecznictwo NSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę K. W. na bezczynność Prezydenta Miasta w zakresie nierozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej postępowań reprywatyzacyjnych wobec konkretnych działek ewidencyjnych. Prezydent Miasta odmówił udzielenia dostępu, argumentując, że wniosek dotyczy indywidualnego interesu wnioskodawcy, a nie sprawy publicznej, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące tzw. 'własnej sprawy'. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Wskazał, że prawo do informacji publicznej jest konstytucyjnym prawem podmiotowym, które nie jest ograniczone przez cel, w jakim informacja jest pozyskiwana, ani przez to, czy dotyczy tzw. 'własnej sprawy' wnioskodawcy. Sąd podkreślił, że kryterium rozróżnienia sprawy publicznej od niepublicznej nie jest interes wnioskodawcy, a prawo do informacji publicznej przysługuje 'każdemu'. Sąd odwołał się do aktualnego orzecznictwa NSA, które odrzuca kryterium 'własnej sprawy' jako podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej, uznając je za nieczytelne i dyskryminujące. W konsekwencji, sąd zobowiązał Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku K. W. w terminie 14 dni, stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, i zasądził koszty postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ugruntowanie zasady, że prawo do informacji publicznej nie jest ograniczone przez prywatny interes wnioskodawcy ani przez tzw. 'własną sprawę'. Potwierdzenie, że bezczynność organu wynikająca z błędnej interpretacji przepisów nie zawsze jest rażącym naruszeniem prawa.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyfiki dostępu do informacji publicznej i może wymagać uwzględnienia innych przepisów w przypadku zbiegu z ochroną danych osobowych lub innymi ustawami szczególnymi.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący postępowań reprywatyzacyjnych, złożony przez osobę mającą w tym prywatny interes, może zostać uznany za dotyczący 'sprawy publicznej'?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nawet jeśli dotyczy tzw. 'własnej sprawy' wnioskodawcy i jest motywowany prywatnym interesem, nadal stanowi informację publiczną, a prawo do jej uzyskania nie jest ograniczone przez cel wniosku.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że prawo do informacji publicznej jest konstytucyjnym prawem podmiotowym, które nie jest ograniczone przez cel, w jakim informacja jest pozyskiwana, ani przez to, czy dotyczy tzw. 'własnej sprawy' wnioskodawcy. Kryterium rozróżnienia sprawy publicznej od niepublicznej nie jest interes wnioskodawcy. Aktualne orzecznictwo NSA odrzuca kryterium 'własnej sprawy' jako podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Czy bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wynikająca z błędnej interpretacji przepisów prawa opartej na ewoluującym orzecznictwie, stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, bezczynność organu wynikająca z błędnej interpretacji przepisów prawa, nawet jeśli jest ona nieprawidłowa, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli nie wynika ze złej woli i jest oparta na próbie zastosowania przepisów, które mogą budzić wątpliwości interpretacyjne.

Uzasadnienie

Rażące naruszenie prawa wymaga ponad miarę, niewątpliwej oczywistości. Regulacje dotyczące dostępu do informacji publicznej mogą powodować wątpliwości interpretacyjne, co wymaga wykładni. Niewłaściwa interpretacja lub zastosowanie przepisów, jeśli nie wynika ze złej woli, nie może być uznane za rażące naruszenie prawa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Inne
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała z rażącym naruszeniem prawa.

Przepisy (9)

Główne

u.d.i.p. art. 1 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 2 § ust. 1 i ust. 2

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 4 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 6 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

Konstytucja RP art. 61 § ust. 1 i ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

P.p.s.a. art. 149 § par. 1 pkt 1 i par. 1a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 205 § par. 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 14 § ust. 1 pkt 1c

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do informacji publicznej nie jest ograniczone przez prywatny interes wnioskodawcy. • Kryterium 'własnej sprawy' nie jest podstawą do odmowy udostępnienia informacji publicznej. • Informacja publiczna dotyczy spraw publicznych, a nie tylko spraw o znaczeniu dla większej grupy osób.

Odrzucone argumenty

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy prywatnego interesu wnioskodawcy i nie stanowi informacji publicznej. • Pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. • Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny.

Godne uwagi sformułowania

Prawo do informacji publicznej jest konstytucyjnym publicznym prawem podmiotowym. • Kryterium 'sprawy własnej' rozumiane w powyższy sposób jest nieczytelne i w istocie dyskryminujące wnioskodawcę. • Rażące naruszenie prawa jest postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być interpretowane ściśle.

Skład orzekający

Ewa Marcinkowska

przewodniczący

Sławomir Antoniuk

sprawozdawca

Dorota Kozub-Marciniak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że prawo do informacji publicznej nie jest ograniczone przez prywatny interes wnioskodawcy ani przez tzw. 'własną sprawę'. Potwierdzenie, że bezczynność organu wynikająca z błędnej interpretacji przepisów nie zawsze jest rażącym naruszeniem prawa."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki dostępu do informacji publicznej i może wymagać uwzględnienia innych przepisów w przypadku zbiegu z ochroną danych osobowych lub innymi ustawami szczególnymi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa obywatelskiego do informacji i wyjaśnia istotne wątpliwości interpretacyjne dotyczące zakresu tego prawa, co jest interesujące dla prawników i obywateli.

Czy Twoja 'prywatna sprawa' może być informacją publiczną? Sąd rozwiewa wątpliwości!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst