II SAB/Wa 19/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność organu w sprawie mianowania do służby cywilnej, wskazując na niewłaściwość sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę E. B. na bezczynność Dyrektora Generalnego Urzędu Służby Cywilnej w sprawie mianowania. Sąd odrzucił skargę, powołując się na art. 5 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wyłącza właściwość sądów administracyjnych w sprawach odmowy mianowania, chyba że obowiązek wynika z przepisów prawa. Ponieważ przepisy nie zobowiązują do mianowania pracownika służby cywilnej zatrudnionego na umowę o pracę, a spory ze stosunku pracy rozpatrują sądy pracy, skarga została uznana za niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrzył skargę E. B. dotyczącą bezczynności Dyrektora Generalnego Urzędu Służby Cywilnej w przedmiocie rozpatrzenia pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 14 lutego 2002 r. w sprawie mianowania. Sąd, działając na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2005 r., postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie opiera się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy o służbie cywilnej. Zgodnie z art. 5 pkt 3 PPSA, sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania wynika z przepisów prawa. Sąd podkreślił, że przepisy prawa nie nakładają obowiązku mianowania pracownika służby cywilnej zatrudnionego na podstawie umowy o pracę. Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej, spory o roszczenia ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy. W związku z tym, że sąd właściwy do rozpoznania sprawy w przedmiocie mianowania jest sąd powszechny, skarga na bezczynność organu w tym zakresie została uznana za niedopuszczalną. Na tej podstawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 5 pkt 3 PPSA, sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie jest właściwy w takich sprawach.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach odmowy mianowania, chyba że obowiązek mianowania wynika z przepisów prawa. Ponieważ przepisy nie zobowiązują do mianowania pracownika służby cywilnej zatrudnionego na umowę o pracę, a spory ze stosunku pracy rozpatrują sądy pracy, skarga na bezczynność organu w tym zakresie jest niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 5 § pkt 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z mocy prawa nie podlegała rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Pomocnicze
u.s.c. art. 7 § ust. 2
Ustawa o służbie cywilnej
Spory o roszczenia ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy dotyczącej mianowania do służby cywilnej, gdy obowiązek mianowania nie wynika z przepisów prawa.
Godne uwagi sformułowania
sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa spory o roszczenia ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy
Skład orzekający
Ewa Grochowska-Jung
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu administracyjnego w sprawach dotyczących stosunku pracy w służbie cywilnej, w szczególności w kontekście mianowania."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy obowiązek mianowania nie wynika wprost z przepisów prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z właściwością sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wa 19/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-01-31 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Ewa Grochowska-Jung /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele Skarżony organ Szef Służby Cywilnej Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Dyrektora Generalnego Urzędu Służby Cywilnej w przedmiocie rozpatrzenia pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 14 lutego 2002 r. w sprawie mianowania postanawia -odrzucić skargę- Uzasadnienie Zgodnie z art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Przepisy prawa nie zobowiązują do mianowania pracownika służby cywilnej, zatrudnionego na podstawie umowy o pracę. Stosownie natomiast do art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483 ze zm.), spory o roszczenia ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przedmiotem skargi E.B. uczyniła bezczynność Dyrektora Generalnego Urzędu Służby Cywilnej w przedmiocie rozpatrzenia pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 14 lutego 2002 r. w sprawie mianowania. W związku z tym, że sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy w przedmiocie mianowania jest sąd powszechny, uznać należało, iż również skarga na bezczynność organu w przedmiocie mianowania jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 5 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI