II SAB/Wa 173/06

II SAB/Wa 173/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bronisław Szydło /przewodniczący/
Przemysław Szustakiewicz /sprawozdawca/
Sławomir Antoniuk
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Asesorzy WSA Sławomir Antoniuk, Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi J.C. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu ze służby oddala skargę
Uzasadnienie
II SAB/Wa 173/06
UZASADNIENIE
W dniu [...] września 2006 r. pan J.C. złożył skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji. Skarżący wskazał, że dniu [...] maja 2004 r. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o zwolnienie ze służby. Wniosek ten został załatwiony odmownie, o czym poinformowano go pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. Jednak organ w tej sprawie nie wydał decyzji, w związku z czym skarżący złożył do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt II SAB/Wa 388/04 zobowiązał organ do wydania decyzji w sprawie. W tym samym czasie organ wszczął postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącego w trybie dyscyplinarnym, nadto wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie zwolnienia go w trybie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z roku 2002 Nr 7, poz. 58 ze zm.). W związku z tym, że wobec skarżącego toczyło się szereg postępowań, udzielił on pełnomocnictwa [...] do reprezentowania go w sprawach dotyczących zwolnienia z Policji. Kłopoty zdrowotne spowodowały, że w dniu [...] grudnia 2005 r. skarżący ponowił swój wniosek o zwolnienie go ze służby z Policji i w dniu [...] grudnia 2005 r. Komendant Główny Policji wydał rozkaz personalny o zwolnieniu pana J.C. ze służby z policji. Jednak rozstrzygnięcie to doręczono tylko skarżącemu, a nie jego pełnomocnikowi.
Pełnomocnik skarżącego [...] pismem z dnia [...] marca 2006 r. wystąpił do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o wydanie mu decyzji lub wznowienia postępowania w sprawie o zwolnienie J.C. Organ po rozpatrzeniu wniosku wydał jedynie decyzję w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu tej decyzji Komendant Główny Policji wskazał natomiast, że [...] był powołany do jednej sprawy jako pełnomocnik skarżącego, ale nie do tej w której wydano decyzję o zwolnieniu.
Skarżący podkreślił, że nie zgadza się z takim stanowiskiem organu. Jego wniosek o zwolnienie był kolejnym, jakie złożył w jednej sprawie dotyczącej zwolnienia go ze służby, a więc [...] był jego pełnomocnikiem w jednej sprawie. Postępowanie nie zostało w tej sprawie zakończone, gdyż nie doręczono właściwemu podmiotowi decyzji o zwolnieniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż pełnomocnictwo udzielone [...] zostało udzielone w jednej sprawie, zakończonej decyzją Komendanta Głównego Policji o umorzeniu postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, iż w sprawie jest bezsporne, iż w dniu [...] grudnia 2005 r. skarżący złożył raport o zwolnienie go ze służby w Policji z dniem [...] stycznia 2006 r. Jako podstawę zwolnienia skarżący powołał fakt nabycia uprawnień emerytalnych. W tej sytuacji Komendant Główny Policji działając na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. rozwiązał ze skarżącym stosunek służbowy.
Wcześniej w dniu [...] maja 2004 r. pan J.C. złożył raport o zwolnienie go ze służby w Policji. Raport ten nie był rozpatrzony w sposób zgodny z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego przez organ. W tej sytuacji skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt II SAB/Wa 388/04 zobowiązał organ do wydania decyzji w przedmiocie raportu skarżącego z dnia [...] maja 2004 r. dotyczącego zwolnienia go ze służby w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku.
Pismem z dnia [...] lipca 2005 r. skarżący został w trybie art. 63 § 4 Kpa poinformowany o wszczęciu postępowania w sprawie zwolnienia go w trybie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji.
W dniu [...] listopada 2005 r. skarżący udzielił pełnomocnictwa [...] o treści "udzielam pełnomocnictwa [...] (...) do udziału w moim imieniu w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zwolnienia mnie ze służby w Policji".
W dniu [...] sierpnia 2006 r. organ wdał na podstawie art. 105 § 1 kpa decyzję nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji trybie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] maja 2004 r. o zwolnieniu go z dniem [...] sierpnia 2004 r.
Tych faktów ani skarżący, ani organ nie podważali w trakcie postępowania. Spornym jest natomiast, czy organ wydając rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. rozwiązujący ze skarżącym stosunek służbowy i doręczając rozkaz panu J.C., a nie [...] jest w bezczynności, a zatem czy przedmiotowy rozkaz został prawidłowo doręczony i wszedł do obrotu prawnego. Na to pytanie należy odpowiedzieć twierdząco, gdyż w sprawie organ działał zgodnie z prawem.
Należy wskazać, że zgodnie z poglądami doktryny prawa "sprawę administracyjną stanowi (...) przewidziana w przepisach prawa materialnego możliwość konkretyzacji wzajemnych uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracyjny i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi" ( T. Woś Glosa do wyroku NSA z dnia 21 stycznia 1988 r. sygn. Akt IV S.A. 859/06 OSP z 1991 nr 4/95). Oznacza to, iż o tym, czy mamy doczynienia ze sprawą administracyjną decydują przepisy prawa materialnego, które konkretyzują prawa lub obowiązki strony, a konkretyzacja następuje w formie decyzji administracyjnej, która jest "zewnętrznym aktem władczym organu administracji publicznej, skierowanym na wywołanie określonych skutków prawnych, określających sytuację prawną konkretnie oznaczonego podmiotu, w konkretnie oznaczonej sprawie" (E. Ochendowski Postępowanie administracyjne - ogólne i egzekucyjne. Toruń 2003 s. 29), a zatem subsumcja tej normy prawa materialnego, która decyduje o tym, że dany stan faktyczny jest sprawą administracyjną następuje w formie decyzji administracyjnej, jedynej procesowej możliwości zakończenia danej sprawy.
W sprawach związanych ze zwolnieniem funkcjonariusza policji ze służby podstawą materialną są zapisy art. 41 ustawy o Policji, który określa w poszczególnych częściach poszczególne przesłanki zwolnienia funkcjonariusza ze służby. Każda z tych przesłanek stanowi odrębną podstawę zwolnienia policjanta ze służby, a co za tym idzie niesie także inne skutki na przyszłość. Inny jest także tryb zwalniania policjanta i inaczej są ustalane w przypadku każdej z przesłanek określonych w art. 41 ustawy o Policji. Zwolnienie policjanta na podstawie art. 41 ust. 3, nie jest tożsame ze zwolnieniem policjanta na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 7. W pierwszym wypadku zwolnienie ze służby funkcjonariusza następuje na jego wniosek, a organ nie może tu podejmować czynności z urzędu. Natomiast w przypadku zwolnienia policjanta na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 7 działanie organu policyjnego następuje z urzędu i to po jego stronie jest przede wszystkim inicjatywa do ustalenia, czy rzeczywiście zaistniały przesłanki do zwolnienia funkcjonariusza na podstawie ww. przepisu ustawy o Policji. Nie można, więc przyjąć, iż tak jak twierdzi skarżący istnieje na podstawie przepisów ustawy o Policji jedna sprawa administracyjna dotycząca zwolnienia policjanta ze służby.
W rozpatrywanej sprawie wobec skarżącego było podjęte postępowanie o zwolnienie go w trybie art. 41 ust. 2 pkt 7 o Policji – postępowanie to zostało umorzone przez Komendanta Głównego Policji decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego. Skarżący wcześniej w dniu [...] grudnia 2005 r. złożył wniosek o zwolnienie go ze służby z dniem [...] stycznia 2006 r., czym wszczął postępowanie o zwolnienie go ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Mamy tu więc co najmniej dwa postępowania administracyjne.
Powstaje, zatem pytanie o zakres udzielonego w dniu [...] listopada 2005 r. pełnomocnictwa [...]. Pełnomocnictwo to zostało udzielone przed złożeniem przez skarżącego wniosku o zwolnienie go ze służby na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Z treści pełnomocnictwa wynika, że skarżący udzielił je do jednego postępowania administracyjnego związanego ze zwolnieniem go ze służby z Policji, a udokumentowane w aktach sprawy działania pełnomocnika skarżącego wskazują, iż traktował on sam to pełnomocnictwo, jako udzielone do sprawy o zwolnienia pana J.C. ze służby z Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 7 cyt. ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. Zarówno sam skarżący, jak i jego pełnomocnik po złożeniu przez pana J.C. wniosku z dnia [...] grudnia 2005 r. nie dokonali rozszerzenia pełnomocnictwa, a organ w tym wypadku nie miał podstaw do przyjęcia, że udzielone [...] pełnomocnictwo dotyczy także sprawy zwolnienia skarżącego ze służby na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji.
Organ zatem słusznie przyjął, iż udzielone pełnomocnictwo [...] nie dotyczy sprawy zwolnienia przez J.C. ze służby w związku z jego wnioskiem z dnia [...] grudnia 2005 r. Komendant Główny Policji nie był zatem zobowiązany do doręczenia pełnomocnikowi rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.