II SAB/Wa 170/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2007-05-14
NSAAdministracyjneNiskawsa
informacja publicznaTVPbezczynność organuprawo prasoweochrona danych osobowychtajemnica korespondencjidostęp do informacji

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na bezczynność Prezesa TVP S.A. w sprawie udzielenia informacji publicznej, uznając, że organ udzielił odpowiedzi, a żądania skarżącego wykraczały poza zakres ustawy lub naruszały prawa innych osób.

Skarżący W.B. złożył skargę na bezczynność Prezesa Telewizji Polskiej S.A. w zakresie udzielenia informacji publicznej dotyczącej jego listów i archiwizacji korespondencji. Sąd uznał, że organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ udzielił odpowiedzi na żądania skarżącego, wyjaśniając jednocześnie, że pewne informacje nie mogą zostać ujawnione ze względu na ochronę danych osobowych i tajemnicę korespondencji. Sąd podkreślił również rozbieżność między żądaniami skarżącego a jego skargą oraz fakt, że część żądań wykraczała poza ustawę o dostępie do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę W.B. na bezczynność Prezesa Telewizji Polskiej S.A. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarżący domagał się informacji o tym, czy jego listy dotarły do redaktor B.C. oraz czy TVP gromadzi listy nadsyłane przez zwolenników określonej audycji. Sąd stwierdził, że organ udzielił odpowiedzi na te żądania, wyjaśniając, że brak precyzyjnych danych dotyczących emisji audycji uniemożliwia spełnienie części prośby. Ponadto, sąd wskazał, że dane adresowe widzów i ich korespondencja nie stanowią informacji publicznej i podlegają ochronie prawnej, w tym tajemnicy korespondencji i ochrony danych osobowych. Sąd zauważył również rozbieżność między treścią pism skarżącego a jego argumentacją w skardze. W konsekwencji, uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności, a część żądań skarżącego była bezzasadna lub niemożliwa do spełnienia, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 PPSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi i wyjaśnił przyczyny braku możliwości udzielenia pełnej informacji, a osoba żądająca informacji nie uzupełniła jej w sposób umożliwiający jej udzielenie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ udzielił odpowiedzi na żądania skarżącego, wyjaśniając powody braku możliwości ujawnienia niektórych danych (ochrona danych osobowych, tajemnica korespondencji) oraz potrzebę doprecyzowania żądania. Brak uzupełnienia tych danych przez skarżącego nie pozwala na przypisanie organowi bezczynności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

PPSA art. 151

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

PPSA art. 1 § 1 i 2

Ustawa – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

PPSA art. 52 § 3

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.d.i.p. art. 14

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

u.o.d.o.

Ustawa o ochronie danych osobowych

k.p.c. art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ udzielił odpowiedzi na żądania skarżącego. Część żądań skarżącego wykracza poza zakres ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ujawnienie żądanych danych naruszałoby tajemnicę korespondencji i ochronę danych osobowych. Skarżący nie doprecyzował swojego żądania w sposób umożliwiający udzielenie informacji. Istnieje rozbieżność między żądaniami skarżącego w pismach a jego argumentacją w skardze.

Godne uwagi sformułowania

nie można uznać, iż organ pozostawał w bezczynności, skoro odniósł się do żądań skarżącego to raczej żądającemu informacji publicznej można przypisać bezczynność w postaci braku zwykłego współdziałania niezbędnego do uzyskania danej informacji ani dane adresowe widzów TVP, ani też listy tych widzów kierowane do TVP nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej

Skład orzekający

Adam Lipiński

przewodniczący sprawozdawca

Eugeniusz Wasilewski

członek

Agnieszka Miernik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia bezczynności organu w kontekście udzielania informacji publicznej, gdy część żądań jest niezasadna lub wymaga doprecyzowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku reakcji organu na żądanie informacji publicznej, z uwzględnieniem ochrony danych osobowych i tajemnicy korespondencji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy dostępu do informacji publicznej i bezczynności organu, co jest tematem istotnym dla prawników specjalizujących się w tym obszarze, ale może być mniej interesująca dla szerszej publiczności ze względu na proceduralny charakter.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Wa 170/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Adam Lipiński /przewodniczący sprawozdawca/
Agnieszka Miernik
Eugeniusz Wasilewski
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2007 r. sprawy ze skargi W.B. na bezczynność Prezesa Telewizji Polskiej S.A. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - oddala skargę.
Uzasadnienie
W. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Telewizji Polskiej S.A. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Twierdził, że złożył dwa żądania udzielenia mu informacji publicznej. Pierwsze dotyczyło poinformowania go, czy redaktor jednego z programów – B. C. otrzymała jego list przesłany na adres Telewizji Polskiej. Natomiast drugie żądanie dotyczyło odpowiedzi na pytanie czy TVP gromadzi listy nadsyłane przez zwolenników "[...]". W obu sprawach nie udzielono mu informacji.
W uzasadnieniu skargi W.B. wskazywał, że udzielenia informacji w powyższych sprawach domagał się w pismach z [...] sierpnia 2005 r., [...] stycznia 2006 r., natomiast w piśmie z [...] lutego 2006 r. domagał się – jak to określił – "zaprzestania naruszania prawa" w zakresie braku informacji wskazując na swoje uprawnienia konstytucyjne jak i na treść ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie w uzasadnieniu tejże skargi przyznał, że otrzymał od TVP pismo z dnia [...] marca 2006 r., podpisane przez A.W. informujące go o braku archiwizowania listów widzów oraz braku wykazu widzów.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Podnosił, iż otrzymał od skarżącego jedynie pismo z[...] lutego 2006 r., na które udzielił odpowiedzi (pismo podpisane przez A. W.). Nadto organ wskazywał, że w związku z emisją audycji pt. "[...]" do TVP S.A. wpływały liczne listy telewidzów. Listy takie wpływają także w związku z innymi audycjami. Telewizja Polska nie jest w stanie udzielić na wszystkie odpowiedzi, nie sporządza także ani wykazu tych listów ani ich nie archiwizuje. Nadto bez podania daty emisji audycji nie jest możliwe zidentyfikowanie konkretnej audycji redaktor C.. Natomiast ta część żądania skarżącego, która dotyczy danych osobowych osób korespondujących z TVP nie stanowi informacji publicznej i dane te podlegają ochronie w ramach gwarancji tajemnicy korespondencji.
W piśmie TVP z dnia 14 marca 2007 r. (wpływ do Sądu 16 marca 2007 r.) organ sprostował swoje oświadczenie zawarte w odpowiedzi na skargę i przedstawił kserokopię pisma skarżącego z dnia 14 marca 2006 r., a także przestawił kserokopie pism skarżącego z dnia [...] stycznia 2006 r. i z dnia [...] sierpnia 2005 r. Organ nadesłał także pismo z dnia [...] marca 2006 r., skierowane do skarżącego.
W pismach procesowych z dnia 20 kwietnia 2007 r. i dnia 21 kwietnia 2006 r. skarżący polemizował ze stanowiskiem organu, twierdząc, że TVP bardzo go krzywdzi, uzasadniał społeczne aspekty swoich wystąpień, przestawiając swoje poglądy społeczne i polityczne, komentując różne wypowiedzi i wydarzenia, składał również wnioski o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i nałożenie na TVP grzywny, a także żądał ustalenia swojego interesu prawnego w rozumieniu art. 189 Kpc (nie precyzując, mimo kilkustronicowego pisma istoty tego żądania). Natomiast w piśmie z dnia 25 kwietnia 2007 r. żądał od Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie potwierdzenia otrzymania wcześniej opisanych pism.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpatrując pod tym kątem skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, iż analizując pisma skarżącego kierowane do Telewizji Polskiej S.A. z dnia [...] sierpnia 2005 r. i [...] lutego 2006 r. stwierdza się rozbieżność między uzasadnieniem skargi, a treścią tych pism.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r., adresowanym do B.C., "[...]" TVP Program II, skarżący domagał się przekazania mu wszystkich listów nadchodzących do TVP i popierających "[...]", w dalszej zaś części tego listu przedstawiał różne własne koncepcje społeczno polityczne (co nie należy do przedmiotu niniejszej sprawy), natomiast w piśmie z dnia [...] lutego 2006 r. domagał się udzielenia informacji czy jego list z [...] sierpnia 2005 r. dotarł do B.C. i czy TVP przekaże mu listy widzów, o które prosił w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. W dalszej części tego pisma skarżący stwierdzał, że zadowoli się przesłaniem mu jedynie adresów tych widzów, którzy nie zastrzegli tajemnicy swoich danych.
Tak więc skarżący w piśmie z [...] sierpnia 2005 r. żąda przekazania mu wszystkich listów nadchodzących do TVP i popierających "[...]", gdy tymczasem w skardze twierdzi, iż żąda informacji na temat archiwizowania przez TVP korespondencji z widzami dotyczącej konkretnej audycji, bądź dotyczącej ruchu społecznego "[...]". Skarżący w swoich pismach wykazuje jedynie konsekwencję w żądaniu odpowiedzi na pytanie czy TVP przekazuje jego listy redaktor B.C.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo skarżącego z dnia 14 lutego 2006 r. można uznać, za żądanie spełniające warunki przewidziane w treści art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), co umożliwia rozpoznanie skargi. Tak więc ze względów formalnych niniejsza skarga spełnia warunki formalne.
Jednakże wobec odpowiedzi udzielonej przez Telewizję Polską S.A. skarżącemu (pismo z dnia [...] marca 2006 r.) nie można uznać, iż organ pozostawał w bezczynności, skoro odniósł się do żądań skarżącego i nadto wyjaśnił, iż brak przypisania w jego listach konkretnych dat emisji interesującej go audycji uniemożliwia spełnienie jego prośby co do informacji w zakresie przekazania jego listów redaktor B. C.. Skarżący mógł w celu uzyskania dalszej informacji w tym zakresie od TVP, uzupełnić dane dotyczące emisji interesującej go audycji, jednakże danych tych nie uzupełnił.
Udzielona w tym przedmiocie przez TVP informacja mieści się w dyspozycji art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Z tych też względów, skoro organ wskazuje na potrzebę dokładniejszego sprecyzowania żądania - mającego na celu umożliwienie udzielenia informacji, zaś osoba żądająca danej informacji odmawia takiego sprecyzowania żądania, nie można zatem zasadnie przypisywać organowi bezczynności. W tym przypadku, to raczej żądającemu informacji publicznej można przypisać bezczynność w postaci braku zwykłego współdziałania niezbędnego do uzyskania danej informacji.
Reasumując, w zakresie żądania informacji o przekazaniu listów skarżącego przez TVP redaktor B. C., organ wbrew twierdzeniom skargi nie pozostawał w bezczynności.
Drugi aspekt skargi to zarzut bezczynności TVP w zakresie udzielenia informacji, czy TVP gromadzi listy nadsyłane przez zwolenników "[...]". W tym zakresie należy wyraźnie stwierdzić, iż w swoich pierwotnych pismach z dnia [...] sierpnia 2005 r. i z dnia [...] stycznia 2006 r. skarżący nie domagał się informacji w zakresie archiwizacji korespondencji z widzami, ale żądał wydania mu listów nadsyłanych przez zwolenników "[...]" lub podania ich danych adresowych. Są to całkiem inne żądania niż wskazane w skardze. A zatem, skoro skarżący domagał się od organu innej informacji, niż wskazuje w skardze, to skarga w przedmiocie bezczynności organu jest całkowicie bezzasadna.
Podkreślenia wymaga tu bardzo istotna okoliczność, iż ani dane adresowe widzów TVP, ani też listy tych widzów kierowane do TVP nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, tak więc żądanie ujawnienia takich danych bądź przesłanie tej korespondencji skarżącemu nie jest prawnie możliwe. Nadto przesłanie takich danych naruszyłoby zasadę tajemnicy korespondencji, zasadę tajemnicy dziennikarskiej i ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926).
Tak więc, żądania skarżącego, zawarte w jego pismach z [...] sierpnia 2005 r. i [...] stycznia 2006 r. nie tylko, że wykraczają poza regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej to nadto są to żądania zmierzające do naruszenia niezbywalnych praw innych osób i dlatego też skarga w tym zakresie nie może być uwzględniona.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI