II SAB/Wa 153/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność organu w sprawie rozpatrzenia wniosków dotyczących wypowiedzenia stosunku służbowego, uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności, a sprawa została rozstrzygnięta.
Skarżący R. P. złożył skargę na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 8 stycznia 2001 r. dotyczących wypowiedzenia stosunku służbowego i cofnięcia wypowiedzenia. Sąd uznał, że organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ przepisy prawa nie nakładały obowiązku wydania odrębnych aktów w przedmiocie wniosku o wypowiedzenie lub jego wycofanie, a skarżący został zapoznany ze sposobem załatwienia wniosku. Dodatkowo, skarżący został zwolniony z zawodowej służby wojskowej rozkazem personalnym, co oznaczało zajęcie stanowiska przez organ. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrzył skargę R. P. na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w zakresie rozpatrzenia wniosków z dnia 8 stycznia 2001 r. dotyczących wypowiedzenia stosunku służbowego oraz cofnięcia tego wypowiedzenia. Skarżący zarzucił organowi uchylanie się od rozstrzygnięcia jego wniosków. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując, że żaden z wniosków nie wymagał wydania odrębnej decyzji, a skarżący został zapoznany ze sposobem ich załatwienia. Sąd, analizując sprawę, odwołał się do przepisów Prawa o ustroju sądów administracyjnych oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując, że kontrola sądu administracyjnego obejmuje m.in. skargi na bezczynność organu. Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ przepisy prawa nie zobowiązywały do wydania odrębnych aktów w przedmiocie wniosku o wypowiedzenie stosunku służbowego lub jego wycofania. Podkreślono, że wycofanie wniosku o wypowiedzenie powinno nastąpić za zgodą drugiej strony, a forma tej zgody nie była ściśle uregulowana. Ponadto, rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2001 r. Dowódca Wojsk Lądowych zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej, co stanowiło zajęcie stanowiska przez organ w przedmiocie wniosków skarżącego. Wobec powyższego, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie pozostaje w bezczynności w takiej sytuacji, zwłaszcza gdy skarżący został zapoznany ze sposobem załatwienia wniosku, a sprawa została rozstrzygnięta innym aktem (np. rozkazem personalnym).
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak obowiązku wydania odrębnej decyzji w przedmiocie wniosku o wypowiedzenie lub jego wycofanie, a także fakt rozstrzygnięcia sprawy innym aktem, wyklucza stan bezczynności organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych art. 131 § 3
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż przepisy prawa nie nakładały obowiązku wydania odrębnych aktów w przedmiocie wniosku o wypowiedzenie stosunku służbowego lub jego wycofania. Skarżący został zapoznany ze sposobem załatwienia wniosku. Rozkazem personalnym skarżący został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, co stanowiło rozstrzygnięcie sprawy przez organ.
Godne uwagi sformułowania
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
Skład orzekający
Maria Werpachowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia bezczynności organu w kontekście spraw wojskowych i braku obowiązku wydania odrębnej decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku obowiązku wydania decyzji i rozstrzygnięcia sprawy innym aktem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznej sytuacji w wojsku, co ogranicza jej zainteresowanie poza wąskim kręgiem specjalistów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wa 153/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-01-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-08-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Maria Werpachowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6191 Żołnierze zawodowi Skarżony organ Dowódca Jednostki Wojskowej Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 8 stycznia 2001 r. p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Uzasadnienie W dniu 6 czerwca 2005 r. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dowódcy Wojsk Lądowych, skargę na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 8 stycznia 2001 r. W uzasadnieniu skargi R. P. wskazał, że organ uchyla się od rozstrzygnięcia Jego wniosków w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego oraz cofnięcia wypowiedzenia. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. wskazując, że żaden z wniosków nie wymagał wydania odrębnej decyzji w tym zakresie a ze sposobem ich załatwienia skarżący został zapoznany w dniu 26 stycznia 2001 r., co potwierdził podpisem na wniosku wycofującym wypowiedzenie, ponadto skarżący wielokrotnie otrzymywał informacje pisemne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta - stosownie do treści § 2 powołanego przepisu - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organu w wyżej wymienionych przypadkach. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. W rozpatrywanej sprawie R. P. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 8 stycznia 2001 r. dotyczących wypowiedzenia stosunku służbowego oraz cofnięcia wypowiedzenia. Należy stwierdzić, że organ w dniu wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności, ponieważ przepisy prawa nie nakładały obowiązku wydania odrębnych aktów w przedmiocie wniosku o wypowiedzenie stosunku służbowego lub jego wycofania. Wycofanie wniosku o wypowiedzenie powinno nastąpić za zgodą drugiej strony (§ 131 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38), jednakże forma i sposób wyrażenia zgody nie została uregulowana. Ponadto podkreślić należy, że rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] Dowódca Wojsk Lądowych zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej, tym samym zajął stanowisko co do wniosków skarżącego. Wobec powyższego skargę R. P. jako niedopuszczalną należy odrzucić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI