II SAB/Wa 148/22

II SAB/Wa 148/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-08-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-03-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kołodziej /przewodniczący/
Michał Sułkowski /sprawozdawca/
Waldemar Śledzik
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 2555/22 - Wyrok NSA z 2024-09-19
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art.4, art. 5, ust. 2, art. 6
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Asesor WSA Michał Sułkowski (spr), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu w przedmiocie rozpoznania punktu trzeciego, zdanie drugie wniosku z dnia [...] stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Szefa Kancelarii Sejmu do rozpatrzenia punktu trzeciego, zdanie drugie wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie czternastu dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność, o której mowa w pkt 1 wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Szefa Kancelarii Sejmu na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (słownie: stu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] (dalej również "Stowarzyszenie") [...] stycznia 2022 r. wystąpiło do Kancelarii Sejmu o udostępnienie następującej informacji.
1. Ilu użytkownikom(czkom) portalu społecznościowego Twitter została zablokowana możliwość śledzenia oficjalnego konta Sejmu RP (@KancelariaSejmu) na Twitterze (chodziło o stan na dzień [...] stycznia 2022 r.)?
2. Czy istnieje jakikolwiek regulamin bądź inny dokument, w którym uregulowane są zasady "blokowania" komentarzy i użytkowników(czek)? W przypadku twierdzącej odpowiedzi, Stowarzyszenie wniosło o udostępnienie jego wersji aktualnej na dzień [...] stycznia 2022 r.
3. Ile osób posiadało na dzień 5 stycznia 2022 r. dane logowania na oficjalne konto Sejmu RP na Twitterze? Stowarzyszenie wniosło o podanie imion i nazwisk, a także pełnionych przez te osoby funkcji.
W piśmie z 24 stycznia 2022 r., w odpowiedzi na wniosek z [...] stycznia 2022 r. poinformowano Stowarzyszenie, że liczba kont na portalu społecznościowym Twitter z trwale ograniczonym dostępem do konta @KancelariaSejmu na dzień [...] stycznia 2022 r. wynosi około 160. Wskazano również, że użytkowników komentujących wpisy na kontach społecznościowych Kancelarii Sejmu obowiązują "Zasady zamieszkania wpisów w mediach społecznościowych Kancelarii Sejmu" opublikowane na stronie internetowej www.sejm.gov.pl w zakładkach: Dla mediów/Kontakt. Podano link do wskazanej zakładki.
W odniesieniu do punktu trzeciego wniosku, poinformowano natomiast, że dane logowania na oficjalne konto Sejmu aktualnie posiada siedmioro pracowników Kancelarii Sejmu – Centrum Informacyjnego Sejmu. Stwierdzono jednak, że z uwagi na fakt, że osoby te nie pełnią funkcji publicznych (nie sprawują władztwa publicznego, ani nie gospodarują majątkiem publicznym) ich dane osobowe nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu.
Stowarzyszenie 21 lutego 2022 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie:
1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie, a przez to ograniczenie prawa do poszukiwania i otrzymywania informacji;
2. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę do prawa do uzyskiwania informacji publicznej, poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek i przyjęcie, że informacja o imionach, nazwiskach i funkcjach pełnionych przez pracowników posiadających uprawnienia dostępu do kont Kancelarii Sejmu na portalach społecznościowych nie mieści się w zakresie przedmiotowym konstytucyjnie chronionego prawa;
3. art. 10 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w zakresie jakim przepis ten stanowi prawo do otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe, poprzez jego niezastosowanie, a przez to ograniczenie prawa do informacji;
4. art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej "udip") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że informacja o imionach, nazwiskach i funkcjach pełnionych przez pracowników posiadających uprawnienia dostępu do kont Kancelarii Sejmu na portalach społecznościowych, nie stanowi informacji publicznej;
5. art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c), lit. d) i lit. f) oraz pkt 3 udip w zakresie w jakim przepis ten tanowi, iż udostępnieniu podlega informacja publiczna o podmiotach określonych w art. 4 ust. 1, w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach; organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach; majątku, którym dysponują oraz zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji publicznej.
Podnosząc powyższe zarzuty, Stowarzyszenie wniosło o:
1. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w zakresie punktu trzeciego, tj. podania imion i nazwisk oraz pełnionych funkcji osób, które posiadały dane do logowania na oficjalne konto Sejmu RP na portalu https://twitter.com/;
2. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Szef Kancelarii Sejmu wniósł o oddalenie skargi. W odpowiedzi na skargę stwierdził, że nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, iż w sprawie wystąpiła bezczynność. Podkreślił, że 24 stycznia 2022 r. udzielił Stowarzyszeniu odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku z [...] stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej, zastrzegając jedynie w odniesieniu do punktu 3 wniosku częściowy brak możliwości udostępnienia informacji. Uznał bowiem, że podanie imion, nazwisk oraz funkcji pracowników stanowi informację ad personam, która jako niemająca charakteru informacji publicznej nie podlega udostępnieniu. W ocenie organu, skarżący otrzymał zatem objęte wnioskiem informacje w zakresie, w jakim stanowiły one informację publiczną, natomiast co do pozostałych danych objętych wnioskiem – nieposiadających waloru informacji publicznej – skarżący został powiadomionym, że nie stanowią one informacji publicznej, wobec czego brak jest obowiązku ich ujawnienia. Udzielenie Stowarzyszeniu odpowiedzi w piśmie z 24 stycznia 2022 r. powoduje zatem, że organ nie dopuścił się bezczynności.
Odnosząc się do postawionych w skardze zarzutów, Szef Kancelarii Sejmu zauważył, że wedle szeroko prezentowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu informacja odnosząca się do konkretnych osób nie ma waloru informacji publicznej. Organ odwołał się w tym względzie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2010 r. sygn. akt I OSK 1035/10 wydanego w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej nagród finansowych wypłaconych strażnikowi straży miejskiej, a także do wyroków z 9 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 2130/15, z 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1380/17 i z 27 września 2019 r. sygn. akt I OSK 2710/17 wskazując, że Naczelny Sąd Administracyjny uznał w nich, iż informacja o wynagrodzeniach lub ich składnikach powiązana z konkretnymi osobami dotyka w sposób bezpośredni sfery ad personam i w związku z tym nie ma charakteru informacji publicznej, jeżeli dotyczy osób niepełniących funkcji publicznych. Szef Kancelarii Sejmu zauważył, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego żądanie ujawnienia prywatnych danych dotyczących zatrudnionego pracownika nie jest tożsame z żądaniem niespersonalizowanych informacji o wysokości środków finansowych przeznaczonych na działalność i funkcjonowanie organu, czyli ciężarach publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. h udip.
Dalej Szef Kancelarii Sejmu wywiódł, że w doktrynie podnosi się dodatkowo, że nie każda informacja związana z zatrudnieniem w podmiotach wykonujących zadania publiczne jest informacją publiczną: po pierwsze ma ona dotyczyć osób pełniących funkcje publiczne, a po drugie, konieczne jest istnienie powiązania tej informacji z pełnieniem funkcji publicznych; brak takiego związku co do zasady powoduje, że dana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, a tym samym nie podlega udostępnieniu.
Następnie organ wywiódł, jakie osoby uznaje się za osoby pełniące funkcje publiczne, po czym skonstatował, że biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że pracowników Centrum Informacyjnego Sejmu, mających uprawnienia dostępu o konta KancelariaSejmu na Twitterze, nie można zakwalifikować jako osoby pełniące funkcje publiczne.
Ponadto, odwołując się do art. 201a Regulaminu Sejmu, Szef Kancelarii Sejmu zauważył, że Kancelaria Sejmu nie jest zobowiązana do udostępniania informacji publicznej w inny sposób niż w Systemie Informacyjnym Sejmu (np. poprzez inną stronę internetową lub jakikolwiek inny kanał informacyjny). Prowadzenie profili sejmowych w portalach społecznościowych nie wynika zatem z ustawowego nakazu. Nie każda wiadomość publikowana na Twitterze będzie też miała walor informacji publicznej.
W końcowej części odpowiedzi na skargę, na wypadek, gdyby Sąd nie podzielił argumentacji przemawiającej za brakiem publicznego charakteru informacji objętej wnioskiem Stowarzyszenia, Szef Kancelarii Sejmu wskazał, że udzielona skarżącemu odpowiedź może zostać uznana za ułomną decyzję administracyjną, odmawiającą udostępnienia informacji ze względu na prywatność (art. 5 ust. 2 udip). Zawiera bowiem podstawowe jej elementy. Organ podkreślił, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym funkcjonuje pogląd, zgodnie z którym pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 K.p.a., jeżeli tylko zawierają elementy niezbędne do zakwalifikowania ich jako decyzji. Pismo Kancelarii Sejmu z 24 stycznia 2022 r., stanowiące odpowiedź na wniosek Stowarzyszenia, zawiera oznaczenie organu (Kancelaria Sejmu) i adresata aktu (skarżący), rozstrzyga o istocie sprawy (odmowa udzielenia informacji) oraz obejmuje podpis upoważnionego pracownika organu. Można je zatem potraktować jako wydaną przez organ decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej imion, nazwisk i funkcji pełnionych przez pracowników posiadających uprawnienia dostępu do konta @KancelariaSejmu na Twitterze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała uwzględnieniu.
I.
Wyjaśniając podstawę prawną wyroku w zakresie obejmującym określenie strony postępowania - organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi i który został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej - należy zauważyć, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.; dalej powoływana jako "udip"), obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym (art. 4 ust. 1 pkt 5 ab initio udip).
Jak wynika z art. 199 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. z 2021 r. poz. 483 ze zm.; dalej powoływany jako "regulamin"), Kancelaria Sejmu wykonuje zadania organizacyjno-techniczne i doradcze związane z działalnością Sejmu i jego organów (ust. 1); stwarza posłom warunki do wykonywania mandatu poselskiego (...) (ust. 2) oraz udostępnia informację publiczną w trybie określonym w dziale IVa (ust. 3).
Kancelaria Sejmu wykonuje zatem czynności w ramach powierzonych jej zadań publicznych.
Jakkolwiek art. 202a regulaminu stanowi, że informację publiczną udostępnia Kancelaria Sejmu (...), to zgodnie z art. 202c regulaminu, odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji, w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 udip, dokonuje Szef Kancelarii Sejmu, który odpowiednio stosuje przepisy art. 16, art. 21 i art. 22 udip.
Jak wynika z art. 200 ust. 1 i art. 201 ust. 1 regulaminu, Szef Kancelarii Sejmu kieruje Kancelarią Sejmu, jest zwierzchnikiem służbowym wszystkich pracowników Kancelarii Sejmu i ponosi odpowiedzialność za ich działania. Jest zatem podmiotem odpowiedzialnym za realizację zadań nałożonych na kierowaną przez niego jednostkę, w tym dotyczących udostępniania informacji publicznej. Dlatego też został wyposażony w kompetencję do decydowania o odmowie udostępnienia informacji publicznej i umorzeniu postępowania w sprawie dostępu do informacji publicznej.
Powołane wyżej przepisy przyznają zatem Szefowi Kancelarii Sejmu kompetencję do załatwienia spraw, które należą do zakresu zadań Kancelarii określonych w art. 199 ust. 3 regulaminu. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek musi wszakże poprzedzać ustalenie, czy nie zachodzą przesłanki dopuszczalności ograniczenia w korzystaniu z prawa do informacji. Taka ocena należy zaś do kompetencji Szefa Kancelarii Sejmu, który tym samym ostatecznie decyduje o udostępnieniu wnioskowanej informacji lub odmowie jej udostępnienia. Kancelaria Sejmu wykonuje natomiast czynności techniczne związane z realizacją prawa dostępu do informacji publicznej. Podmiotem obowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 jest zatem Szef Kancelarii Sejmu (zob. szerzej na ten temat wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 899/14 – niepublikowany; dostępny: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ma przy tym znaczenia, czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej skierowany jest do Kancelarii Sejmu, czy do Szefa Kancelarii Sejmu.
II.
Wyjaśniając podstawę prawną wyroku w zakresie, w jakim zobowiązano do rozpatrzenia punktu trzeciego zdanie drugie wniosku Stowarzyszenia z [...] stycznia 2022 r., należy zauważyć, że stosownie do treści art. 1 ust. 1 udip, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Jak z kolei wynika z art. 6 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 udip, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 oraz zasadach ich funkcjonowania, w tym o ich organizacji (pkt 2 lit. b), organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (pkt 2 lit. d), trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (pkt 3 lit. a).
Zgodnie z informacją podaną na stronie internetowej Sejmu (www.sejm.gov.pl) w zakładce "Dla Mediów/Kontakt" w dokumencie "Zasady zamieszczania wpisów w mediach społecznościowych Kancelarii Sejmu", do którego odwołano się w odpowiedzi z 24 stycznia 2022 r. na wniosek Stowarzyszenia, "(...) profile Kancelarii Sejmu w mediach społecznościowych (Twitter, Facebook, Instagram, YouTube) przeznaczone są dla wszystkich, którzy chcą wiedzieć więcej o stanowieniu prawa w Polsce [...]". Jak podaje Kancelaria Sejmu, "[...] relacjonujemy prace Sejmu na posiedzeniach i w komisjach, piszemy o uchwalanych ustawach, informujemy o międzynarodowej aktywności Marszałka Sejmu, członków Prezydium i posłów [...]".
Administrowanie kontami Kancelarii Sejmu w wyżej wymienionych mediach społecznościowych niewątpliwie wiąże się zatem z publiczną działalnością Kancelarii
– działalnością w zakresie informowania społeczeństwa m.in. o pracach sejmu, czy uchwalanych ustawach, prowadzoną niezależnie od wynikającego z art. 202a regulaminu obowiązku udostępnienia informacji w Systemie Informacyjnym Sejmu. Informacja o osobach posiadających dane logowania do kont Kancelarii Sejmu w wyżej wymienionych mediach społecznościowych, a przez to i możliwość dokonywania określonych operacji na tych kontach (niezależnie od tego, czy działania w tym zakresie mają samodzielny charakter, czy wykonywane są na polecenie przełożonych), jest zatem informacją o sprawach publicznych – informacją o działalności oraz zasadach i trybie funkcjonowania podmiotu wymienionego w art. 4 ust. 1 udip.
Wniosek Stowarzyszenia w zakresie objętym punktem trzecim pisma z [...] stycznia 2022 r. nie jest wnioskiem o informację z zakresu życia prywatnego osób zatrudnionych w Kancelarii Sejmu. Z jego treści jednoznacznie wynika, że Stowarzyszenie domaga się danych o publicznej działalności podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, obejmujących m.in. liczbę osób, które mają możliwość zalogowania się do wykorzystywanego do opisanych wyżej celów konta Kancelarii Sejmu na portalu Twitter, a także (zdanie drugie punktu trzeciego) imiona i nazwiska tych osób oraz pełnione przez nie funkcje.
Objęcie wnioskiem imion i nazwisk osób posiadających dane logowania nie pozbawia wnioskowanej informacji publicznego charakteru. Pojęcia sprawy publicznej nie można bowiem wykładać słownikowo, jako sprawy "dotyczącej tylko ogółu". Należy przy tym zwrócić uwagę na odmienne założenie ustawodawcy, który zakresem informacji publicznej objął również informacje ze sfery prywatności. Wynika to wprost z art. 5 ust. 2 udip, który zakłada ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. W zamyśle ustawodawcy część informacji dotyczącej sfery prywatnej jest zatem informacją publiczną, której udostępnianie podlega jednak ograniczeniu na zasadach wynikających z art. 5 ust. 2 udip (zob. też np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2021 r. sygn. akt III OSK 930/21 – niepublikowany; dostępny: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
O ile zatem ze względu na prywatność osób posiadających dane logowania do konta Kancelarii Sejmu na portalu Twitter – jeśli nie pełnią one funkcji publicznych (co na obecnym etapie postępowania nie jest przedmiotem oceny Sądu) – prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu, to właściwą formą rozpatrzenia punktu trzeciego zdanie drugie wniosku z 10 stycznia 2022 r. jest decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej wydana na podstawie art. 5 ust. 2 udip. Ochrona prywatności pracowników powinna być bowiem realizowana nie na etapie kwalifikacji żądanych informacji, lecz przez ograniczenie dostępu do tych informacji publicznych na podstawie art. 5 ust. 2 udip (zob. też w odniesieniu do informacji o wynagrodzeniu np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt III OSK 2874/21, z 13 listopada 2020 r. sygn. akt I OSK 2198/19, z 27 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 1577/19 – niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl; powołany wyżej wyrok z 12 maja 2021 r. sygn. akt III OSK 930/21).
Należy przy tym zaznaczyć, że powołany w odpowiedzi na skargę wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2010 r. sygn. akt I OSK 1035/10 dotyczył ilości i wysokości poszczególnych nagród finansowych wypłaconych oznaczonemu we wniosku z imienia i nazwiska funkcjonariuszowi straży miejskiej. Podobnie w sprawie, w której wydano powołany w odpowiedzi na skargę wyrok z 27 września 2019 r. sygn. akt I OSK 2710/17, przedmiotem zainteresowania wnioskodawcy było miesięczne wynagrodzenie konkretnej osoby (oznaczonego z imienia i nazwiska leśniczego), czyli – jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny - dochód uzyskiwany przez konkretną osobę fizyczną. Nie ma więc podstaw, by przyjętą w powołanych wyrokach kwalifikację żądanej informacji jako tzw. informacji ad personam odnosić do realiów przedmiotowej sprawy. Z kolei w powołanym w odpowiedzi na skargę wyroku z 9 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 2130/15 Naczelny Sąd Administracyjny dokonywał wyłącznie wykładni powołanego wyżej art. 5 ust. 2 udip i – jak podkreślił w uzasadnieniu wyroku - nie oceniał prawidłowości kwalifikacji przez sąd pierwszej instancji informacji o wszelkich składnikach wynagrodzenia konkretnych określonych imieniem i nazwiskiem osób jako informacji publicznej. W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził wprawdzie, że żądanie ujawnienia prywatnych danych dotyczących zatrudnionego pracownika nie jest tożsame z żądaniem niespersonifikowanej informacji o wysokości środków finansowych przeznaczanych na działalność i funkcjonowanie organu. Jednakże i w tym przypadku nie ma podstaw, by przywołaną konstatację odnosić do pytania o "imiona, nazwiska i funkcje" pełnione przez osoby posiadające dane logowania do konta Kancelarii Sejmu na portalu Twitter. Z tych samych względów brak jest powodów, by posiłkować się w przedmiotowej sprawie stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwestii kalifikacji żądanej informacji jako informacji ad personam w sprawie o sygn. akt I OSK 1380/17, w której wniosek dotyczył wykazu pracowników urzędu gminy oraz ich stanowisk służbowych, którym przyznano nagrodę pieniężną, wraz ze wskazaniem wysokości tej nagrody oraz osiągnięcia w pracy zawodowej, które było podstawą jej przyznawania.
Reasumując tę część wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku, należy stwierdzić, że informacja objęta zdaniem drugim punktu trzeciego wniosku Stowarzyszenia z [...] stycznia 2022 r. stanowi informację publiczną w rozumieniu udip i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Jeżeli ze względu na prywatność osób fizycznych nie może zostać udostępniona, to obowiązkiem Szefa Kancelarii Sejmu jest wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
III.
Jakkolwiek należy się zgodzić z wyrażonym w odpowiedzi na skargę stanowiskiem Szefa Kancelarii Sejmu, że pisma zawierające rozstrzygnięcia sprawie załatwianej prawnej formie decyzji administracyjnej są decyzjami administracyjnymi, pomimo nieposiadania wszystkich elementów wymienionych w art. 107 § 1 K.p.a., jeżeli posiadają tylko elementy niezbędne do uznania ich za władcze i jednostronne rozstrzygnięcie organu administracji w indywidualnej sprawie, to z pewnością za decyzję administracyjną nie można uznać pisma z 24 stycznia 2022 r. Stwierdzono w nim bowiem w sposób niebudzący wątpliwości, że informacje (dane), których nie udostępniono, nie stanowią informacji publicznej. Stwierdzenie, że określone informacje nie stanowią informacji publicznej wyklucza natomiast działanie w prawnej formie decyzji administracyjnej. W takiej sytuacji – co też miało miejsce w realiach rozpoznanej sprawy – podmiot obowiązany ogranicza się do udzielania informacji, że (w jego ocenie) żądane informacje nie są informacjami publicznymi.
Z powyższych względów nie było podstaw, by uznać pismo z 24 stycznia 2022 r. za "ułomną decyzję administracyjną".
IV.
Bezczynność, w której pozostaje Szef Kancelarii Sejmu, nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. Stwierdzenie tej kwalifikowanej postaci bezczynności wymaga zaistnienia szczególnych okoliczności, które należy rozpatrywać indywidualnie w kontekście stanu faktycznego danej sprawy. Przyjmowana w orzecznictwie sądów administracyjnych wykładnia art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej powoływana jako "P.p.s.a.") rażące naruszenie prawa w odniesieniu do bezczynności organu łączy z bezczynnością o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, mającą miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa (zob. też np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 sierpnia 2021 r. sygn. akt Il OSK 151/21, z 27 maja 2021 r. sygn. akt I FSK 644/21, z 23 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 2439/20 – niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach rozpoznanej sprawy z pewnością nie doszło do takiej sytuacji. Wniosek Stowarzyszenia wpłynął do Kancelarii Sejmu [...] stycznia 2022 r., a 24 stycznia 2022 r. udostępniono większość żądanych w nim informacji. Szef Kancelarii Sejmu bynajmniej nie zlekceważył zatem wniosku Stowarzyszenia, lecz nadał mu bieg i udzielił odpowiedzi w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 udip. Stwierdzona bezczynność jest wyłącznie wynikiem błędnej kwalifikacji informacji żądanych w zdaniu drugim punktu trzeciego wniosku, a nie celowego działania i braku woli załatwienia sprawy. Należy przy tym mieć na uwadze, że regulacje udip zawierają normy prawne, które w okolicznościach konkretnych spraw wielokrotnie wymagają złożonego procesu wykładni i odniesienia do indywidualnych sytuacji faktycznych. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznanej sprawie, co wyklucza stwierdzenie kwalifikowanej postaci bezczynności.
Z powyższych względów Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
V.
W tym stanie rzeczy, Sąd:
1. na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji;
2. na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji;
3. na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, które stanowiły kwotę uiszczonego wpisu od skargi.